تهرانیها معلق میان «داربی» و مذاکره هستهای
سعید برآبادی: وقتی که سومین وزیر پیشنهادی علوم رای نیاورده، وقتی که یکروزی بیشتر به تعیینتکلیف پرونده هستهای ایران باقینیست، وقتی قرار است قیمت قبض برق را گران کنند، وقتی که نگرانی درباره آلایندههای هوا و آلودگی آب مدام مطرح میشود و از آن طرف، قول افزایش کیفیت آموزشی مدارس و تکنرخیشدن تورم داده میشود، چه خبری میتواند بیش از همه بین مردم و نقل گفتوگوهای کوچهبازاری مردم باشد؟ «فوتبال!» واقعیت هم همین است. کلکلها برای داربی شروع شده، مردم از یارچینی دو تیم میگویند، از اینکه فلانی آمده و تور دروازه تیم مقابل را سوراخ خواهد کرد. «یعنی مهمترین چیزی که الان بهش فکر میکنید همین است؟» این را من میپرسم، از سه،چهارنفر پیکموتوری که کنار میدان و در هنگام انتظار برای مشتری، از بازی امروز عصر پرسپولیس و استقلال حرف میزنند. یکیشان میگوید: «خب از این مهمتر هم هست؟» و آن یکی دیگر جواب میدهد: «شوخی میکنه. اینا سالاد سر سفرهاس. شوخیه! موضوع جدی همون گرونیه که هنوز کم نشده.» با اینهمه برای بعضیها هم هنوز خبرهای داغتری هست، مثلا انتظار برای رایآوردن چهارمین وزیر پیشنهادی دولت
روحانی. جوانترها که جلو دکهها به تیترها نگاه میکنند، گاهی هم زیرلبی چیزهایی میگویند؛ چیزهایی شبیه به اینکه بحثهای دولت و مجلس نباید روی انتخاب وزرا تاثیر بگذارد: «بالاخره مجلس کی میخواد وضعیت این وزارتخونهرو معلوم کنه؟ نمایندهها دفعه آخر انگار میخواستن به دولت هشدار بدن.» اینها را پیرمردی میگوید که کلاه گرجی به سر گذاشته از سرمای کماثر پاییز. میگوید: «نباید فرصتسوزی کرد، نباید اینطور یک وزارتخانه را یکلنگپا نگه داشت و بهجای انتخاب یک وزیر مناسب به دعواها دامن زد.»
فقط امروز را وقت دارند برای کلکل. فردا کار تمام است یا قرمز میبرد یا آبی و آن وقت ژانر کلکلها عوض میشود و وایبرها پر میشود از اخبار ضدونقیض و شایعات درباره پرونده هستهای: «اگر توافق به دست بیاد، حداقل حسنی که برای مردم داره، اینه که میدونن موفق شدن. زمان احمدینژاد این موفقیت یه چیزی بود الان یه چیز دیگهاس. الان همراهیکردن با مردم جهانه، بدون اینکه از حق خودمون کوتاه بیایم.» جوانی که اینها را میگوید، منتظر تاکسی است و میدان در دود اتوبوسها رنگ عوض میکند. ادامه میدهد: «نگاه کن! ما خودمون هم باید یاد بگیریم از داشتههامون استفاده کنیم. اینهمه اتوبوس تو این شهره و همهشون دود میکنن، وقتی از انرژی پاک حرف میزنیم، باید خودمون دستبهکار بشیم و اتوبوسهایی درست کنیم که آلودگی نداشته باشن. اینهمه مردم بهخاطر انرژی پاک و صلحآمیز تو منگنه بودن، وقتش نیست که ازش استفاده کنن؟»
بعضیها هم خبر داغشان درست همین موضوع پرونده هستهای است که قرار است فردا، سوم آذر تعیینتکلیف شود، یکی میگوید «آنها» باز هم همهچیز را تمدید میکنند، چون میدانند که پرونده ما بیاشکال بوده و باید فقط وقتکشی کنند. یکی دیگر اما میگوید اینبار نه! اینبار باید وضعمان روشن شود و بدانیم قرار است از فردا با تحریم زندگی کنیم یا بدون آن. پیرمرد کلاهگرجی میگوید: «مگر فرقی هم میکند؟ وقتی گرانی آمد، رفتنی نیست.»
