|

قلم «وتوی» «اوباما » به کار می‌افتد؟

بهاره محبی: «باراک اوباما» در تمام طول شش‌سال ریاست‌جمهوری خود در آمریکا تنها دو‌لایحه را وتو کرده است؛ کمتر از هررییس‌جمهور دیگری در آمریکا از زمان «جیمز گارفیلد» که پس از یک‌دوره زمامداری کوتاه در سال1881 ترور شد. همچنین موارد بسیار کمی بوده که اوباما دست به تهدید زده و هشدار داده که لایحه‌ای را وتو خواهد کرد؛ کمتر از هررییس‌جمهوری دیگری از زمان «جیمی کارتر» تاکنون. حتی بیانیه‌های کاخ‌سفید در زمان باراک اوباما مبنی بر تهدید به وتوی یک لایحه نیز متفاوت از روسای‌جمهوری پیشین آمریکاست. بیش از 80درصد از تهدید به وتوهای دولت اوباما نه توسط شخص رییس‌جمهور که اغلب توسط مشاوران ارشد او آن‌هم بدون افشا‌شدن نام آنها، منتشر شده و امکان مذاکره با طرف مقابل را به رییس‌جمهور داده است. به نوشته روزنامه «یواس‌ای تودی» حق وتوی رییس‌جمهوری آمریکا در دو‌سال پایانی دولت احتمالا بیشتر مورد استفاده قرار خواهد گرفت. به‌ویژه اینکه در انتخابات اخیر کنگره، اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان و سنا توسط جمهوریخواهان تصاحب شد. اما اینکه اوباما چه‌زمانی و چگونه از حق وتوی خود استفاده کند، ارتباط مستقیمی با عملکرد کنگره خواهد داشت. شماری از تحلیلگران سیاسی بر این باورند که جمهوریخواهان با فتح کامل کنگره اکنون ناگزیر خواهند بود از بلوکه‌‌کردن پیگیر اوباما دست بکشند و با او همکاری کنند. برخی از صاحبنظران در مقابل معتقدند پایه‌ محافظه‌کار در حزب جمهوریخواه جلو این همکاری را خواهد گرفت، به‌ویژه‌ آنکه در سال۲۰۱۶ انتخابات سرنوشت‌ساز ریاست‌جمهوری در آمریکا برگزار خواهد شد. به گزارش بی‌بی‌سی، با این‌حال برخی کارشناسان نیز معتقدند نتایج انتخابات میان‌دوره‌ا‌ی کنگره نشان داد آمریکایی‌ها از او دلخورند و اوباما حالا بیشتر از همیشه منزوی شده است. همچنین برخی از اعضای کلیدی کادر او به انتخابات سال‌۲۰۱۶ نظر دارند و می‌خواهند رزومه کاری خود را این‌بار برای هیلاری کلینتون بفرستند. اینها به‌ این ‌معنی است که او نباید اجازه دهد که دو‌سال آخر دوره ریاستش به مجوعه‌ای از بن‌بست‌ها و برنامه‌های شکست‌خورده تبدیل شود. بله، او می‌تواند همان‌کاری را کند که بسیاری از روسای‌جمهور دیگر در دو‌سال آخر دوره خود کرده‌اند: ذهن خود را با مسایل خارجی مشغول کرده و قوانین آزاردهنده‌ای که از کنگره می‌آید را وتو کند، ولی با این کار میراث چندان جالبی از خود به جای نمی‌گذارد. گذشته از اینکه جمهوریخواهان احتمالا نگران تبعات مخالفتشان با لوایحی هستند که مورد حمایت اکثریت جامعه آمریکاست مانند بیمه خدمات درمانی؛ تبعاتی که می‌تواند دامان آنان را در انتخابات ریاست‌جمهوری2016 بگیرد، یکی از محدودیت‌های اوباما هم احتمالا برای استفاده از حق وتو، پیامی است که این اقدام از فضای سیاسی آمریکا به مردم این کشور می‌دهد. «متیو جارویس» کارشناس علوم سیاسی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا می‎گوید: «به‌لحاظ تئوریک در علوم سیاسی، وتو نباید اتفاق بیفتد. اگر هر دو‌طرف علاقه‌مند به سیاستگذاری باشند، قطعا به یک‌نقطه سازش می‌رسند. اما وقتی می‌بینید لایحه‌‌ای وتو می‌شود، بوی سیاسی‎بازی به مشام‌تان می‌رسد و این پرسش برایتان پیش می‌آید که آنها دقیقا به‌دنبال چه هستند؟»
