|

آیدین آغداشلو در جمع خبر نگاران:

مرهون روزنامه نگارانم

شرق: می‌گفت افسرده است؛ اما نشانه‌‌های معمول افسردگی در او دیده نمی‌شد. در پاسخ به‌دلیل این حالتش، گفت: «این افسردگی شخصی است و منبع آن کنش مستقیم دولت‌ها به من نبوده، چراکه من ستایش‌شده‌ترین روشنفکر روزگار از طرف مردم هستم و تنها نقاشی هستم که مردم مرا در خیابان که می‌بینند می‌شناسند، در نتیجه از ناسپاسی هم افسرده نیستم؛ از اینکه حاصل عمرم پوچ بوده هم افسرده نیستم چون پوچ نبوده و تعداد زیادی نقاشی کشیده‌ام، بنابراین این افسردگی به‌دلیل خسته‌بودن از کار است و شاید چون سنم بالا رفته و بی‌حوصله شده‌ام.» آغداشلو که هشتم آذر با همراهی امید تهرانی و مریم مجد (مدیران گالری اثر) در جمع خبرنگاران حضور یافته بود؛ درباره زمزمه‌های رفتنش از ایران، گفت: «من در سخت‌ترین برهه‌های زندگی هیچ‌گاه راضی به ترک مملکت خود نشدم، در رابطه با اینکه حرف‌ رفتن هم می‌زنم می‌خواهم بگویم که کل قصه، رفتن یا ماندن است. نمی‌خواهم با رفتنم دل کسی را بسوزانم. من و امثال من نباید خیلی به خودمان ببالیم. به‌دلیل افسردگی مدتی احتیاج دارم که به کبوترها و سنجاب‌ها غذا بدهم!» او همچنین درباره آثار نمایشگاهش گفت: « می‌خواستم آثاری ارایه دهم که نشانگر بضاعت من بوده و به‌نوعی کارنامه 60ساله مرا به تصویر می‌کشیده است. البته نقاشی‌های اخیرم جدیدترین کارهایم است و معنای تلخ‌تری دارد.» این نقاش درباره شکل گیری مجموعه خاطرات انهدام گفت: «مادرم هر وقت نقاشی‌ام را که از آن ناراضی بودم پاره می‌کردم و دور می‌ریختم به این نکته اشاره می‌کرد که حیف است. من هم سعی کردم از این جمله «حیف است» در کارهایم استفاده بهینه کنم، درواقع سعی کردم با خلق مجموعه «خاطرات انهدام» به‌نوعی در تصویرکردن چرخه حیات از تولد تا مرگ سهم داشته باشم. او در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران مبنی بر اینکه چرا نیم‌قرن به تجلیل هنر پرداختید؟ پاسخ داد: نمی‌دانم. آغداشلو در بخش دیگری هم به سبک و جایگاهش در نقاشی اشاره کرد: «چند روزی است وارد 75سالگی شده‌ام و به شوخی به این نکته اشاره می‌کنم که اگرچه هیچ‌گاه نقاش مدرنیست نبوده‌ام اما عمر من با مدرنیست‌ها برابر شده است! تصور می‌کنم این کار یعنی برگزارکردن نمایشگاهی از مجموعه آثار من باید به دست موزه هنرهای معاصر تهران شکل می‌گرفت و توقع داشتم که این کار صورت بگیرد اما نشد و یک نهاد خصوصی این کار را انجام داده. شاید به این خاطر که با تغییر هر مدیریت در هر دوره، مدیران فرهنگی نسبت به من و کارنامه کاری‌ام یک‌جور موضع‌گیری داشتند و به‌طورکلی این موضع‌گیری‌ها یکسان نبوده است.»این نقاش 75ساله همچنین از انتشار مجموعه هشت‌جلدی مقالات خود خبر داد: «انتشار این مجموعه باعث می‌شود بیش‌ازپیش خود را مدیون روزنامه‌نگاری و روزنامه‌نگاران بدانم، زیرا مقالات این کتاب در سال‌های گذشته تا امروز به مناسبت‌های مختلف در مطبوعات منتشر شده، ازاین‌رو علاوه‌بر یک نقاش، خود را یک روزنامه‌نگار نیز می‌دانم و حیثیت اجتماعی خود را مرهون روزنامه‌نگاران می‌دانم.» نمایشگاه آغداشلو تا ٢١ آذر در نگارخانه «اثر» واقع در خیابان ایرانشهر، خیابان برفروشان، روبه‌روی خانه هنرمندان، پلاک ١۶ دایر خواهد بود.