فقط امروز را وقت دارند برای کلکل. فردا کار تمام است یا قرمز میبرد یا آبی و آن وقت ژانر کلکلها عوض میشود و وایبرها پر میشود از اخبار ضدونقیض و شایعات درباره پرونده هستهای: «اگر توافق به دست بیاد، حداقل حسنی که برای مردم داره، اینه که میدونن موفق شدن. زمان احمدینژاد این موفقیت یه چیزی بود الان یه چیز دیگهاس. الان همراهیکردن با مردم جهانه، بدون اینکه از حق خودمون کوتاه بیایم.» جوانی که اینها را میگوید، منتظر تاکسی است و میدان در دود اتوبوسها رنگ عوض میکند. ادامه میدهد: «نگاه کن! ما خودمون هم باید یاد بگیریم از داشتههامون استفاده کنیم. اینهمه اتوبوس تو این شهره و همهشون دود میکنن، وقتی از انرژی پاک حرف میزنیم، باید خودمون دستبهکار بشیم و اتوبوسهایی درست کنیم که آلودگی نداشته باشن. اینهمه مردم بهخاطر انرژی پاک و صلحآمیز تو منگنه بودن، وقتش نیست که ازش استفاده کنن؟»
بعضیها هم خبر داغشان درست همین موضوع پرونده هستهای است که قرار است فردا، سوم آذر تعیینتکلیف شود، یکی میگوید «آنها» باز هم همهچیز را تمدید میکنند، چون میدانند که پرونده ما بیاشکال بوده و باید فقط وقتکشی کنند. یکی دیگر اما میگوید اینبار نه! اینبار باید وضعمان روشن شود و بدانیم قرار است از فردا با تحریم زندگی کنیم یا بدون آن. پیرمرد کلاهگرجی میگوید: «مگر فرقی هم میکند؟ وقتی گرانی آمد، رفتنی نیست.»
سعید برآبادی: وقتی که سومین وزیر پیشنهادی علوم رای نیاورده، وقتی که یکروزی بیشتر به تعیینتکلیف پرونده هستهای ایران باقینیست، وقتی قرار است قیمت قبض برق را گران کنند، وقتی که نگرانی درباره آلایندههای هوا و آلودگی آب مدام مطرح میشود و از آن طرف، قول افزایش کیفیت آموزشی مدارس و تکنرخیشدن تورم داده میشود، چه خبری میتواند بیش از همه بین مردم و نقل گفتوگوهای کوچهبازاری مردم باشد؟ «فوتبال!» واقعیت هم همین است. کلکلها برای داربی شروع شده، مردم از یارچینی دو تیم میگویند، از اینکه فلانی آمده و تور دروازه تیم مقابل را سوراخ خواهد کرد. «یعنی مهمترین چیزی که الان بهش فکر میکنید همین است؟» این را من میپرسم، از سه،چهارنفر پیکموتوری که کنار میدان و در هنگام انتظار برای مشتری، از بازی امروز عصر پرسپولیس و استقلال حرف میزنند. یکیشان میگوید: «خب از این مهمتر هم هست؟» و آن یکی دیگر جواب میدهد: «شوخی میکنه. اینا سالاد سر سفرهاس. شوخیه! موضوع جدی همون گرونیه که هنوز کم نشده.» با اینهمه برای بعضیها هم هنوز خبرهای داغتری هست، مثلا انتظار برای رایآوردن چهارمین وزیر پیشنهادی دولت
روحانی. جوانترها که جلو دکهها به تیترها نگاه میکنند، گاهی هم زیرلبی چیزهایی میگویند؛ چیزهایی شبیه به اینکه بحثهای دولت و مجلس نباید روی انتخاب وزرا تاثیر بگذارد: «بالاخره مجلس کی میخواد وضعیت این وزارتخونهرو معلوم کنه؟ نمایندهها دفعه آخر انگار میخواستن به دولت هشدار بدن.» اینها را پیرمردی میگوید که کلاه گرجی به سر گذاشته از سرمای کماثر پاییز. میگوید: «نباید فرصتسوزی کرد، نباید اینطور یک وزارتخانه را یکلنگپا نگه داشت و بهجای انتخاب یک وزیر مناسب به دعواها دامن زد.»
