پیام 79 رای طلایی روز استیضاح
مهدی قدیمی
چهارشنبه هفته گذشته و درحالیکه بخش قابلتوجهی از نمایندگان مجلس پیش از ورود رییسجمهور و گزینه پیشنهادیاش برای تصدی وزارتعلوم به صحن مجلس، تصمیم خود را برای رایندادن به نیلیاحمدآبادی گرفته بودند، واقعه مهم دیگری در روابط بین مجلس اصولگرایان و دولت اعتدالیون درحال شکلگرفتن بود. نزدیک به 15ماه بعد از روزی که مجلس اصولگرایان با تدبیر تیم علی لاریجانی، بالاترین رایاعتماد را به دولت منتخب مردم داد، اوضاع دیگری بر روابط دوجانبه سایه افکنده است. فراکسیون رهروان که اکثریت کرسیهای مجلس را در اختیار دارند، روز چهارشنبه به جمع اقلیت مخالف دولت پیوستند. فرقی ندارد که دلیل این مخالفت، سخنان اخیر رییسجمهور درباره بورسیهها و برخورد مجلس در عزل فرجیدانا باشد، یا آنطور که خودشان میگویند، مخالفتشان در واکنش به نحوه معرفی گزینه پیشنهادی. بسیاری از چهرههای عضو فراکسیون اکثریت، طرف مشورت قرارنگرفتن فراکسیونشان در انتخاب و معرفی گزینه پیشنهادی و هماهنگنکردن با رییسمجلس قبل از معرفی رسمی را، بهعنوان نشانههای بیمحلی دولت به مجلس و عامل دلخوری بهارستاننشینان یاد میکردند. اما علت هرچه باشد، تفاوتی در نتیجه
ندارد. اتفاقی که افتاد این بود که در کنار فراکسیون مخالفان دولت یعنی فراکسیون «اصولگرایان»که اعضای جبهه پایداری و جمعیت رهپویان، فعالیتهای اجراییاش را بهعهده دارند، فراکسیون رهروان هم به جمع مخالفان وزیر پیشنهادی پیوست. فراکسیونی که تا پیش از این بهعنوان طیف حامی دولت شناخته میشد و حتی مجید انصاری هم در جلسات مختلف به تاثیر مثبت این فراکسیون در رایاعتماد چشمگیر مجلس به کابینه روحانی و پس از آنهم در تصویب لایحههای موردنظر دولت، تاکید کرده بود.
این وضعیت در شرایطی که از جمع 290 نماینده مجلسنهم در هنگام انتخابات ریاستجمهوری سال 92، کمتر از 10نماینده رسما از روحانی حمایت کرده بودند و بقیه نمایندگان بیشتر در صف حامیان دیگر نامزدهای اصولگرا تعریف میشدند، این پیشفرض را تقویت کرده بود که همه آرای وزرای روحانی، آرایی است که از طیف منتسب به لاریجانی بهعاریت گرفته شده است. روز چهارشنبه و پس از مشخصشدن مخالفت فراکسیون رهروان و اصولگرایان با گزینه پیشنهادی رییسجمهور و پس از اینکه فراکسیون رهروان ولایت، اجماع خود برای رایاعتمادندادن به نیلیاحمدآبادی را به اطلاع اعضا رساند، 79رای به سبد موافقان نیلی ریخته شد.
اگر پیشفرض سابق درست بود، با توجه به تعداد نمایندگان اصلاحطلب و اعتدالی مجلس، شاید این تحلیل درست بهنظر میرسید که در مجلس منهای طیف رهروان و اصولگرایان، کمتر از 20حامی برای دولت باقی بماند. اما وقتی عدد آرای موافق گزینهای که هر دو فراکسیون مجلس با آن مخالف بودند، از زبان آقای رییس اعلام شد، افزایش چشمگیری در صف نیروهای بهارستاننشین حامی دولت به چشم آمد. 79نماینده از جمع 246نماینده حاضر در جلسه علنی روز چهارشنبه، اعتماد به گزینه پیشنهادی روحانی را بر نظر هر دو فراکسیون اصولگرای مجلس نهم ترجیح دادند و این به معنای افزایش نیروهای حامی دولت در مجلس است.
