پیتر هبلر، مشهورترین کوهنورد دنیا در گفتوگو با «شرق»:
کارکردن با ایرانیها برایم جالب بود
سارا گودرزی: پیتر هبلر، کوهنورد مشهور اتریشی نخستین انسانی است که سال 1978 بدون استفاده از کپسول اکسیژن، بر بام دنیا، قله اورست ایستاد. کاری که پیش از آن از سوی دانشمندان امری محال فرض میشد. هبلر در بازگشت از این صعود دست به کار بزرگتری زد و با ثبت رکورد فرود تا گردنهجنوبی، تنها در مدت یک ساعت، رکوردی باورنکردنی ثبت کرد که سالها پا برجا ماند.
این کوهنورد 72ساله همچنین اولین فردی است که از او بهعنوان اولین صعودکننده دیوارههای کوههای راکی و نشنال پارک یوسیمیتی اسم میبرند.
هبلر اواسط دهه 70میلادی با دعوت رییس وقت فدراسیون کوهنوردی ایران به تهران آمد و برای مدت کوتاهی به ایرانیان فنون صخرهنوردی را آموزش داد. مدتی که او از خاطرهانگیزترین روزهای عمرش از آن یاد میکند. پیتر بعد از سالها دوباره با دعوت یکی از موسسات توریستی فرهنگی به ایران آمده تا به قول خودش یاد و خاطره 50سال پیش را زنده کند. آن هم با میهماننوازی مثالزدنی ایرانیها که در دنیا معروف است.
چه شد که تصمیم گرفتید به ایران سفر کنید؟
من پیش از این سال 1345 به ایران آمده بودم و برای مدتی اینجا مربی بودم. خیلی دوست داشتم بعد از سالها دوباره این فرصت دست بدهد تا یکبار دیگر به ایران بیایم و تجدیدخاطره کنم. کوه کوهسار ایران واقعا دوستداشتنی است. از طرفی میهماننوازیهای خوب ایرانیها هم خاطرهای خوش در من به وجود آورده بود که دوست داشتم بار دیگر آن را تجربه کنم. در آینده حتما دوباره به ایران سفر خواهم کرد.
این سفر الان برایتان تفریحی است؟
البته که صددرصد تفریحی نیست. من با دعوت آقای هادی گرمیپور، مدیریت موسسه «کوهیاران سولدوز» به ایران آمدم تا با تورهای فرهنگی به مناطق مختلف ایران سفر کنم. احساس میکنم تشابه فرهنگی زیادی بین مردم ایران و اتریش است.
سال 45 چهطور به ایران آمدید؟
من آنموقع با دعوت آقای نوروزی، رییس وقت فدراسیون کوهنوردی به ایران آمدم و برای سهماهونیم مربی صخرهنوردی بودم. کارکردن با ایرانیها خیلی برایم جالب و تجربه خوبی بود.
کوهنوردهای ایرانی را میشناسید؟
بله، شما کوهنوردهای بسیار مشهوری دارید که توانستند قلههای بزرگی چون اورست را فتح کنند. ضمن اینکه یخچالهای خوبی هم دارید. کوهنوردهای ایرانی همیشه در راس هستند تا به صعودهایشان ادامه بدهند.
سخنرانیتان در فرهنگسرای اندیشه تهران چطور بود؟
فدراسیون کوهنوردی با همکاری موسسه کوهیاران برنامه خوبی را برای من ترتیب داده بود که با میزبانی و میهماننوازی خوبی برگزار شد. خوشحالم که در این جمع، کوهنوردان زیادی آمده بودند و من توانستم تجاربم را در اختیار آنها قرار بدهم و برایشان صحبت کنم.
فدراسیون پیشنهاد همکاری به شما نداد؟
نه، رسما پیشنهادی ندادند، ولی اگر از من دعوت کنند صددرصد در خدمت آنها هستم و با کمال میل حاضرم برای ایرانیهای دوستداشتنی مربیگری کنم.
کوهنوردان ایران سالانه هنگام صعود در قلهها و یخچالها ناپدید میشوند و جان خود را از دست میدهند، شما هم این اخبار را میشنوید؟
بله، واقعا تراژدی غمانگیزی است اما فکر نمیکنم این موضوع عاملی باشد که کوهنوردان انگیزه خودشان را از دست بدهند و کوهنوردی را ادامه ندهند. آنچه در این راه باید برای ما مهم باشد این است که اول از همه خیلی قوی باشیم و بعد دقت لازم را بکنیم.
