تازههای نشر نگاه
آتش
«آتش از آتش» جمال میرصادقی که در سال1363 نوشته شده، مدتی است که در نشر نگاه تجدید چاپ شده است. بعد از چاپ اول کتاب، میرصادقی ویرایش جدیدی در سال1369 روی آن انجام داد و اگرچه کلیت داستان در آن حفظ شده، اما برخی تغییرات در ویرایش جدید در داستان ایجاد شده است. داستان «آتش از آتش» موضوعی اجتماعی و سیاسی دارد و راوی داستان معلم مدرسه است و داستان، با خبر آزادی یکی از دوستانش با نام «مهدی» شروع میشود. «مهدی» بهتازگی از زندان آزاد شده و حالا در بیمارستان بستری است و خبر آزادی او از طریق تلفن به راوی داده میشود. در بخشی از داستان میخوانیم: «تو صندلی فرو رفته بودم. صندلی رو به پنجره بود. باد خنکی از پنجره به صورتم میخورد. پشت پنجره، آسمان تاریک بود. پشت صندوق کنار در کافه، مرد چاق گندهای نشسته بود. چرتکهای میان دستهاش بود. کافه هنوز خلوت بود. پشت چند تا از میزها عدهای نشسته بودند و شام میخوردند و حرف میزدند. چلچراغی که از سقف آویزان بود، کافه را روشن میکرد. در کافه باز بود. جلو در کافه، خیابان خلوت بود. گاهگاه ماشینی از خیابان میگذشت و سروصداش را تو کافه میریخت. احمد رو صندلی تکان میخورد. صورت گرد و بچگانهاش به طرف در کافه بود. به مهدی خیلی نزدیک بود. از دبستان با هم بودند. با هم دبیرستان را تمام کردند و به دانشکده رفتند. در آن سالها، پدر احمد میرزای یکی از تاجرهای بازار بود. اگر مهدی نبود، احمد دبیرستان را ول کرده بود و پیش پدرش رفته بود...». از دیگر آثار میرصادقی میتوان از «چشمهای من خسته»، «هراس»، «دوالپا»، «درازنای شب»، «بادها خبر از تغییر فصل میدهند» و... نام برد.
آتش از آتش/ جمال میرصادقی/ چاپسوم 1393
آینههای رنگپریده
«زندگی چیزی کم دارد» گزیدهای از شعرهای مهدی مظفریساوجی است که توسط سیمین بهبهانی انتخاب شده و این روزها در نشر نگاه منتشر شده است. بهبهانی در یادداشت کوتاهی در ابتدای کتاب درباره شعرهایی که در این مجموعه انتخاب کرده، نوشته: «شعرهای این کتاب را از چهاردفتر منتشرشده و یکدفتر در دست انتشار مهدی مظفریساوجی انتخاب کردهام. این شعرها را من دوست دارم و درباره آنها حرفهایی داشتهام که در دونوشته جداگانه آمده است. مظفریساوجی زبان سادهای دارد. زبانی سهل ممتنع که اگرچه ظاهرا ساده به نظر میرسد اما عمیق است و حاصل تاملات و تالمات اندیشه و عاطفه خیالانگیزی است که ذهن و زبان سیال و خلاق او برایش به ارمغان آورده است. از این لحاظ شعر برای شاعر تفنن نیست که مثلا بخواهد با آن خود و مخاطبش را سرگرم کند. گلدانی نیست که فقط برای زیبایی از گلهای مصنوعی پر شده باشد و آن را در گوشهای از اتاق پذیرایی گذاشته باشند. شاعر خوشتر دارد که رنگوبوهای طبیعی را به ما نشان دهد... .» به جز این یادداشت کوتاه که بهجای مقدمه کتاب نوشته شده، بهبهانی در بخشی از متنی دیگر که در همین کتاب آمده، درباره شعر شاعران جوان امروز نوشته: «آنچه از شعر جوان روزگار ما گم شده است به گمان من موسیقی است. منظورم اوزان عروضی یا اوزان نیمایی است، که به کارگرفتن آنها در هرزمان و مکان نیازمند تبحر فراوان و گوش وزنشناس است؛ منظورم همنوایی و خوشآوایی واژههاست که شعری مانند شعر شاملو را تاثیر موسیقایی میبخشد و آن را مطبوع میکند و تمایز میان اینگونه شعر را با نثر غیرقابل انکار میسازد.» در یکی از شعرهای این کتاب با عنوان «با زخمه خزان» میخوانیم: «بر تارهای حنجره باغ/ پاییز/ با برگریز زخمه خونینش/ آمد فرو و/ چشم تماشای عابران/ پر شد/ از نغمههای زرد و قرمز و نارنجی/ آوازهای شعلهور خود را/ پاییز/ چون نغمههای شرحهشرحه ققنوس/ سر داد و/ خفت/ در دل خاکستر.»
