آفت و فرصتطلبان
داریوش قنبری . فعال اصلاحطلب و نماینده پیشین مجلس
یکی از ظرفیتها و پتانسیلهای اصلاحطلبان، برخورداری از پایگاه اجتماعی بزرگ است؛ مسالهای که اتفاقا رقبا هم طمع آن را داشته و درصدد این هستند که این پایگاه اجتماعی را مصادرهبهمطلوب کنند. آنها سعی دارند یکسری جریانهای بدلی اصلاحطلبانه راه بیندازند و از این طریق از این پایگاه اجتماعی سوءاستفاده کنند. بهغیر از این جریانها بعضی افراد فرصتطلب هم بودند که قصد بهرهگیری از پایگاههای اجتماعی اصلاحطلبان را داشتند و موفق شدند تا به تشکلهای اصلاحطلبانه ورود پیدا کنند.
جا دارد تا در این فرصت توضیحی هم درباره فرصتطلبان داده شود. این عده افرادی هستند که اعتقاد جدی و اساسی به جریان خاصی ندارند و تنها بهدنبال نفع خود هستند و برای این کار هم دست به سوءاستفاده میزنند که این کار دقیقا مظهر فساد است. اگر فساد اقتصادی به ثروتمندشدن افراد از جیب مردم منجر میشود، کار فرصتطلبان سیاسی هم صاحبقدرتشدن با استفاده از عقیده دیگران است.
اما اصلاحطلبان در شرایط فعلی باید این موضوع را مدنظر داشته باشند که جریانهای ساختگی در کمین هستند؛ جریانهایی که در موعد انتخابات سر بر میآورند و قصد دارند تا خود را به اصلاحطلبان نزدیک و از موقعیت اجتماعی آنها سوءاستفاده کنند. خیلی از افراد در چندسال گذشته یعنی زمانی که محمود احمدینژاد ریاست دولت را برعهده داشت، جرات نداشتند عقیده خود مبنی بر اصلاحطلببودن را ابراز کنند و حتی سعی داشتند با دولت کنار بیایند. جالب این است که همین افراد امروز با تغییر دولت، رنگ عوض کرده و ادعای اصلاحطلبی دارند.
تاکید من بر این نکته این است که این افراد باید شناسایی شوند. به عقیده من، خطر این افراد فرصتطلب از اصلاحطلبان ساختگی که جریان مقابل به راه انداخته، بیشتر است. اما برای رفع این مشکل باید یک تشکیلات منسجم به فعالیت بپردازد و کار تشکیلاتی را بهصورت جدی در دستور کار قرار دهد.
در انتخابات ریاستجمهوری یازدهم، بهخاطر بهرهمندی از ظرفیت اشخاصی چون سیدمحمد خاتمی و اکبر هاشمیرفسنجانی، ضعف تشکیلاتی جبهه اصلاحات بهنوعی پوشش داده شد و توانستیم در این انتخابات پیروز شویم. اما باید توجه داشت که انتخابات مجلس با انتخابات ریاستجمهوری فرق دارد. در انتخابات مجلس ضرورت دارد که یک تشکل بهصورت فعال و منسجم کار تشکیلاتی را پی بگیرد.
در شرایط کنونی، تقریبا مقدمات این کار آماده شده است و اصلاحطلبان بهطور جدی وارد عرصه انتخابات و کار تشکیلاتی شدهاند و این کار، یعنی رفتار بر اساس قواعد تشکیلاتی، مانع ورود و نفوذ «اصلاحطلبان بدلی» و «فرصتطلبان» میشود. منظور من این است که اصلاحطلبان تشکلی ایجاد کنند که توانایی جذب نخبگان را داشته باشد و وظیفه این نخبگان هم مطالعه درباره نامزدهای انتخاباتی و تشخیص هویت آنها باشد. به این وسیله میتوان از ورود افراد فرصتطلب به جریانهای اصلاحطلب جلوگیری کرد. مشابه این اقدام را آقای عارف انجام میدهد، ایشان در سراسر استانها نیروهای اصلاحطلب و نخبگان را گردهم آورده است، کار این عده هم این است که روی گزینههای مطرح مطالعه کنند. البته کار آقای عارف هم این نیست که بخواهد با جمعآوری نخبگان سایر اصلاحطلبان را نادیده بگیرد بلکه ایشان میخواهند بین نیروهای اصلاحطلب وحدت ایجاد کنند. وقتی چنین اقدامی صورت گیرد اجماع اصلاحطلبان مانع از ورود فرصتطلبان میشود. اینگونه است که فرصتطلبان یا اصلاحطلبان تقلبی بهراحتی نمیتوانند، خود را در فهرستها قرار دهند. بنابراین با یک کار تشکیلاتی جدی میتوان از تکرار آنچه در جریان ارایه فهرست شورای شهر سوم از سوی اصلاحطلبان رخ داد، جلوگیری کرد. اصلاحطلبان باید در یک نقطه جمع شوند و در یک کانون خاص فعالیت کنند.