برآمدن 79 صدای همراه دولت از جمع مجلس اصولگرای نهم، در شرایطی بود که در این جلسه چهرههایی همچون پزشکیان و پیرموذن غایب بودند و با اضافهشدن این اسامی به تعداد آرای موافق نیلی، میتوان بدنهای 80نفره را برای طیف حامیان دولت در جمع مجلس اصولگرایان متصور شد. این عدد وقتی بیشتر قابلتامل میشود که بدانیم فراکسیون اصولگرایان دارای 94عضو رسمی است که از این تعداد 44نفر در هر دو فراکسیون مجلس عضویت دارند و تنها 50نفر اعضای انحصاری این فراکسیون هستند. با مقایسه این اعداد میتوان دریافت دولت اکنون به سرمایهای ارزشمند در میدان بهارستان، دست یافته است. در روزهایی که بحث تشکیل فراکسیون اعتدال مطرح بود، رسانههای اصولگرا و برخی نمایندگان مجلس، اصلاحطلبان و اعتدالیون مجلس را تنها 10نماینده میدانستند و تشکیل فراکسیون اعتدال را غیرممکن ارزیابی میکردند. اما حالا با مشخصشدن وزن واقعی حامیان دولت در بهارستان، شاید بهتر باشد که دولت نسبت به تقویت ارتباط خود با این بدنه قابلتامل، توجه بیشتری مبذول دارد. شاید لازم نباشد این جمع با اعلام انشعاب از فراکسیون رهروان ولایت، اقدام به تشکیل فراکسیونی جدید کنند، اما قطعا میتوانند با انسجام بیشتری، وزن خود را در میان دیگر اعضای فراکسیون رهروان ولایت مشخص کنند. اگر این انسجام شکل بگیرد، قطعا نمایندگان دیگری نیز هستند که دوست دارند، نهتنها در رایگیریهای مخفی، بلکه در موضعگیریهای علنی نیز در ردیف حامیان دولت شناخته شوند. چرا که یکسال پیشرو، سال منتهی به موسم انتخابات مجلس دهم است و شاید بسیاری از نمایندگان ترجیح دهند بهجای شناختهشدن بهعنوان مخالفان دولت، در میان جمعی که حامی دولت شناخته میشوند، بهشمار آیند. فرصتی که معاونان پارلمانی و نمایندگان شاخص حامی دولت در مجلس باید از آن برای سازماندهی حامیانی که تاکنون با 79رای اعلامموجودیت کردهاند، استفاده کنند.
این وضعیت در شرایطی که از جمع 290 نماینده مجلسنهم در هنگام انتخابات ریاستجمهوری سال 92، کمتر از 10نماینده رسما از روحانی حمایت کرده بودند و بقیه نمایندگان بیشتر در صف حامیان دیگر نامزدهای اصولگرا تعریف میشدند، این پیشفرض را تقویت کرده بود که همه آرای وزرای روحانی، آرایی است که از طیف منتسب به لاریجانی بهعاریت گرفته شده است. روز چهارشنبه و پس از مشخصشدن مخالفت فراکسیون رهروان و اصولگرایان با گزینه پیشنهادی رییسجمهور و پس از اینکه فراکسیون رهروان ولایت، اجماع خود برای رایاعتمادندادن به نیلیاحمدآبادی را به اطلاع اعضا رساند، 79رای به سبد موافقان نیلی ریخته شد.
اگر پیشفرض سابق درست بود، با توجه به تعداد نمایندگان اصلاحطلب و اعتدالی مجلس، شاید این تحلیل درست بهنظر میرسید که در مجلس منهای طیف رهروان و اصولگرایان، کمتر از 20حامی برای دولت باقی بماند. اما وقتی عدد آرای موافق گزینهای که هر دو فراکسیون مجلس با آن مخالف بودند، از زبان آقای رییس اعلام شد، افزایش چشمگیری در صف نیروهای بهارستاننشین حامی دولت به چشم آمد. 79نماینده از جمع 246نماینده حاضر در جلسه علنی روز چهارشنبه، اعتماد به گزینه پیشنهادی روحانی را بر نظر هر دو فراکسیون اصولگرای مجلس نهم ترجیح دادند و این به معنای افزایش نیروهای حامی دولت در مجلس است.