زندگی چیزی کم دارد/ گزیده شعرهای مهدی مظفریساوجی/
چاپ اول 1393
زندگی دو نوجوان
«پیشانی شکسته مجسمهها» نام رمانی است از فرهاد خاکیاندهکردی که بعد از مدتی که در انتظار گرفتن مجوز بوده، مدتی است در نشر نگاه منتشر شده است. این رمان اولین کتابی است از خاکیاندهکردی که منتشر میشود و داستان آن روایتی از زندگی دو نوجوان است که برای بودن تلاش میکنند. داستان با این جملات شروع میشود: «صدای نفسهایی را هم که هنوز نکشیده بود، میشنید. آنقدر تند میدوید که هربار قلبش توی سینه شکاف میخورد و باز هم به هم میخورد. کافی بود از سرعتش کم کند تا قدمهایش توی ماسهها بمانند و پاهایش بشوند عین شن، بشوند خود شن. صدای کوبیدن چیزی از پشت سرش طوری بود که انگار خود شیطان دنبالش میکرد. جرات نگاهکردن به پشت را نداشت...»
پیشانی شکسته مجسمهها/ فرهاد خاکیاندهکردی/چاپ اول 1393
روایت دوپاره حال و آینده
«پیش از آبشدن برفها» عنوان رمانی است از محمد میرقاسمی که اینروزها در نشر نگاه منتشر شده است. داستان این رمان، روایتی دوپاره از حال و آینده است و درباره اتفاقات عجیب و تلخی است که در چندسال اخیر زندگی یک جوان روی داده است. در بخشی از این کتاب میخوانیم: «نشسته بودم روی یکی از نیمکتهای چوبی. یقه کاپشن دودیرنگام را بالا داده بودم و به جستوخیزهای گربه سیاهی زیر نور دایرهایشکل و سفید چراغهای پارک نگاه میکردم. سرش را بالا میگرفت، دمش را سیخ میکرد و چندقدم شمرده برمیداشت. بعد ناگهان وسط رژهاش ولو میشد و شروع میکرد به غلتیدن روی سنگفرشهای لوزی. باز بلند میشد میآمد نزدیک، مینشست روی پاها، شکمش را میچسباند به سنگفرش سرد و با چشمهای کهرباییاش زل میزد. من هم کف دستم را میگذاشتم روی دسته فلزی نیمکت، میگذاشتم سرما در تنم بدود تا او دوباره بلند شود و سر و دمش را بالا بگیرد... .»
