سیدحسن خمینی:
لازمه «نهیازمنکر» آزادی رسانهها و احزاب است

جماران: یادگار امام با اشاره به گستردهبودن مفهوم امربهمعروف و نهیازمنکر گفت: «از بزرگترین منکرات در جامعه ما دزدی، فساد، رشوه و خوردن حق یکدیگر است.»حجتالاسلام سیدحسن خمینی در دیدار با دبیرکل، اعضای شورای مرکزی و جمعی از مسوولان بخشهای حزب وحدت و همکاری ملی با اشاره به طرح بحث «جنگ فقر و غنا» از سوی امام راحل در سالهای آخر عمرشان، این موضوع را از محورهای مغفول سخنان امام برشمرد و گفت: «این جنگ بهمعنای جنگ فقیر و غنی نیست و این نگاه که فقرا قرار است به جنگ اغنیا بروند، یک تحلیل مارکسیستی از سخن امام است؛ چراکه قطعا امام چنین مرادی را از سخن خود نداشتهاند؛ جنگ فقر و غنا همچنین به این معنا نیست که همه در جامعه فقیر شوند، در حالی که بسیاری فکر میکردند عدالت یعنی توزیع فقر، به این معنا که همه از نظر مالی ندار باشند.»او افزود: «جنگ فقر و غنا بهمعنای مبارزه با سیستمی است که باعث پیدایش دوگانه فقیر و غنی شده است؛ نظامی که در آن فقر به رسمیت شناخته شده و گروهی غنی و گروهی فقیر میشوند. جامعهای که به سمت شکاف طبقاتی و توزیع نابرابر ثروت و توسعه فقر در قسمتی از جامعه و انباشت ثروت در بخش دیگری از جامعه
میرود، نه مطلوب است نه پایدار؛ نه اسلامی نه اخلاقی و نه باقی میماند. »
جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است
سیدحسن خمینی با بیان اینکه «جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است» گفت: «عدالت یعنی بستر رشد را برای همه فراهم کنیم و اگر کسی خواست همت بیشتری به خرج دهد، توان آن را داشته باشد و اگر کسی خواست بیشتر پیشرفت کند، راه برای او بسته نباشد؛ جامعه جامعهای است که در توسعه امکانات به قومیت و قبیله و نژاد و مذهب وابسته نشود؛ جامعهای است که در آن اگر کسی خواست پیشرفت کند، بتواند.»یادگار امام با اشاره به فرمایش امیرالمومنین(ع) که اگر ثروت نامشروعی دارید آن را غربال میکنیم، یادآور شد: «اما واقعیت این است که آن حضرت هیچوقت با اصل ثروتاندوزی و پیشرفت مشروع مقابله نکردند؛ بلکه جلو آن نظامی را که باعث میشود بخشی از هزینهها به دوش گروهی و بخشی از سرمایهها به دوش گروهی دیگر باشد را گرفتند.»
قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود باید برداشته شود
او گفت: «نکته مهم اینجاست که ممکن است این مشکلاتی که برشمرده شد، تابع قانون باشد و شما روی کاغذ نتوانید کسی را متهم به بیقانونی کنید؛ اما قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود عادلانه نیست و باید برداشته شود. ممکن است در محکمهای نتوان یک گروه و طبقه را محکوم کرد، اما در پیشگاه عدالت واقعی که قانون باید در محضر آن زانو بزند، محکوم است.»سیدحسن خمینی گفت: «در جامعه امروز، هر مشکل اجتماعی را که میبینیم بخش بسیار زیادی از آن تابع فساد و تبعیض و این نظام پذیرفته شده است؛ توزیع فقر عدالت نیست؛ بههمزدن تمام ساختارها و به سمت تساوی غیرارزشمند رفتن عدالت نیست، بلکه عدالت بستر و امکانات مناسب برای همه فراهمکردن است.»
بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است
او با بیان اینکه امروز بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است که همه اینها به شاخصهای گفته شده برمیگردد، گفت: «در جامعهای که آمار بیکاری در آن بالاست، فرهنگ آن معیوب است (ولو آنکه شما هزاران سخنرانی فرهنگی کنید)، جامعهای که در آن فقر وجود دارد (و به تعبیر پیامبر(ص) کفر که به مراتب از فسق بالاتر است را پدید میآورد) مدیران سیاسی و اقتصادی و فرهنگی که تصدی امور کردهاند، باید قبل از هر امری به این شاخصهها توجه کنند؛ زیرا در صورت توجه به این موارد، سایر شاخصهها هم خودبهخود راه خود را برای حل موضوع مییابند و میتوان از این طریق امور دیگر را حل کرد.»
بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است
یادگار امام سپس به موضوع «فساد» بهعنوان یکی از مشکلات جدی جامعه امروز ایران اشاره کرد و گفت: «متاسفانه بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است. اگر هم این فساد واقعی نیست، حداقل در ذهن بخش زیادی از جامعه این فساد پررنگ است. احساس فساد برای جامعه از خود فساد بسیار بدتر است. احساس فساد باعث میشود افراد سالم جامعه خیال کنند در یک مسابقه عقب ماندهاند و ناخودآگاه آنها هم به فساد دچار میشوند. ما اگر احساس کنیم همه جامعه فاسد است انگیزههای شخصیمان برای ایستادن مقابل فساد بسیار کمرنگ میشود؛ اما اگر احساس کنیم جامعه سالم است برای فاسدشدن دنبال بهانه میگردیم.»
نظارت دولتی خودش فاسد میشود
سیدحسن خمینی با تاکید بر اینکه جامعه فاسد احتیاج به نهادهایی دارد که دایما آن را رصد کنند، گفت: «هیچ عاملی برای مقابله با فساد در هر دسته و طبقه، با هر میزانی که باشد، بهتر از نظارت اجتماعی خود مردم نیست. اگر ما واقعا میخواهیم از جامعهمان فساد رخت برببندد، بهترین راه آن گسترش رسانههای عمومی و نظارت عمومی است؛ زیرا نظارت دولتی خودش فاسد میشود. اگر میخواهیم جامعه از فساد تهی باشد، باید بپذیریم که بخشهایی از جامعه مانند یک موجود زنده خودش را بررسی کند تا در مقابل درد فریاد کشد. اگر جامعه دچار درد نشود ممکن است یک بیماری یکباره او را از پا بیندازد؛ درد و تب یک نعمت است زیرا باعث میشود ما یک بیماری را طبابت کنیم.»
یادگار امام تحزب را یکی از کاردکردهای نهاد نظارتی دانست که الزاما در حوزه سیاسی محدود نمیشود و شامل تمام حوزههاست.
تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست
سیدحسن خمینی افزود: «بحث امربهمعروف و نهیازمنکر یک واجب اخلاقی و دینی نیست؛ یک واجب فطری بشر است، اما بسندهکردن آن به بعضی گروهها و در برخی حوزهها، تقلیل موضوع است، بنابراین تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست؛ بلکه از بزرگترین منکرات در جامعه ما دزدی، فساد، رشوه و خوردن حق یکدیگر است؛ بزرگترین معروف در جامعه توسعه عدالت است. اگر ملاک این باشد، جامعه بدون امربهمعروف و نهیازمنکر میمیرد، اما جامعه را در حد چند منکر پاییندستی محدودکردن یا بسندهکردن به چند مورد، تقلیل موضوع است.»
او گفت: «بزرگترین لازمه امربهمعروف و نهیازمنکر آزادی رسانهها و احزاب برای نقد و بیان مسایل است تا اگر قدرت در جایی فاسد شد، حزبی با رای مردم بیاید و آن را اصلاح کند و این ضرورت کارکردی تجمعات و گروههایی است که شما در آنها حضور دارید.»
جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است
سیدحسن خمینی با بیان اینکه «جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است» گفت: «عدالت یعنی بستر رشد را برای همه فراهم کنیم و اگر کسی خواست همت بیشتری به خرج دهد، توان آن را داشته باشد و اگر کسی خواست بیشتر پیشرفت کند، راه برای او بسته نباشد؛ جامعه جامعهای است که در توسعه امکانات به قومیت و قبیله و نژاد و مذهب وابسته نشود؛ جامعهای است که در آن اگر کسی خواست پیشرفت کند، بتواند.»یادگار امام با اشاره به فرمایش امیرالمومنین(ع) که اگر ثروت نامشروعی دارید آن را غربال میکنیم، یادآور شد: «اما واقعیت این است که آن حضرت هیچوقت با اصل ثروتاندوزی و پیشرفت مشروع مقابله نکردند؛ بلکه جلو آن نظامی را که باعث میشود بخشی از هزینهها به دوش گروهی و بخشی از سرمایهها به دوش گروهی دیگر باشد را گرفتند.»
قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود باید برداشته شود
او گفت: «نکته مهم اینجاست که ممکن است این مشکلاتی که برشمرده شد، تابع قانون باشد و شما روی کاغذ نتوانید کسی را متهم به بیقانونی کنید؛ اما قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود عادلانه نیست و باید برداشته شود. ممکن است در محکمهای نتوان یک گروه و طبقه را محکوم کرد، اما در پیشگاه عدالت واقعی که قانون باید در محضر آن زانو بزند، محکوم است.»سیدحسن خمینی گفت: «در جامعه امروز، هر مشکل اجتماعی را که میبینیم بخش بسیار زیادی از آن تابع فساد و تبعیض و این نظام پذیرفته شده است؛ توزیع فقر عدالت نیست؛ بههمزدن تمام ساختارها و به سمت تساوی غیرارزشمند رفتن عدالت نیست، بلکه عدالت بستر و امکانات مناسب برای همه فراهمکردن است.»
بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است
او با بیان اینکه امروز بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است که همه اینها به شاخصهای گفته شده برمیگردد، گفت: «در جامعهای که آمار بیکاری در آن بالاست، فرهنگ آن معیوب است (ولو آنکه شما هزاران سخنرانی فرهنگی کنید)، جامعهای که در آن فقر وجود دارد (و به تعبیر پیامبر(ص) کفر که به مراتب از فسق بالاتر است را پدید میآورد) مدیران سیاسی و اقتصادی و فرهنگی که تصدی امور کردهاند، باید قبل از هر امری به این شاخصهها توجه کنند؛ زیرا در صورت توجه به این موارد، سایر شاخصهها هم خودبهخود راه خود را برای حل موضوع مییابند و میتوان از این طریق امور دیگر را حل کرد.»
بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است
یادگار امام سپس به موضوع «فساد» بهعنوان یکی از مشکلات جدی جامعه امروز ایران اشاره کرد و گفت: «متاسفانه بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است. اگر هم این فساد واقعی نیست، حداقل در ذهن بخش زیادی از جامعه این فساد پررنگ است. احساس فساد برای جامعه از خود فساد بسیار بدتر است. احساس فساد باعث میشود افراد سالم جامعه خیال کنند در یک مسابقه عقب ماندهاند و ناخودآگاه آنها هم به فساد دچار میشوند. ما اگر احساس کنیم همه جامعه فاسد است انگیزههای شخصیمان برای ایستادن مقابل فساد بسیار کمرنگ میشود؛ اما اگر احساس کنیم جامعه سالم است برای فاسدشدن دنبال بهانه میگردیم.»
