شهربانو امانی:
درسهای گذشته را فراموش نمیکنیم
شهربانو امانی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران، معتقد است چنانچه جبهه اصلاحات نتواند فهرست اولیه و قوی خود را برای انتخابات مجلس ارایه کند، این فرصت را دارد تا فهرستی گزینشی از نیروهای سیاسی متعهد به منویات اصلاحطلبی را روانه رقابتهای انتخاباتی کند که این فهرست در صورت رایآوری بتواند یک اقلیت مهم و تاثیرگذار در مجلس را تشکیل دهد. او معتقد است اصلاحطلبان در انتخابات شوراها توجه لازم را به این موضوع نداشتند و برای انتخابات مجلس باید از این تجربه درس بگیرند.
چرا اصلاحطلبان در جریان انتخابات گذشته به انتخابات شوراهای شهر و روستا توجه لازم را نداشتند و در فهرست آنها نامهایی دیده شد که چندان قرابتی با اصلاحطلبی نداشتند. به همین دلیل، نتیجه آن فهرست هم واگذاری کرسیهای هیاترییسه شورا در سال دوم فعالیت بود؟
همه میدانند که اصلاحطلبان در همه انتخاباتها نتواستهاند در شرایط مطلوبی فهرستهای انتخاباتی خود را ارایه دهند؛ بهدلیل همین موانع که در انتخابات مختلف وجود دارد، اصلاحطلبان مجبور شدهاند فهرستهایی را تنظیم و ارایه کنند که آن فهرستها بتواند از فیلترهای نظارتی عبور کند. اما علاوهبر این، در انتخابات شوراهای چهارم شهر و روستا، سپهر سیاسی کشور طوری بود که اصلاحطلبان تمام تلاش خود را وقف تغییر شرایط موجود و به همیندلیل، توجه ویژه خود را به انتخابات ریاستجمهوری معطوف کرده بودند. بنا براین فعالان این عرصه نیز تمام تلاش خود را برای ساماندادن به اردوگاه اصلاحطلبان قرار داده بودند تا از این رهگذر بتوانند نتیجه انتخابات ریاستجمهوری را از آن خود کنند. بنابراین اصلاحطلبان به انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا توجه لازم را نداشتند. از طرف دیگر، به دلیل همان مباحث نظارتی، کاندایداهای مطلوبی هم نداشتند و مجبور شدند تا به حداقلها بسنده و فهرست را نهایی و تکمیل کنند. به همین دلیل هم با افرادی وارد مذاکره شدند که احتمالا در جاهایی تعهد سیاسی و تعلق کمتری به جبهه اصلاحات داشتند. از طرف دیگر متاسفانه نگاهی وجود دارد که به کرسیهای شورای شهر بهعنوان ابزاری برای تامین منافع فردی و دستیابی به قدرت نگاه میکند. از این رو افرادی که به تعهدات سیاسی و اخلاقی خود وفا نمیکنند، چطور ممکن است که به عهد خود با مردم و موکلین خود توجه کنند.
فکر میکنید جبهه اصلاحات باید چه مکانیزمی را برای انتخابات مجلس و تهیه فهرست انتخاباتی اتخاذ کند تا تجربه شوراها تکرار نشود؟
اگر فضای سیاسی کشور و انتخابات در فضایی برگزار شودکه همه سلایق سیاسی امکان رقابت داشته باشند، شاهد انتخاباتی پرشور خواهیم بود. اصلاحطلبان درسهایی را که سالهای اخیر در حوزه سیاسی گرفتهاند، حتما به کار خواهند بست تا بتوانند فهرستی قدرتمند را برای ایجاد شور و نشاط سیاسی در معرض آرای مردم قرار دهند. بنابراین پیشنهاد میکنم که هم اصلاحطلبان بهسمت ارایه یک فهرست واحد حرکت کنند و هم امیدوارم تلاشهای اصولگرایان برای رسیدن به وحدت نتیجه دهد و یک فهرست هم از جناح رقیب منتشر شود. در این صورت، هر جریان سیاسی با نمادها، شعارها و نشانههای خود پا به عرصه رقابت خواهد گذشت و افراد راهیافته به مجلس از رهگذر این فهرستها باید به مردم، همطیفیهای خود و حتی رقبایشان درباره عملیاتیکردن شعارهایی که دادهاند، پاسخو باشند.
