|

شعر امروز خیابان

«گزینه‌اشعار جواد مجابی»، مجموعه‌ای است از شعرهای اخیر این نویسنده/شاعر، که از منتشرنشده‌های او و از شعرهای چنددفتر از سال87 تا 92 فراهم‌ آمده و به‌تازگی از سوی انتشارات مروارید منتشر شده است. جدا از این اشعار، کتاب مقدمه‌ای خواندنی دارد با عنوان «اوقات کامیاری و جهان شادمانه شعر»، که با یک رویا آغاز می‌شود: «پرندوش، سراسر شبم با این تصویر تکرارشونده، بی‌خواب شد که سه‌مصرع از شعری یادم می‌آمد و مصرع اولش نه... صبح که برخاستم سراغ کتاب‌های قدیمی کتابخانه‌ام رفتم که معمولا در آخر کتاب، نسخه‌نویس چیزی از این‌دست می‌نوشته.» و آن شعری از سعدی بود: بماند سال‌ها این نظم و ترتیب/ ز ما هر ذره خاک افتاده جایی، «سعدی می‌گفت، تن ما عاقبت خاکی هدرشده خواهد شد در هوا و ما جز نقشی گذرا بر این جهان بی‌بقا نیستیم اما یک‌چیز در این جهان می‌ماند: این نظم و ترتیب، این نوشتن.» و بعد مجابی مفهوم فراموشی را پیش می‌کشد، اینکه پرداختن به کار هنری کوششی برای درآمدن از فراموشی عام است. اما در ادامه شاعر می‌نویسد که «برای کسی شعر نمی‌گویم و مخاطب خاصی را در نظر ندارم. وظیفه‌ای چون راهنمایی این و آن، طرح مسایل مهم برای خودم یا دیگران و لذت‌بخشیدن به تنبلان فکری برای خود نمی‌شناسم. شعرگفتن برای من کاوش در زوایای ناروشن‌شده ذهنم است.» و شعری از بخشِ «شعر امروز خیابان»: «از شب بیرون آمدند/ ما را از شب ربودند / و شب بی‌ما ادامه یافت/ از روز بیرون آمدند و / ما را از روز ربودند/ و روز بی‌ما ادامه نیافت.»
گزینه اشعارجواد مجابی، نشر مروارید، چاپ اول:1393
«گزینه‌اشعار جواد مجابی»، مجموعه‌ای است از شعرهای اخیر این نویسنده/شاعر، که از منتشرنشده‌های او و از شعرهای چنددفتر از سال87 تا 92 فراهم‌ آمده و به‌تازگی از سوی انتشارات مروارید منتشر شده است. جدا از این اشعار، کتاب مقدمه‌ای خواندنی دارد با عنوان «اوقات کامیاری و جهان شادمانه شعر»، که با یک رویا آغاز می‌شود: «پرندوش، سراسر شبم با این تصویر تکرارشونده، بی‌خواب شد که سه‌مصرع از شعری یادم می‌آمد و مصرع اولش نه... صبح که برخاستم سراغ کتاب‌های قدیمی کتابخانه‌ام رفتم که معمولا در آخر کتاب، نسخه‌نویس چیزی از این‌دست می‌نوشته.» و آن شعری از سعدی بود: بماند سال‌ها این نظم و ترتیب/ ز ما هر ذره خاک افتاده جایی، «سعدی می‌گفت، تن ما عاقبت خاکی هدرشده خواهد شد در هوا و ما جز نقشی گذرا بر این جهان بی‌بقا نیستیم اما یک‌چیز در این جهان می‌ماند: این نظم و ترتیب، این نوشتن.» و بعد مجابی مفهوم فراموشی را پیش می‌کشد، اینکه پرداختن به کار هنری کوششی برای درآمدن از فراموشی عام است. اما در ادامه شاعر می‌نویسد که «برای کسی شعر نمی‌گویم و مخاطب خاصی را در نظر ندارم. وظیفه‌ای چون راهنمایی این و آن، طرح مسایل مهم برای خودم یا دیگران و لذت‌بخشیدن به تنبلان فکری برای خود نمی‌شناسم. شعرگفتن برای من کاوش در زوایای ناروشن‌شده ذهنم است.» و شعری از بخشِ «شعر امروز خیابان»: «از شب بیرون آمدند/ ما را از شب ربودند / و شب بی‌ما ادامه یافت/ از روز بیرون آمدند و / ما را از روز ربودند/ و روز بی‌ما ادامه نیافت.»
گزینه اشعارجواد مجابی، نشر مروارید، چاپ اول:1393

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.