جا دارد تا در این فرصت توضیحی هم درباره فرصتطلبان داده شود. این عده افرادی هستند که اعتقاد جدی و اساسی به جریان خاصی ندارند و تنها بهدنبال نفع خود هستند و برای این کار هم دست به سوءاستفاده میزنند که این کار دقیقا مظهر فساد است. اگر فساد اقتصادی به ثروتمندشدن افراد از جیب مردم منجر میشود، کار فرصتطلبان سیاسی هم صاحبقدرتشدن با استفاده از عقیده دیگران است.
اما اصلاحطلبان در شرایط فعلی باید این موضوع را مدنظر داشته باشند که جریانهای ساختگی در کمین هستند؛ جریانهایی که در موعد انتخابات سر بر میآورند و قصد دارند تا خود را به اصلاحطلبان نزدیک و از موقعیت اجتماعی آنها سوءاستفاده کنند. خیلی از افراد در چندسال گذشته یعنی زمانی که محمود احمدینژاد ریاست دولت را برعهده داشت، جرات نداشتند عقیده خود مبنی بر اصلاحطلببودن را ابراز کنند و حتی سعی داشتند با دولت کنار بیایند. جالب این است که همین افراد امروز با تغییر دولت، رنگ عوض کرده و ادعای اصلاحطلبی دارند.
تاکید من بر این نکته این است که این افراد باید شناسایی شوند. به عقیده من، خطر این افراد فرصتطلب از اصلاحطلبان ساختگی که جریان مقابل به راه انداخته، بیشتر است. اما برای رفع این مشکل باید یک تشکیلات منسجم به فعالیت بپردازد و کار تشکیلاتی را بهصورت جدی در دستور کار قرار دهد.
در انتخابات ریاستجمهوری یازدهم، بهخاطر بهرهمندی از ظرفیت اشخاصی چون سیدمحمد خاتمی و اکبر هاشمیرفسنجانی، ضعف تشکیلاتی جبهه اصلاحات بهنوعی پوشش داده شد و توانستیم در این انتخابات پیروز شویم. اما باید توجه داشت که انتخابات مجلس با انتخابات ریاستجمهوری فرق دارد. در انتخابات مجلس ضرورت دارد که یک تشکل بهصورت فعال و منسجم کار تشکیلاتی را پی بگیرد.
در شرایط کنونی، تقریبا مقدمات این کار آماده شده است و اصلاحطلبان بهطور جدی وارد عرصه انتخابات و کار تشکیلاتی شدهاند و این کار، یعنی رفتار بر اساس قواعد تشکیلاتی، مانع ورود و نفوذ «اصلاحطلبان بدلی» و «فرصتطلبان» میشود. منظور من این است که اصلاحطلبان تشکلی ایجاد کنند که توانایی جذب نخبگان را داشته باشد و وظیفه این نخبگان هم مطالعه درباره نامزدهای انتخاباتی و تشخیص هویت آنها باشد. به این وسیله میتوان از ورود افراد فرصتطلب به جریانهای اصلاحطلب جلوگیری کرد. مشابه این اقدام را آقای عارف انجام میدهد، ایشان در سراسر استانها نیروهای اصلاحطلب و نخبگان را گردهم آورده است، کار این عده هم این است که روی گزینههای مطرح مطالعه کنند. البته کار آقای عارف هم این نیست که بخواهد با جمعآوری نخبگان سایر اصلاحطلبان را نادیده بگیرد بلکه ایشان میخواهند بین نیروهای اصلاحطلب وحدت ایجاد کنند. وقتی چنین اقدامی صورت گیرد اجماع اصلاحطلبان مانع از ورود فرصتطلبان میشود. اینگونه است که فرصتطلبان یا اصلاحطلبان تقلبی بهراحتی نمیتوانند، خود را در فهرستها قرار دهند. بنابراین با یک کار تشکیلاتی جدی میتوان از تکرار آنچه در جریان ارایه فهرست شورای شهر سوم از سوی اصلاحطلبان رخ داد، جلوگیری کرد. اصلاحطلبان باید در یک نقطه جمع شوند و در یک کانون خاص فعالیت کنند.
