آربی آوانسیان:
هنوز پاسپورت ایرانی دارم
شرق: آربی آوانسیان هنوز پاسپورت ایرانی دارد، چون حالا نسل جوان او را میشناسند و هرازچندی که به ایران میآید در کنارش جمع میشوند. هنوز هم فیلم چشمه جزو 10 فیلم برتر تاریخ سینمای ایران است و هنوز هم اولین خاطره تئاترشهر خاطره باغ آلبالویی است که نقش اصلیاش را فهیمه راستکار بازی میکرد. دوسال پیش بود که او برای یکماهی در ایران بود. حالا او بار دیگر به ایران آمده تا در مراسم رونمایی کتابی شرکت کند که درباره او و تاثیرش در حوزه تئاتر و سینما گفته است. آربی آمد و در این مراسم شرکت کرد، درباره ترک ایران گفت و تاکید کرد: « باید به تاریخ وفادار باشیم و اتفاقات را به همان شکل که رخ دادهاند، بیان کنیم.»
او در این برنامه از رفتنش از ایران گفت، از اینکه قرار بود چندروز در آلمان بماند و این ماندن شد 25سال: «در این مدت هیچکس از همکاران و مسوولان و هنرمندان از من نپرسیدند چرا 25سال ایران نبودم. کسی مرا از کشورم بیرون نکرده، هرچند که کسی هم از داخل مرا نپذیرفته است.»
با اینهمه آربی میگوید: «گذرنامهام تا به امروز ایرانی است و مانند دیگر ایرانیها برای سفر به بعضی کشورها دچار مشکل میشوم، اما برخلاف بعضی از افراد دو گذرنامه ندارم و هیچچیز در من تغییر نکرده است.»
او از کارهایی که در تئاتر تا تاسیس کارگاه نمایش کرده گفت و از آشناییاش با عباس نعلبندیان و اجرای نمایشی از او یعنی پژوهشی ژرف و سترگ... .
آربی آوانسیان که کارگردانی فیلمهایی چون چشمه را در پرونده کاری خود دارد، در بخشی از این جلسه از ناکامیهایش در سینمای ایران گفت: اگر در آن دوره درباره کارهایم در مقابل منتقدان سکوت میکردم، به این دلیل بود که کارهای بعدی، خود پاسخ آنها را میداد. متاسفانه نقد آنان بر اثر دریافت کار نبود، بلکه تکرار حرفهایی بود که مد روز شده بود.»
او در ادامه درباره کتاب «تئاتر و سینمای آربی آوانسیان» توضیحاتی داد و حرفهایش را با یاد دوست قدیمش زاون قوکاسیان به پایان برد که اینروزها به دلیل بیماری در اتریش است و گفت: «تنها تصویری که امروز اجازه نمایشش را داشتیم، همین بود که برایم بسیار تکاندهنده است. قرار بود در این برنامه تصاویری از آثار من پخش شود اما در آخرین لحظه گفته شد چنین اجازهای نداریم.»
در این برنامه که هنرمندان زیادی برای دیدار آربی آمده بودند فریندخت زاهدی، مجید لشگری، نویسنده و پژوهشگر کتاب، محمدرضا اصلانی و هوشنگ توکلی درباره آربی و آثارش گفتند.
او در این برنامه از رفتنش از ایران گفت، از اینکه قرار بود چندروز در آلمان بماند و این ماندن شد 25سال: «در این مدت هیچکس از همکاران و مسوولان و هنرمندان از من نپرسیدند چرا 25سال ایران نبودم. کسی مرا از کشورم بیرون نکرده، هرچند که کسی هم از داخل مرا نپذیرفته است.»
با اینهمه آربی میگوید: «گذرنامهام تا به امروز ایرانی است و مانند دیگر ایرانیها برای سفر به بعضی کشورها دچار مشکل میشوم، اما برخلاف بعضی از افراد دو گذرنامه ندارم و هیچچیز در من تغییر نکرده است.»
او از کارهایی که در تئاتر تا تاسیس کارگاه نمایش کرده گفت و از آشناییاش با عباس نعلبندیان و اجرای نمایشی از او یعنی پژوهشی ژرف و سترگ... .
آربی آوانسیان که کارگردانی فیلمهایی چون چشمه را در پرونده کاری خود دارد، در بخشی از این جلسه از ناکامیهایش در سینمای ایران گفت: اگر در آن دوره درباره کارهایم در مقابل منتقدان سکوت میکردم، به این دلیل بود که کارهای بعدی، خود پاسخ آنها را میداد. متاسفانه نقد آنان بر اثر دریافت کار نبود، بلکه تکرار حرفهایی بود که مد روز شده بود.»
او در ادامه درباره کتاب «تئاتر و سینمای آربی آوانسیان» توضیحاتی داد و حرفهایش را با یاد دوست قدیمش زاون قوکاسیان به پایان برد که اینروزها به دلیل بیماری در اتریش است و گفت: «تنها تصویری که امروز اجازه نمایشش را داشتیم، همین بود که برایم بسیار تکاندهنده است. قرار بود در این برنامه تصاویری از آثار من پخش شود اما در آخرین لحظه گفته شد چنین اجازهای نداریم.»
در این برنامه که هنرمندان زیادی برای دیدار آربی آمده بودند فریندخت زاهدی، مجید لشگری، نویسنده و پژوهشگر کتاب، محمدرضا اصلانی و هوشنگ توکلی درباره آربی و آثارش گفتند.
