|

گهواره سبز

احمد مسجدجامعی

کمی آن‌سو‌تر گهواره‌ای به‌چشم می‌خورد که تمام پارچه‌های استفاده‌شده در آن سبزرنگ بود. این گهواره را کسی به این حسینیه هدیه داده بود. به‌جز این گهواره و چند وسیله معمولی دیگر نظیر صندلی‌های تعزیه، باقی وسایل و ادوات مورد نیاز نظیر شمشیرها، سرنیزه‌ها، کلاهخودها و... و همچنین لباس‌های مورد استفاده در تعزیه به‌صورت بسیار مرتب در قفسه‌ها، کمدها و رگال‌ها قرار گرفته بود. علاوه بر وسایلی که از زمان خاله باقی بود، خسروشمر و گروهش باقی وسایل را به مرور خریداری کرده و به این مجموعه افزوده‌اند.
خسروشمر اول از همه ما را به بخش لباس‌ها راهنمایی کرد. در اینجا عبا، قبا و شال‌های بسیاری به صورت منظم در رنگ‌های مختلف آویزان شده بود. ابتدا عباها و سپس قباها و بعد از آن شال‌های کمری قرار داشت. خسروشمر در پاسخ من که پرسیدم هریک از این لباس‌ها را در هنگام تعزیه چه‌کسی بر تن می‌کند، گفت که عباهای قرمز برای لشکر اشقیاست. آن دسته از قباهایی که ملیله‌دوزی و زردوزی شده است برای فرماندهان و سران اشقیاست و آن دسته که ساده هستند برای دیگر فرماندهان است. عبای زرد هم مخصوص ابن‌سعد است چراکه دودل است همانند جناب حُر که او هم دودل است و عبای زرد به‌تن می‌کند. رنگ زرد در لباس تعزیه نشانه تردید و دودلی است. عبای سیاه را هم مخالف‌خوان‌ها یا همان لشکر اشقیا و هم اولیاخوان‌ها یا همان افراد امام بر تن می‌کنند. برای نمونه حرمله نیز عبای سیاه به‌تن می‌کند اما پرهای قرمزی به کلاهخود خود نصب می‌نماید. اینکه یک‌نفر عبای سیاه بپوشد و پرهای قرمز به کلاهخود نصب کند، نماد آن است که او از خبیث‌ترین افراد لشکر است. عباهای آبی هم مخصوص سرداران لشکر اشقیا مانند اشعث و خولی است. عباهای سبز هم مختص امام و یارانش است. خود امام در بعضی صحنه‌ها عبای سبز و در برخی صحنه‌ها عبای سفید به تن می‌کند. عبای سفید را وقتی به‌تن می‌کند که بخواهد خطبه‌ای بخواند یا در صحنه‌ای است که به جنگ و نبرد مربوط نمی‌شود. در بین اولیاخوان‌ها که نقش یاران امام را بازی می‌کنند تنها کسی که در همه صحنه‌های کربلا عبای سفید برتن می‌کند، حضرت‌ابوالفضل(ع) است و این لباس او را از تمام اولیاخوان‌ها متمایز می‌کند. رنگ عبا باید با رنگ سایر اجزای لباس مانند شلوار و شال‌کمر و پیراهن همخوانی داشته باشد. برای مثال شبیه‌خوان حضرت‌عباس(ع) به‌همراه عبای سفید، شلوار و پیراهن سفید به‌تن می‌کند ولی شال‌کمر او سبزرنگ است. به‌غیر از حضرت‌ابوالفضل(ع)، حضرت مسلم که داستان او مربوط به شهر کوفه است نیز سفیدپوش است. عباهای آبی نیز مخصوص سرداران لشکر اشقیاست و کسانی چون اشعث و خولی این رنگ را به‌تن می‌کنند. همچنین چند عبای فاخر نیز که روی آنها نقوش مختلف و زردوزی‌های زیبایی وجود داشت، دیده می‌شد که مخصوص درباریان بود. عبای زردوزی‌شده سیاهرنگ و فاخری نیز وجود داشت که آن هم مختص عبیدالله بود.