پیش از آبشدن برفها/ محمد میرقاسمی
«آتش از آتش» جمال میرصادقی که در سال1363 نوشته شده، مدتی است که در نشر نگاه تجدید چاپ شده است. بعد از چاپ اول کتاب، میرصادقی ویرایش جدیدی در سال1369 روی آن انجام داد و اگرچه کلیت داستان در آن حفظ شده، اما برخی تغییرات در ویرایش جدید در داستان ایجاد شده است. داستان «آتش از آتش» موضوعی اجتماعی و سیاسی دارد و راوی داستان معلم مدرسه است و داستان، با خبر آزادی یکی از دوستانش با نام «مهدی» شروع میشود. «مهدی» بهتازگی از زندان آزاد شده و حالا در بیمارستان بستری است و خبر آزادی او از طریق تلفن به راوی داده میشود. در بخشی از داستان میخوانیم: «تو صندلی فرو رفته بودم. صندلی رو به پنجره بود. باد خنکی از پنجره به صورتم میخورد. پشت پنجره، آسمان تاریک بود. پشت صندوق کنار در کافه، مرد چاق گندهای نشسته بود. چرتکهای میان دستهاش بود. کافه هنوز خلوت بود. پشت چند تا از میزها عدهای نشسته بودند و شام میخوردند و حرف میزدند. چلچراغی که از سقف آویزان بود، کافه را روشن میکرد. در کافه باز بود. جلو در کافه، خیابان خلوت بود. گاهگاه ماشینی از خیابان میگذشت و سروصداش را تو کافه میریخت. احمد رو صندلی تکان میخورد. صورت گرد و بچگانهاش به طرف در کافه بود. به مهدی خیلی نزدیک بود. از دبستان با هم بودند. با هم دبیرستان را تمام کردند و به دانشکده رفتند. در آن سالها، پدر احمد میرزای یکی از تاجرهای بازار بود. اگر مهدی نبود، احمد دبیرستان را ول کرده بود و پیش پدرش رفته بود...». از دیگر آثار میرصادقی میتوان از «چشمهای من خسته»، «هراس»، «دوالپا»، «درازنای شب»، «بادها خبر از تغییر فصل میدهند» و... نام برد.
آتش از آتش/ جمال میرصادقی/ چاپسوم 1393
آینههای رنگپریده
«زندگی چیزی کم دارد» گزیدهای از شعرهای مهدی مظفریساوجی است که توسط سیمین بهبهانی انتخاب شده و این روزها در نشر نگاه منتشر شده است. بهبهانی در یادداشت کوتاهی در ابتدای کتاب درباره شعرهایی که در این مجموعه انتخاب کرده، نوشته: «شعرهای این کتاب را از چهاردفتر منتشرشده و یکدفتر در دست انتشار مهدی مظفریساوجی انتخاب کردهام. این شعرها را من دوست دارم و درباره آنها حرفهایی داشتهام که در دونوشته جداگانه آمده است. مظفریساوجی زبان سادهای دارد. زبانی سهل ممتنع که اگرچه ظاهرا ساده به نظر میرسد اما عمیق است و حاصل تاملات و تالمات اندیشه و عاطفه خیالانگیزی است که ذهن و زبان سیال و خلاق او برایش به ارمغان آورده است. از این لحاظ شعر برای شاعر تفنن نیست که مثلا بخواهد با آن خود و مخاطبش را سرگرم کند. گلدانی نیست که فقط برای زیبایی از گلهای مصنوعی پر شده باشد و آن را در گوشهای از اتاق پذیرایی گذاشته باشند. شاعر خوشتر دارد که رنگوبوهای طبیعی را به ما نشان دهد... .» به جز این یادداشت کوتاه که بهجای مقدمه کتاب نوشته شده، بهبهانی در بخشی از متنی دیگر که در همین کتاب آمده، درباره شعر شاعران جوان امروز نوشته: «آنچه از شعر جوان روزگار ما گم شده است به گمان من موسیقی است. منظورم اوزان عروضی یا اوزان نیمایی است، که به کارگرفتن آنها در هرزمان و مکان نیازمند تبحر فراوان و گوش وزنشناس است؛ منظورم همنوایی و خوشآوایی واژههاست که شعری مانند شعر شاملو را تاثیر موسیقایی میبخشد و آن را مطبوع میکند و تمایز میان اینگونه شعر را با نثر غیرقابل انکار میسازد.» در یکی از شعرهای این کتاب با عنوان «با زخمه خزان» میخوانیم: «بر تارهای حنجره باغ/ پاییز/ با برگریز زخمه خونینش/ آمد فرو و/ چشم تماشای عابران/ پر شد/ از نغمههای زرد و قرمز و نارنجی/ آوازهای شعلهور خود را/ پاییز/ چون نغمههای شرحهشرحه ققنوس/ سر داد و/ خفت/ در دل خاکستر.»
