|

در حاشیه اظهارات رییس مرکز هنرهای نمایشی

می‌توان تئاتر جهان را مدیریت کرد؟

امید سالک

حدود10ماه از مدیریت حسین طاهری بر اداره هنرهای نمایشی می‌گذرد و نارضایتی هنرمندان و اهالی تئاتر روزبه‌روز بیشتر می‌شود. وضعیت تئاتر ایران در تهران و سایر استان‌ها انفعال و نابسامانی بی‌سابقه‌ای را می‌گذراند، مدیرکل هنرهای نمایشی ایران با سفرای کشورهای اروپایی دیدار می‌کند و در اقدامی تبلیغاتی در گفت‌وگو با رسانه‌ها و سایت‌ها (رجوع شود به مصاحبه منتشرشده حسین طاهری و اشرف طباطبایی در سایت مرکز هنرهای نمایشی - ایران‌تئاتر مورخه 11آذر1393) با بی‌اعتنایی به مطالبات و خواسته‌های هنرمندان و خانواده تئاتر، وعده مدیریت تئاتر جهان را داده است.
حسین طاهری (مدیرکل هنرهای نمایشی) و سیداشرف طباطبایی (مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی) در حالی که اواخر آبان‌ماه خودشان را با هزینه اداره کل به‌عنوان نماینده ایران به کنگره جهانی انستیتو بین‌المللی تئاتر (ITI) که یک نهاد غیردولتی تحت نظارت یونسکو است معرفی کرده بودند، در این کنگره حضور یافتند. مدیرکل هنرهای نمایشی در شرایطی که مطالبات و معوقات گروه‌های نمایشی و هنرمندان هنوز پرداخت نشده و در اوضاعی که هیچ‌چیز تئاتر کشور سرجای خودش نیست و کم‌وبیش همه خانواده تئاتر به مدیریت ایشان معترض هستند (رجوع شود به اخبار اجتماع اعتراض‌آمیز هنرمندان تئاتر کشور در تاریخ 31تیرماه سال‌جاری در مقابل اداره کل هنرهای نمایشی) با هزینه انجمن هنرهای نمایشی که شامل هزینه اقامت در هتل، رفت‌وآمد و... و احتمالا حق ماموریت است، در کمال بی‌اعتنایی به خواسته‌های حداقلی اهالی تئاتر کشور پا در کنگره‌ای غیردولتی گذاشته و مدعی شده که می‌تواند تئاتر جهان را مدیریت کند یا اینکه نقش زیادی در مدیریت تئاتر جهانی داشته باشد. (رجوع شود به ایران‌تئاتر 11آذر)
تبلیغات گسترده و برگزاری نشست رسانه‌ای تحت عنوان «موفقیت هیات ایرانی» یا «ره‌آورد شرکت در اجلاس جهانی» و... هم از آن دست اتفاقات تاسفباری است که مدیریت هنرهای نمایشی در جریان سفر و یک‌هفته پس از آن کارگردانی کرده تا به‌واسطه پرداخت حق عضویت ایران و ثبت جشنواره‌های ایران در فهرست جشنواره‌های ITI بزرگنمایی و انفعال و ناتوانی‌اش در مدیریت تئاتر کشور را پنهان کند.
رجوع به سایت ITI و جست‌وجو در میان صفحات و اخبار آن هم متاسفانه نمی‌تواند ادعای موفقیت جهانی ایشان را تایید کند؛ موفقیتی که گزارش آن پرداخت حق عضویت و ثبت پنج جشنواره در حال فروپاشی (برای تئاتر ایران) و مدیریت آقای طاهری و طباطبایی بر آسیای‌مرکزی و شمالی و راه‌اندازی رسانه جهانی (برای دنیا) و هشت‌روز تعطیلات و تماشای تئاتر ارمنستان (برای آقایان طاهری و طباطبایی) و هزینه‌های یورویی و دلاری را به‌همراه داشته است.