نظارت دولتی خودش فاسد میشود
سیدحسن خمینی با تاکید بر اینکه جامعه فاسد احتیاج به نهادهایی دارد که دایما آن را رصد کنند، گفت: «هیچ عاملی برای مقابله با فساد در هر دسته و طبقه، با هر میزانی که باشد، بهتر از نظارت اجتماعی خود مردم نیست. اگر ما واقعا میخواهیم از جامعهمان فساد رخت برببندد، بهترین راه آن گسترش رسانههای عمومی و نظارت عمومی است؛ زیرا نظارت دولتی خودش فاسد میشود. اگر میخواهیم جامعه از فساد تهی باشد، باید بپذیریم که بخشهایی از جامعه مانند یک موجود زنده خودش را بررسی کند تا در مقابل درد فریاد کشد. اگر جامعه دچار درد نشود ممکن است یک بیماری یکباره او را از پا بیندازد؛ درد و تب یک نعمت است زیرا باعث میشود ما یک بیماری را طبابت کنیم.»
یادگار امام تحزب را یکی از کاردکردهای نهاد نظارتی دانست که الزاما در حوزه سیاسی محدود نمیشود و شامل تمام حوزههاست.
تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست
سیدحسن خمینی افزود: «بحث امربهمعروف و نهیازمنکر یک واجب اخلاقی و دینی نیست؛ یک واجب فطری بشر است، اما بسندهکردن آن به بعضی گروهها و در برخی حوزهها، تقلیل موضوع است، بنابراین تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست؛ بلکه از بزرگترین منکرات در جامعه ما دزدی، فساد، رشوه و خوردن حق یکدیگر است؛ بزرگترین معروف در جامعه توسعه عدالت است. اگر ملاک این باشد، جامعه بدون امربهمعروف و نهیازمنکر میمیرد، اما جامعه را در حد چند منکر پاییندستی محدودکردن یا بسندهکردن به چند مورد، تقلیل موضوع است.»
او گفت: «بزرگترین لازمه امربهمعروف و نهیازمنکر آزادی رسانهها و احزاب برای نقد و بیان مسایل است تا اگر قدرت در جایی فاسد شد، حزبی با رای مردم بیاید و آن را اصلاح کند و این ضرورت کارکردی تجمعات و گروههایی است که شما در آنها حضور دارید.»

جماران: یادگار امام با اشاره به گستردهبودن مفهوم امربهمعروف و نهیازمنکر گفت: «از بزرگترین منکرات در جامعه ما دزدی، فساد، رشوه و خوردن حق یکدیگر است.»حجتالاسلام سیدحسن خمینی در دیدار با دبیرکل، اعضای شورای مرکزی و جمعی از مسوولان بخشهای حزب وحدت و همکاری ملی با اشاره به طرح بحث «جنگ فقر و غنا» از سوی امام راحل در سالهای آخر عمرشان، این موضوع را از محورهای مغفول سخنان امام برشمرد و گفت: «این جنگ بهمعنای جنگ فقیر و غنی نیست و این نگاه که فقرا قرار است به جنگ اغنیا بروند، یک تحلیل مارکسیستی از سخن امام است؛ چراکه قطعا امام چنین مرادی را از سخن خود نداشتهاند؛ جنگ فقر و غنا همچنین به این معنا نیست که همه در جامعه فقیر شوند، در حالی که بسیاری فکر میکردند عدالت یعنی توزیع فقر، به این معنا که همه از نظر مالی ندار باشند.»او افزود: «جنگ فقر و غنا بهمعنای مبارزه با سیستمی است که باعث پیدایش دوگانه فقیر و غنی شده است؛ نظامی که در آن فقر به رسمیت شناخته شده و گروهی غنی و گروهی فقیر میشوند. جامعهای که به سمت شکاف طبقاتی و توزیع نابرابر ثروت و توسعه فقر در قسمتی از جامعه و انباشت ثروت در بخش دیگری از جامعه
میرود، نه مطلوب است نه پایدار؛ نه اسلامی نه اخلاقی و نه باقی میماند. »
جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است
سیدحسن خمینی با بیان اینکه «جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است» گفت: «عدالت یعنی بستر رشد را برای همه فراهم کنیم و اگر کسی خواست همت بیشتری به خرج دهد، توان آن را داشته باشد و اگر کسی خواست بیشتر پیشرفت کند، راه برای او بسته نباشد؛ جامعه جامعهای است که در توسعه امکانات به قومیت و قبیله و نژاد و مذهب وابسته نشود؛ جامعهای است که در آن اگر کسی خواست پیشرفت کند، بتواند.»یادگار امام با اشاره به فرمایش امیرالمومنین(ع) که اگر ثروت نامشروعی دارید آن را غربال میکنیم، یادآور شد: «اما واقعیت این است که آن حضرت هیچوقت با اصل ثروتاندوزی و پیشرفت مشروع مقابله نکردند؛ بلکه جلو آن نظامی را که باعث میشود بخشی از هزینهها به دوش گروهی و بخشی از سرمایهها به دوش گروهی دیگر باشد را گرفتند.»
قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود باید برداشته شود
او گفت: «نکته مهم اینجاست که ممکن است این مشکلاتی که برشمرده شد، تابع قانون باشد و شما روی کاغذ نتوانید کسی را متهم به بیقانونی کنید؛ اما قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود عادلانه نیست و باید برداشته شود. ممکن است در محکمهای نتوان یک گروه و طبقه را محکوم کرد، اما در پیشگاه عدالت واقعی که قانون باید در محضر آن زانو بزند، محکوم است.»سیدحسن خمینی گفت: «در جامعه امروز، هر مشکل اجتماعی را که میبینیم بخش بسیار زیادی از آن تابع فساد و تبعیض و این نظام پذیرفته شده است؛ توزیع فقر عدالت نیست؛ بههمزدن تمام ساختارها و به سمت تساوی غیرارزشمند رفتن عدالت نیست، بلکه عدالت بستر و امکانات مناسب برای همه فراهمکردن است.»
بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است
او با بیان اینکه امروز بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است که همه اینها به شاخصهای گفته شده برمیگردد، گفت: «در جامعهای که آمار بیکاری در آن بالاست، فرهنگ آن معیوب است (ولو آنکه شما هزاران سخنرانی فرهنگی کنید)، جامعهای که در آن فقر وجود دارد (و به تعبیر پیامبر(ص) کفر که به مراتب از فسق بالاتر است را پدید میآورد) مدیران سیاسی و اقتصادی و فرهنگی که تصدی امور کردهاند، باید قبل از هر امری به این شاخصهها توجه کنند؛ زیرا در صورت توجه به این موارد، سایر شاخصهها هم خودبهخود راه خود را برای حل موضوع مییابند و میتوان از این طریق امور دیگر را حل کرد.»
بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است
یادگار امام سپس به موضوع «فساد» بهعنوان یکی از مشکلات جدی جامعه امروز ایران اشاره کرد و گفت: «متاسفانه بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است. اگر هم این فساد واقعی نیست، حداقل در ذهن بخش زیادی از جامعه این فساد پررنگ است. احساس فساد برای جامعه از خود فساد بسیار بدتر است. احساس فساد باعث میشود افراد سالم جامعه خیال کنند در یک مسابقه عقب ماندهاند و ناخودآگاه آنها هم به فساد دچار میشوند. ما اگر احساس کنیم همه جامعه فاسد است انگیزههای شخصیمان برای ایستادن مقابل فساد بسیار کمرنگ میشود؛ اما اگر احساس کنیم جامعه سالم است برای فاسدشدن دنبال بهانه میگردیم.»
نظارت دولتی خودش فاسد میشود
سیدحسن خمینی با تاکید بر اینکه جامعه فاسد احتیاج به نهادهایی دارد که دایما آن را رصد کنند، گفت: «هیچ عاملی برای مقابله با فساد در هر دسته و طبقه، با هر میزانی که باشد، بهتر از نظارت اجتماعی خود مردم نیست. اگر ما واقعا میخواهیم از جامعهمان فساد رخت برببندد، بهترین راه آن گسترش رسانههای عمومی و نظارت عمومی است؛ زیرا نظارت دولتی خودش فاسد میشود. اگر میخواهیم جامعه از فساد تهی باشد، باید بپذیریم که بخشهایی از جامعه مانند یک موجود زنده خودش را بررسی کند تا در مقابل درد فریاد کشد. اگر جامعه دچار درد نشود ممکن است یک بیماری یکباره او را از پا بیندازد؛ درد و تب یک نعمت است زیرا باعث میشود ما یک بیماری را طبابت کنیم.»
