افغانستان، کشوری که باید از نو شناخت
بهطور سنتی نگاه جامعه نسبت به افغانستان با جنگ، ناامنی و حضور طالبان پیوند عمیقی دارد. اما در 13سال گذشته افغانستان در عرصههای مختلفی چون حکومتداری، رشد منابع انسانی، توسعه اقتصادی و تحکیم هرچند اندک دموکراسی، دستاوردهایی نیز داشته است. هرچند این جامعه هنوز از فقدان طبقه متوسط دربخشهای زیادی از کشور رنج میبرد و با کموکاستیهای بیشماری روبهرو است، اما نمودار تحولات در این همسایه شرقی با شیب زیادی روبهرشد است. اگرچه در روزهای گذشته حملههای انتحاری در گوشهوکنار پایتخت، سایر ولایات و استانهای افغانستان افزایش داشته است، اما این نیز میتواند نشانی از بهانزوارفتن گروههای خشونتگرا باشد که پیش از برگزاری کنفرانس لندن قصد دارند فضای افغانستان را بیش از گذشته ناامن جلوه دهند. به هرحال امنیت، مساله اصلی در افغانستان امروز است که مسایل اقتصادی، سیاسی و معیشت مردم در این کشور را تحتتاثیر خود قرار داده است. هرچند افغانستانیها سعی دارند در کنفرانس لندن جامعه جهانی را قانع کنند که به تعهدات مالی خود در کنفرانس توکیو عمل کنند و آنها را افزایش دهند، اما بهنظر میرسد حکومتگران جدید در این کشور باید به علل
ناکامی دولت پیشین نیز توجه داشته باشند. فساد اداری فقدان ظرفیت و نیروی انسانی متخصص و کارآمد، حکومتداری ناکارآمد و در برخی موارد بیعلاقگی جامعه جهانی به رشد پایدار همهجانبه و بهخصوص اقتصادی در افغانستان از جمله مواردی است که باید توسط حکومتداران جدید در دولت وحدت ملی افغانستان به آن توجه شود. این کشور به علت موقعیت جغرافیایی قرارداشتن در چهارراه تجاری بین شمال و جنوب آسیا، خاوردور، کشورهای اروپایی، ایران و همچنین بهرهمندی از منابع بکر و سرشار طبیعی، ظرفیت تبدیلشدن به یک اقتصاد قابلقبول را دارد. افغانستان یکی از جوانترین کشورهای جهان است. در حالیکه میانگین سن جمعیت در سطح جهانی 4/28سال است، میانگین سن جمعیت در افغانستان ۱۸سال است. نیروی انسانی در افغانستان یکی از مهمترین منابع ثروت اقتصادی این کشور بهشمار میرود. هرچند دموکراسی تزریقی و وارداتی مشکلات تالی خود را در این کشور بههمراه دارد، اما بهنظر میرسد طبقه جدیدی در این کشور در حال شکلگیری و ظهور است و این طبقه نیازمندیها و درخواستهای خود را از حکومتداران جدید در افغانستان خواهد داشت. در 13سال گذشته بیش از 10کنفرانس و نشست بینالمللی برای
حل مسایل در افغانستان تشکیل شده و فردا کابل میزبان مقامهای افغان و حدود ۷۰کشور و سازمان بینالمللی خواهد بود. بحث اصلی در این کنفرانس، آینده همکاری جامعه بینالمللی و افغانستان است. برگزاری کنفرانس لندن در حالی برگزار میشود که به گفته برخی از کارشناسان کمکهای جامعه بینالمللی در کنفرانس لندن باید به نیروی انسانی، زیربناهای اقتصادی، سرمایهگذاری در عرصه معادن افغانستان و احداث جادههای مواصلاتی امن بیش از پیش توجه کند تا از این طریق افغانستان بتواند تعریفی از اقتصاد در کشور خود ارایه دهد. بهنظر میرسد سایه جنگ و ناامنی در میانمدت از افغانستان خواهد رفت و این جامعهای است که باید آن را از نو شناخت.