اما در ایران اصلا دولت یا هیچ سازمان و نهادی از کوهنوردان حمایت نمیکند تا آنها را نجات بدهند، اینجا مثل اتریش نیست.
البته؛ ایران را نمیتوان با اتریش مقایسه کرد. در اتریش کوه یعنی تاریخ. اصلا اتریش یعنی کوه. ما در کشوری زندگی میکنیم که بهترین تیمهای نجات را داریم. هلیکوپترهای مجهز داریم. همه امکاناتمان در سطح عالی است و از طرفی دولت هم از کوهنوردان حمایت میکند. امیدوارم در ایران هم این شرایط مهیا شود و دولت آن حمایت لازم را از جامعه کوهنوردان بکند.
قرار است در این یک هفتهای که در ایران هستید به کدام شهرها سفر کنید؟
من در مورد شهرهای قدیمی ایران مثل پرسپولیس که سنبل این کشور هستند زیاد شنیدم. سالها پیش اصلا فرصت نکردم که شهرهای ایران را ببینم. بیشترین انگیزهای که باعث شد دوباره به ایران بیایم دیدن همین شهرها و اماکن تاریخی آن است. اول به شیراز میروم و بعد هم اصفهان، یزد، کاشان.
صحبت دیگری ندارید؟
امیدوارم باز هم به ایران سفر کنم.
این کوهنورد 72ساله همچنین اولین فردی است که از او بهعنوان اولین صعودکننده دیوارههای کوههای راکی و نشنال پارک یوسیمیتی اسم میبرند.
هبلر اواسط دهه 70میلادی با دعوت رییس وقت فدراسیون کوهنوردی ایران به تهران آمد و برای مدت کوتاهی به ایرانیان فنون صخرهنوردی را آموزش داد. مدتی که او از خاطرهانگیزترین روزهای عمرش از آن یاد میکند. پیتر بعد از سالها دوباره با دعوت یکی از موسسات توریستی فرهنگی به ایران آمده تا به قول خودش یاد و خاطره 50سال پیش را زنده کند. آن هم با میهماننوازی مثالزدنی ایرانیها که در دنیا معروف است.
چه شد که تصمیم گرفتید به ایران سفر کنید؟
من پیش از این سال 1345 به ایران آمده بودم و برای مدتی اینجا مربی بودم. خیلی دوست داشتم بعد از سالها دوباره این فرصت دست بدهد تا یکبار دیگر به ایران بیایم و تجدیدخاطره کنم. کوه کوهسار ایران واقعا دوستداشتنی است. از طرفی میهماننوازیهای خوب ایرانیها هم خاطرهای خوش در من به وجود آورده بود که دوست داشتم بار دیگر آن را تجربه کنم. در آینده حتما دوباره به ایران سفر خواهم کرد.
این سفر الان برایتان تفریحی است؟
البته که صددرصد تفریحی نیست. من با دعوت آقای هادی گرمیپور، مدیریت موسسه «کوهیاران سولدوز» به ایران آمدم تا با تورهای فرهنگی به مناطق مختلف ایران سفر کنم. احساس میکنم تشابه فرهنگی زیادی بین مردم ایران و اتریش است.
سال 45 چهطور به ایران آمدید؟
من آنموقع با دعوت آقای نوروزی، رییس وقت فدراسیون کوهنوردی به ایران آمدم و برای سهماهونیم مربی صخرهنوردی بودم. کارکردن با ایرانیها خیلی برایم جالب و تجربه خوبی بود.
کوهنوردهای ایرانی را میشناسید؟
بله، شما کوهنوردهای بسیار مشهوری دارید که توانستند قلههای بزرگی چون اورست را فتح کنند. ضمن اینکه یخچالهای خوبی هم دارید. کوهنوردهای ایرانی همیشه در راس هستند تا به صعودهایشان ادامه بدهند.
سخنرانیتان در فرهنگسرای اندیشه تهران چطور بود؟
فدراسیون کوهنوردی با همکاری موسسه کوهیاران برنامه خوبی را برای من ترتیب داده بود که با میزبانی و میهماننوازی خوبی برگزار شد. خوشحالم که در این جمع، کوهنوردان زیادی آمده بودند و من توانستم تجاربم را در اختیار آنها قرار بدهم و برایشان صحبت کنم.