به اعتقاد شما اگر فرصت برای ارایه یک فهرست قدرتمند از دست برود، آیا اصلاحطلبان موظفند برای همه کرسیهای مجلس فهرست ارایه کنند یا آنکه میتوانند فهرستها را حداقلی بسته و در عوض چهرههای متعهد را در فهرستها جای دهند؟
طبیعتا اگر اصلاحطلبان نتوانند فهرستی از نیروهای متعهد خود ارایه کنند، در عوض میتوانند فهرستی ارایه دهند که بتواند اقلیت قوی و متشکل از انسانهایی که منافع ملی را بر منافع شخصی ترجیح میدهند، در مجلس تشکیل دهند. در نتیجه، منتخبان از این فهرست حداقلی میتوانند در مجلس به اندازه خودشان پاسخگو و تاثیرگذار باشند. با این حال، امیدواریم که جبهه اصلاحات بتواند مانند جریان مقابل، در تمام حوزههای انتخابیه فهرست ارایه دهد و نامزد معرفی کند. ما امیدواریم که شرایط به گونهای شود که راه برای نیروهای متعهد و خدمتگزار به مجلس باز شود تا شاهد برونرفت از شرایط فعلی باشیم.
چرا اصلاحطلبان در جریان انتخابات گذشته به انتخابات شوراهای شهر و روستا توجه لازم را نداشتند و در فهرست آنها نامهایی دیده شد که چندان قرابتی با اصلاحطلبی نداشتند. به همین دلیل، نتیجه آن فهرست هم واگذاری کرسیهای هیاترییسه شورا در سال دوم فعالیت بود؟
همه میدانند که اصلاحطلبان در همه انتخاباتها نتواستهاند در شرایط مطلوبی فهرستهای انتخاباتی خود را ارایه دهند؛ بهدلیل همین موانع که در انتخابات مختلف وجود دارد، اصلاحطلبان مجبور شدهاند فهرستهایی را تنظیم و ارایه کنند که آن فهرستها بتواند از فیلترهای نظارتی عبور کند. اما علاوهبر این، در انتخابات شوراهای چهارم شهر و روستا، سپهر سیاسی کشور طوری بود که اصلاحطلبان تمام تلاش خود را وقف تغییر شرایط موجود و به همیندلیل، توجه ویژه خود را به انتخابات ریاستجمهوری معطوف کرده بودند. بنا براین فعالان این عرصه نیز تمام تلاش خود را برای ساماندادن به اردوگاه اصلاحطلبان قرار داده بودند تا از این رهگذر بتوانند نتیجه انتخابات ریاستجمهوری را از آن خود کنند. بنابراین اصلاحطلبان به انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا توجه لازم را نداشتند. از طرف دیگر، به دلیل همان مباحث نظارتی، کاندایداهای مطلوبی هم نداشتند و مجبور شدند تا به حداقلها بسنده و فهرست را نهایی و تکمیل کنند. به همین دلیل هم با افرادی وارد مذاکره شدند که احتمالا در جاهایی تعهد سیاسی و تعلق کمتری به جبهه اصلاحات داشتند. از طرف دیگر متاسفانه نگاهی وجود دارد که به کرسیهای شورای شهر بهعنوان ابزاری برای تامین منافع فردی و دستیابی به قدرت نگاه میکند. از این رو افرادی که به تعهدات سیاسی و اخلاقی خود وفا نمیکنند، چطور ممکن است که به عهد خود با مردم و موکلین خود توجه کنند.
