|

در آرزوی اندکی گرما برای بی‌خانمان‌ها

شرق: پاییز و زمستان، برگ‌ریزان و بارش برف، با همه زیبایی‌ها و مناظر بی‌بدیلی که رقم می‌زند اما، برای بی‌خانمان‌ها جز غصه‌ودردی که سرما به بن استخوانشان می‌برد، چیز دیگری ندارد. بی‌خانمان‌ها هستند، همیشه هستند و سرما هم زخمی دیگر است روی باقی زخم‌هایشان. با این حال می‌توان با فراهم‌آوردن رختخوابی گرم، کمی از زمهریر خواب‌هایشان کاست. مرضیه وفامهر، مستندساز، از مدتی پیش درصدد ایجاد ان‌جی‌اویی برای کارتن‌خواب‌ها بوده، اقداماتی هم در این زمینه انجام داده است. او می‌گوید: «شاید بعد از یک‌سال دنبال‌کردن تولید کیسه‌خواب حالا ضروری باشد از هموطنانمان یاری بطلبم. امید که قصد، فقط گذاشتن مرهم باشد بر زخمی جانکاه. شاید نقطه آغاز هر عینیتی توجه به آن تعین باشد. هر زمستان، حوالی ما یا کمی دورترها کارتن‌خوابی ذره‌ذره جان می‌کند. شاید توجه پرسشگرانه ما را برساند به اینکه ضعف در شکل‌گرفتن محور شخصیت یا ضعف در خانواده، ضعف در سلسله‌اعصاب یا ضعف در اقتصاد به‌سادگی می‌تواند آدمی را به خواب خیابانی فروبرد. هرکس اگر سلولی در جامعه باشد، موظف است گلبول‌هایش دست ضعیفی را بفشارد تا شهر محلی سالم‌تر برای زیستن شود. یک شب زمستانی ایده‌ای که بارها به سرم زده بود رنگ جدی‌تری گرفت؛ تولید کیسه‌خواب‌های غیرقابل‌فروش برای کارتن‌خواب‌ها. این مثل مرهمی سریع روی زخم بود. از همه دعوت کردم یاری کنند. پیشنهادهایی هم شد مثل تهیه مواد کیسه‌خواب از بازاریان خیر و دوخت آن توسط سازمان‌های مردم‌نهاد یا تولید آن توسط خیرین.» او بعدها سر صحبت را با یک کمپانی تولید کیسه‌خواب باز می‌کند: «ایده‌ای که بعدتر به ذهنم آمد صحبت با یکی از شرکت‌های تولید لحاف بود و درخواست سرقیچی‌ها و زایدات از آنها. همدلی و همراهی‌شان فوق‌العاده بود. با چشمانی ‌تر گوش‌جان ‌سپرده بودند و دلشان می‌خواست همراه شوند. طرحی را که برای نمونه زده شده بود به ایشان سپردم. در آذربایجان نمونه دوخته و فرستاده شد. اما برایشان کاری وقت‌گیر بود. در همین روزها بود که با مدیرعامل موسسه مردم‌نهاد طلوع بی‌نشان‌ها آشنا شدم. به‌نظرم آمد بهترین کار این است که از آنها کمک بگیرم چراکه موسسه طلوع به‌واسطه انسان‌هایی عاشق و جدی به بهترین نحو برای بازپروری کارتن‌خواب‌ها تلاش می‌کند. اما جای کیسه‌خواب در فعالیت‌هایشان خالی بود.» او از مراحل اجرایی‌شدن این طرح می‌گوید: «حالا زایدات در خیاط‌خانه بازپروری موسسه طلوع است و توسط عزیزانی که به دامان زندگی بازگشته‌اند کیسه‌خواب‌ها تولید می‌شود.»
شاید شرکت‌های دیگری که به تولید رختخواب، پتو و تن‌پوش‌های گرم مشغول هستند هم از این طرح خوششان بیاید و زایدات خود را در اختیار بگذارند. یا حتی مردم می‌توانند اضافات خانه‌هایشان را به موسسه طلوع بدهند تا کیسه‌خواب‌های ارزان و گرم بدوزند، شاید که بشود.