بهاره محبی: «باراک اوباما» در تمام طول شش‌سال ریاست‌جمهوری خود در آمریکا تنها دو‌لایحه را وتو کرده است؛ کمتر از هررییس‌جمهور دیگری در آمریکا از زمان «جیمز گارفیلد» که پس از یک‌دوره زمامداری کوتاه در سال1881 ترور شد. همچنین موارد بسیار کمی بوده که اوباما دست به تهدید زده و هشدار داده که لایحه‌ای را وتو خواهد کرد؛ کمتر از هررییس‌جمهوری دیگری از زمان «جیمی کارتر» تاکنون. حتی بیانیه‌های کاخ‌سفید در زمان باراک اوباما مبنی بر تهدید به وتوی یک لایحه نیز متفاوت از روسای‌جمهوری پیشین آمریکاست. بیش از 80درصد از تهدید به وتوهای دولت اوباما نه توسط شخص رییس‌جمهور که اغلب توسط مشاوران ارشد او آن‌هم بدون افشا‌شدن نام آنها، منتشر شده و امکان مذاکره با طرف مقابل را به رییس‌جمهور داده است. به نوشته روزنامه «یواس‌ای تودی» حق وتوی رییس‌جمهوری آمریکا در دو‌سال پایانی دولت احتمالا بیشتر مورد استفاده قرار خواهد گرفت. به‌ویژه اینکه در انتخابات اخیر کنگره، اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان و سنا توسط جمهوریخواهان تصاحب شد. اما اینکه اوباما چه‌زمانی و چگونه از حق وتوی خود استفاده کند، ارتباط مستقیمی با عملکرد کنگره خواهد داشت. شماری از تحلیلگران سیاسی بر این باورند که جمهوریخواهان با فتح کامل کنگره اکنون ناگزیر خواهند بود از بلوکه‌‌کردن پیگیر اوباما دست بکشند و با او همکاری کنند. برخی از صاحبنظران در مقابل معتقدند پایه‌ محافظه‌کار در حزب جمهوریخواه جلو این همکاری را خواهد گرفت، به‌ویژه‌ آنکه در سال۲۰۱۶ انتخابات سرنوشت‌ساز ریاست‌جمهوری در آمریکا برگزار خواهد شد. به گزارش بی‌بی‌سی، با این‌حال برخی کارشناسان نیز معتقدند نتایج انتخابات میان‌دوره‌ا‌ی کنگره نشان داد آمریکایی‌ها از او دلخورند و اوباما حالا بیشتر از همیشه منزوی شده است. همچنین برخی از اعضای کلیدی کادر او به انتخابات سال‌۲۰۱۶ نظر دارند و می‌خواهند رزومه کاری خود را این‌بار برای هیلاری کلینتون بفرستند. اینها به‌ این ‌معنی است که او نباید اجازه دهد که دو‌سال آخر دوره ریاستش به مجوعه‌ای از بن‌بست‌ها و برنامه‌های شکست‌خورده تبدیل شود. بله، او می‌تواند همان‌کاری را کند که بسیاری از روسای‌جمهور دیگر در دو‌سال آخر دوره خود کرده‌اند: ذهن خود را با مسایل خارجی مشغول کرده و قوانین آزاردهنده‌ای که از کنگره می‌آید را وتو کند، ولی با این کار میراث چندان جالبی از خود به جای نمی‌گذارد. گذشته از اینکه جمهوریخواهان احتمالا نگران تبعات مخالفتشان با لوایحی هستند که مورد حمایت اکثریت جامعه آمریکاست مانند بیمه خدمات درمانی؛ تبعاتی که می‌تواند دامان آنان را در انتخابات ریاست‌جمهوری2016 بگیرد، یکی از محدودیت‌های اوباما هم احتمالا برای استفاده از حق وتو، پیامی است که این اقدام از فضای سیاسی آمریکا به مردم این کشور می‌دهد. «متیو جارویس» کارشناس علوم سیاسی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا می‎گوید: «به‌لحاظ تئوریک در علوم سیاسی، وتو نباید اتفاق بیفتد. اگر هر دو‌طرف علاقه‌مند به سیاستگذاری باشند، قطعا به یک‌نقطه سازش می‌رسند. اما وقتی می‌بینید لایحه‌‌ای وتو می‌شود، بوی سیاسی‎بازی به مشام‌تان می‌رسد و این پرسش برایتان پیش می‌آید که آنها دقیقا به‌دنبال چه هستند؟»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.