یکی از ظرفیتها و پتانسیلهای اصلاحطلبان، برخورداری از پایگاه اجتماعی بزرگ است؛ مسالهای که اتفاقا رقبا هم طمع آن را داشته و درصدد این هستند که این پایگاه اجتماعی را مصادرهبهمطلوب کنند. آنها سعی دارند یکسری جریانهای بدلی اصلاحطلبانه راه بیندازند و از این طریق از این پایگاه اجتماعی سوءاستفاده کنند. بهغیر از این جریانها بعضی افراد فرصتطلب هم بودند که قصد بهرهگیری از پایگاههای اجتماعی اصلاحطلبان را داشتند و موفق شدند تا به تشکلهای اصلاحطلبانه ورود پیدا کنند.
جا دارد تا در این فرصت توضیحی هم درباره فرصتطلبان داده شود. این عده افرادی هستند که اعتقاد جدی و اساسی به جریان خاصی ندارند و تنها بهدنبال نفع خود هستند و برای این کار هم دست به سوءاستفاده میزنند که این کار دقیقا مظهر فساد است. اگر فساد اقتصادی به ثروتمندشدن افراد از جیب مردم منجر میشود، کار فرصتطلبان سیاسی هم صاحبقدرتشدن با استفاده از عقیده دیگران است.
اما اصلاحطلبان در شرایط فعلی باید این موضوع را مدنظر داشته باشند که جریانهای ساختگی در کمین هستند؛ جریانهایی که در موعد انتخابات سر بر میآورند و قصد دارند تا خود را به اصلاحطلبان نزدیک و از موقعیت اجتماعی آنها سوءاستفاده کنند. خیلی از افراد در چندسال گذشته یعنی زمانی که محمود احمدینژاد ریاست دولت را برعهده داشت، جرات نداشتند عقیده خود مبنی بر اصلاحطلببودن را ابراز کنند و حتی سعی داشتند با دولت کنار بیایند. جالب این است که همین افراد امروز با تغییر دولت، رنگ عوض کرده و ادعای اصلاحطلبی دارند.
تاکید من بر این نکته این است که این افراد باید شناسایی شوند. به عقیده من، خطر این افراد فرصتطلب از اصلاحطلبان ساختگی که جریان مقابل به راه انداخته، بیشتر است. اما برای رفع این مشکل باید یک تشکیلات منسجم به فعالیت بپردازد و کار تشکیلاتی را بهصورت جدی در دستور کار قرار دهد.
در انتخابات ریاستجمهوری یازدهم، بهخاطر بهرهمندی از ظرفیت اشخاصی چون سیدمحمد خاتمی و اکبر هاشمیرفسنجانی، ضعف تشکیلاتی جبهه اصلاحات بهنوعی پوشش داده شد و توانستیم در این انتخابات پیروز شویم. اما باید توجه داشت که انتخابات مجلس با انتخابات ریاستجمهوری فرق دارد. در انتخابات مجلس ضرورت دارد که یک تشکل بهصورت فعال و منسجم کار تشکیلاتی را پی بگیرد.
در شرایط کنونی، تقریبا مقدمات این کار آماده شده است و اصلاحطلبان بهطور جدی وارد عرصه انتخابات و کار تشکیلاتی شدهاند و این کار، یعنی رفتار بر اساس قواعد تشکیلاتی، مانع ورود و نفوذ «اصلاحطلبان بدلی» و «فرصتطلبان» میشود. منظور من این است که اصلاحطلبان تشکلی ایجاد کنند که توانایی جذب نخبگان را داشته باشد و وظیفه این نخبگان هم مطالعه درباره نامزدهای انتخاباتی و تشخیص هویت آنها باشد. به این وسیله میتوان از ورود افراد فرصتطلب به جریانهای اصلاحطلب جلوگیری کرد. مشابه این اقدام را آقای عارف انجام میدهد، ایشان در سراسر استانها نیروهای اصلاحطلب و نخبگان را گردهم آورده است، کار این عده هم این است که روی گزینههای مطرح مطالعه کنند. البته کار آقای عارف هم این نیست که بخواهد با جمعآوری نخبگان سایر اصلاحطلبان را نادیده بگیرد بلکه ایشان میخواهند بین نیروهای اصلاحطلب وحدت ایجاد کنند. وقتی چنین اقدامی صورت گیرد اجماع اصلاحطلبان مانع از ورود فرصتطلبان میشود. اینگونه است که فرصتطلبان یا اصلاحطلبان تقلبی بهراحتی نمیتوانند، خود را در فهرستها قرار دهند. بنابراین با یک کار تشکیلاتی جدی میتوان از تکرار آنچه در جریان ارایه فهرست شورای شهر سوم از سوی اصلاحطلبان رخ داد، جلوگیری کرد. اصلاحطلبان باید در یک نقطه جمع شوند و در یک کانون خاص فعالیت کنند.