فقط امروز را وقت دارند برای کلکل. فردا کار تمام است یا قرمز میبرد یا آبی و آن وقت ژانر کلکلها عوض میشود و وایبرها پر میشود از اخبار ضدونقیض و شایعات درباره پرونده هستهای: «اگر توافق به دست بیاد، حداقل حسنی که برای مردم داره، اینه که میدونن موفق شدن. زمان احمدینژاد این موفقیت یه چیزی بود الان یه چیز دیگهاس. الان همراهیکردن با مردم جهانه، بدون اینکه از حق خودمون کوتاه بیایم.» جوانی که اینها را میگوید، منتظر تاکسی است و میدان در دود اتوبوسها رنگ عوض میکند. ادامه میدهد: «نگاه کن! ما خودمون هم باید یاد بگیریم از داشتههامون استفاده کنیم. اینهمه اتوبوس تو این شهره و همهشون دود میکنن، وقتی از انرژی پاک حرف میزنیم، باید خودمون دستبهکار بشیم و اتوبوسهایی درست کنیم که آلودگی نداشته باشن. اینهمه مردم بهخاطر انرژی پاک و صلحآمیز تو منگنه بودن، وقتش نیست که ازش استفاده کنن؟»
بعضیها هم خبر داغشان درست همین موضوع پرونده هستهای است که قرار است فردا، سوم آذر تعیینتکلیف شود، یکی میگوید «آنها» باز هم همهچیز را تمدید میکنند، چون میدانند که پرونده ما بیاشکال بوده و باید فقط وقتکشی کنند. یکی دیگر اما میگوید اینبار نه! اینبار باید وضعمان روشن شود و بدانیم قرار است از فردا با تحریم زندگی کنیم یا بدون آن. پیرمرد کلاهگرجی میگوید: «مگر فرقی هم میکند؟ وقتی گرانی آمد، رفتنی نیست.»
فقط امروز را وقت دارند برای کلکل. فردا کار تمام است یا قرمز میبرد یا آبی و آن وقت ژانر کلکلها عوض میشود و وایبرها پر میشود از اخبار ضدونقیض و شایعات درباره پرونده هستهای: «اگر توافق به دست بیاد، حداقل حسنی که برای مردم داره، اینه که میدونن موفق شدن. زمان احمدینژاد این موفقیت یه چیزی بود الان یه چیز دیگهاس. الان همراهیکردن با مردم جهانه، بدون اینکه از حق خودمون کوتاه بیایم.» جوانی که اینها را میگوید، منتظر تاکسی است و میدان در دود اتوبوسها رنگ عوض میکند. ادامه میدهد: «نگاه کن! ما خودمون هم باید یاد بگیریم از داشتههامون استفاده کنیم. اینهمه اتوبوس تو این شهره و همهشون دود میکنن، وقتی از انرژی پاک حرف میزنیم، باید خودمون دستبهکار بشیم و اتوبوسهایی درست کنیم که آلودگی نداشته باشن. اینهمه مردم بهخاطر انرژی پاک و صلحآمیز تو منگنه بودن، وقتش نیست که ازش استفاده کنن؟»
بعضیها هم خبر داغشان درست همین موضوع پرونده هستهای است که قرار است فردا، سوم آذر تعیینتکلیف شود، یکی میگوید «آنها» باز هم همهچیز را تمدید میکنند، چون میدانند که پرونده ما بیاشکال بوده و باید فقط وقتکشی کنند. یکی دیگر اما میگوید اینبار نه! اینبار باید وضعمان روشن شود و بدانیم قرار است از فردا با تحریم زندگی کنیم یا بدون آن. پیرمرد کلاهگرجی میگوید: «مگر فرقی هم میکند؟ وقتی گرانی آمد، رفتنی نیست.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.