مقاممعظمرهبری:
تدین، تخلق و تفکر، ۳خصوصیت برجسته مرحوم عسگراولادی بود
پایگاه اطلاعرسانی مقاممعظمرهبری: حضرت آیتالله خامنهای مقاممعظمرهبری، در دیدار خانواده و جمعی از اعضای ستاد بزرگداشت مجاهد صادق و یار وفادار انقلاب، مرحوم حبیبالله عسگراولادی که در تاریخ ۱۳۹۲/۱۰/۱۷ برگزار شده بود، مرحوم عسگراولادی را برخوردار از سهخصوصیت برجسته تدین، تخلق و تفکر خواندند و تاکید کردند: «تلاش، کار و تحرک سیاسی مستمر، از ویژگیهای درسآموز مرحوم عسگراولادی و گویای این واقعیت است که انسان در میدان مبارزه هیچگاه نباید احساس پیری، خستگی، تنبلی و گوشهنشینی به خود راه دهد.»
متن بیانات مقاممعظمرهبری در این دیدار همزمان با اولین سالگرد درگذشت این شخصیت انقلابی منتشر میشود:
«بسمالله الرحمن الرحیم؛ حیات و ممات مومن مبارک است، دارای برکات است؛ و آقای عسگراولادی این جوری بود، هم حیاتش حیات بابرکتی بود، هم بعد از ممات برکاتی داشته، به نظر من مرحوم عسگراولادی در سه بخش آدم برجستهای بود: یک بخش، بخش دینی بود؛ تدین. ایشان انصافا متدین به معنای واقعی، متعبد، پایبند به مسایل شرعی و دینی به معنای واقعی کلمه (بود). انگیزه این مبارزاتی هم که ایشان میکرد - چه از دوران جوانی و در مجموعه موتلفه؛ و بعد داخل زندان، چون ایشان داخل زندان هم مبارزه، میکرد و بعد از زندان تا پیروزی انقلاب؛ و بعد از پیروزی انقلاب تا آخر؛ و در این اواخر هم با این نامهنگاریها و این کارهایی که ایشان میکرد؛ همه اینها مبارزه بود دیگر - تدین بود، یعنی واقعا احساس مسوولیت میکرد. ایشان برای من همین اواخر در نامهای نوشته بودند - مضمون نامه این است - که به نظرم رسید که حالا مثلا در این اواخر زندگیام، هرچه توان دارم، (امکان) تلاش دارم، به کار ببرم؛ این نامهها را دارم مینویسم، این ارتباطات را برقرار میکنم به عنوان یک وظیفه شرعی و دینی. یعنی حقیقتا انگیزه تدین بود که ایشان را وادار میکرد به کار، به این مبارزات دشوار در طول این سالهای متمادی، از قبل از مبارزات انقلاب و آن طور که شنیدهام من زمان فداییان و بعضی (دیگر) از اینها، تا دوره مبارزات روحانیت و سال 41 و 42 تا آخر عمر؛ (یعنی) انگیزه ایشان انگیزه دینی بود. این یک نقطه برجسته است که به نظر من در شخصیت یک انسان خیلی تاثیر دارد. جنبه دومی که در آقای عسگراولادی بود جنبه اخلاقی بود؛ ایشان انسانی بود دارای اخلاق حَسَن شرعی؛ بسیار متین، بسیار پرحوصله، صبور، باانصاف؛ خب روح تدین اینها است دیگر و الا کسی نماز هم بخواند، نوافل هم بخواند، نماز شب هم بخواند، (اما) در برخوردش با مردم آدم بیانصافی باشد، این نیست دیگر. مرحوم عسگراولادی از لحاظ خلقیاتی، انسان اخلاقی دینی بود، یعنی آدم صبوری بود، آدم بسیار متینی بود، آدم بسیار باانصافی بود - که این را ما در رفتارهای ایشان میدیدیم - آدم مراقبی بود؛ مراقب خودش بود، مراقب حرف زدنش بود - اینها خیلی مهم است که هرچه از دهنمان درمیآید نگوییم و نپرانیم - و خود را کنترل میکرد؛ این هم جنبه دوم که جنبه اخلاقی است، که این اخلاق، روح دین است؛ اخلاق انسانی برای هر انسانی روح دینداری او است: بُعِثتُ لِاُتَممَ مَکارِمَ الاَخلاق؛ مکارم اخلاق یعنی همین، یعنی انسان صبور باشد، متین باشد، باانصاف باشد، خوشذات باشد، نسبت به مردم خیرخواه باشد، خدوم باشد، اهل کار باشد، مبتکر باشد، پیشرو باشد، تنبلی نکند؛ اینها همین اخلاقیات اسلامی است؛ همه اینها در آقای عسگراولادی بود؛ اینها را همه میدانید، دیدهاید.