برآمدن 79 صدای همراه دولت از جمع مجلس اصولگرای نهم، در شرایطی بود که در این جلسه چهرههایی همچون پزشکیان و پیرموذن غایب بودند و با اضافهشدن این اسامی به تعداد آرای موافق نیلی، میتوان بدنهای 80نفره را برای طیف حامیان دولت در جمع مجلس اصولگرایان متصور شد. این عدد وقتی بیشتر قابلتامل میشود که بدانیم فراکسیون اصولگرایان دارای 94عضو رسمی است که از این تعداد 44نفر در هر دو فراکسیون مجلس عضویت دارند و تنها 50نفر اعضای انحصاری این فراکسیون هستند. با مقایسه این اعداد میتوان دریافت دولت اکنون به سرمایهای ارزشمند در میدان بهارستان، دست یافته است. در روزهایی که بحث تشکیل فراکسیون اعتدال مطرح بود، رسانههای اصولگرا و برخی نمایندگان مجلس، اصلاحطلبان و اعتدالیون مجلس را تنها 10نماینده میدانستند و تشکیل فراکسیون اعتدال را غیرممکن ارزیابی میکردند. اما حالا با مشخصشدن وزن واقعی حامیان دولت در بهارستان، شاید بهتر باشد که دولت نسبت به تقویت ارتباط خود با این بدنه قابلتامل، توجه بیشتری مبذول دارد. شاید لازم نباشد این جمع با اعلام انشعاب از فراکسیون رهروان ولایت، اقدام به تشکیل فراکسیونی جدید کنند، اما قطعا میتوانند با انسجام بیشتری، وزن خود را در میان دیگر اعضای فراکسیون رهروان ولایت مشخص کنند. اگر این انسجام شکل بگیرد، قطعا نمایندگان دیگری نیز هستند که دوست دارند، نهتنها در رایگیریهای مخفی، بلکه در موضعگیریهای علنی نیز در ردیف حامیان دولت شناخته شوند. چرا که یکسال پیشرو، سال منتهی به موسم انتخابات مجلس دهم است و شاید بسیاری از نمایندگان ترجیح دهند بهجای شناختهشدن بهعنوان مخالفان دولت، در میان جمعی که حامی دولت شناخته میشوند، بهشمار آیند. فرصتی که معاونان پارلمانی و نمایندگان شاخص حامی دولت در مجلس باید از آن برای سازماندهی حامیانی که تاکنون با 79رای اعلامموجودیت کردهاند، استفاده کنند.
چهارشنبه هفته گذشته و درحالیکه بخش قابلتوجهی از نمایندگان مجلس پیش از ورود رییسجمهور و گزینه پیشنهادیاش برای تصدی وزارتعلوم به صحن مجلس، تصمیم خود را برای رایندادن به نیلیاحمدآبادی گرفته بودند، واقعه مهم دیگری در روابط بین مجلس اصولگرایان و دولت اعتدالیون درحال شکلگرفتن بود. نزدیک به 15ماه بعد از روزی که مجلس اصولگرایان با تدبیر تیم علی لاریجانی، بالاترین رایاعتماد را به دولت منتخب مردم داد، اوضاع دیگری بر روابط دوجانبه سایه افکنده است. فراکسیون رهروان که اکثریت کرسیهای مجلس را در اختیار دارند، روز چهارشنبه به جمع اقلیت مخالف دولت پیوستند. فرقی ندارد که دلیل این مخالفت، سخنان اخیر رییسجمهور درباره بورسیهها و برخورد مجلس در عزل فرجیدانا باشد، یا آنطور که خودشان میگویند، مخالفتشان در واکنش به نحوه معرفی گزینه پیشنهادی. بسیاری از چهرههای عضو فراکسیون اکثریت، طرف مشورت قرارنگرفتن فراکسیونشان در انتخاب و معرفی گزینه پیشنهادی و هماهنگنکردن با رییسمجلس قبل از معرفی رسمی را، بهعنوان نشانههای بیمحلی دولت به مجلس و عامل دلخوری بهارستاننشینان یاد میکردند. اما علت هرچه باشد، تفاوتی در نتیجه
ندارد. اتفاقی که افتاد این بود که در کنار فراکسیون مخالفان دولت یعنی فراکسیون «اصولگرایان»که اعضای جبهه پایداری و جمعیت رهپویان، فعالیتهای اجراییاش را بهعهده دارند، فراکسیون رهروان هم به جمع مخالفان وزیر پیشنهادی پیوست. فراکسیونی که تا پیش از این بهعنوان طیف حامی دولت شناخته میشد و حتی مجید انصاری هم در جلسات مختلف به تاثیر مثبت این فراکسیون در رایاعتماد چشمگیر مجلس به کابینه روحانی و پس از آنهم در تصویب لایحههای موردنظر دولت، تاکید کرده بود.