فدراسیون پیشنهاد همکاری به شما نداد؟
نه، رسما پیشنهادی ندادند، ولی اگر از من دعوت کنند صددرصد در خدمت آنها هستم و با کمال میل حاضرم برای ایرانیهای دوستداشتنی مربیگری کنم.
کوهنوردان ایران سالانه هنگام صعود در قلهها و یخچالها ناپدید میشوند و جان خود را از دست میدهند، شما هم این اخبار را میشنوید؟
بله، واقعا تراژدی غمانگیزی است اما فکر نمیکنم این موضوع عاملی باشد که کوهنوردان انگیزه خودشان را از دست بدهند و کوهنوردی را ادامه ندهند. آنچه در این راه باید برای ما مهم باشد این است که اول از همه خیلی قوی باشیم و بعد دقت لازم را بکنیم.
اما در ایران اصلا دولت یا هیچ سازمان و نهادی از کوهنوردان حمایت نمیکند تا آنها را نجات بدهند، اینجا مثل اتریش نیست.
البته؛ ایران را نمیتوان با اتریش مقایسه کرد. در اتریش کوه یعنی تاریخ. اصلا اتریش یعنی کوه. ما در کشوری زندگی میکنیم که بهترین تیمهای نجات را داریم. هلیکوپترهای مجهز داریم. همه امکاناتمان در سطح عالی است و از طرفی دولت هم از کوهنوردان حمایت میکند. امیدوارم در ایران هم این شرایط مهیا شود و دولت آن حمایت لازم را از جامعه کوهنوردان بکند.
قرار است در این یک هفتهای که در ایران هستید به کدام شهرها سفر کنید؟
من در مورد شهرهای قدیمی ایران مثل پرسپولیس که سنبل این کشور هستند زیاد شنیدم. سالها پیش اصلا فرصت نکردم که شهرهای ایران را ببینم. بیشترین انگیزهای که باعث شد دوباره به ایران بیایم دیدن همین شهرها و اماکن تاریخی آن است. اول به شیراز میروم و بعد هم اصفهان، یزد، کاشان.
صحبت دیگری ندارید؟
امیدوارم باز هم به ایران سفر کنم.
سارا گودرزی: پیتر هبلر، کوهنورد مشهور اتریشی نخستین انسانی است که سال 1978 بدون استفاده از کپسول اکسیژن، بر بام دنیا، قله اورست ایستاد. کاری که پیش از آن از سوی دانشمندان امری محال فرض میشد. هبلر در بازگشت از این صعود دست به کار بزرگتری زد و با ثبت رکورد فرود تا گردنهجنوبی، تنها در مدت یک ساعت، رکوردی باورنکردنی ثبت کرد که سالها پا برجا ماند.
این کوهنورد 72ساله همچنین اولین فردی است که از او بهعنوان اولین صعودکننده دیوارههای کوههای راکی و نشنال پارک یوسیمیتی اسم میبرند.
هبلر اواسط دهه 70میلادی با دعوت رییس وقت فدراسیون کوهنوردی ایران به تهران آمد و برای مدت کوتاهی به ایرانیان فنون صخرهنوردی را آموزش داد. مدتی که او از خاطرهانگیزترین روزهای عمرش از آن یاد میکند. پیتر بعد از سالها دوباره با دعوت یکی از موسسات توریستی فرهنگی به ایران آمده تا به قول خودش یاد و خاطره 50سال پیش را زنده کند. آن هم با میهماننوازی مثالزدنی ایرانیها که در دنیا معروف است.
چه شد که تصمیم گرفتید به ایران سفر کنید؟
من پیش از این سال 1345 به ایران آمده بودم و برای مدتی اینجا مربی بودم. خیلی دوست داشتم بعد از سالها دوباره این فرصت دست بدهد تا یکبار دیگر به ایران بیایم و تجدیدخاطره کنم. کوه کوهسار ایران واقعا دوستداشتنی است. از طرفی میهماننوازیهای خوب ایرانیها هم خاطرهای خوش در من به وجود آورده بود که دوست داشتم بار دیگر آن را تجربه کنم. در آینده حتما دوباره به ایران سفر خواهم کرد.