جنبه سوم آقای عسگراولادی جنبه فکری بود، ایشان یک آدم فکری بود؛ آدم بسیار خوش فکر در مسایل سیاسی و در مسایل اجتماعی (بود) و به هیچوجه ایشان یک آدم عامی نبود؛ در همه مسایلی که وارد میشد اهل فکر بود، هم در مسایل اقتصادی. در مسایل سیاسی (هم) همین جور؛ آدمی بود اهل فکر، اهل فهم، میفهمید، تشخیص میداد. من آقای عسگراولادی را خب دورادور میشناختم، از نزدیک ندیده بودم؛ ایشان خب زندان بود، تا اینکه آزاد شدند. ایشان با آقای حیدری آمدند منزل ما مشهد؛ خب من بار اولی بود که آقای عسگراولادی را از نزدیک میدیدم، قبل از آن ایشان را ندیده بودم.
ایشان آمدند نشستند و شروع کردند به گزارشدادن مسایل زندان و یک تحلیلی و در واقع تصویری از آن دوستانی که هم زندان شان بودند و با همدیگر درگیری و مشکل داشتند، برای من بیان کرد. من واقعا مجذوب شدم؛ ایشان وضعیت اینها را - که همین منافقین بودند دیگر - به قدری خوب و زیبا و واقعی و مستدل، خیلی آرام آرام، تبیین کرد (که) من واقعا گفتم این انسان چقدر خوب میفهمد و میشناسد. عنصر فکری (بود). همیشه با بنده هم که ملاقات داشتند - ایشان گاهی میآمدند اینجا - و راجع به مسایل گوناگون صحبت میشد، همین جور وجهه ایشان وجهه فکری بود؛ یعنی آدمی بود اهل فکر، خوش فکر، اهل استدلال، اهل منطق، واقعا در مسایل گوناگون ذهنش کار میکرد، انسان جامعی بود.
خدا ایشان را رحمت کند؛ کارهای زیادی کردند و امیدواریم انشاءالله خداوند ایشان را مأجور بدارد. باید یاد بگیریم. همین سه خصوصیتی که من در مورد ایشان گفتم، هر سه خصوصیت برای ما در واقع درس است: هم خصوصیت تدین، هم خصوصیت تخلق، هم خصوصیت تفکر؛ که آدم حقیقتا، هم پایبند به مبانی دینی و پایبند به شرع و تشرع باشد - از محرمات الهی اجتناب کنیم؛ حالا محرمات الهی برای افراد مختلف است؛ محرمات الهی بعضی یک چیزهایی است، محرمات الهی ماها یک چیزهای دیگر است؛ غیبت میکنیم، غیبت میشنویم، خلاف واقع میگوییم، قضاوت نادرست میکنیم، آنجایی که باید حرف بزنیم سکوت میکنیم، آنجایی که باید سکوت کنیم حرف میزنیم؛ تخلفات شرعی ما اینهاست؛ باید اینها را مراعات کرد، مراقبت کرد - هم آن جهت تخلق را که عرض کردیم؛ این تخلق به معنای واقعی کلمه، روح تدین است؛ صبر را، حوصله را، انصاف را، متانت را، گذشت را، تلاش را، تنبلینکردن را- این چیزهایی که لازم است- باید یاد بگیریم. خب ایشان در سنین مثلا هشتاد و خردهای، از تحرک سیاسی دست بر نداشته بود؛ این خیلی مهم است که انسان احساس پیری نکند در میدان مبارزه و در کار مبارزه؛ احساس خستگی و تنبلی و انزوا و گوشه نشینی نکند؛ اینها خیلی مهم است. امیدواریم انشاءالله خداوند با ایشان و با ما با لطفش رفتار کند؛ انشاءالله با رحمتش رفتار کند.»