این وضعیت در شرایطی که از جمع 290 نماینده مجلسنهم در هنگام انتخابات ریاستجمهوری سال 92، کمتر از 10نماینده رسما از روحانی حمایت کرده بودند و بقیه نمایندگان بیشتر در صف حامیان دیگر نامزدهای اصولگرا تعریف میشدند، این پیشفرض را تقویت کرده بود که همه آرای وزرای روحانی، آرایی است که از طیف منتسب به لاریجانی بهعاریت گرفته شده است. روز چهارشنبه و پس از مشخصشدن مخالفت فراکسیون رهروان و اصولگرایان با گزینه پیشنهادی رییسجمهور و پس از اینکه فراکسیون رهروان ولایت، اجماع خود برای رایاعتمادندادن به نیلیاحمدآبادی را به اطلاع اعضا رساند، 79رای به سبد موافقان نیلی ریخته شد.
اگر پیشفرض سابق درست بود، با توجه به تعداد نمایندگان اصلاحطلب و اعتدالی مجلس، شاید این تحلیل درست بهنظر میرسید که در مجلس منهای طیف رهروان و اصولگرایان، کمتر از 20حامی برای دولت باقی بماند. اما وقتی عدد آرای موافق گزینهای که هر دو فراکسیون مجلس با آن مخالف بودند، از زبان آقای رییس اعلام شد، افزایش چشمگیری در صف نیروهای بهارستاننشین حامی دولت به چشم آمد. 79نماینده از جمع 246نماینده حاضر در جلسه علنی روز چهارشنبه، اعتماد به گزینه پیشنهادی روحانی را بر نظر هر دو فراکسیون اصولگرای مجلس نهم ترجیح دادند و این به معنای افزایش نیروهای حامی دولت در مجلس است.
برآمدن 79 صدای همراه دولت از جمع مجلس اصولگرای نهم، در شرایطی بود که در این جلسه چهرههایی همچون پزشکیان و پیرموذن غایب بودند و با اضافهشدن این اسامی به تعداد آرای موافق نیلی، میتوان بدنهای 80نفره را برای طیف حامیان دولت در جمع مجلس اصولگرایان متصور شد. این عدد وقتی بیشتر قابلتامل میشود که بدانیم فراکسیون اصولگرایان دارای 94عضو رسمی است که از این تعداد 44نفر در هر دو فراکسیون مجلس عضویت دارند و تنها 50نفر اعضای انحصاری این فراکسیون هستند. با مقایسه این اعداد میتوان دریافت دولت اکنون به سرمایهای ارزشمند در میدان بهارستان، دست یافته است. در روزهایی که بحث تشکیل فراکسیون اعتدال مطرح بود، رسانههای اصولگرا و برخی نمایندگان مجلس، اصلاحطلبان و اعتدالیون مجلس را تنها 10نماینده میدانستند و تشکیل فراکسیون اعتدال را غیرممکن ارزیابی میکردند. اما حالا با مشخصشدن وزن واقعی حامیان دولت در بهارستان، شاید بهتر باشد که دولت نسبت به تقویت ارتباط خود با این بدنه قابلتامل، توجه بیشتری مبذول دارد. شاید لازم نباشد این جمع با اعلام انشعاب از فراکسیون رهروان ولایت، اقدام به تشکیل فراکسیونی جدید کنند، اما قطعا میتوانند با انسجام بیشتری، وزن خود را در میان دیگر اعضای فراکسیون رهروان ولایت مشخص کنند. اگر این انسجام شکل بگیرد، قطعا نمایندگان دیگری نیز هستند که دوست دارند، نهتنها در رایگیریهای مخفی، بلکه در موضعگیریهای علنی نیز در ردیف حامیان دولت شناخته شوند. چرا که یکسال پیشرو، سال منتهی به موسم انتخابات مجلس دهم است و شاید بسیاری از نمایندگان ترجیح دهند بهجای شناختهشدن بهعنوان مخالفان دولت، در میان جمعی که حامی دولت شناخته میشوند، بهشمار آیند. فرصتی که معاونان پارلمانی و نمایندگان شاخص حامی دولت در مجلس باید از آن برای سازماندهی حامیانی که تاکنون با 79رای اعلامموجودیت کردهاند، استفاده کنند.