زندگی چیزی کم دارد/ گزیده شعرهای مهدی مظفریساوجی/
چاپ اول 1393
زندگی دو نوجوان
«پیشانی شکسته مجسمهها» نام رمانی است از فرهاد خاکیاندهکردی که بعد از مدتی که در انتظار گرفتن مجوز بوده، مدتی است در نشر نگاه منتشر شده است. این رمان اولین کتابی است از خاکیاندهکردی که منتشر میشود و داستان آن روایتی از زندگی دو نوجوان است که برای بودن تلاش میکنند. داستان با این جملات شروع میشود: «صدای نفسهایی را هم که هنوز نکشیده بود، میشنید. آنقدر تند میدوید که هربار قلبش توی سینه شکاف میخورد و باز هم به هم میخورد. کافی بود از سرعتش کم کند تا قدمهایش توی ماسهها بمانند و پاهایش بشوند عین شن، بشوند خود شن. صدای کوبیدن چیزی از پشت سرش طوری بود که انگار خود شیطان دنبالش میکرد. جرات نگاهکردن به پشت را نداشت...»
پیشانی شکسته مجسمهها/ فرهاد خاکیاندهکردی/چاپ اول 1393
روایت دوپاره حال و آینده
«پیش از آبشدن برفها» عنوان رمانی است از محمد میرقاسمی که اینروزها در نشر نگاه منتشر شده است. داستان این رمان، روایتی دوپاره از حال و آینده است و درباره اتفاقات عجیب و تلخی است که در چندسال اخیر زندگی یک جوان روی داده است. در بخشی از این کتاب میخوانیم: «نشسته بودم روی یکی از نیمکتهای چوبی. یقه کاپشن دودیرنگام را بالا داده بودم و به جستوخیزهای گربه سیاهی زیر نور دایرهایشکل و سفید چراغهای پارک نگاه میکردم. سرش را بالا میگرفت، دمش را سیخ میکرد و چندقدم شمرده برمیداشت. بعد ناگهان وسط رژهاش ولو میشد و شروع میکرد به غلتیدن روی سنگفرشهای لوزی. باز بلند میشد میآمد نزدیک، مینشست روی پاها، شکمش را میچسباند به سنگفرش سرد و با چشمهای کهرباییاش زل میزد. من هم کف دستم را میگذاشتم روی دسته فلزی نیمکت، میگذاشتم سرما در تنم بدود تا او دوباره بلند شود و سر و دمش را بالا بگیرد... .»
پیش از آبشدن برفها/ محمد میرقاسمی
آتش
«آتش از آتش» جمال میرصادقی که در سال1363 نوشته شده، مدتی است که در نشر نگاه تجدید چاپ شده است. بعد از چاپ اول کتاب، میرصادقی ویرایش جدیدی در سال1369 روی آن انجام داد و اگرچه کلیت داستان در آن حفظ شده، اما برخی تغییرات در ویرایش جدید در داستان ایجاد شده است. داستان «آتش از آتش» موضوعی اجتماعی و سیاسی دارد و راوی داستان معلم مدرسه است و داستان، با خبر آزادی یکی از دوستانش با نام «مهدی» شروع میشود. «مهدی» بهتازگی از زندان آزاد شده و حالا در بیمارستان بستری است و خبر آزادی او از طریق تلفن به راوی داده میشود. در بخشی از داستان میخوانیم: «تو صندلی فرو رفته بودم. صندلی رو به پنجره بود. باد خنکی از پنجره به صورتم میخورد. پشت پنجره، آسمان تاریک بود. پشت صندوق کنار در کافه، مرد چاق گندهای نشسته بود. چرتکهای میان دستهاش بود. کافه هنوز خلوت بود. پشت چند تا از میزها عدهای نشسته بودند و شام میخوردند و حرف میزدند. چلچراغی که از سقف آویزان بود، کافه را روشن میکرد. در کافه باز بود. جلو در کافه، خیابان خلوت بود. گاهگاه ماشینی از خیابان میگذشت و سروصداش را تو کافه میریخت. احمد رو صندلی تکان میخورد. صورت گرد و بچگانهاش به طرف در کافه بود. به مهدی خیلی نزدیک بود. از دبستان با هم بودند. با هم دبیرستان را تمام کردند و به دانشکده رفتند. در آن سالها، پدر احمد میرزای یکی از تاجرهای بازار بود. اگر مهدی نبود، احمد دبیرستان را ول کرده بود و پیش پدرش رفته بود...». از دیگر آثار میرصادقی میتوان از «چشمهای من خسته»، «هراس»، «دوالپا»، «درازنای شب»، «بادها خبر از تغییر فصل میدهند» و... نام برد.
