|

مشکل اصلی کشتی قوانینش نیست

منصور برزگر/پیشکسوت کشتی

به عقیده من حذف کشتی به عنوان یکی از قدیمی‌ترین رشته‌های ورزشی المپیک در نتیجه تصمیمی یک‌شبه نبوده است. نباید از یاد برد که کشتی، از سال ۱۸۹۶ که المپیک مدرن پایه‌ریزی شد، حضوری فعال و ثابت داشته است. باید با نگاه کارشناسانه بررسی کرد که چه اتفاقی منجر به این می‌شود تا تشکیلات جهانی به این تصمیم برسد و قید حضور چنین ورزش سنتی را بزند؟ اخیرا گفته شده که یکی از دلایل حذف کشتی از المپیک قوانینش بوده است. من به عنوان یک کشتی‌گیر پیشکسوت از این قوانین ناراضی‌ام و به عقیده من این قوانین نه‌تنها قابل هضم نیست بلکه سبب شده که دیگر کمتر کسی از کشتی لذت ببرد اما هنوز به عنوان یک کشور صاحب کشتی با IOC صحبت مستقیم نداشته‌ایم که بدانیم دلیل اصلی این اتفاق چیست. با حذف کشتی مشکلی حل نمی‌شود.
به عقیده من باید قوانین را تغییر داد نه اینکه کمر به قتل این رشته ورزشی بست. به نظر من این حذف دلایل دیگری هم دارد. در حال حاضر کمیته المپیک به دنبال حضور ورزش‌هایی در المپیک است که جدید و پولساز هستند. کشتی، ورزش پرافتخاری است اما این رشته پرافتخار تنها در چند کشور تماشاچیان زیادی دارد و در جاهای دیگر چندان پرطرفدار نیست. از سوی دیگر ریشه این ماجرا را باید در شاخص‌های کمیته بین‌المللی المپیک دانست. شاخص‌هایی است که به فدراسیون جهانی کشتی ابلاغ شده و این نهاد باید به این شاخص‌ها دست پیدا می‌کرده که عملا چنین نشده است. درآمدهای حاصل از فروش تلویزیونی، بلیت فروشی، سیاست‌های مبارزه با دوپینگ و ساختار و تشکیلات جهانی، شاخص‌های مدنظر این تشکیلات برای ماندن رشته‌ها در رقابت‌هاست. وقتی به این دلایل منطقی فکر می‌کنیم، می‌بینیم که این رشته باید سال‌ها قبل از المپیک حذف می‌شد. واقعیت نشان می‌دهد که کشتی وضعیت اسفباری در شاخص‌های اعلامی کمیته بین‌المللی دارد. اتفاقی که درباره تکواندو نیز در حال روی دادن است. به عقیده من نباید این حذف را به حساب برخوردهای سیاسی یا مافیایی بگذاریم. در این زمینه، آمریکا و روسیه نیز مخالف حذف کشتی هستند اما معیارها حکایت از آن دارد که بازگشت این رشته به این رویداد کمی دشوار است، اگرچه هنوز منتفی نشده است. در واقع این شاخص‌ها موجب شده تا زمینه حذف کشتی فراهم شود که البته، چندان هم دور از ذهن و غیرمنطقی نیست. از سوی دیگرمسوولان ما فکر می‌کنند که حضور صرف تماشاگران در ورزشگاه آزادی تهران برای رقابت‌های جهانی موجب تغییر نظر کمیته بین‌المللی می‌شود. واقعیت این است که این حضور در بهترین حالت، می‌تواند موجب افزایش رنکینگ در معیار بلیت فروشی باشد که به دلیل عدم شفافیت، این زمینه نیز منجر به نتیجه نمی‌شود. تصمیم‌گیری‌های جهانی براساس یک رویداد یا نامه‌نگاری شخصیت‌های سیاسی تغییر نمی‌کند، بلکه نتیجه فرآیندی است که در سال‌های اخیر طی شده است.