کمی آن‌سو‌تر گهواره‌ای به‌چشم می‌خورد که تمام پارچه‌های استفاده‌شده در آن سبزرنگ بود. این گهواره را کسی به این حسینیه هدیه داده بود. به‌جز این گهواره و چند وسیله معمولی دیگر نظیر صندلی‌های تعزیه، باقی وسایل و ادوات مورد نیاز نظیر شمشیرها، سرنیزه‌ها، کلاهخودها و... و همچنین لباس‌های مورد استفاده در تعزیه به‌صورت بسیار مرتب در قفسه‌ها، کمدها و رگال‌ها قرار گرفته بود. علاوه بر وسایلی که از زمان خاله باقی بود، خسروشمر و گروهش باقی وسایل را به مرور خریداری کرده و به این مجموعه افزوده‌اند.
خسروشمر اول از همه ما را به بخش لباس‌ها راهنمایی کرد. در اینجا عبا، قبا و شال‌های بسیاری به صورت منظم در رنگ‌های مختلف آویزان شده بود. ابتدا عباها و سپس قباها و بعد از آن شال‌های کمری قرار داشت. خسروشمر در پاسخ من که پرسیدم هریک از این لباس‌ها را در هنگام تعزیه چه‌کسی بر تن می‌کند، گفت که عباهای قرمز برای لشکر اشقیاست. آن دسته از قباهایی که ملیله‌دوزی و زردوزی شده است برای فرماندهان و سران اشقیاست و آن دسته که ساده هستند برای دیگر فرماندهان است. عبای زرد هم مخصوص ابن‌سعد است چراکه دودل است همانند جناب حُر که او هم دودل است و عبای زرد به‌تن می‌کند. رنگ زرد در لباس تعزیه نشانه تردید و دودلی است. عبای سیاه را هم مخالف‌خوان‌ها یا همان لشکر اشقیا و هم اولیاخوان‌ها یا همان افراد امام بر تن می‌کنند. برای نمونه حرمله نیز عبای سیاه به‌تن می‌کند اما پرهای قرمزی به کلاهخود خود نصب می‌نماید. اینکه یک‌نفر عبای سیاه بپوشد و پرهای قرمز به کلاهخود نصب کند، نماد آن است که او از خبیث‌ترین افراد لشکر است. عباهای آبی هم مخصوص سرداران لشکر اشقیا مانند اشعث و خولی است. عباهای سبز هم مختص امام و یارانش است. خود امام در بعضی صحنه‌ها عبای سبز و در برخی صحنه‌ها عبای سفید به تن می‌کند. عبای سفید را وقتی به‌تن می‌کند که بخواهد خطبه‌ای بخواند یا در صحنه‌ای است که به جنگ و نبرد مربوط نمی‌شود. در بین اولیاخوان‌ها که نقش یاران امام را بازی می‌کنند تنها کسی که در همه صحنه‌های کربلا عبای سفید برتن می‌کند، حضرت‌ابوالفضل(ع) است و این لباس او را از تمام اولیاخوان‌ها متمایز می‌کند. رنگ عبا باید با رنگ سایر اجزای لباس مانند شلوار و شال‌کمر و پیراهن همخوانی داشته باشد. برای مثال شبیه‌خوان حضرت‌عباس(ع) به‌همراه عبای سفید، شلوار و پیراهن سفید به‌تن می‌کند ولی شال‌کمر او سبزرنگ است. به‌غیر از حضرت‌ابوالفضل(ع)، حضرت مسلم که داستان او مربوط به شهر کوفه است نیز سفیدپوش است. عباهای آبی نیز مخصوص سرداران لشکر اشقیاست و کسانی چون اشعث و خولی این رنگ را به‌تن می‌کنند. همچنین چند عبای فاخر نیز که روی آنها نقوش مختلف و زردوزی‌های زیبایی وجود داشت، دیده می‌شد که مخصوص درباریان بود. عبای زردوزی‌شده سیاهرنگ و فاخری نیز وجود داشت که آن هم مختص عبیدالله بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.