آتش از آتش/ جمال میرصادقی/ چاپسوم 1393
آینههای رنگپریده
«زندگی چیزی کم دارد» گزیدهای از شعرهای مهدی مظفریساوجی است که توسط سیمین بهبهانی انتخاب شده و این روزها در نشر نگاه منتشر شده است. بهبهانی در یادداشت کوتاهی در ابتدای کتاب درباره شعرهایی که در این مجموعه انتخاب کرده، نوشته: «شعرهای این کتاب را از چهاردفتر منتشرشده و یکدفتر در دست انتشار مهدی مظفریساوجی انتخاب کردهام. این شعرها را من دوست دارم و درباره آنها حرفهایی داشتهام که در دونوشته جداگانه آمده است. مظفریساوجی زبان سادهای دارد. زبانی سهل ممتنع که اگرچه ظاهرا ساده به نظر میرسد اما عمیق است و حاصل تاملات و تالمات اندیشه و عاطفه خیالانگیزی است که ذهن و زبان سیال و خلاق او برایش به ارمغان آورده است. از این لحاظ شعر برای شاعر تفنن نیست که مثلا بخواهد با آن خود و مخاطبش را سرگرم کند. گلدانی نیست که فقط برای زیبایی از گلهای مصنوعی پر شده باشد و آن را در گوشهای از اتاق پذیرایی گذاشته باشند. شاعر خوشتر دارد که رنگوبوهای طبیعی را به ما نشان دهد... .» به جز این یادداشت کوتاه که بهجای مقدمه کتاب نوشته شده، بهبهانی در بخشی از متنی دیگر که در همین کتاب آمده، درباره شعر شاعران جوان امروز نوشته: «آنچه از شعر جوان روزگار ما گم شده است به گمان من موسیقی است. منظورم اوزان عروضی یا اوزان نیمایی است، که به کارگرفتن آنها در هرزمان و مکان نیازمند تبحر فراوان و گوش وزنشناس است؛ منظورم همنوایی و خوشآوایی واژههاست که شعری مانند شعر شاملو را تاثیر موسیقایی میبخشد و آن را مطبوع میکند و تمایز میان اینگونه شعر را با نثر غیرقابل انکار میسازد.» در یکی از شعرهای این کتاب با عنوان «با زخمه خزان» میخوانیم: «بر تارهای حنجره باغ/ پاییز/ با برگریز زخمه خونینش/ آمد فرو و/ چشم تماشای عابران/ پر شد/ از نغمههای زرد و قرمز و نارنجی/ آوازهای شعلهور خود را/ پاییز/ چون نغمههای شرحهشرحه ققنوس/ سر داد و/ خفت/ در دل خاکستر.»
زندگی چیزی کم دارد/ گزیده شعرهای مهدی مظفریساوجی/
چاپ اول 1393
زندگی دو نوجوان
«پیشانی شکسته مجسمهها» نام رمانی است از فرهاد خاکیاندهکردی که بعد از مدتی که در انتظار گرفتن مجوز بوده، مدتی است در نشر نگاه منتشر شده است. این رمان اولین کتابی است از خاکیاندهکردی که منتشر میشود و داستان آن روایتی از زندگی دو نوجوان است که برای بودن تلاش میکنند. داستان با این جملات شروع میشود: «صدای نفسهایی را هم که هنوز نکشیده بود، میشنید. آنقدر تند میدوید که هربار قلبش توی سینه شکاف میخورد و باز هم به هم میخورد. کافی بود از سرعتش کم کند تا قدمهایش توی ماسهها بمانند و پاهایش بشوند عین شن، بشوند خود شن. صدای کوبیدن چیزی از پشت سرش طوری بود که انگار خود شیطان دنبالش میکرد. جرات نگاهکردن به پشت را نداشت...»