فکر میکنید جبهه اصلاحات باید چه مکانیزمی را برای انتخابات مجلس و تهیه فهرست انتخاباتی اتخاذ کند تا تجربه شوراها تکرار نشود؟
اگر فضای سیاسی کشور و انتخابات در فضایی برگزار شودکه همه سلایق سیاسی امکان رقابت داشته باشند، شاهد انتخاباتی پرشور خواهیم بود. اصلاحطلبان درسهایی را که سالهای اخیر در حوزه سیاسی گرفتهاند، حتما به کار خواهند بست تا بتوانند فهرستی قدرتمند را برای ایجاد شور و نشاط سیاسی در معرض آرای مردم قرار دهند. بنابراین پیشنهاد میکنم که هم اصلاحطلبان بهسمت ارایه یک فهرست واحد حرکت کنند و هم امیدوارم تلاشهای اصولگرایان برای رسیدن به وحدت نتیجه دهد و یک فهرست هم از جناح رقیب منتشر شود. در این صورت، هر جریان سیاسی با نمادها، شعارها و نشانههای خود پا به عرصه رقابت خواهد گذشت و افراد راهیافته به مجلس از رهگذر این فهرستها باید به مردم، همطیفیهای خود و حتی رقبایشان درباره عملیاتیکردن شعارهایی که دادهاند، پاسخو باشند.
به اعتقاد شما اگر فرصت برای ارایه یک فهرست قدرتمند از دست برود، آیا اصلاحطلبان موظفند برای همه کرسیهای مجلس فهرست ارایه کنند یا آنکه میتوانند فهرستها را حداقلی بسته و در عوض چهرههای متعهد را در فهرستها جای دهند؟
طبیعتا اگر اصلاحطلبان نتوانند فهرستی از نیروهای متعهد خود ارایه کنند، در عوض میتوانند فهرستی ارایه دهند که بتواند اقلیت قوی و متشکل از انسانهایی که منافع ملی را بر منافع شخصی ترجیح میدهند، در مجلس تشکیل دهند. در نتیجه، منتخبان از این فهرست حداقلی میتوانند در مجلس به اندازه خودشان پاسخگو و تاثیرگذار باشند. با این حال، امیدواریم که جبهه اصلاحات بتواند مانند جریان مقابل، در تمام حوزههای انتخابیه فهرست ارایه دهد و نامزد معرفی کند. ما امیدواریم که شرایط به گونهای شود که راه برای نیروهای متعهد و خدمتگزار به مجلس باز شود تا شاهد برونرفت از شرایط فعلی باشیم.
شهربانو امانی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران، معتقد است چنانچه جبهه اصلاحات نتواند فهرست اولیه و قوی خود را برای انتخابات مجلس ارایه کند، این فرصت را دارد تا فهرستی گزینشی از نیروهای سیاسی متعهد به منویات اصلاحطلبی را روانه رقابتهای انتخاباتی کند که این فهرست در صورت رایآوری بتواند یک اقلیت مهم و تاثیرگذار در مجلس را تشکیل دهد. او معتقد است اصلاحطلبان در انتخابات شوراها توجه لازم را به این موضوع نداشتند و برای انتخابات مجلس باید از این تجربه درس بگیرند.
چرا اصلاحطلبان در جریان انتخابات گذشته به انتخابات شوراهای شهر و روستا توجه لازم را نداشتند و در فهرست آنها نامهایی دیده شد که چندان قرابتی با اصلاحطلبی نداشتند. به همین دلیل، نتیجه آن فهرست هم واگذاری کرسیهای هیاترییسه شورا در سال دوم فعالیت بود؟
همه میدانند که اصلاحطلبان در همه انتخاباتها نتواستهاند در شرایط مطلوبی فهرستهای انتخاباتی خود را ارایه دهند؛ بهدلیل همین موانع که در انتخابات مختلف وجود دارد، اصلاحطلبان مجبور شدهاند فهرستهایی را تنظیم و ارایه کنند که آن فهرستها بتواند از فیلترهای نظارتی عبور کند. اما علاوهبر این، در انتخابات شوراهای چهارم شهر و روستا، سپهر سیاسی کشور طوری بود که اصلاحطلبان تمام تلاش خود را وقف تغییر شرایط موجود و به همیندلیل، توجه ویژه خود را به انتخابات ریاستجمهوری معطوف کرده بودند. بنا براین فعالان این عرصه نیز تمام تلاش خود را برای ساماندادن به اردوگاه اصلاحطلبان قرار داده بودند تا از این رهگذر بتوانند نتیجه انتخابات ریاستجمهوری را از آن خود کنند. بنابراین اصلاحطلبان به انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا توجه لازم را نداشتند. از طرف دیگر، به دلیل همان مباحث نظارتی، کاندایداهای مطلوبی هم نداشتند و مجبور شدند تا به حداقلها بسنده و فهرست را نهایی و تکمیل کنند. به همین دلیل هم با افرادی وارد مذاکره شدند که احتمالا در جاهایی تعهد سیاسی و تعلق کمتری به جبهه اصلاحات داشتند. از طرف دیگر متاسفانه نگاهی وجود دارد که به کرسیهای شورای شهر بهعنوان ابزاری برای تامین منافع فردی و دستیابی به قدرت نگاه میکند. از این رو افرادی که به تعهدات سیاسی و اخلاقی خود وفا نمیکنند، چطور ممکن است که به عهد خود با مردم و موکلین خود توجه کنند.
