|

درباب صلح جهانی

هلموت اشمیت در 23دسامبر1918 در هامبورگ متولد شد. او در سال 1946 وارد حزب سوسیال‌دموکرات شد. از سال1969 تا 1974 وزیر دفاع، اقتصاد و امور مالی و از سال1974 تا 1982 صدراعظم بود. او از سال1983 در نشریه «سایت» به‌عنوان همکار ناشر مشغول کار شد. نشریه فایننشال‌تایمز هلموت اشمیت را در سال1975 به‌عنوان مرد سال معرفی کرد. هلموت اشمیت برای آلمانی‌ها نه‌تنها یک دولتمرد باهوش است، بلکه به‌عنوان یک مرجع اخلاقی از اعتماد بالای مردم برخوردار است. او بیش از هر سیاستمدار برجسته دیگری در مورد مسایل اخلاقی- مذهبی اظهارنظر می‌کند. در کتاب «در مسوولیت دین» مهم‌ترین صحبت‌های اشمیت در زمینه این موضوع گردآوری شده است. این کتاب دربردارنده ۱۲مقاله از اشمیت با عناوینی مانند صفات اختصاصی مسیحی، سیاست و علم اخلاق، ارزش‌های اساسی در حکومت و جامعه، اصول عملکردهای سیاسی، علم اخلاق مسیحی و مسوولیت سیاسی و... است. بخش اعظم مطالب موجود در این کتاب تا پیش از این منتشر نشده بود و این مطالب از طریق مبحثی نهایی تکمیل شده‌اند که در آن اشمیت موضع سیاسی- مذهبی خود را به‌طور مفصل توضیح داده و به‌خصوص احترام و شکیبایی بیشتر میان ادیان جهان را خواسته است. او بیش از همه به سه‌دین بزرگ اسلام، مسیحیت و یهود پرداخته و ستیز جهانی ادیان با یکدیگر را در سطح جهان خطرناک توصیف کرده است.
اشمیت برای دستیابی به این موضوع در مقالات خود به بررسی رابطه میان دین و سیاست پرداخته است. از دید اشمیت تحقق زندگی سهل در امنیت حاصل از صلح پایدار زمانی به وقوع می‌پیوندد که رهبران سیاسی و دینی جهان برای حفظ جهانی- منطقه‌ای تلاش کنند. در غیر این‌صورت همواره شاهد اسفناک‌ترین فجایع بشری خواهیم بود. او در مقالات خود در این کتاب همگان را به پیروی از قاعده طلایی برگرفته از نوشته کانت به‌نام «صلح جاودان» دعوت می‌کند که در واقع سرلوحه اغلب ادیان الهی نیز هست: با دیگران چنان رفتار کن که می‌خواهی با تو رفتار شود. اشمیت بر همین مبنا در سخنرانی‌ها و مقالات خود همگان را در هرکجای دنیا به احترام متقابل ملت‌ها و فرهنگ‌ها می‌خواند.
در بخشی از مقاله «ما پیامبران مشترکی داریم» از این کتاب می‌خوانیم: «ما باید نزد سیاستمداران و افکار عمومی، نزد تمام مومنان و شهروندانمان طرز تفکری را کسب کنیم که موجب می‌شود هیچ مسیحی از اسلام نفرت نداشته باشد و در برابر آن ترس نداشته باشد. هیچ هندویی، هیچ یهودیی به اسلام بی‌احترامی نکند. ولی هیچ مسلمانی هم در برابر پیروان تمام ادیان دیگر خصمانه قرار نگیرد. من از شما خواهش می‌کنم یک شناخت اصولی را به رسمیت بشناسیم: ما یا اینکه با همدیگر غرق می‌شویم یا اینکه باید بر پایه ارزش‌های مشترک ادیان مختلف، مجموعه قوانین تعلیم داده‌شده و گسترده جهانی را از ارزش‌های اساسی اخلاقی دگرگون کنیم. صلح در جهان به میزان زیادی بستگی به این دارد که رهبران ادیان جهان مسوولیت‌شان را درک کرده و پیروانشان را به تساهل و احترام متقابل فراخوانند.»