پیشانی شکسته مجسمهها/ فرهاد خاکیاندهکردی/چاپ اول 1393
روایت دوپاره حال و آینده
«پیش از آبشدن برفها» عنوان رمانی است از محمد میرقاسمی که اینروزها در نشر نگاه منتشر شده است. داستان این رمان، روایتی دوپاره از حال و آینده است و درباره اتفاقات عجیب و تلخی است که در چندسال اخیر زندگی یک جوان روی داده است. در بخشی از این کتاب میخوانیم: «نشسته بودم روی یکی از نیمکتهای چوبی. یقه کاپشن دودیرنگام را بالا داده بودم و به جستوخیزهای گربه سیاهی زیر نور دایرهایشکل و سفید چراغهای پارک نگاه میکردم. سرش را بالا میگرفت، دمش را سیخ میکرد و چندقدم شمرده برمیداشت. بعد ناگهان وسط رژهاش ولو میشد و شروع میکرد به غلتیدن روی سنگفرشهای لوزی. باز بلند میشد میآمد نزدیک، مینشست روی پاها، شکمش را میچسباند به سنگفرش سرد و با چشمهای کهرباییاش زل میزد. من هم کف دستم را میگذاشتم روی دسته فلزی نیمکت، میگذاشتم سرما در تنم بدود تا او دوباره بلند شود و سر و دمش را بالا بگیرد... .»
پیش از آبشدن برفها/ محمد میرقاسمی
«آتش از آتش» جمال میرصادقی که در سال1363 نوشته شده، مدتی است که در نشر نگاه تجدید چاپ شده است. بعد از چاپ اول کتاب، میرصادقی ویرایش جدیدی در سال1369 روی آن انجام داد و اگرچه کلیت داستان در آن حفظ شده، اما برخی تغییرات در ویرایش جدید در داستان ایجاد شده است. داستان «آتش از آتش» موضوعی اجتماعی و سیاسی دارد و راوی داستان معلم مدرسه است و داستان، با خبر آزادی یکی از دوستانش با نام «مهدی» شروع میشود. «مهدی» بهتازگی از زندان آزاد شده و حالا در بیمارستان بستری است و خبر آزادی او از طریق تلفن به راوی داده میشود. در بخشی از داستان میخوانیم: «تو صندلی فرو رفته بودم. صندلی رو به پنجره بود. باد خنکی از پنجره به صورتم میخورد. پشت پنجره، آسمان تاریک بود. پشت صندوق کنار در کافه، مرد چاق گندهای نشسته بود. چرتکهای میان دستهاش بود. کافه هنوز خلوت بود. پشت چند تا از میزها عدهای نشسته بودند و شام میخوردند و حرف میزدند. چلچراغی که از سقف آویزان بود، کافه را روشن میکرد. در کافه باز بود. جلو در کافه، خیابان خلوت بود. گاهگاه ماشینی از خیابان میگذشت و سروصداش را تو کافه میریخت. احمد رو صندلی تکان میخورد. صورت گرد و بچگانهاش به طرف در کافه بود. به مهدی خیلی نزدیک بود. از دبستان با هم بودند. با هم دبیرستان را تمام کردند و به دانشکده رفتند. در آن سالها، پدر احمد میرزای یکی از تاجرهای بازار بود. اگر مهدی نبود، احمد دبیرستان را ول کرده بود و پیش پدرش رفته بود...». از دیگر آثار میرصادقی میتوان از «چشمهای من خسته»، «هراس»، «دوالپا»، «درازنای شب»، «بادها خبر از تغییر فصل میدهند» و... نام برد.