شرق: می‌گفت افسرده است؛ اما نشانه‌‌های معمول افسردگی در او دیده نمی‌شد. در پاسخ به‌دلیل این حالتش، گفت: «این افسردگی شخصی است و منبع آن کنش مستقیم دولت‌ها به من نبوده، چراکه من ستایش‌شده‌ترین روشنفکر روزگار از طرف مردم هستم و تنها نقاشی هستم که مردم مرا در خیابان که می‌بینند می‌شناسند، در نتیجه از ناسپاسی هم افسرده نیستم؛ از اینکه حاصل عمرم پوچ بوده هم افسرده نیستم چون پوچ نبوده و تعداد زیادی نقاشی کشیده‌ام، بنابراین این افسردگی به‌دلیل خسته‌بودن از کار است و شاید چون سنم بالا رفته و بی‌حوصله شده‌ام.» آغداشلو که هشتم آذر با همراهی امید تهرانی و مریم مجد (مدیران گالری اثر) در جمع خبرنگاران حضور یافته بود؛ درباره زمزمه‌های رفتنش از ایران، گفت: «من در سخت‌ترین برهه‌های زندگی هیچ‌گاه راضی به ترک مملکت خود نشدم، در رابطه با اینکه حرف‌ رفتن هم می‌زنم می‌خواهم بگویم که کل قصه، رفتن یا ماندن است. نمی‌خواهم با رفتنم دل کسی را بسوزانم. من و امثال من نباید خیلی به خودمان ببالیم. به‌دلیل افسردگی مدتی احتیاج دارم که به کبوترها و سنجاب‌ها غذا بدهم!» او همچنین درباره آثار نمایشگاهش گفت: « می‌خواستم آثاری ارایه دهم که نشانگر بضاعت من بوده و به‌نوعی کارنامه 60ساله مرا به تصویر می‌کشیده است. البته نقاشی‌های اخیرم جدیدترین کارهایم است و معنای تلخ‌تری دارد.» این نقاش درباره شکل گیری مجموعه خاطرات انهدام گفت: «مادرم هر وقت نقاشی‌ام را که از آن ناراضی بودم پاره می‌کردم و دور می‌ریختم به این نکته اشاره می‌کرد که حیف است. من هم سعی کردم از این جمله «حیف است» در کارهایم استفاده بهینه کنم، درواقع سعی کردم با خلق مجموعه «خاطرات انهدام» به‌نوعی در تصویرکردن چرخه حیات از تولد تا مرگ سهم داشته باشم. او در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران مبنی بر اینکه چرا نیم‌قرن به تجلیل هنر پرداختید؟ پاسخ داد: نمی‌دانم. آغداشلو در بخش دیگری هم به سبک و جایگاهش در نقاشی اشاره کرد: «چند روزی است وارد 75سالگی شده‌ام و به شوخی به این نکته اشاره می‌کنم که اگرچه هیچ‌گاه نقاش مدرنیست نبوده‌ام اما عمر من با مدرنیست‌ها برابر شده است! تصور می‌کنم این کار یعنی برگزارکردن نمایشگاهی از مجموعه آثار من باید به دست موزه هنرهای معاصر تهران شکل می‌گرفت و توقع داشتم که این کار صورت بگیرد اما نشد و یک نهاد خصوصی این کار را انجام داده. شاید به این خاطر که با تغییر هر مدیریت در هر دوره، مدیران فرهنگی نسبت به من و کارنامه کاری‌ام یک‌جور موضع‌گیری داشتند و به‌طورکلی این موضع‌گیری‌ها یکسان نبوده است.»این نقاش 75ساله همچنین از انتشار مجموعه هشت‌جلدی مقالات خود خبر داد: «انتشار این مجموعه باعث می‌شود بیش‌ازپیش خود را مدیون روزنامه‌نگاری و روزنامه‌نگاران بدانم، زیرا مقالات این کتاب در سال‌های گذشته تا امروز به مناسبت‌های مختلف در مطبوعات منتشر شده، ازاین‌رو علاوه‌بر یک نقاش، خود را یک روزنامه‌نگار نیز می‌دانم و حیثیت اجتماعی خود را مرهون روزنامه‌نگاران می‌دانم.» نمایشگاه آغداشلو تا ٢١ آذر در نگارخانه «اثر» واقع در خیابان ایرانشهر، خیابان برفروشان، روبه‌روی خانه هنرمندان، پلاک ١۶ دایر خواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.