این سفر الان برایتان تفریحی است؟
البته که صددرصد تفریحی نیست. من با دعوت آقای هادی گرمیپور، مدیریت موسسه «کوهیاران سولدوز» به ایران آمدم تا با تورهای فرهنگی به مناطق مختلف ایران سفر کنم. احساس میکنم تشابه فرهنگی زیادی بین مردم ایران و اتریش است.
سال 45 چهطور به ایران آمدید؟
من آنموقع با دعوت آقای نوروزی، رییس وقت فدراسیون کوهنوردی به ایران آمدم و برای سهماهونیم مربی صخرهنوردی بودم. کارکردن با ایرانیها خیلی برایم جالب و تجربه خوبی بود.
کوهنوردهای ایرانی را میشناسید؟
بله، شما کوهنوردهای بسیار مشهوری دارید که توانستند قلههای بزرگی چون اورست را فتح کنند. ضمن اینکه یخچالهای خوبی هم دارید. کوهنوردهای ایرانی همیشه در راس هستند تا به صعودهایشان ادامه بدهند.
سخنرانیتان در فرهنگسرای اندیشه تهران چطور بود؟
فدراسیون کوهنوردی با همکاری موسسه کوهیاران برنامه خوبی را برای من ترتیب داده بود که با میزبانی و میهماننوازی خوبی برگزار شد. خوشحالم که در این جمع، کوهنوردان زیادی آمده بودند و من توانستم تجاربم را در اختیار آنها قرار بدهم و برایشان صحبت کنم.
فدراسیون پیشنهاد همکاری به شما نداد؟
نه، رسما پیشنهادی ندادند، ولی اگر از من دعوت کنند صددرصد در خدمت آنها هستم و با کمال میل حاضرم برای ایرانیهای دوستداشتنی مربیگری کنم.
کوهنوردان ایران سالانه هنگام صعود در قلهها و یخچالها ناپدید میشوند و جان خود را از دست میدهند، شما هم این اخبار را میشنوید؟
بله، واقعا تراژدی غمانگیزی است اما فکر نمیکنم این موضوع عاملی باشد که کوهنوردان انگیزه خودشان را از دست بدهند و کوهنوردی را ادامه ندهند. آنچه در این راه باید برای ما مهم باشد این است که اول از همه خیلی قوی باشیم و بعد دقت لازم را بکنیم.
اما در ایران اصلا دولت یا هیچ سازمان و نهادی از کوهنوردان حمایت نمیکند تا آنها را نجات بدهند، اینجا مثل اتریش نیست.
البته؛ ایران را نمیتوان با اتریش مقایسه کرد. در اتریش کوه یعنی تاریخ. اصلا اتریش یعنی کوه. ما در کشوری زندگی میکنیم که بهترین تیمهای نجات را داریم. هلیکوپترهای مجهز داریم. همه امکاناتمان در سطح عالی است و از طرفی دولت هم از کوهنوردان حمایت میکند. امیدوارم در ایران هم این شرایط مهیا شود و دولت آن حمایت لازم را از جامعه کوهنوردان بکند.
قرار است در این یک هفتهای که در ایران هستید به کدام شهرها سفر کنید؟
من در مورد شهرهای قدیمی ایران مثل پرسپولیس که سنبل این کشور هستند زیاد شنیدم. سالها پیش اصلا فرصت نکردم که شهرهای ایران را ببینم. بیشترین انگیزهای که باعث شد دوباره به ایران بیایم دیدن همین شهرها و اماکن تاریخی آن است. اول به شیراز میروم و بعد هم اصفهان، یزد، کاشان.
صحبت دیگری ندارید؟
امیدوارم باز هم به ایران سفر کنم.
این کوهنورد 72ساله همچنین اولین فردی است که از او بهعنوان اولین صعودکننده دیوارههای کوههای راکی و نشنال پارک یوسیمیتی اسم میبرند.
هبلر اواسط دهه 70میلادی با دعوت رییس وقت فدراسیون کوهنوردی ایران به تهران آمد و برای مدت کوتاهی به ایرانیان فنون صخرهنوردی را آموزش داد. مدتی که او از خاطرهانگیزترین روزهای عمرش از آن یاد میکند. پیتر بعد از سالها دوباره با دعوت یکی از موسسات توریستی فرهنگی به ایران آمده تا به قول خودش یاد و خاطره 50سال پیش را زنده کند. آن هم با میهماننوازی مثالزدنی ایرانیها که در دنیا معروف است.