در صحبت‌های مدیران تئاتر کشور در همین گفت‌وگوی منتشرشده آمده که «ابتدا پرسشی از سوی آقای سیداشرف طباطبایی مطرح شده در مورد اینکه امکان مدیریت در قاره پهناور آسیا چگونه است؟» (ایران‌تئاتر 11آذر) در جای دیگری آمده: «طباطبایی: جالب اینکه در مجمع عمومی معمولا اینگونه است که هرکس در همان مکانی که نشسته، باید حرف بزند. اما از ما خواستند تا مقابل سالن بیاییم و پیشنهادمان را مطرح کنیم.» آقای طباطبایی «در مقابل سالن» از نمایندگان (و نه مدیران) تئاتر دنیا پرسیده‌اند: «... پرسیدیم کدام کشور دیگری رادیویی مستقل برای تئاتر دارد؟» و بعد: «... اعلام آمادگی کردیم که تاسیس رادیو جهانی ITI را برعهده بگیریم.» طباطبایی بعد از یک‌هفته حضور در اجلاس، در گفت‌وگویش می‌گوید: «سعی می‌کنیم از بودجه و کمک‌های ITI استفاده کنیم و حامی مالی بگیریم.» ایشان جای دیگری گفته‌اند: «این سازمان جهانی می‌تواند ایران را مامور کند تا به‌عنوان نماینده و کشوری که صاحب تئاتر است، در کشورهای دیگر پروژه‌هایی را برای رونق هنرهای نمایشی داشته باشد» و « کشورهایی وجود دارند که ما می‌توانیم آنها را یاری کنیم»
مشکل همه این صحبت‌های بزرگ و این موفقیت‌های بزرگنمایی‌شده این است که گویندگان آن گویی فقط برای مدیریت آفریده شده‌اند و به‌جز مدیریت چیزی دیگر نیاموخته‌اند. حال آنکه تنها جست‌وجویی کوتاه در موردITI بر هر کسی روشن می‌کند که ITIیک تشکل برای گفت‌وگو است؛ یک نهاد آموزشی (طبق تعریف یونسکو) برای تعامل و به‌اشتراک‌گذاشتن و نه مدیریت‌کردن.
در شرایطی که هیچ‌کدام از این موفقیت‌ها و رهاوردها در سایت رسمی ITI منعکس نشده است و با توجه به این گفته‌ها و بزرگنمایی‌ها جای تردیدهای بسیاری باقی می‌ماند.«آیا واقعا مدیران ما می‌دانسته‌اند در چه اجلاسی حضور دارند؟» و «آیا مدیران ما می‌دانند که در حال مدیریت چه وضعیتی از تئاتر ایران هستند؟»
حدود10ماه از مدیریت حسین طاهری بر اداره هنرهای نمایشی می‌گذرد و نارضایتی هنرمندان و اهالی تئاتر روزبه‌روز بیشتر می‌شود. وضعیت تئاتر ایران در تهران و سایر استان‌ها انفعال و نابسامانی بی‌سابقه‌ای را می‌گذراند، مدیرکل هنرهای نمایشی ایران با سفرای کشورهای اروپایی دیدار می‌کند و در اقدامی تبلیغاتی در گفت‌وگو با رسانه‌ها و سایت‌ها (رجوع شود به مصاحبه منتشرشده حسین طاهری و اشرف طباطبایی در سایت مرکز هنرهای نمایشی - ایران‌تئاتر مورخه 11آذر1393) با بی‌اعتنایی به مطالبات و خواسته‌های هنرمندان و خانواده تئاتر، وعده مدیریت تئاتر جهان را داده است.
حسین طاهری (مدیرکل هنرهای نمایشی) و سیداشرف طباطبایی (مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی) در حالی که اواخر آبان‌ماه خودشان را با هزینه اداره کل به‌عنوان نماینده ایران به کنگره جهانی انستیتو بین‌المللی تئاتر (ITI) که یک نهاد غیردولتی تحت نظارت یونسکو است معرفی کرده بودند، در این کنگره حضور یافتند. مدیرکل هنرهای نمایشی در شرایطی که مطالبات و معوقات گروه‌های نمایشی و هنرمندان هنوز پرداخت نشده و در اوضاعی که هیچ‌چیز تئاتر کشور سرجای خودش نیست و کم‌وبیش همه خانواده تئاتر به مدیریت ایشان معترض هستند (رجوع شود به اخبار اجتماع اعتراض‌آمیز هنرمندان تئاتر کشور در تاریخ 31تیرماه سال‌جاری در مقابل اداره کل هنرهای نمایشی) با هزینه انجمن هنرهای نمایشی که شامل هزینه اقامت در هتل، رفت‌وآمد و... و احتمالا حق ماموریت است، در کمال بی‌اعتنایی به خواسته‌های حداقلی اهالی تئاتر کشور پا در کنگره‌ای غیردولتی گذاشته و مدعی شده که می‌تواند تئاتر جهان را مدیریت کند یا اینکه نقش زیادی در مدیریت تئاتر جهانی داشته باشد. (رجوع شود به ایران‌تئاتر 11آذر)
تبلیغات گسترده و برگزاری نشست رسانه‌ای تحت عنوان «موفقیت هیات ایرانی» یا «ره‌آورد شرکت در اجلاس جهانی» و... هم از آن دست اتفاقات تاسفباری است که مدیریت هنرهای نمایشی در جریان سفر و یک‌هفته پس از آن کارگردانی کرده تا به‌واسطه پرداخت حق عضویت ایران و ثبت جشنواره‌های ایران در فهرست جشنواره‌های ITI بزرگنمایی و انفعال و ناتوانی‌اش در مدیریت تئاتر کشور را پنهان کند.