فکر میکنید جبهه اصلاحات باید چه مکانیزمی را برای انتخابات مجلس و تهیه فهرست انتخاباتی اتخاذ کند تا تجربه شوراها تکرار نشود؟
اگر فضای سیاسی کشور و انتخابات در فضایی برگزار شودکه همه سلایق سیاسی امکان رقابت داشته باشند، شاهد انتخاباتی پرشور خواهیم بود. اصلاحطلبان درسهایی را که سالهای اخیر در حوزه سیاسی گرفتهاند، حتما به کار خواهند بست تا بتوانند فهرستی قدرتمند را برای ایجاد شور و نشاط سیاسی در معرض آرای مردم قرار دهند. بنابراین پیشنهاد میکنم که هم اصلاحطلبان بهسمت ارایه یک فهرست واحد حرکت کنند و هم امیدوارم تلاشهای اصولگرایان برای رسیدن به وحدت نتیجه دهد و یک فهرست هم از جناح رقیب منتشر شود. در این صورت، هر جریان سیاسی با نمادها، شعارها و نشانههای خود پا به عرصه رقابت خواهد گذشت و افراد راهیافته به مجلس از رهگذر این فهرستها باید به مردم، همطیفیهای خود و حتی رقبایشان درباره عملیاتیکردن شعارهایی که دادهاند، پاسخو باشند.
به اعتقاد شما اگر فرصت برای ارایه یک فهرست قدرتمند از دست برود، آیا اصلاحطلبان موظفند برای همه کرسیهای مجلس فهرست ارایه کنند یا آنکه میتوانند فهرستها را حداقلی بسته و در عوض چهرههای متعهد را در فهرستها جای دهند؟
طبیعتا اگر اصلاحطلبان نتوانند فهرستی از نیروهای متعهد خود ارایه کنند، در عوض میتوانند فهرستی ارایه دهند که بتواند اقلیت قوی و متشکل از انسانهایی که منافع ملی را بر منافع شخصی ترجیح میدهند، در مجلس تشکیل دهند. در نتیجه، منتخبان از این فهرست حداقلی میتوانند در مجلس به اندازه خودشان پاسخگو و تاثیرگذار باشند. با این حال، امیدواریم که جبهه اصلاحات بتواند مانند جریان مقابل، در تمام حوزههای انتخابیه فهرست ارایه دهد و نامزد معرفی کند. ما امیدواریم که شرایط به گونهای شود که راه برای نیروهای متعهد و خدمتگزار به مجلس باز شود تا شاهد برونرفت از شرایط فعلی باشیم.