یادگار امام تحزب را یکی از کاردکردهای نهاد نظارتی دانست که الزاما در حوزه سیاسی محدود نمیشود و شامل تمام حوزههاست.
تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست
سیدحسن خمینی افزود: «بحث امربهمعروف و نهیازمنکر یک واجب اخلاقی و دینی نیست؛ یک واجب فطری بشر است، اما بسندهکردن آن به بعضی گروهها و در برخی حوزهها، تقلیل موضوع است، بنابراین تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست؛ بلکه از بزرگترین منکرات در جامعه ما دزدی، فساد، رشوه و خوردن حق یکدیگر است؛ بزرگترین معروف در جامعه توسعه عدالت است. اگر ملاک این باشد، جامعه بدون امربهمعروف و نهیازمنکر میمیرد، اما جامعه را در حد چند منکر پاییندستی محدودکردن یا بسندهکردن به چند مورد، تقلیل موضوع است.»
او گفت: «بزرگترین لازمه امربهمعروف و نهیازمنکر آزادی رسانهها و احزاب برای نقد و بیان مسایل است تا اگر قدرت در جایی فاسد شد، حزبی با رای مردم بیاید و آن را اصلاح کند و این ضرورت کارکردی تجمعات و گروههایی است که شما در آنها حضور دارید.»
جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است
سیدحسن خمینی با بیان اینکه «جامعه مطلوب جامعه تساوی نیست؛ جامعه عدالت است» گفت: «عدالت یعنی بستر رشد را برای همه فراهم کنیم و اگر کسی خواست همت بیشتری به خرج دهد، توان آن را داشته باشد و اگر کسی خواست بیشتر پیشرفت کند، راه برای او بسته نباشد؛ جامعه جامعهای است که در توسعه امکانات به قومیت و قبیله و نژاد و مذهب وابسته نشود؛ جامعهای است که در آن اگر کسی خواست پیشرفت کند، بتواند.»یادگار امام با اشاره به فرمایش امیرالمومنین(ع) که اگر ثروت نامشروعی دارید آن را غربال میکنیم، یادآور شد: «اما واقعیت این است که آن حضرت هیچوقت با اصل ثروتاندوزی و پیشرفت مشروع مقابله نکردند؛ بلکه جلو آن نظامی را که باعث میشود بخشی از هزینهها به دوش گروهی و بخشی از سرمایهها به دوش گروهی دیگر باشد را گرفتند.»
قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود باید برداشته شود
او گفت: «نکته مهم اینجاست که ممکن است این مشکلاتی که برشمرده شد، تابع قانون باشد و شما روی کاغذ نتوانید کسی را متهم به بیقانونی کنید؛ اما قانونی که به شکاف فقیر و غنی منجر شود عادلانه نیست و باید برداشته شود. ممکن است در محکمهای نتوان یک گروه و طبقه را محکوم کرد، اما در پیشگاه عدالت واقعی که قانون باید در محضر آن زانو بزند، محکوم است.»سیدحسن خمینی گفت: «در جامعه امروز، هر مشکل اجتماعی را که میبینیم بخش بسیار زیادی از آن تابع فساد و تبعیض و این نظام پذیرفته شده است؛ توزیع فقر عدالت نیست؛ بههمزدن تمام ساختارها و به سمت تساوی غیرارزشمند رفتن عدالت نیست، بلکه عدالت بستر و امکانات مناسب برای همه فراهمکردن است.»
بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است
او با بیان اینکه امروز بخشهای زیادی از جامعه و فرهنگ بیمار است که همه اینها به شاخصهای گفته شده برمیگردد، گفت: «در جامعهای که آمار بیکاری در آن بالاست، فرهنگ آن معیوب است (ولو آنکه شما هزاران سخنرانی فرهنگی کنید)، جامعهای که در آن فقر وجود دارد (و به تعبیر پیامبر(ص) کفر که به مراتب از فسق بالاتر است را پدید میآورد) مدیران سیاسی و اقتصادی و فرهنگی که تصدی امور کردهاند، باید قبل از هر امری به این شاخصهها توجه کنند؛ زیرا در صورت توجه به این موارد، سایر شاخصهها هم خودبهخود راه خود را برای حل موضوع مییابند و میتوان از این طریق امور دیگر را حل کرد.»
بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است
یادگار امام سپس به موضوع «فساد» بهعنوان یکی از مشکلات جدی جامعه امروز ایران اشاره کرد و گفت: «متاسفانه بخشهایی از نظام دیوانسالاری، تقنینی و قضایی ما دچار فساد شده است. اگر هم این فساد واقعی نیست، حداقل در ذهن بخش زیادی از جامعه این فساد پررنگ است. احساس فساد برای جامعه از خود فساد بسیار بدتر است. احساس فساد باعث میشود افراد سالم جامعه خیال کنند در یک مسابقه عقب ماندهاند و ناخودآگاه آنها هم به فساد دچار میشوند. ما اگر احساس کنیم همه جامعه فاسد است انگیزههای شخصیمان برای ایستادن مقابل فساد بسیار کمرنگ میشود؛ اما اگر احساس کنیم جامعه سالم است برای فاسدشدن دنبال بهانه میگردیم.»
نظارت دولتی خودش فاسد میشود
سیدحسن خمینی با تاکید بر اینکه جامعه فاسد احتیاج به نهادهایی دارد که دایما آن را رصد کنند، گفت: «هیچ عاملی برای مقابله با فساد در هر دسته و طبقه، با هر میزانی که باشد، بهتر از نظارت اجتماعی خود مردم نیست. اگر ما واقعا میخواهیم از جامعهمان فساد رخت برببندد، بهترین راه آن گسترش رسانههای عمومی و نظارت عمومی است؛ زیرا نظارت دولتی خودش فاسد میشود. اگر میخواهیم جامعه از فساد تهی باشد، باید بپذیریم که بخشهایی از جامعه مانند یک موجود زنده خودش را بررسی کند تا در مقابل درد فریاد کشد. اگر جامعه دچار درد نشود ممکن است یک بیماری یکباره او را از پا بیندازد؛ درد و تب یک نعمت است زیرا باعث میشود ما یک بیماری را طبابت کنیم.»
یادگار امام تحزب را یکی از کاردکردهای نهاد نظارتی دانست که الزاما در حوزه سیاسی محدود نمیشود و شامل تمام حوزههاست.
تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست
سیدحسن خمینی افزود: «بحث امربهمعروف و نهیازمنکر یک واجب اخلاقی و دینی نیست؛ یک واجب فطری بشر است، اما بسندهکردن آن به بعضی گروهها و در برخی حوزهها، تقلیل موضوع است، بنابراین تنها منکر در جامعه ما بدحجابی نیست؛ بلکه از بزرگترین منکرات در جامعه ما دزدی، فساد، رشوه و خوردن حق یکدیگر است؛ بزرگترین معروف در جامعه توسعه عدالت است. اگر ملاک این باشد، جامعه بدون امربهمعروف و نهیازمنکر میمیرد، اما جامعه را در حد چند منکر پاییندستی محدودکردن یا بسندهکردن به چند مورد، تقلیل موضوع است.»
او گفت: «بزرگترین لازمه امربهمعروف و نهیازمنکر آزادی رسانهها و احزاب برای نقد و بیان مسایل است تا اگر قدرت در جایی فاسد شد، حزبی با رای مردم بیاید و آن را اصلاح کند و این ضرورت کارکردی تجمعات و گروههایی است که شما در آنها حضور دارید.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.