رجوع به سایت ITI و جست‌وجو در میان صفحات و اخبار آن هم متاسفانه نمی‌تواند ادعای موفقیت جهانی ایشان را تایید کند؛ موفقیتی که گزارش آن پرداخت حق عضویت و ثبت پنج جشنواره در حال فروپاشی (برای تئاتر ایران) و مدیریت آقای طاهری و طباطبایی بر آسیای‌مرکزی و شمالی و راه‌اندازی رسانه جهانی (برای دنیا) و هشت‌روز تعطیلات و تماشای تئاتر ارمنستان (برای آقایان طاهری و طباطبایی) و هزینه‌های یورویی و دلاری را به‌همراه داشته است.
در صحبت‌های مدیران تئاتر کشور در همین گفت‌وگوی منتشرشده آمده که «ابتدا پرسشی از سوی آقای سیداشرف طباطبایی مطرح شده در مورد اینکه امکان مدیریت در قاره پهناور آسیا چگونه است؟» (ایران‌تئاتر 11آذر) در جای دیگری آمده: «طباطبایی: جالب اینکه در مجمع عمومی معمولا اینگونه است که هرکس در همان مکانی که نشسته، باید حرف بزند. اما از ما خواستند تا مقابل سالن بیاییم و پیشنهادمان را مطرح کنیم.» آقای طباطبایی «در مقابل سالن» از نمایندگان (و نه مدیران) تئاتر دنیا پرسیده‌اند: «... پرسیدیم کدام کشور دیگری رادیویی مستقل برای تئاتر دارد؟» و بعد: «... اعلام آمادگی کردیم که تاسیس رادیو جهانی ITI را برعهده بگیریم.» طباطبایی بعد از یک‌هفته حضور در اجلاس، در گفت‌وگویش می‌گوید: «سعی می‌کنیم از بودجه و کمک‌های ITI استفاده کنیم و حامی مالی بگیریم.» ایشان جای دیگری گفته‌اند: «این سازمان جهانی می‌تواند ایران را مامور کند تا به‌عنوان نماینده و کشوری که صاحب تئاتر است، در کشورهای دیگر پروژه‌هایی را برای رونق هنرهای نمایشی داشته باشد» و « کشورهایی وجود دارند که ما می‌توانیم آنها را یاری کنیم»
مشکل همه این صحبت‌های بزرگ و این موفقیت‌های بزرگنمایی‌شده این است که گویندگان آن گویی فقط برای مدیریت آفریده شده‌اند و به‌جز مدیریت چیزی دیگر نیاموخته‌اند. حال آنکه تنها جست‌وجویی کوتاه در موردITI بر هر کسی روشن می‌کند که ITIیک تشکل برای گفت‌وگو است؛ یک نهاد آموزشی (طبق تعریف یونسکو) برای تعامل و به‌اشتراک‌گذاشتن و نه مدیریت‌کردن.
در شرایطی که هیچ‌کدام از این موفقیت‌ها و رهاوردها در سایت رسمی ITI منعکس نشده است و با توجه به این گفته‌ها و بزرگنمایی‌ها جای تردیدهای بسیاری باقی می‌ماند.«آیا واقعا مدیران ما می‌دانسته‌اند در چه اجلاسی حضور دارند؟» و «آیا مدیران ما می‌دانند که در حال مدیریت چه وضعیتی از تئاتر ایران هستند؟»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.