چرا اصلاحطلبان در جریان انتخابات گذشته به انتخابات شوراهای شهر و روستا توجه لازم را نداشتند و در فهرست آنها نامهایی دیده شد که چندان قرابتی با اصلاحطلبی نداشتند. به همین دلیل، نتیجه آن فهرست هم واگذاری کرسیهای هیاترییسه شورا در سال دوم فعالیت بود؟
همه میدانند که اصلاحطلبان در همه انتخاباتها نتواستهاند در شرایط مطلوبی فهرستهای انتخاباتی خود را ارایه دهند؛ بهدلیل همین موانع که در انتخابات مختلف وجود دارد، اصلاحطلبان مجبور شدهاند فهرستهایی را تنظیم و ارایه کنند که آن فهرستها بتواند از فیلترهای نظارتی عبور کند. اما علاوهبر این، در انتخابات شوراهای چهارم شهر و روستا، سپهر سیاسی کشور طوری بود که اصلاحطلبان تمام تلاش خود را وقف تغییر شرایط موجود و به همیندلیل، توجه ویژه خود را به انتخابات ریاستجمهوری معطوف کرده بودند. بنا براین فعالان این عرصه نیز تمام تلاش خود را برای ساماندادن به اردوگاه اصلاحطلبان قرار داده بودند تا از این رهگذر بتوانند نتیجه انتخابات ریاستجمهوری را از آن خود کنند. بنابراین اصلاحطلبان به انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا توجه لازم را نداشتند. از طرف دیگر، به دلیل همان مباحث نظارتی، کاندایداهای مطلوبی هم نداشتند و مجبور شدند تا به حداقلها بسنده و فهرست را نهایی و تکمیل کنند. به همین دلیل هم با افرادی وارد مذاکره شدند که احتمالا در جاهایی تعهد سیاسی و تعلق کمتری به جبهه اصلاحات داشتند. از طرف دیگر متاسفانه نگاهی وجود دارد که به کرسیهای شورای شهر بهعنوان ابزاری برای تامین منافع فردی و دستیابی به قدرت نگاه میکند. از این رو افرادی که به تعهدات سیاسی و اخلاقی خود وفا نمیکنند، چطور ممکن است که به عهد خود با مردم و موکلین خود توجه کنند.
فکر میکنید جبهه اصلاحات باید چه مکانیزمی را برای انتخابات مجلس و تهیه فهرست انتخاباتی اتخاذ کند تا تجربه شوراها تکرار نشود؟
اگر فضای سیاسی کشور و انتخابات در فضایی برگزار شودکه همه سلایق سیاسی امکان رقابت داشته باشند، شاهد انتخاباتی پرشور خواهیم بود. اصلاحطلبان درسهایی را که سالهای اخیر در حوزه سیاسی گرفتهاند، حتما به کار خواهند بست تا بتوانند فهرستی قدرتمند را برای ایجاد شور و نشاط سیاسی در معرض آرای مردم قرار دهند. بنابراین پیشنهاد میکنم که هم اصلاحطلبان بهسمت ارایه یک فهرست واحد حرکت کنند و هم امیدوارم تلاشهای اصولگرایان برای رسیدن به وحدت نتیجه دهد و یک فهرست هم از جناح رقیب منتشر شود. در این صورت، هر جریان سیاسی با نمادها، شعارها و نشانههای خود پا به عرصه رقابت خواهد گذشت و افراد راهیافته به مجلس از رهگذر این فهرستها باید به مردم، همطیفیهای خود و حتی رقبایشان درباره عملیاتیکردن شعارهایی که دادهاند، پاسخو باشند.
به اعتقاد شما اگر فرصت برای ارایه یک فهرست قدرتمند از دست برود، آیا اصلاحطلبان موظفند برای همه کرسیهای مجلس فهرست ارایه کنند یا آنکه میتوانند فهرستها را حداقلی بسته و در عوض چهرههای متعهد را در فهرستها جای دهند؟
طبیعتا اگر اصلاحطلبان نتوانند فهرستی از نیروهای متعهد خود ارایه کنند، در عوض میتوانند فهرستی ارایه دهند که بتواند اقلیت قوی و متشکل از انسانهایی که منافع ملی را بر منافع شخصی ترجیح میدهند، در مجلس تشکیل دهند. در نتیجه، منتخبان از این فهرست حداقلی میتوانند در مجلس به اندازه خودشان پاسخگو و تاثیرگذار باشند. با این حال، امیدواریم که جبهه اصلاحات بتواند مانند جریان مقابل، در تمام حوزههای انتخابیه فهرست ارایه دهد و نامزد معرفی کند. ما امیدواریم که شرایط به گونهای شود که راه برای نیروهای متعهد و خدمتگزار به مجلس باز شود تا شاهد برونرفت از شرایط فعلی باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.