به عقیده من حذف کشتی به عنوان یکی از قدیمی‌ترین رشته‌های ورزشی المپیک در نتیجه تصمیمی یک‌شبه نبوده است. نباید از یاد برد که کشتی، از سال ۱۸۹۶ که المپیک مدرن پایه‌ریزی شد، حضوری فعال و ثابت داشته است. باید با نگاه کارشناسانه بررسی کرد که چه اتفاقی منجر به این می‌شود تا تشکیلات جهانی به این تصمیم برسد و قید حضور چنین ورزش سنتی را بزند؟ اخیرا گفته شده که یکی از دلایل حذف کشتی از المپیک قوانینش بوده است. من به عنوان یک کشتی‌گیر پیشکسوت از این قوانین ناراضی‌ام و به عقیده من این قوانین نه‌تنها قابل هضم نیست بلکه سبب شده که دیگر کمتر کسی از کشتی لذت ببرد اما هنوز به عنوان یک کشور صاحب کشتی با IOC صحبت مستقیم نداشته‌ایم که بدانیم دلیل اصلی این اتفاق چیست. با حذف کشتی مشکلی حل نمی‌شود.
به عقیده من باید قوانین را تغییر داد نه اینکه کمر به قتل این رشته ورزشی بست. به نظر من این حذف دلایل دیگری هم دارد. در حال حاضر کمیته المپیک به دنبال حضور ورزش‌هایی در المپیک است که جدید و پولساز هستند. کشتی، ورزش پرافتخاری است اما این رشته پرافتخار تنها در چند کشور تماشاچیان زیادی دارد و در جاهای دیگر چندان پرطرفدار نیست. از سوی دیگر ریشه این ماجرا را باید در شاخص‌های کمیته بین‌المللی المپیک دانست. شاخص‌هایی است که به فدراسیون جهانی کشتی ابلاغ شده و این نهاد باید به این شاخص‌ها دست پیدا می‌کرده که عملا چنین نشده است. درآمدهای حاصل از فروش تلویزیونی، بلیت فروشی، سیاست‌های مبارزه با دوپینگ و ساختار و تشکیلات جهانی، شاخص‌های مدنظر این تشکیلات برای ماندن رشته‌ها در رقابت‌هاست. وقتی به این دلایل منطقی فکر می‌کنیم، می‌بینیم که این رشته باید سال‌ها قبل از المپیک حذف می‌شد. واقعیت نشان می‌دهد که کشتی وضعیت اسفباری در شاخص‌های اعلامی کمیته بین‌المللی دارد. اتفاقی که درباره تکواندو نیز در حال روی دادن است. به عقیده من نباید این حذف را به حساب برخوردهای سیاسی یا مافیایی بگذاریم. در این زمینه، آمریکا و روسیه نیز مخالف حذف کشتی هستند اما معیارها حکایت از آن دارد که بازگشت این رشته به این رویداد کمی دشوار است، اگرچه هنوز منتفی نشده است. در واقع این شاخص‌ها موجب شده تا زمینه حذف کشتی فراهم شود که البته، چندان هم دور از ذهن و غیرمنطقی نیست. از سوی دیگرمسوولان ما فکر می‌کنند که حضور صرف تماشاگران در ورزشگاه آزادی تهران برای رقابت‌های جهانی موجب تغییر نظر کمیته بین‌المللی می‌شود. واقعیت این است که این حضور در بهترین حالت، می‌تواند موجب افزایش رنکینگ در معیار بلیت فروشی باشد که به دلیل عدم شفافیت، این زمینه نیز منجر به نتیجه نمی‌شود. تصمیم‌گیری‌های جهانی براساس یک رویداد یا نامه‌نگاری شخصیت‌های سیاسی تغییر نمی‌کند، بلکه نتیجه فرآیندی است که در سال‌های اخیر طی شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.