درباره «اگنس گری» آن برونته
یک رمان رئالیستی
اگرچه «اگنس گری» آن برونته جزو شاهکارهای خواهران برونته محسوب نمیشود، اما به مانند دیگر آثار این سه خواهر دارای رئالیسمی قدرتمند است و از این جهت رمانی حایز اهمیت در ادبیات قرن نوزدهم انگلستان است. ادبیات قرن 19 انگلستان بهخصوص به وسیله جین آستین و سپس خواهران برونته به رئالیسم روی میآورد و به زندگی مردمان واقعی جامعه میپردازد. اگرچه همچنان رد پررنگی از رمانتیسم در این آثار دیده میشود. اگنسگری نیز بر اساس این نوع رئالیسم نوشته شده و آن برونته در نوشتن این رمان از تجربه زندگی شخصی خویش بهره برده است. اگنس، قهرمان رمان، برای کمک به امرار معاش خانوادهاش با امیدواری به تدریس در خانه اعیان و اغنیا میپردازد اما در مواجهه با این خانوادهها موفقیتی کسب نمیکند و نمیتواند با شاگردانش آنگونه که میخواهد رابطه برقرار کند. آن برونته از سال 1839 تا 1845 معلم سرخانه بود و در نقاط مختلفی تدریس کرد. در سال 1844 همراه دو خواهرش مدرسهای راه انداخت اما شاگردی در مدرسه آنها ثبتنام نکرد. به نظر پژهشگران و زندگینامهنویسان، آن برونته حوادث و ماجراهای این رمان را بر اساس مشاهدات و وقایع اطرف خود ساخته و به واقعیتها
نظر داشته است. او بر اساس تجربههای خودش، خانم معلم جوان را به نقاطی دور میبرد و در کنار کسانی قرار میدهد که موقعیت اجتماعی برتری دارند. اگنسگری قرار است به کسانی درس بدهد که ارباب یا بانوی او به حساب میآیند و احترام چندانی برایش قایل نیستند، اما این زندگی با همه دشواریهایش خالی از هیجان نیست و اگنس در نهایت تجربه عشق را از سر میگذراند.
رمان اگنسگری به اعتبار رئالیسمی که بر اساس آن نوشته شده است، به نقدی اجتماعی از روابط و آداب و رسوم آن دوران از جامعه انگلستان بدل میشود و به این ترتیب میتوان با خواندن این رمان، تصویری واقعی از انگلستان نیمه اول قرن نوزدهم به دست آورد. در این رمان، پدر اگنس یک کشیش است و او در پایان داستان با یک کشیش ازدواج میکند اما به جز پدر و شوهر او، کشیش دیگری نیز در داستان وجود دارد که به شدت توسط راوی نقد میشود. به این ترتیب آن برونته دو نوع کشیش را در رمان خود مطرح میکند و به انتقاد از افکار منفعتطلبانه برخی کشیشان میپردازد. نثر این رمان در مقایسه با آثار شارلوت، لحن شاعرانه کمتری دارد و در مقایسه با «بلندیهای بادگیر» امیلی که فضایی گوتیک دارد، فاقد تصویرها و فضاهایی گوتیک است اما روایت این رمان همراه با نوعی طنز است که در دیگر آثار این سه خواهر کمتر دیده میشود. آن برونته پس از اگنسگری، رمان دیگری با نام «مستاجر وایلدفل هال» مینویسد که شاهکار او به حساب میآید. این رمان نیز با ترجمه رضا ضایی منتشر خواهد شد.
رمان اگنسگری به اعتبار رئالیسمی که بر اساس آن نوشته شده است، به نقدی اجتماعی از روابط و آداب و رسوم آن دوران از جامعه انگلستان بدل میشود و به این ترتیب میتوان با خواندن این رمان، تصویری واقعی از انگلستان نیمه اول قرن نوزدهم به دست آورد. در این رمان، پدر اگنس یک کشیش است و او در پایان داستان با یک کشیش ازدواج میکند اما به جز پدر و شوهر او، کشیش دیگری نیز در داستان وجود دارد که به شدت توسط راوی نقد میشود. به این ترتیب آن برونته دو نوع کشیش را در رمان خود مطرح میکند و به انتقاد از افکار منفعتطلبانه برخی کشیشان میپردازد. نثر این رمان در مقایسه با آثار شارلوت، لحن شاعرانه کمتری دارد و در مقایسه با «بلندیهای بادگیر» امیلی که فضایی گوتیک دارد، فاقد تصویرها و فضاهایی گوتیک است اما روایت این رمان همراه با نوعی طنز است که در دیگر آثار این سه خواهر کمتر دیده میشود. آن برونته پس از اگنسگری، رمان دیگری با نام «مستاجر وایلدفل هال» مینویسد که شاهکار او به حساب میآید. این رمان نیز با ترجمه رضا ضایی منتشر خواهد شد.