چه شد که تصمیم گرفتید به ایران سفر کنید؟
من پیش از این سال 1345 به ایران آمده بودم و برای مدتی اینجا مربی بودم. خیلی دوست داشتم بعد از سالها دوباره این فرصت دست بدهد تا یکبار دیگر به ایران بیایم و تجدیدخاطره کنم. کوه کوهسار ایران واقعا دوستداشتنی است. از طرفی میهماننوازیهای خوب ایرانیها هم خاطرهای خوش در من به وجود آورده بود که دوست داشتم بار دیگر آن را تجربه کنم. در آینده حتما دوباره به ایران سفر خواهم کرد.
این سفر الان برایتان تفریحی است؟
البته که صددرصد تفریحی نیست. من با دعوت آقای هادی گرمیپور، مدیریت موسسه «کوهیاران سولدوز» به ایران آمدم تا با تورهای فرهنگی به مناطق مختلف ایران سفر کنم. احساس میکنم تشابه فرهنگی زیادی بین مردم ایران و اتریش است.
سال 45 چهطور به ایران آمدید؟
من آنموقع با دعوت آقای نوروزی، رییس وقت فدراسیون کوهنوردی به ایران آمدم و برای سهماهونیم مربی صخرهنوردی بودم. کارکردن با ایرانیها خیلی برایم جالب و تجربه خوبی بود.
کوهنوردهای ایرانی را میشناسید؟
بله، شما کوهنوردهای بسیار مشهوری دارید که توانستند قلههای بزرگی چون اورست را فتح کنند. ضمن اینکه یخچالهای خوبی هم دارید. کوهنوردهای ایرانی همیشه در راس هستند تا به صعودهایشان ادامه بدهند.
سخنرانیتان در فرهنگسرای اندیشه تهران چطور بود؟
فدراسیون کوهنوردی با همکاری موسسه کوهیاران برنامه خوبی را برای من ترتیب داده بود که با میزبانی و میهماننوازی خوبی برگزار شد. خوشحالم که در این جمع، کوهنوردان زیادی آمده بودند و من توانستم تجاربم را در اختیار آنها قرار بدهم و برایشان صحبت کنم.
فدراسیون پیشنهاد همکاری به شما نداد؟
نه، رسما پیشنهادی ندادند، ولی اگر از من دعوت کنند صددرصد در خدمت آنها هستم و با کمال میل حاضرم برای ایرانیهای دوستداشتنی مربیگری کنم.
کوهنوردان ایران سالانه هنگام صعود در قلهها و یخچالها ناپدید میشوند و جان خود را از دست میدهند، شما هم این اخبار را میشنوید؟
بله، واقعا تراژدی غمانگیزی است اما فکر نمیکنم این موضوع عاملی باشد که کوهنوردان انگیزه خودشان را از دست بدهند و کوهنوردی را ادامه ندهند. آنچه در این راه باید برای ما مهم باشد این است که اول از همه خیلی قوی باشیم و بعد دقت لازم را بکنیم.
اما در ایران اصلا دولت یا هیچ سازمان و نهادی از کوهنوردان حمایت نمیکند تا آنها را نجات بدهند، اینجا مثل اتریش نیست.
البته؛ ایران را نمیتوان با اتریش مقایسه کرد. در اتریش کوه یعنی تاریخ. اصلا اتریش یعنی کوه. ما در کشوری زندگی میکنیم که بهترین تیمهای نجات را داریم. هلیکوپترهای مجهز داریم. همه امکاناتمان در سطح عالی است و از طرفی دولت هم از کوهنوردان حمایت میکند. امیدوارم در ایران هم این شرایط مهیا شود و دولت آن حمایت لازم را از جامعه کوهنوردان بکند.
قرار است در این یک هفتهای که در ایران هستید به کدام شهرها سفر کنید؟
من در مورد شهرهای قدیمی ایران مثل پرسپولیس که سنبل این کشور هستند زیاد شنیدم. سالها پیش اصلا فرصت نکردم که شهرهای ایران را ببینم. بیشترین انگیزهای که باعث شد دوباره به ایران بیایم دیدن همین شهرها و اماکن تاریخی آن است. اول به شیراز میروم و بعد هم اصفهان، یزد، کاشان.
صحبت دیگری ندارید؟
امیدوارم باز هم به ایران سفر کنم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.