متن بیانات مقاممعظمرهبری در این دیدار همزمان با اولین سالگرد درگذشت این شخصیت انقلابی منتشر میشود:
«بسمالله الرحمن الرحیم؛ حیات و ممات مومن مبارک است، دارای برکات است؛ و آقای عسگراولادی این جوری بود، هم حیاتش حیات بابرکتی بود، هم بعد از ممات برکاتی داشته، به نظر من مرحوم عسگراولادی در سه بخش آدم برجستهای بود: یک بخش، بخش دینی بود؛ تدین. ایشان انصافا متدین به معنای واقعی، متعبد، پایبند به مسایل شرعی و دینی به معنای واقعی کلمه (بود). انگیزه این مبارزاتی هم که ایشان میکرد - چه از دوران جوانی و در مجموعه موتلفه؛ و بعد داخل زندان، چون ایشان داخل زندان هم مبارزه، میکرد و بعد از زندان تا پیروزی انقلاب؛ و بعد از پیروزی انقلاب تا آخر؛ و در این اواخر هم با این نامهنگاریها و این کارهایی که ایشان میکرد؛ همه اینها مبارزه بود دیگر - تدین بود، یعنی واقعا احساس مسوولیت میکرد. ایشان برای من همین اواخر در نامهای نوشته بودند - مضمون نامه این است - که به نظرم رسید که حالا مثلا در این اواخر زندگیام، هرچه توان دارم، (امکان) تلاش دارم، به کار ببرم؛ این نامهها را دارم مینویسم، این ارتباطات را برقرار میکنم به عنوان یک وظیفه شرعی و دینی. یعنی حقیقتا انگیزه تدین بود که ایشان را وادار میکرد به کار، به این مبارزات دشوار در طول این سالهای متمادی، از قبل از مبارزات انقلاب و آن طور که شنیدهام من زمان فداییان و بعضی (دیگر) از اینها، تا دوره مبارزات روحانیت و سال 41 و 42 تا آخر عمر؛ (یعنی) انگیزه ایشان انگیزه دینی بود. این یک نقطه برجسته است که به نظر من در شخصیت یک انسان خیلی تاثیر دارد. جنبه دومی که در آقای عسگراولادی بود جنبه اخلاقی بود؛ ایشان انسانی بود دارای اخلاق حَسَن شرعی؛ بسیار متین، بسیار پرحوصله، صبور، باانصاف؛ خب روح تدین اینها است دیگر و الا کسی نماز هم بخواند، نوافل هم بخواند، نماز شب هم بخواند، (اما) در برخوردش با مردم آدم بیانصافی باشد، این نیست دیگر. مرحوم عسگراولادی از لحاظ خلقیاتی، انسان اخلاقی دینی بود، یعنی آدم صبوری بود، آدم بسیار متینی بود، آدم بسیار باانصافی بود - که این را ما در رفتارهای ایشان میدیدیم - آدم مراقبی بود؛ مراقب خودش بود، مراقب حرف زدنش بود - اینها خیلی مهم است که هرچه از دهنمان درمیآید نگوییم و نپرانیم - و خود را کنترل میکرد؛ این هم جنبه دوم که جنبه اخلاقی است، که این اخلاق، روح دین است؛ اخلاق انسانی برای هر انسانی روح دینداری او است: بُعِثتُ لِاُتَممَ مَکارِمَ الاَخلاق؛ مکارم اخلاق یعنی همین، یعنی انسان صبور باشد، متین باشد، باانصاف باشد، خوشذات باشد، نسبت به مردم خیرخواه باشد، خدوم باشد، اهل کار باشد، مبتکر باشد، پیشرو باشد، تنبلی نکند؛ اینها همین اخلاقیات اسلامی است؛ همه اینها در آقای عسگراولادی بود؛ اینها را همه میدانید، دیدهاید.