بهطور سنتی نگاه جامعه نسبت به افغانستان با جنگ، ناامنی و حضور طالبان پیوند عمیقی دارد. اما در 13سال گذشته افغانستان در عرصههای مختلفی چون حکومتداری، رشد منابع انسانی، توسعه اقتصادی و تحکیم هرچند اندک دموکراسی، دستاوردهایی نیز داشته است. هرچند این جامعه هنوز از فقدان طبقه متوسط دربخشهای زیادی از کشور رنج میبرد و با کموکاستیهای بیشماری روبهرو است، اما نمودار تحولات در این همسایه شرقی با شیب زیادی روبهرشد است. اگرچه در روزهای گذشته حملههای انتحاری در گوشهوکنار پایتخت، سایر ولایات و استانهای افغانستان افزایش داشته است، اما این نیز میتواند نشانی از بهانزوارفتن گروههای خشونتگرا باشد که پیش از برگزاری کنفرانس لندن قصد دارند فضای افغانستان را بیش از گذشته ناامن جلوه دهند. به هرحال امنیت، مساله اصلی در افغانستان امروز است که مسایل اقتصادی، سیاسی و معیشت مردم در این کشور را تحتتاثیر خود قرار داده است. هرچند افغانستانیها سعی دارند در کنفرانس لندن جامعه جهانی را قانع کنند که به تعهدات مالی خود در کنفرانس توکیو عمل کنند و آنها را افزایش دهند، اما بهنظر میرسد حکومتگران جدید در این کشور باید به علل
ناکامی دولت پیشین نیز توجه داشته باشند. فساد اداری فقدان ظرفیت و نیروی انسانی متخصص و کارآمد، حکومتداری ناکارآمد و در برخی موارد بیعلاقگی جامعه جهانی به رشد پایدار همهجانبه و بهخصوص اقتصادی در افغانستان از جمله مواردی است که باید توسط حکومتداران جدید در دولت وحدت ملی افغانستان به آن توجه شود. این کشور به علت موقعیت جغرافیایی قرارداشتن در چهارراه تجاری بین شمال و جنوب آسیا، خاوردور، کشورهای اروپایی، ایران و همچنین بهرهمندی از منابع بکر و سرشار طبیعی، ظرفیت تبدیلشدن به یک اقتصاد قابلقبول را دارد. افغانستان یکی از جوانترین کشورهای جهان است. در حالیکه میانگین سن جمعیت در سطح جهانی 4/28سال است، میانگین سن جمعیت در افغانستان ۱۸سال است. نیروی انسانی در افغانستان یکی از مهمترین منابع ثروت اقتصادی این کشور بهشمار میرود. هرچند دموکراسی تزریقی و وارداتی مشکلات تالی خود را در این کشور بههمراه دارد، اما بهنظر میرسد طبقه جدیدی در این کشور در حال شکلگیری و ظهور است و این طبقه نیازمندیها و درخواستهای خود را از حکومتداران جدید در افغانستان خواهد داشت. در 13سال گذشته بیش از 10کنفرانس و نشست بینالمللی برای
حل مسایل در افغانستان تشکیل شده و فردا کابل میزبان مقامهای افغان و حدود ۷۰کشور و سازمان بینالمللی خواهد بود. بحث اصلی در این کنفرانس، آینده همکاری جامعه بینالمللی و افغانستان است. برگزاری کنفرانس لندن در حالی برگزار میشود که به گفته برخی از کارشناسان کمکهای جامعه بینالمللی در کنفرانس لندن باید به نیروی انسانی، زیربناهای اقتصادی، سرمایهگذاری در عرصه معادن افغانستان و احداث جادههای مواصلاتی امن بیش از پیش توجه کند تا از این طریق افغانستان بتواند تعریفی از اقتصاد در کشور خود ارایه دهد. بهنظر میرسد سایه جنگ و ناامنی در میانمدت از افغانستان خواهد رفت و این جامعهای است که باید آن را از نو شناخت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.