|

برای مجید بهرامی

مجید، صبور دردهای خود

سهیل ملکی . کارگردان تئاتر

گفتند خیر است، گفتند او از برادران خوب سادگی است، گفتند مگر می‌شود کسی بی‌بوسه و بی‌دلیل خواب خدا ببیند؟ مگر می‌شود کسی هنوز دریا ندیده دل به دریا بزند؟ پس تکلیف این کلمات صبور و این دفتر ناگشوده چیست؟ سادگان بی‌خبر نمی‌دانند که اجل، این برادر بزرگ آدمی، رعایت کلمه و پرسش را نمی‌کند و آرام و متین دمادم همان لحظات بی‌بازگشت امید و دعا می‌آید، لبخند می‌زند و آرام با او سوی دره‌های هزار انار می‌رود. سلام مجیدجان، برادر رفته‌ام، صبور دردهای خود. ساده به یاد می‌آورم آخرین دیدارمان را در تماشاخانه انتظامی. گمان می‌کنم مربوط به جشن سالانه کانون کارگردانان بود و تو با همان لبخند همیشه‌ات آرام روزگار را می‌دیدی. همان آخرین‌بار که باز صحبت از نمایش شد و کار بی‌بدیل تو در آن نمایش، چه رموز مادرانه‌ای بین تو و نمایش و تو چه زود از میان ما آدمیان رنگ‌پریده رخت بربستی و آرام با همان برادر بزرگمان رفتی. «سلام. من خوبم» و این آخرین کلمات بابرکت تو بود و دیگر ندیدمت تا شاید روزگاری در کنار رویای دریا و کودکی هفت‌ساله‌مان.
گفتند خیر است، گفتند او از برادران خوب سادگی است، گفتند مگر می‌شود کسی بی‌بوسه و بی‌دلیل خواب خدا ببیند؟ مگر می‌شود کسی هنوز دریا ندیده دل به دریا بزند؟ پس تکلیف این کلمات صبور و این دفتر ناگشوده چیست؟ سادگان بی‌خبر نمی‌دانند که اجل، این برادر بزرگ آدمی، رعایت کلمه و پرسش را نمی‌کند و آرام و متین دمادم همان لحظات بی‌بازگشت امید و دعا می‌آید، لبخند می‌زند و آرام با او سوی دره‌های هزار انار می‌رود. سلام مجیدجان، برادر رفته‌ام، صبور دردهای خود. ساده به یاد می‌آورم آخرین دیدارمان را در تماشاخانه انتظامی. گمان می‌کنم مربوط به جشن سالانه کانون کارگردانان بود و تو با همان لبخند همیشه‌ات آرام روزگار را می‌دیدی. همان آخرین‌بار که باز صحبت از نمایش شد و کار بی‌بدیل تو در آن نمایش، چه رموز مادرانه‌ای بین تو و نمایش و تو چه زود از میان ما آدمیان رنگ‌پریده رخت بربستی و آرام با همان برادر بزرگمان رفتی. «سلام. من خوبم» و این آخرین کلمات بابرکت تو بود و دیگر ندیدمت تا شاید روزگاری در کنار رویای دریا و کودکی هفت‌ساله‌مان.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.