جنبه سوم آقای عسگراولادی جنبه فکری بود، ایشان یک آدم فکری بود؛ آدم بسیار خوش فکر در مسایل سیاسی و در مسایل اجتماعی (بود) و به هیچوجه ایشان یک آدم عامی نبود؛ در همه مسایلی که وارد میشد اهل فکر بود، هم در مسایل اقتصادی. در مسایل سیاسی (هم) همین جور؛ آدمی بود اهل فکر، اهل فهم، میفهمید، تشخیص میداد. من آقای عسگراولادی را خب دورادور میشناختم، از نزدیک ندیده بودم؛ ایشان خب زندان بود، تا اینکه آزاد شدند. ایشان با آقای حیدری آمدند منزل ما مشهد؛ خب من بار اولی بود که آقای عسگراولادی را از نزدیک میدیدم، قبل از آن ایشان را ندیده بودم.
ایشان آمدند نشستند و شروع کردند به گزارشدادن مسایل زندان و یک تحلیلی و در واقع تصویری از آن دوستانی که هم زندان شان بودند و با همدیگر درگیری و مشکل داشتند، برای من بیان کرد. من واقعا مجذوب شدم؛ ایشان وضعیت اینها را - که همین منافقین بودند دیگر - به قدری خوب و زیبا و واقعی و مستدل، خیلی آرام آرام، تبیین کرد (که) من واقعا گفتم این انسان چقدر خوب میفهمد و میشناسد. عنصر فکری (بود). همیشه با بنده هم که ملاقات داشتند - ایشان گاهی میآمدند اینجا - و راجع به مسایل گوناگون صحبت میشد، همین جور وجهه ایشان وجهه فکری بود؛ یعنی آدمی بود اهل فکر، خوش فکر، اهل استدلال، اهل منطق، واقعا در مسایل گوناگون ذهنش کار میکرد، انسان جامعی بود.
خدا ایشان را رحمت کند؛ کارهای زیادی کردند و امیدواریم انشاءالله خداوند ایشان را مأجور بدارد. باید یاد بگیریم. همین سه خصوصیتی که من در مورد ایشان گفتم، هر سه خصوصیت برای ما در واقع درس است: هم خصوصیت تدین، هم خصوصیت تخلق، هم خصوصیت تفکر؛ که آدم حقیقتا، هم پایبند به مبانی دینی و پایبند به شرع و تشرع باشد - از محرمات الهی اجتناب کنیم؛ حالا محرمات الهی برای افراد مختلف است؛ محرمات الهی بعضی یک چیزهایی است، محرمات الهی ماها یک چیزهای دیگر است؛ غیبت میکنیم، غیبت میشنویم، خلاف واقع میگوییم، قضاوت نادرست میکنیم، آنجایی که باید حرف بزنیم سکوت میکنیم، آنجایی که باید سکوت کنیم حرف میزنیم؛ تخلفات شرعی ما اینهاست؛ باید اینها را مراعات کرد، مراقبت کرد - هم آن جهت تخلق را که عرض کردیم؛ این تخلق به معنای واقعی کلمه، روح تدین است؛ صبر را، حوصله را، انصاف را، متانت را، گذشت را، تلاش را، تنبلینکردن را- این چیزهایی که لازم است- باید یاد بگیریم. خب ایشان در سنین مثلا هشتاد و خردهای، از تحرک سیاسی دست بر نداشته بود؛ این خیلی مهم است که انسان احساس پیری نکند در میدان مبارزه و در کار مبارزه؛ احساس خستگی و تنبلی و انزوا و گوشه نشینی نکند؛ اینها خیلی مهم است. امیدواریم انشاءالله خداوند با ایشان و با ما با لطفش رفتار کند؛ انشاءالله با رحمتش رفتار کند.»