آتش از آتش/ جمال میرصادقی/ چاپسوم 1393
آینههای رنگپریده
«زندگی چیزی کم دارد» گزیدهای از شعرهای مهدی مظفریساوجی است که توسط سیمین بهبهانی انتخاب شده و این روزها در نشر نگاه منتشر شده است. بهبهانی در یادداشت کوتاهی در ابتدای کتاب درباره شعرهایی که در این مجموعه انتخاب کرده، نوشته: «شعرهای این کتاب را از چهاردفتر منتشرشده و یکدفتر در دست انتشار مهدی مظفریساوجی انتخاب کردهام. این شعرها را من دوست دارم و درباره آنها حرفهایی داشتهام که در دونوشته جداگانه آمده است. مظفریساوجی زبان سادهای دارد. زبانی سهل ممتنع که اگرچه ظاهرا ساده به نظر میرسد اما عمیق است و حاصل تاملات و تالمات اندیشه و عاطفه خیالانگیزی است که ذهن و زبان سیال و خلاق او برایش به ارمغان آورده است. از این لحاظ شعر برای شاعر تفنن نیست که مثلا بخواهد با آن خود و مخاطبش را سرگرم کند. گلدانی نیست که فقط برای زیبایی از گلهای مصنوعی پر شده باشد و آن را در گوشهای از اتاق پذیرایی گذاشته باشند. شاعر خوشتر دارد که رنگوبوهای طبیعی را به ما نشان دهد... .» به جز این یادداشت کوتاه که بهجای مقدمه کتاب نوشته شده، بهبهانی در بخشی از متنی دیگر که در همین کتاب آمده، درباره شعر شاعران جوان امروز نوشته: «آنچه از شعر جوان روزگار ما گم شده است به گمان من موسیقی است. منظورم اوزان عروضی یا اوزان نیمایی است، که به کارگرفتن آنها در هرزمان و مکان نیازمند تبحر فراوان و گوش وزنشناس است؛ منظورم همنوایی و خوشآوایی واژههاست که شعری مانند شعر شاملو را تاثیر موسیقایی میبخشد و آن را مطبوع میکند و تمایز میان اینگونه شعر را با نثر غیرقابل انکار میسازد.» در یکی از شعرهای این کتاب با عنوان «با زخمه خزان» میخوانیم: «بر تارهای حنجره باغ/ پاییز/ با برگریز زخمه خونینش/ آمد فرو و/ چشم تماشای عابران/ پر شد/ از نغمههای زرد و قرمز و نارنجی/ آوازهای شعلهور خود را/ پاییز/ چون نغمههای شرحهشرحه ققنوس/ سر داد و/ خفت/ در دل خاکستر.»
زندگی چیزی کم دارد/ گزیده شعرهای مهدی مظفریساوجی/
چاپ اول 1393
زندگی دو نوجوان
«پیشانی شکسته مجسمهها» نام رمانی است از فرهاد خاکیاندهکردی که بعد از مدتی که در انتظار گرفتن مجوز بوده، مدتی است در نشر نگاه منتشر شده است. این رمان اولین کتابی است از خاکیاندهکردی که منتشر میشود و داستان آن روایتی از زندگی دو نوجوان است که برای بودن تلاش میکنند. داستان با این جملات شروع میشود: «صدای نفسهایی را هم که هنوز نکشیده بود، میشنید. آنقدر تند میدوید که هربار قلبش توی سینه شکاف میخورد و باز هم به هم میخورد. کافی بود از سرعتش کم کند تا قدمهایش توی ماسهها بمانند و پاهایش بشوند عین شن، بشوند خود شن. صدای کوبیدن چیزی از پشت سرش طوری بود که انگار خود شیطان دنبالش میکرد. جرات نگاهکردن به پشت را نداشت...»
پیشانی شکسته مجسمهها/ فرهاد خاکیاندهکردی/چاپ اول 1393
روایت دوپاره حال و آینده
«پیش از آبشدن برفها» عنوان رمانی است از محمد میرقاسمی که اینروزها در نشر نگاه منتشر شده است. داستان این رمان، روایتی دوپاره از حال و آینده است و درباره اتفاقات عجیب و تلخی است که در چندسال اخیر زندگی یک جوان روی داده است. در بخشی از این کتاب میخوانیم: «نشسته بودم روی یکی از نیمکتهای چوبی. یقه کاپشن دودیرنگام را بالا داده بودم و به جستوخیزهای گربه سیاهی زیر نور دایرهایشکل و سفید چراغهای پارک نگاه میکردم. سرش را بالا میگرفت، دمش را سیخ میکرد و چندقدم شمرده برمیداشت. بعد ناگهان وسط رژهاش ولو میشد و شروع میکرد به غلتیدن روی سنگفرشهای لوزی. باز بلند میشد میآمد نزدیک، مینشست روی پاها، شکمش را میچسباند به سنگفرش سرد و با چشمهای کهرباییاش زل میزد. من هم کف دستم را میگذاشتم روی دسته فلزی نیمکت، میگذاشتم سرما در تنم بدود تا او دوباره بلند شود و سر و دمش را بالا بگیرد... .»
پیش از آبشدن برفها/ محمد میرقاسمی
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.