شرق: پاییز و زمستان، برگ‌ریزان و بارش برف، با همه زیبایی‌ها و مناظر بی‌بدیلی که رقم می‌زند اما، برای بی‌خانمان‌ها جز غصه‌ودردی که سرما به بن استخوانشان می‌برد، چیز دیگری ندارد. بی‌خانمان‌ها هستند، همیشه هستند و سرما هم زخمی دیگر است روی باقی زخم‌هایشان. با این حال می‌توان با فراهم‌آوردن رختخوابی گرم، کمی از زمهریر خواب‌هایشان کاست. مرضیه وفامهر، مستندساز، از مدتی پیش درصدد ایجاد ان‌جی‌اویی برای کارتن‌خواب‌ها بوده، اقداماتی هم در این زمینه انجام داده است. او می‌گوید: «شاید بعد از یک‌سال دنبال‌کردن تولید کیسه‌خواب حالا ضروری باشد از هموطنانمان یاری بطلبم. امید که قصد، فقط گذاشتن مرهم باشد بر زخمی جانکاه. شاید نقطه آغاز هر عینیتی توجه به آن تعین باشد. هر زمستان، حوالی ما یا کمی دورترها کارتن‌خوابی ذره‌ذره جان می‌کند. شاید توجه پرسشگرانه ما را برساند به اینکه ضعف در شکل‌گرفتن محور شخصیت یا ضعف در خانواده، ضعف در سلسله‌اعصاب یا ضعف در اقتصاد به‌سادگی می‌تواند آدمی را به خواب خیابانی فروبرد. هرکس اگر سلولی در جامعه باشد، موظف است گلبول‌هایش دست ضعیفی را بفشارد تا شهر محلی سالم‌تر برای زیستن شود. یک شب زمستانی ایده‌ای که بارها به سرم زده بود رنگ جدی‌تری گرفت؛ تولید کیسه‌خواب‌های غیرقابل‌فروش برای کارتن‌خواب‌ها. این مثل مرهمی سریع روی زخم بود. از همه دعوت کردم یاری کنند. پیشنهادهایی هم شد مثل تهیه مواد کیسه‌خواب از بازاریان خیر و دوخت آن توسط سازمان‌های مردم‌نهاد یا تولید آن توسط خیرین.» او بعدها سر صحبت را با یک کمپانی تولید کیسه‌خواب باز می‌کند: «ایده‌ای که بعدتر به ذهنم آمد صحبت با یکی از شرکت‌های تولید لحاف بود و درخواست سرقیچی‌ها و زایدات از آنها. همدلی و همراهی‌شان فوق‌العاده بود. با چشمانی ‌تر گوش‌جان ‌سپرده بودند و دلشان می‌خواست همراه شوند. طرحی را که برای نمونه زده شده بود به ایشان سپردم. در آذربایجان نمونه دوخته و فرستاده شد. اما برایشان کاری وقت‌گیر بود. در همین روزها بود که با مدیرعامل موسسه مردم‌نهاد طلوع بی‌نشان‌ها آشنا شدم. به‌نظرم آمد بهترین کار این است که از آنها کمک بگیرم چراکه موسسه طلوع به‌واسطه انسان‌هایی عاشق و جدی به بهترین نحو برای بازپروری کارتن‌خواب‌ها تلاش می‌کند. اما جای کیسه‌خواب در فعالیت‌هایشان خالی بود.» او از مراحل اجرایی‌شدن این طرح می‌گوید: «حالا زایدات در خیاط‌خانه بازپروری موسسه طلوع است و توسط عزیزانی که به دامان زندگی بازگشته‌اند کیسه‌خواب‌ها تولید می‌شود.»
شاید شرکت‌های دیگری که به تولید رختخواب، پتو و تن‌پوش‌های گرم مشغول هستند هم از این طرح خوششان بیاید و زایدات خود را در اختیار بگذارند. یا حتی مردم می‌توانند اضافات خانه‌هایشان را به موسسه طلوع بدهند تا کیسه‌خواب‌های ارزان و گرم بدوزند، شاید که بشود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.