پایگاه اطلاعرسانی مقاممعظمرهبری: حضرت آیتالله خامنهای مقاممعظمرهبری، در دیدار خانواده و جمعی از اعضای ستاد بزرگداشت مجاهد صادق و یار وفادار انقلاب، مرحوم حبیبالله عسگراولادی که در تاریخ ۱۳۹۲/۱۰/۱۷ برگزار شده بود، مرحوم عسگراولادی را برخوردار از سهخصوصیت برجسته تدین، تخلق و تفکر خواندند و تاکید کردند: «تلاش، کار و تحرک سیاسی مستمر، از ویژگیهای درسآموز مرحوم عسگراولادی و گویای این واقعیت است که انسان در میدان مبارزه هیچگاه نباید احساس پیری، خستگی، تنبلی و گوشهنشینی به خود راه دهد.»
متن بیانات مقاممعظمرهبری در این دیدار همزمان با اولین سالگرد درگذشت این شخصیت انقلابی منتشر میشود:
«بسمالله الرحمن الرحیم؛ حیات و ممات مومن مبارک است، دارای برکات است؛ و آقای عسگراولادی این جوری بود، هم حیاتش حیات بابرکتی بود، هم بعد از ممات برکاتی داشته، به نظر من مرحوم عسگراولادی در سه بخش آدم برجستهای بود: یک بخش، بخش دینی بود؛ تدین. ایشان انصافا متدین به معنای واقعی، متعبد، پایبند به مسایل شرعی و دینی به معنای واقعی کلمه (بود). انگیزه این مبارزاتی هم که ایشان میکرد - چه از دوران جوانی و در مجموعه موتلفه؛ و بعد داخل زندان، چون ایشان داخل زندان هم مبارزه، میکرد و بعد از زندان تا پیروزی انقلاب؛ و بعد از پیروزی انقلاب تا آخر؛ و در این اواخر هم با این نامهنگاریها و این کارهایی که ایشان میکرد؛ همه اینها مبارزه بود دیگر - تدین بود، یعنی واقعا احساس مسوولیت میکرد. ایشان برای من همین اواخر در نامهای نوشته بودند - مضمون نامه این است - که به نظرم رسید که حالا مثلا در این اواخر زندگیام، هرچه توان دارم، (امکان) تلاش دارم، به کار ببرم؛ این نامهها را دارم مینویسم، این ارتباطات را برقرار میکنم به عنوان یک وظیفه شرعی و دینی. یعنی حقیقتا انگیزه تدین بود که ایشان را وادار میکرد به کار، به این مبارزات دشوار در طول این سالهای متمادی، از قبل از مبارزات انقلاب و آن طور که شنیدهام من زمان فداییان و بعضی (دیگر) از اینها، تا دوره مبارزات روحانیت و سال 41 و 42 تا آخر عمر؛ (یعنی) انگیزه ایشان انگیزه دینی بود. این یک نقطه برجسته است که به نظر من در شخصیت یک انسان خیلی تاثیر دارد. جنبه دومی که در آقای عسگراولادی بود جنبه اخلاقی بود؛ ایشان انسانی بود دارای اخلاق حَسَن شرعی؛ بسیار متین، بسیار پرحوصله، صبور، باانصاف؛ خب روح تدین اینها است دیگر و الا کسی نماز هم بخواند، نوافل هم بخواند، نماز شب هم بخواند، (اما) در برخوردش با مردم آدم بیانصافی باشد، این نیست دیگر. مرحوم عسگراولادی از لحاظ خلقیاتی، انسان اخلاقی دینی بود، یعنی آدم صبوری بود، آدم بسیار متینی بود، آدم بسیار باانصافی بود - که این را ما در رفتارهای ایشان میدیدیم - آدم مراقبی بود؛ مراقب خودش بود، مراقب حرف زدنش بود - اینها خیلی مهم است که هرچه از دهنمان درمیآید نگوییم و نپرانیم - و خود را کنترل میکرد؛ این هم جنبه دوم که جنبه اخلاقی است، که این اخلاق، روح دین است؛ اخلاق انسانی برای هر انسانی روح دینداری او است: بُعِثتُ لِاُتَممَ مَکارِمَ الاَخلاق؛ مکارم اخلاق یعنی همین، یعنی انسان صبور باشد، متین باشد، باانصاف باشد، خوشذات باشد، نسبت به مردم خیرخواه باشد، خدوم باشد، اهل کار باشد، مبتکر باشد، پیشرو باشد، تنبلی نکند؛ اینها همین اخلاقیات اسلامی است؛ همه اینها در آقای عسگراولادی بود؛ اینها را همه میدانید، دیدهاید.