اگرچه «اگنس گری» آن برونته جزو شاهکارهای خواهران برونته محسوب نمیشود، اما به مانند دیگر آثار این سه خواهر دارای رئالیسمی قدرتمند است و از این جهت رمانی حایز اهمیت در ادبیات قرن نوزدهم انگلستان است. ادبیات قرن 19 انگلستان بهخصوص به وسیله جین آستین و سپس خواهران برونته به رئالیسم روی میآورد و به زندگی مردمان واقعی جامعه میپردازد. اگرچه همچنان رد پررنگی از رمانتیسم در این آثار دیده میشود. اگنسگری نیز بر اساس این نوع رئالیسم نوشته شده و آن برونته در نوشتن این رمان از تجربه زندگی شخصی خویش بهره برده است. اگنس، قهرمان رمان، برای کمک به امرار معاش خانوادهاش با امیدواری به تدریس در خانه اعیان و اغنیا میپردازد اما در مواجهه با این خانوادهها موفقیتی کسب نمیکند و نمیتواند با شاگردانش آنگونه که میخواهد رابطه برقرار کند. آن برونته از سال 1839 تا 1845 معلم سرخانه بود و در نقاط مختلفی تدریس کرد. در سال 1844 همراه دو خواهرش مدرسهای راه انداخت اما شاگردی در مدرسه آنها ثبتنام نکرد. به نظر پژهشگران و زندگینامهنویسان، آن برونته حوادث و ماجراهای این رمان را بر اساس مشاهدات و وقایع اطرف خود ساخته و به واقعیتها
نظر داشته است. او بر اساس تجربههای خودش، خانم معلم جوان را به نقاطی دور میبرد و در کنار کسانی قرار میدهد که موقعیت اجتماعی برتری دارند. اگنسگری قرار است به کسانی درس بدهد که ارباب یا بانوی او به حساب میآیند و احترام چندانی برایش قایل نیستند، اما این زندگی با همه دشواریهایش خالی از هیجان نیست و اگنس در نهایت تجربه عشق را از سر میگذراند.
رمان اگنسگری به اعتبار رئالیسمی که بر اساس آن نوشته شده است، به نقدی اجتماعی از روابط و آداب و رسوم آن دوران از جامعه انگلستان بدل میشود و به این ترتیب میتوان با خواندن این رمان، تصویری واقعی از انگلستان نیمه اول قرن نوزدهم به دست آورد. در این رمان، پدر اگنس یک کشیش است و او در پایان داستان با یک کشیش ازدواج میکند اما به جز پدر و شوهر او، کشیش دیگری نیز در داستان وجود دارد که به شدت توسط راوی نقد میشود. به این ترتیب آن برونته دو نوع کشیش را در رمان خود مطرح میکند و به انتقاد از افکار منفعتطلبانه برخی کشیشان میپردازد. نثر این رمان در مقایسه با آثار شارلوت، لحن شاعرانه کمتری دارد و در مقایسه با «بلندیهای بادگیر» امیلی که فضایی گوتیک دارد، فاقد تصویرها و فضاهایی گوتیک است اما روایت این رمان همراه با نوعی طنز است که در دیگر آثار این سه خواهر کمتر دیده میشود. آن برونته پس از اگنسگری، رمان دیگری با نام «مستاجر وایلدفل هال» مینویسد که شاهکار او به حساب میآید. این رمان نیز با ترجمه رضا ضایی منتشر خواهد شد.
رمان اگنسگری به اعتبار رئالیسمی که بر اساس آن نوشته شده است، به نقدی اجتماعی از روابط و آداب و رسوم آن دوران از جامعه انگلستان بدل میشود و به این ترتیب میتوان با خواندن این رمان، تصویری واقعی از انگلستان نیمه اول قرن نوزدهم به دست آورد. در این رمان، پدر اگنس یک کشیش است و او در پایان داستان با یک کشیش ازدواج میکند اما به جز پدر و شوهر او، کشیش دیگری نیز در داستان وجود دارد که به شدت توسط راوی نقد میشود. به این ترتیب آن برونته دو نوع کشیش را در رمان خود مطرح میکند و به انتقاد از افکار منفعتطلبانه برخی کشیشان میپردازد. نثر این رمان در مقایسه با آثار شارلوت، لحن شاعرانه کمتری دارد و در مقایسه با «بلندیهای بادگیر» امیلی که فضایی گوتیک دارد، فاقد تصویرها و فضاهایی گوتیک است اما روایت این رمان همراه با نوعی طنز است که در دیگر آثار این سه خواهر کمتر دیده میشود. آن برونته پس از اگنسگری، رمان دیگری با نام «مستاجر وایلدفل هال» مینویسد که شاهکار او به حساب میآید. این رمان نیز با ترجمه رضا ضایی منتشر خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.