|

امتناع از دریافت بالاترین نشان فرهنگی فرانسه

علیزاده «شوالیه» نمی‌شود

شرق: ماجرای اهدای شوالیه به حسین علیزاده خبرساز شد. این موضوع البته پیش از این نیز با انتشار نامه علی رهبری خطاب به این هنرمند مورد توجه قرار گرفته بود اما علیزاده در نامه‌ای سرگشاده که صبح دیروز، هشتم‌آذر انتشار یافت، موضع صریح خود را در قبال نشان شوالیه اعلام کرد. نشان شوالیه جایزه ملی لیاقت فرانسوی است که طی سال‌های گذشته محمود حسابی، عباس کیارستمی، پری صابری، جلال ستاری، محمدعلی سپانلو، لیلا حاتمی، اصغر فرهادی، شهرام ناظری و رضا سیدحسینی این نشان را دریافت کرده‌اند. البته روند اهدای این نشان در ماه‌های اخیر با شتاب بیشتری به محمدرضا شجریان، داریوش مهرجویی، کامبیز درمبخش و محمود دولت‌آبادی اختصاص پیدا کرد. لیلی گلستان هم نشان «شوالیه نخل آکادمیک» را از آن خود کرد. در ادامه این روند قرار بود ششم‌آذرماه نشان شوالیه بر سینه حسین علیزاده، نوازنده و آهنگساز شناخته‌شده ایرانی نیز بنشیند. اوایل آذر سال‌جاری علی رهبری، رهبر و آهنگساز مشهور ایرانی در نامه‌ای از این هنرمند خواست پیرامون قبول‌کردن یا نکردن این نشان، کمی بیشتر تامل کند چراکه از نظر او شأن و مقام حسین علیزاده از نشان شوالیه خیلی بالاتر است. بااین‌حال واکنش علیزاده در برابر این نامه مشخص نبود تا اینکه این هنرمند در نامه‌ای سرگشاده با عنوان «به نام حسین علیزاده قناعت می‌کنم» از پذیرش نشان شوالیه امتناع کرد. او در این نامه چنین گفته است: «شاید نوشتن این نامه، دشوارترین و زیباترین لحظه عمرم را رقم می‌زند.او در ادامه نامه آورده است:«نغمه عشق و محبت و سپاس از دیاری دگر با عنوان و معنی خاص. نه در ستایش من، بلکه در ستایش هنر و هنرمند و چه زیباست نام ایران بر بال هنر، در پرواز از دیاری به دیاری و از مردمی به مردمی. اگر سیاهی جنگ و کینه و نابرابری در دنیای قدرت حاکم است، نغمه‌های عشق در دل مردم جهان فراتر و با قدرتی جاودانه نیز حاکم است. اگر سفیر سیاسی و فرهنگی کشور فرانسه، هدیه ملت بافرهنگ فرانسه را به سینه هنرمندان بزرگ ما نصب می‌کند، آن را ارج می‌نهیم و ما نیز ستایش می‌کنیم ستارگان پرافتخار تاریخ خود را. شاید اگر در دیار ما توجه و درک از هنر والای موسیقی همانطور که نزد مردم است، نزد مسوولان - که باید خدمتگزاران تاریخ و فرهنگ و هنر باشند- می‌بود، یک هدیه و عنوان غیرخودی این‌همه انعکاس نداشت.»این نوازنده تار، نامه خود را چنین پایان داده است: «وقتی در فضای هنری نور کافی نباشد، چراغی کوچک خورشید می‌شود و اما من ضمن قدردانی از مسوولان کشور و سفارت فرانسه، به احترام مردم هنرپرور و هنردوست ایران، به نام حسین علیزاده قناعت کرده و تا آخر عمر به آن پیشوند و یا پسوندی نخواهم افزود. در آخر ضمن تبریک به تمام بزرگان ایران و جهان که نشان باارزش شوالیه را دریافت کرده‌اند، خود را بی‌نیاز از دریافت هر نشانی دانسته، همچنان اندر خم کوی دوست و به شوق عشق تا آخر عمر خواهم ایستاد.»