جنبه سوم آقای عسگراولادی جنبه فکری بود، ایشان یک آدم فکری بود؛ آدم بسیار خوش فکر در مسایل سیاسی و در مسایل اجتماعی (بود) و به هیچوجه ایشان یک آدم عامی نبود؛ در همه مسایلی که وارد میشد اهل فکر بود، هم در مسایل اقتصادی. در مسایل سیاسی (هم) همین جور؛ آدمی بود اهل فکر، اهل فهم، میفهمید، تشخیص میداد. من آقای عسگراولادی را خب دورادور میشناختم، از نزدیک ندیده بودم؛ ایشان خب زندان بود، تا اینکه آزاد شدند. ایشان با آقای حیدری آمدند منزل ما مشهد؛ خب من بار اولی بود که آقای عسگراولادی را از نزدیک میدیدم، قبل از آن ایشان را ندیده بودم.
ایشان آمدند نشستند و شروع کردند به گزارشدادن مسایل زندان و یک تحلیلی و در واقع تصویری از آن دوستانی که هم زندان شان بودند و با همدیگر درگیری و مشکل داشتند، برای من بیان کرد. من واقعا مجذوب شدم؛ ایشان وضعیت اینها را - که همین منافقین بودند دیگر - به قدری خوب و زیبا و واقعی و مستدل، خیلی آرام آرام، تبیین کرد (که) من واقعا گفتم این انسان چقدر خوب میفهمد و میشناسد. عنصر فکری (بود). همیشه با بنده هم که ملاقات داشتند - ایشان گاهی میآمدند اینجا - و راجع به مسایل گوناگون صحبت میشد، همین جور وجهه ایشان وجهه فکری بود؛ یعنی آدمی بود اهل فکر، خوش فکر، اهل استدلال، اهل منطق، واقعا در مسایل گوناگون ذهنش کار میکرد، انسان جامعی بود.
خدا ایشان را رحمت کند؛ کارهای زیادی کردند و امیدواریم انشاءالله خداوند ایشان را مأجور بدارد. باید یاد بگیریم. همین سه خصوصیتی که من در مورد ایشان گفتم، هر سه خصوصیت برای ما در واقع درس است: هم خصوصیت تدین، هم خصوصیت تخلق، هم خصوصیت تفکر؛ که آدم حقیقتا، هم پایبند به مبانی دینی و پایبند به شرع و تشرع باشد - از محرمات الهی اجتناب کنیم؛ حالا محرمات الهی برای افراد مختلف است؛ محرمات الهی بعضی یک چیزهایی است، محرمات الهی ماها یک چیزهای دیگر است؛ غیبت میکنیم، غیبت میشنویم، خلاف واقع میگوییم، قضاوت نادرست میکنیم، آنجایی که باید حرف بزنیم سکوت میکنیم، آنجایی که باید سکوت کنیم حرف میزنیم؛ تخلفات شرعی ما اینهاست؛ باید اینها را مراعات کرد، مراقبت کرد - هم آن جهت تخلق را که عرض کردیم؛ این تخلق به معنای واقعی کلمه، روح تدین است؛ صبر را، حوصله را، انصاف را، متانت را، گذشت را، تلاش را، تنبلینکردن را- این چیزهایی که لازم است- باید یاد بگیریم. خب ایشان در سنین مثلا هشتاد و خردهای، از تحرک سیاسی دست بر نداشته بود؛ این خیلی مهم است که انسان احساس پیری نکند در میدان مبارزه و در کار مبارزه؛ احساس خستگی و تنبلی و انزوا و گوشه نشینی نکند؛ اینها خیلی مهم است. امیدواریم انشاءالله خداوند با ایشان و با ما با لطفش رفتار کند؛ انشاءالله با رحمتش رفتار کند.»