این وضعیت در شرایطی که از جمع 290 نماینده مجلسنهم در هنگام انتخابات ریاستجمهوری سال 92، کمتر از 10نماینده رسما از روحانی حمایت کرده بودند و بقیه نمایندگان بیشتر در صف حامیان دیگر نامزدهای اصولگرا تعریف میشدند، این پیشفرض را تقویت کرده بود که همه آرای وزرای روحانی، آرایی است که از طیف منتسب به لاریجانی بهعاریت گرفته شده است. روز چهارشنبه و پس از مشخصشدن مخالفت فراکسیون رهروان و اصولگرایان با گزینه پیشنهادی رییسجمهور و پس از اینکه فراکسیون رهروان ولایت، اجماع خود برای رایاعتمادندادن به نیلیاحمدآبادی را به اطلاع اعضا رساند، 79رای به سبد موافقان نیلی ریخته شد.
اگر پیشفرض سابق درست بود، با توجه به تعداد نمایندگان اصلاحطلب و اعتدالی مجلس، شاید این تحلیل درست بهنظر میرسید که در مجلس منهای طیف رهروان و اصولگرایان، کمتر از 20حامی برای دولت باقی بماند. اما وقتی عدد آرای موافق گزینهای که هر دو فراکسیون مجلس با آن مخالف بودند، از زبان آقای رییس اعلام شد، افزایش چشمگیری در صف نیروهای بهارستاننشین حامی دولت به چشم آمد. 79نماینده از جمع 246نماینده حاضر در جلسه علنی روز چهارشنبه، اعتماد به گزینه پیشنهادی روحانی را بر نظر هر دو فراکسیون اصولگرای مجلس نهم ترجیح دادند و این به معنای افزایش نیروهای حامی دولت در مجلس است.
برآمدن 79 صدای همراه دولت از جمع مجلس اصولگرای نهم، در شرایطی بود که در این جلسه چهرههایی همچون پزشکیان و پیرموذن غایب بودند و با اضافهشدن این اسامی به تعداد آرای موافق نیلی، میتوان بدنهای 80نفره را برای طیف حامیان دولت در جمع مجلس اصولگرایان متصور شد. این عدد وقتی بیشتر قابلتامل میشود که بدانیم فراکسیون اصولگرایان دارای 94عضو رسمی است که از این تعداد 44نفر در هر دو فراکسیون مجلس عضویت دارند و تنها 50نفر اعضای انحصاری این فراکسیون هستند. با مقایسه این اعداد میتوان دریافت دولت اکنون به سرمایهای ارزشمند در میدان بهارستان، دست یافته است. در روزهایی که بحث تشکیل فراکسیون اعتدال مطرح بود، رسانههای اصولگرا و برخی نمایندگان مجلس، اصلاحطلبان و اعتدالیون مجلس را تنها 10نماینده میدانستند و تشکیل فراکسیون اعتدال را غیرممکن ارزیابی میکردند. اما حالا با مشخصشدن وزن واقعی حامیان دولت در بهارستان، شاید بهتر باشد که دولت نسبت به تقویت ارتباط خود با این بدنه قابلتامل، توجه بیشتری مبذول دارد. شاید لازم نباشد این جمع با اعلام انشعاب از فراکسیون رهروان ولایت، اقدام به تشکیل فراکسیونی جدید کنند، اما قطعا میتوانند با انسجام بیشتری، وزن خود را در میان دیگر اعضای فراکسیون رهروان ولایت مشخص کنند. اگر این انسجام شکل بگیرد، قطعا نمایندگان دیگری نیز هستند که دوست دارند، نهتنها در رایگیریهای مخفی، بلکه در موضعگیریهای علنی نیز در ردیف حامیان دولت شناخته شوند. چرا که یکسال پیشرو، سال منتهی به موسم انتخابات مجلس دهم است و شاید بسیاری از نمایندگان ترجیح دهند بهجای شناختهشدن بهعنوان مخالفان دولت، در میان جمعی که حامی دولت شناخته میشوند، بهشمار آیند. فرصتی که معاونان پارلمانی و نمایندگان شاخص حامی دولت در مجلس باید از آن برای سازماندهی حامیانی که تاکنون با 79رای اعلامموجودیت کردهاند، استفاده کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.