هلموت اشمیت در 23دسامبر1918 در هامبورگ متولد شد. او در سال 1946 وارد حزب سوسیال‌دموکرات شد. از سال1969 تا 1974 وزیر دفاع، اقتصاد و امور مالی و از سال1974 تا 1982 صدراعظم بود. او از سال1983 در نشریه «سایت» به‌عنوان همکار ناشر مشغول کار شد. نشریه فایننشال‌تایمز هلموت اشمیت را در سال1975 به‌عنوان مرد سال معرفی کرد. هلموت اشمیت برای آلمانی‌ها نه‌تنها یک دولتمرد باهوش است، بلکه به‌عنوان یک مرجع اخلاقی از اعتماد بالای مردم برخوردار است. او بیش از هر سیاستمدار برجسته دیگری در مورد مسایل اخلاقی- مذهبی اظهارنظر می‌کند. در کتاب «در مسوولیت دین» مهم‌ترین صحبت‌های اشمیت در زمینه این موضوع گردآوری شده است. این کتاب دربردارنده ۱۲مقاله از اشمیت با عناوینی مانند صفات اختصاصی مسیحی، سیاست و علم اخلاق، ارزش‌های اساسی در حکومت و جامعه، اصول عملکردهای سیاسی، علم اخلاق مسیحی و مسوولیت سیاسی و... است. بخش اعظم مطالب موجود در این کتاب تا پیش از این منتشر نشده بود و این مطالب از طریق مبحثی نهایی تکمیل شده‌اند که در آن اشمیت موضع سیاسی- مذهبی خود را به‌طور مفصل توضیح داده و به‌خصوص احترام و شکیبایی بیشتر میان ادیان جهان را خواسته است. او بیش از همه به سه‌دین بزرگ اسلام، مسیحیت و یهود پرداخته و ستیز جهانی ادیان با یکدیگر را در سطح جهان خطرناک توصیف کرده است.
اشمیت برای دستیابی به این موضوع در مقالات خود به بررسی رابطه میان دین و سیاست پرداخته است. از دید اشمیت تحقق زندگی سهل در امنیت حاصل از صلح پایدار زمانی به وقوع می‌پیوندد که رهبران سیاسی و دینی جهان برای حفظ جهانی- منطقه‌ای تلاش کنند. در غیر این‌صورت همواره شاهد اسفناک‌ترین فجایع بشری خواهیم بود. او در مقالات خود در این کتاب همگان را به پیروی از قاعده طلایی برگرفته از نوشته کانت به‌نام «صلح جاودان» دعوت می‌کند که در واقع سرلوحه اغلب ادیان الهی نیز هست: با دیگران چنان رفتار کن که می‌خواهی با تو رفتار شود. اشمیت بر همین مبنا در سخنرانی‌ها و مقالات خود همگان را در هرکجای دنیا به احترام متقابل ملت‌ها و فرهنگ‌ها می‌خواند.
در بخشی از مقاله «ما پیامبران مشترکی داریم» از این کتاب می‌خوانیم: «ما باید نزد سیاستمداران و افکار عمومی، نزد تمام مومنان و شهروندانمان طرز تفکری را کسب کنیم که موجب می‌شود هیچ مسیحی از اسلام نفرت نداشته باشد و در برابر آن ترس نداشته باشد. هیچ هندویی، هیچ یهودیی به اسلام بی‌احترامی نکند. ولی هیچ مسلمانی هم در برابر پیروان تمام ادیان دیگر خصمانه قرار نگیرد. من از شما خواهش می‌کنم یک شناخت اصولی را به رسمیت بشناسیم: ما یا اینکه با همدیگر غرق می‌شویم یا اینکه باید بر پایه ارزش‌های مشترک ادیان مختلف، مجموعه قوانین تعلیم داده‌شده و گسترده جهانی را از ارزش‌های اساسی اخلاقی دگرگون کنیم. صلح در جهان به میزان زیادی بستگی به این دارد که رهبران ادیان جهان مسوولیت‌شان را درک کرده و پیروانشان را به تساهل و احترام متقابل فراخوانند.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.