شرق: ماجرای اهدای شوالیه به حسین علیزاده خبرساز شد. این موضوع البته پیش از این نیز با انتشار نامه علی رهبری خطاب به این هنرمند مورد توجه قرار گرفته بود اما علیزاده در نامه‌ای سرگشاده که صبح دیروز، هشتم‌آذر انتشار یافت، موضع صریح خود را در قبال نشان شوالیه اعلام کرد. نشان شوالیه جایزه ملی لیاقت فرانسوی است که طی سال‌های گذشته محمود حسابی، عباس کیارستمی، پری صابری، جلال ستاری، محمدعلی سپانلو، لیلا حاتمی، اصغر فرهادی، شهرام ناظری و رضا سیدحسینی این نشان را دریافت کرده‌اند. البته روند اهدای این نشان در ماه‌های اخیر با شتاب بیشتری به محمدرضا شجریان، داریوش مهرجویی، کامبیز درمبخش و محمود دولت‌آبادی اختصاص پیدا کرد. لیلی گلستان هم نشان «شوالیه نخل آکادمیک» را از آن خود کرد. در ادامه این روند قرار بود ششم‌آذرماه نشان شوالیه بر سینه حسین علیزاده، نوازنده و آهنگساز شناخته‌شده ایرانی نیز بنشیند. اوایل آذر سال‌جاری علی رهبری، رهبر و آهنگساز مشهور ایرانی در نامه‌ای از این هنرمند خواست پیرامون قبول‌کردن یا نکردن این نشان، کمی بیشتر تامل کند چراکه از نظر او شأن و مقام حسین علیزاده از نشان شوالیه خیلی بالاتر است. بااین‌حال واکنش علیزاده در برابر این نامه مشخص نبود تا اینکه این هنرمند در نامه‌ای سرگشاده با عنوان «به نام حسین علیزاده قناعت می‌کنم» از پذیرش نشان شوالیه امتناع کرد. او در این نامه چنین گفته است: «شاید نوشتن این نامه، دشوارترین و زیباترین لحظه عمرم را رقم می‌زند.او در ادامه نامه آورده است:«نغمه عشق و محبت و سپاس از دیاری دگر با عنوان و معنی خاص. نه در ستایش من، بلکه در ستایش هنر و هنرمند و چه زیباست نام ایران بر بال هنر، در پرواز از دیاری به دیاری و از مردمی به مردمی. اگر سیاهی جنگ و کینه و نابرابری در دنیای قدرت حاکم است، نغمه‌های عشق در دل مردم جهان فراتر و با قدرتی جاودانه نیز حاکم است. اگر سفیر سیاسی و فرهنگی کشور فرانسه، هدیه ملت بافرهنگ فرانسه را به سینه هنرمندان بزرگ ما نصب می‌کند، آن را ارج می‌نهیم و ما نیز ستایش می‌کنیم ستارگان پرافتخار تاریخ خود را. شاید اگر در دیار ما توجه و درک از هنر والای موسیقی همانطور که نزد مردم است، نزد مسوولان - که باید خدمتگزاران تاریخ و فرهنگ و هنر باشند- می‌بود، یک هدیه و عنوان غیرخودی این‌همه انعکاس نداشت.»این نوازنده تار، نامه خود را چنین پایان داده است: «وقتی در فضای هنری نور کافی نباشد، چراغی کوچک خورشید می‌شود و اما من ضمن قدردانی از مسوولان کشور و سفارت فرانسه، به احترام مردم هنرپرور و هنردوست ایران، به نام حسین علیزاده قناعت کرده و تا آخر عمر به آن پیشوند و یا پسوندی نخواهم افزود. در آخر ضمن تبریک به تمام بزرگان ایران و جهان که نشان باارزش شوالیه را دریافت کرده‌اند، خود را بی‌نیاز از دریافت هر نشانی دانسته، همچنان اندر خم کوی دوست و به شوق عشق تا آخر عمر خواهم ایستاد.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.