متن بیانات مقاممعظمرهبری در این دیدار همزمان با اولین سالگرد درگذشت این شخصیت انقلابی منتشر میشود:
«بسمالله الرحمن الرحیم؛ حیات و ممات مومن مبارک است، دارای برکات است؛ و آقای عسگراولادی این جوری بود، هم حیاتش حیات بابرکتی بود، هم بعد از ممات برکاتی داشته، به نظر من مرحوم عسگراولادی در سه بخش آدم برجستهای بود: یک بخش، بخش دینی بود؛ تدین. ایشان انصافا متدین به معنای واقعی، متعبد، پایبند به مسایل شرعی و دینی به معنای واقعی کلمه (بود). انگیزه این مبارزاتی هم که ایشان میکرد - چه از دوران جوانی و در مجموعه موتلفه؛ و بعد داخل زندان، چون ایشان داخل زندان هم مبارزه، میکرد و بعد از زندان تا پیروزی انقلاب؛ و بعد از پیروزی انقلاب تا آخر؛ و در این اواخر هم با این نامهنگاریها و این کارهایی که ایشان میکرد؛ همه اینها مبارزه بود دیگر - تدین بود، یعنی واقعا احساس مسوولیت میکرد. ایشان برای من همین اواخر در نامهای نوشته بودند - مضمون نامه این است - که به نظرم رسید که حالا مثلا در این اواخر زندگیام، هرچه توان دارم، (امکان) تلاش دارم، به کار ببرم؛ این نامهها را دارم مینویسم، این ارتباطات را برقرار میکنم به عنوان یک وظیفه شرعی و دینی. یعنی حقیقتا انگیزه تدین بود که ایشان را وادار میکرد به کار، به این مبارزات دشوار در طول این سالهای متمادی، از قبل از مبارزات انقلاب و آن طور که شنیدهام من زمان فداییان و بعضی (دیگر) از اینها، تا دوره مبارزات روحانیت و سال 41 و 42 تا آخر عمر؛ (یعنی) انگیزه ایشان انگیزه دینی بود. این یک نقطه برجسته است که به نظر من در شخصیت یک انسان خیلی تاثیر دارد. جنبه دومی که در آقای عسگراولادی بود جنبه اخلاقی بود؛ ایشان انسانی بود دارای اخلاق حَسَن شرعی؛ بسیار متین، بسیار پرحوصله، صبور، باانصاف؛ خب روح تدین اینها است دیگر و الا کسی نماز هم بخواند، نوافل هم بخواند، نماز شب هم بخواند، (اما) در برخوردش با مردم آدم بیانصافی باشد، این نیست دیگر. مرحوم عسگراولادی از لحاظ خلقیاتی، انسان اخلاقی دینی بود، یعنی آدم صبوری بود، آدم بسیار متینی بود، آدم بسیار باانصافی بود - که این را ما در رفتارهای ایشان میدیدیم - آدم مراقبی بود؛ مراقب خودش بود، مراقب حرف زدنش بود - اینها خیلی مهم است که هرچه از دهنمان درمیآید نگوییم و نپرانیم - و خود را کنترل میکرد؛ این هم جنبه دوم که جنبه اخلاقی است، که این اخلاق، روح دین است؛ اخلاق انسانی برای هر انسانی روح دینداری او است: بُعِثتُ لِاُتَممَ مَکارِمَ الاَخلاق؛ مکارم اخلاق یعنی همین، یعنی انسان صبور باشد، متین باشد، باانصاف باشد، خوشذات باشد، نسبت به مردم خیرخواه باشد، خدوم باشد، اهل کار باشد، مبتکر باشد، پیشرو باشد، تنبلی نکند؛ اینها همین اخلاقیات اسلامی است؛ همه اینها در آقای عسگراولادی بود؛ اینها را همه میدانید، دیدهاید.