جا دارد تا در این فرصت توضیحی هم درباره فرصتطلبان داده شود. این عده افرادی هستند که اعتقاد جدی و اساسی به جریان خاصی ندارند و تنها بهدنبال نفع خود هستند و برای این کار هم دست به سوءاستفاده میزنند که این کار دقیقا مظهر فساد است. اگر فساد اقتصادی به ثروتمندشدن افراد از جیب مردم منجر میشود، کار فرصتطلبان سیاسی هم صاحبقدرتشدن با استفاده از عقیده دیگران است.
اما اصلاحطلبان در شرایط فعلی باید این موضوع را مدنظر داشته باشند که جریانهای ساختگی در کمین هستند؛ جریانهایی که در موعد انتخابات سر بر میآورند و قصد دارند تا خود را به اصلاحطلبان نزدیک و از موقعیت اجتماعی آنها سوءاستفاده کنند. خیلی از افراد در چندسال گذشته یعنی زمانی که محمود احمدینژاد ریاست دولت را برعهده داشت، جرات نداشتند عقیده خود مبنی بر اصلاحطلببودن را ابراز کنند و حتی سعی داشتند با دولت کنار بیایند. جالب این است که همین افراد امروز با تغییر دولت، رنگ عوض کرده و ادعای اصلاحطلبی دارند.
تاکید من بر این نکته این است که این افراد باید شناسایی شوند. به عقیده من، خطر این افراد فرصتطلب از اصلاحطلبان ساختگی که جریان مقابل به راه انداخته، بیشتر است. اما برای رفع این مشکل باید یک تشکیلات منسجم به فعالیت بپردازد و کار تشکیلاتی را بهصورت جدی در دستور کار قرار دهد.
در انتخابات ریاستجمهوری یازدهم، بهخاطر بهرهمندی از ظرفیت اشخاصی چون سیدمحمد خاتمی و اکبر هاشمیرفسنجانی، ضعف تشکیلاتی جبهه اصلاحات بهنوعی پوشش داده شد و توانستیم در این انتخابات پیروز شویم. اما باید توجه داشت که انتخابات مجلس با انتخابات ریاستجمهوری فرق دارد. در انتخابات مجلس ضرورت دارد که یک تشکل بهصورت فعال و منسجم کار تشکیلاتی را پی بگیرد.
در شرایط کنونی، تقریبا مقدمات این کار آماده شده است و اصلاحطلبان بهطور جدی وارد عرصه انتخابات و کار تشکیلاتی شدهاند و این کار، یعنی رفتار بر اساس قواعد تشکیلاتی، مانع ورود و نفوذ «اصلاحطلبان بدلی» و «فرصتطلبان» میشود. منظور من این است که اصلاحطلبان تشکلی ایجاد کنند که توانایی جذب نخبگان را داشته باشد و وظیفه این نخبگان هم مطالعه درباره نامزدهای انتخاباتی و تشخیص هویت آنها باشد. به این وسیله میتوان از ورود افراد فرصتطلب به جریانهای اصلاحطلب جلوگیری کرد. مشابه این اقدام را آقای عارف انجام میدهد، ایشان در سراسر استانها نیروهای اصلاحطلب و نخبگان را گردهم آورده است، کار این عده هم این است که روی گزینههای مطرح مطالعه کنند. البته کار آقای عارف هم این نیست که بخواهد با جمعآوری نخبگان سایر اصلاحطلبان را نادیده بگیرد بلکه ایشان میخواهند بین نیروهای اصلاحطلب وحدت ایجاد کنند. وقتی چنین اقدامی صورت گیرد اجماع اصلاحطلبان مانع از ورود فرصتطلبان میشود. اینگونه است که فرصتطلبان یا اصلاحطلبان تقلبی بهراحتی نمیتوانند، خود را در فهرستها قرار دهند. بنابراین با یک کار تشکیلاتی جدی میتوان از تکرار آنچه در جریان ارایه فهرست شورای شهر سوم از سوی اصلاحطلبان رخ داد، جلوگیری کرد. اصلاحطلبان باید در یک نقطه جمع شوند و در یک کانون خاص فعالیت کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.