|

شیر بنی‌اسد

احمد مسجدجامعی

آخرین چیزی که در قفسه‌های این بوفه به‌چشم می‌خورد، سربندهای ویژه سبز خوشرنگی بودند. خسروشمر توضیح داد که در صحنه‌ای که باید شبیه جبرئیل حضور پیدا کند چند فرشته هم در کنار او هستند که نقششان را بچه‌های کوچک بازی می‌کنند و این سربندها را می‌بندند. حالا که دوباره صحبت از نقش جبرئیل شد، دیدم که بازیگر این نقش در جمع ما حضور دارد. او که از نظر اندام، ورزیده و تنومند بود، خود را نادر گودرزی معرفی کرد. اندام او با نقشش همخوانی داشت. از او درباره لباسی که جبرئیل در صحنه می‌پوشد پرسیدم و او در جواب گفت که پیراهن عربی سفیدرنگ به‌همراه عبای سبزرنگ به‌تن می‌کنم.
بعد از بازدید از وسایل داخل بوفه نوبت به وسایل و لباس‌هایی رسید که در سمت دیگر اتاق آویزان بودند. در چند بقچه لباس‌های خاصی قرار داشت. وقتی که بقچه‌ها را باز کردند، چندین پوستین پشمی را دیدم. این پوستین‌ها لباس چوپانی بود و در صحنه مربوط به تعزیه دوطفلان مسلم استفاده می‌شد. خسروشمر توضیح داد بعد از آنکه دوطفلان مسلم را شریح آزاد می‌کند، این دوطفل در بیابان به چوپانی می‌رسند که این چوپان مدتی از آنها نگهداری و مواظبت می‌کند تا اینکه این دوطفل مجددا اسیر می‌شوند و بعد از آن به شهادت می‌رسند. یکی دیگر از لباس‌هایی که داخل بقچه قرار داشت، لباس کامل شیر بود. این شیر درواقع شیر بنی‌اسد بود که یک‌بازیگر آن را به‌تن‌کرده و نقش آن را بازی می‌کند. در تعزیه، بعد از شهادت حضرت حسین‌بن‌علی(ع) و غارت خیمه‌ها توسط لشکر اشقیا این شیر بر بالای نعش‌های مبارک امام و یارانش حاضر شده و در حالی که خاک به سروصورت خود پاشیده و از شدت ناراحتی نعره می‌زند، نعش بی‌سر هریک از یاران را نشان می‌دهد. درواقع این شیر نماد قبیله بنی‌اسد است. این لباس‌ها همگی در بقچه بودند و برای آنکه بید آن را نخورد، داخل آنها چندگلوله نفتالین انداخته بودند. این‌همه نشان می‌داد که خسروشمر به بهترین نحو از این وسایل نگهداری می‌کند.
توضیح:در مطلب روز گذشته محرم‌گردی -10 بخشی از آیه با اشتباه تایپی و به‌صورت مختصر آمده بود که در ادامه متن صحیح منتشر می‌شود. بعد از صحبت‌هایی که در آن مجلس می‌شود، یزید شرابی را که در دست دارد روی سر امام می‌ریزد و با نگاه به لب‌های امام این شعر را می‌خواند:
ای شاه تشنه‌لب بود امروز روز عیش ما / لبهای خشک‌ تر ز دُرد شراب کن
در این لحظه لب‌های بریده امام شروع به خواندن این آیه از قرآن کریم می‌کند:‌ ام حسبت آن اصحاب الکهف و الرّقیم من آیاتنا عجبا... (آیه 9 سوره کهف). این آیه را خود خسروشمر از زبان امام در پشت‌صحنه ادا می‌کند.
آخرین چیزی که در قفسه‌های این بوفه به‌چشم می‌خورد، سربندهای ویژه سبز خوشرنگی بودند. خسروشمر توضیح داد که در صحنه‌ای که باید شبیه جبرئیل حضور پیدا کند چند فرشته هم در کنار او هستند که نقششان را بچه‌های کوچک بازی می‌کنند و این سربندها را می‌بندند. حالا که دوباره صحبت از نقش جبرئیل شد، دیدم که بازیگر این نقش در جمع ما حضور دارد. او که از نظر اندام، ورزیده و تنومند بود، خود را نادر گودرزی معرفی کرد. اندام او با نقشش همخوانی داشت. از او درباره لباسی که جبرئیل در صحنه می‌پوشد پرسیدم و او در جواب گفت که پیراهن عربی سفیدرنگ به‌همراه عبای سبزرنگ به‌تن می‌کنم.
بعد از بازدید از وسایل داخل بوفه نوبت به وسایل و لباس‌هایی رسید که در سمت دیگر اتاق آویزان بودند. در چند بقچه لباس‌های خاصی قرار داشت. وقتی که بقچه‌ها را باز کردند، چندین پوستین پشمی را دیدم. این پوستین‌ها لباس چوپانی بود و در صحنه مربوط به تعزیه دوطفلان مسلم استفاده می‌شد. خسروشمر توضیح داد بعد از آنکه دوطفلان مسلم را شریح آزاد می‌کند، این دوطفل در بیابان به چوپانی می‌رسند که این چوپان مدتی از آنها نگهداری و مواظبت می‌کند تا اینکه این دوطفل مجددا اسیر می‌شوند و بعد از آن به شهادت می‌رسند. یکی دیگر از لباس‌هایی که داخل بقچه قرار داشت، لباس کامل شیر بود. این شیر درواقع شیر بنی‌اسد بود که یک‌بازیگر آن را به‌تن‌کرده و نقش آن را بازی می‌کند. در تعزیه، بعد از شهادت حضرت حسین‌بن‌علی(ع) و غارت خیمه‌ها توسط لشکر اشقیا این شیر بر بالای نعش‌های مبارک امام و یارانش حاضر شده و در حالی که خاک به سروصورت خود پاشیده و از شدت ناراحتی نعره می‌زند، نعش بی‌سر هریک از یاران را نشان می‌دهد. درواقع این شیر نماد قبیله بنی‌اسد است. این لباس‌ها همگی در بقچه بودند و برای آنکه بید آن را نخورد، داخل آنها چندگلوله نفتالین انداخته بودند. این‌همه نشان می‌داد که خسروشمر به بهترین نحو از این وسایل نگهداری می‌کند.
توضیح:در مطلب روز گذشته محرم‌گردی -10 بخشی از آیه با اشتباه تایپی و به‌صورت مختصر آمده بود که در ادامه متن صحیح منتشر می‌شود. بعد از صحبت‌هایی که در آن مجلس می‌شود، یزید شرابی را که در دست دارد روی سر امام می‌ریزد و با نگاه به لب‌های امام این شعر را می‌خواند:
ای شاه تشنه‌لب بود امروز روز عیش ما / لبهای خشک‌ تر ز دُرد شراب کن
در این لحظه لب‌های بریده امام شروع به خواندن این آیه از قرآن کریم می‌کند:‌ ام حسبت آن اصحاب الکهف و الرّقیم من آیاتنا عجبا... (آیه 9 سوره کهف). این آیه را خود خسروشمر از زبان امام در پشت‌صحنه ادا می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.