جنبه سوم آقای عسگراولادی جنبه فکری بود، ایشان یک آدم فکری بود؛ آدم بسیار خوش فکر در مسایل سیاسی و در مسایل اجتماعی (بود) و به هیچوجه ایشان یک آدم عامی نبود؛ در همه مسایلی که وارد میشد اهل فکر بود، هم در مسایل اقتصادی. در مسایل سیاسی (هم) همین جور؛ آدمی بود اهل فکر، اهل فهم، میفهمید، تشخیص میداد. من آقای عسگراولادی را خب دورادور میشناختم، از نزدیک ندیده بودم؛ ایشان خب زندان بود، تا اینکه آزاد شدند. ایشان با آقای حیدری آمدند منزل ما مشهد؛ خب من بار اولی بود که آقای عسگراولادی را از نزدیک میدیدم، قبل از آن ایشان را ندیده بودم.
ایشان آمدند نشستند و شروع کردند به گزارشدادن مسایل زندان و یک تحلیلی و در واقع تصویری از آن دوستانی که هم زندان شان بودند و با همدیگر درگیری و مشکل داشتند، برای من بیان کرد. من واقعا مجذوب شدم؛ ایشان وضعیت اینها را - که همین منافقین بودند دیگر - به قدری خوب و زیبا و واقعی و مستدل، خیلی آرام آرام، تبیین کرد (که) من واقعا گفتم این انسان چقدر خوب میفهمد و میشناسد. عنصر فکری (بود). همیشه با بنده هم که ملاقات داشتند - ایشان گاهی میآمدند اینجا - و راجع به مسایل گوناگون صحبت میشد، همین جور وجهه ایشان وجهه فکری بود؛ یعنی آدمی بود اهل فکر، خوش فکر، اهل استدلال، اهل منطق، واقعا در مسایل گوناگون ذهنش کار میکرد، انسان جامعی بود.
خدا ایشان را رحمت کند؛ کارهای زیادی کردند و امیدواریم انشاءالله خداوند ایشان را مأجور بدارد. باید یاد بگیریم. همین سه خصوصیتی که من در مورد ایشان گفتم، هر سه خصوصیت برای ما در واقع درس است: هم خصوصیت تدین، هم خصوصیت تخلق، هم خصوصیت تفکر؛ که آدم حقیقتا، هم پایبند به مبانی دینی و پایبند به شرع و تشرع باشد - از محرمات الهی اجتناب کنیم؛ حالا محرمات الهی برای افراد مختلف است؛ محرمات الهی بعضی یک چیزهایی است، محرمات الهی ماها یک چیزهای دیگر است؛ غیبت میکنیم، غیبت میشنویم، خلاف واقع میگوییم، قضاوت نادرست میکنیم، آنجایی که باید حرف بزنیم سکوت میکنیم، آنجایی که باید سکوت کنیم حرف میزنیم؛ تخلفات شرعی ما اینهاست؛ باید اینها را مراعات کرد، مراقبت کرد - هم آن جهت تخلق را که عرض کردیم؛ این تخلق به معنای واقعی کلمه، روح تدین است؛ صبر را، حوصله را، انصاف را، متانت را، گذشت را، تلاش را، تنبلینکردن را- این چیزهایی که لازم است- باید یاد بگیریم. خب ایشان در سنین مثلا هشتاد و خردهای، از تحرک سیاسی دست بر نداشته بود؛ این خیلی مهم است که انسان احساس پیری نکند در میدان مبارزه و در کار مبارزه؛ احساس خستگی و تنبلی و انزوا و گوشه نشینی نکند؛ اینها خیلی مهم است. امیدواریم انشاءالله خداوند با ایشان و با ما با لطفش رفتار کند؛ انشاءالله با رحمتش رفتار کند.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.