شرق: آربی آوانسیان هنوز پاسپورت ایرانی دارد، چون حالا نسل جوان او را میشناسند و هرازچندی که به ایران میآید در کنارش جمع میشوند. هنوز هم فیلم چشمه جزو 10 فیلم برتر تاریخ سینمای ایران است و هنوز هم اولین خاطره تئاترشهر خاطره باغ آلبالویی است که نقش اصلیاش را فهیمه راستکار بازی میکرد. دوسال پیش بود که او برای یکماهی در ایران بود. حالا او بار دیگر به ایران آمده تا در مراسم رونمایی کتابی شرکت کند که درباره او و تاثیرش در حوزه تئاتر و سینما گفته است. آربی آمد و در این مراسم شرکت کرد، درباره ترک ایران گفت و تاکید کرد: « باید به تاریخ وفادار باشیم و اتفاقات را به همان شکل که رخ دادهاند، بیان کنیم.»
او در این برنامه از رفتنش از ایران گفت، از اینکه قرار بود چندروز در آلمان بماند و این ماندن شد 25سال: «در این مدت هیچکس از همکاران و مسوولان و هنرمندان از من نپرسیدند چرا 25سال ایران نبودم. کسی مرا از کشورم بیرون نکرده، هرچند که کسی هم از داخل مرا نپذیرفته است.»
با اینهمه آربی میگوید: «گذرنامهام تا به امروز ایرانی است و مانند دیگر ایرانیها برای سفر به بعضی کشورها دچار مشکل میشوم، اما برخلاف بعضی از افراد دو گذرنامه ندارم و هیچچیز در من تغییر نکرده است.»
او از کارهایی که در تئاتر تا تاسیس کارگاه نمایش کرده گفت و از آشناییاش با عباس نعلبندیان و اجرای نمایشی از او یعنی پژوهشی ژرف و سترگ... .
آربی آوانسیان که کارگردانی فیلمهایی چون چشمه را در پرونده کاری خود دارد، در بخشی از این جلسه از ناکامیهایش در سینمای ایران گفت: اگر در آن دوره درباره کارهایم در مقابل منتقدان سکوت میکردم، به این دلیل بود که کارهای بعدی، خود پاسخ آنها را میداد. متاسفانه نقد آنان بر اثر دریافت کار نبود، بلکه تکرار حرفهایی بود که مد روز شده بود.»
او در ادامه درباره کتاب «تئاتر و سینمای آربی آوانسیان» توضیحاتی داد و حرفهایش را با یاد دوست قدیمش زاون قوکاسیان به پایان برد که اینروزها به دلیل بیماری در اتریش است و گفت: «تنها تصویری که امروز اجازه نمایشش را داشتیم، همین بود که برایم بسیار تکاندهنده است. قرار بود در این برنامه تصاویری از آثار من پخش شود اما در آخرین لحظه گفته شد چنین اجازهای نداریم.»
در این برنامه که هنرمندان زیادی برای دیدار آربی آمده بودند فریندخت زاهدی، مجید لشگری، نویسنده و پژوهشگر کتاب، محمدرضا اصلانی و هوشنگ توکلی درباره آربی و آثارش گفتند.
او در این برنامه از رفتنش از ایران گفت، از اینکه قرار بود چندروز در آلمان بماند و این ماندن شد 25سال: «در این مدت هیچکس از همکاران و مسوولان و هنرمندان از من نپرسیدند چرا 25سال ایران نبودم. کسی مرا از کشورم بیرون نکرده، هرچند که کسی هم از داخل مرا نپذیرفته است.»
با اینهمه آربی میگوید: «گذرنامهام تا به امروز ایرانی است و مانند دیگر ایرانیها برای سفر به بعضی کشورها دچار مشکل میشوم، اما برخلاف بعضی از افراد دو گذرنامه ندارم و هیچچیز در من تغییر نکرده است.»
او از کارهایی که در تئاتر تا تاسیس کارگاه نمایش کرده گفت و از آشناییاش با عباس نعلبندیان و اجرای نمایشی از او یعنی پژوهشی ژرف و سترگ... .
آربی آوانسیان که کارگردانی فیلمهایی چون چشمه را در پرونده کاری خود دارد، در بخشی از این جلسه از ناکامیهایش در سینمای ایران گفت: اگر در آن دوره درباره کارهایم در مقابل منتقدان سکوت میکردم، به این دلیل بود که کارهای بعدی، خود پاسخ آنها را میداد. متاسفانه نقد آنان بر اثر دریافت کار نبود، بلکه تکرار حرفهایی بود که مد روز شده بود.»
او در ادامه درباره کتاب «تئاتر و سینمای آربی آوانسیان» توضیحاتی داد و حرفهایش را با یاد دوست قدیمش زاون قوکاسیان به پایان برد که اینروزها به دلیل بیماری در اتریش است و گفت: «تنها تصویری که امروز اجازه نمایشش را داشتیم، همین بود که برایم بسیار تکاندهنده است. قرار بود در این برنامه تصاویری از آثار من پخش شود اما در آخرین لحظه گفته شد چنین اجازهای نداریم.»
در این برنامه که هنرمندان زیادی برای دیدار آربی آمده بودند فریندخت زاهدی، مجید لشگری، نویسنده و پژوهشگر کتاب، محمدرضا اصلانی و هوشنگ توکلی درباره آربی و آثارش گفتند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.