غدیر پشتوانه فرهنگی- اخلاقی ما
مهراب صادقنیا . استادیار دانشگاه ادیان و مذاهب
تردیدی در این نیست که غدیر، دستکم برای بخش عظیمی از مسلمانان بزرگترین عید دینی به شمار میآید؛ روزی فرخنده که همواره در تقویم دینی ما از درخشندگی فراوانی برخوردار است و جامعه ما را سرشار از احساس شادمانی و سرور مقدس میکند. این به آن معنا نیست که جامعه دینی ما توانسته است به شایستگی از این داشته ارزشمند خود برای رسیدن به کمال اخلاقی و معنوی خود بهره بگیرد.
غدیر (صرفا) یک روز در تاریخ نیست: جامعهشناسان تاریخی معتقدند مهمترین فایده مطالعات اجتماعی رخدادهای تاریخی، کمک به فهم بهتر جهان امروز و بهبود آن است.1 همچنین تاریخپژوهان در اهمیت و کارکرد بررسیهای تاریخی میگویند ...
عید غدیر بهعنوان یک روز خاص در تقویم دینی ما که همهساله با شکوهی فراوان که همواره رو به فزونی است گرامی داشته میشود، حکایت دیگری دارد. این روز مجموعهای از کنشهای فردی و گروهی را تولید و نیز شماری از مناسبات را ایجاد کرده که شایسته است در نگاهی جامعهشناختی مطالعه شوند. در آستانه این روز باشکوه، مردم کوچه و خیابان و نیز مساجد و هیاتها، (گاه) بیتوجه به بعد تاریخی این روز، خود را برای برگزاری آیینهای ویژه این روز آماده میکنند.
چراغانیها، آذینبندیها، مدیحهخوانیها، گرد هم آمدنها، شادباش گفتنها، آشتیکردنها و وصلهای پس از هجر، دید و بازدیدها و... مجموعهای از کنشهایی است که مردم جامعه ما در آستانه این روز انجام میدهند. این اتفاقات تاریخی نیستند؛ اینها رویههایی فرهنگیاند که کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خاص خود را دارند و میتوانند به بهباشی وضعیت اخلاقی و اجتماعی ما کمک کنند. بیتردید این بعد از غدیر، موضوعی قابل مطالعه برای جامعهشناسان به شمار میآیند.
خوانشی دُرکیمی از غدیر: معروفترین دیدگاه درکیم، جامعهشناس کارکردگرای2 فرانسوی این است که آیینهای مذهبی از طریق تحمیل انضباط بر نفس و قدرت خویشتنداری، انسانها را برای زندگی اجتماعی آماده میسازد3 و بدینوسیله فرآیند «اجتماعیشدن»4 آنان کامل میشود. در این رویکرد، تشریفات مذهبی مردم را گرد هم میآورد و پیوندهای مشترکشان را دوباره تصدیق میکند و در نتیجه همبستگی اجتماعی را تحکیم میبخشد5.
کارکردگرایان معتقدند اجرای آیینهای مذهبی پسداشتههای (میراث) اجتماعی گروه را پایداری بخشیده و همواره زنده نگه میدارد. آیینهای دینی در حقیقت دامنه نفوذ معتقدات اخلاقی جمعی را تقویت کرده و شعور جمعی6 را چنان بیدار میکند که افراد را در برابر ارزشهای اخلاقی جامعه اطاعتپذیرتر میکند. گردهمآیی افراد گروه در آیینهای مذهبی همواره به وزنه بازدارندگی اجتماعی خواهد افزود و انضباط را افزایش خواهد داد.
اگر روز عید غدیر را اینگونه ببینیم، آنگاه به نگاهی متفاوت و تا اندازهای غیرتاریخی به غدیر دست خواهیم زد. از دیرباز در فرهنگ ملی و مذهبی ایرانیان، عید غدیر پاس داشته میشده و آیینهای شکوهمندی برگزار میشده است.
غدیر (صرفا) یک روز در تاریخ نیست: جامعهشناسان تاریخی معتقدند مهمترین فایده مطالعات اجتماعی رخدادهای تاریخی، کمک به فهم بهتر جهان امروز و بهبود آن است.1 همچنین تاریخپژوهان در اهمیت و کارکرد بررسیهای تاریخی میگویند ...
عید غدیر بهعنوان یک روز خاص در تقویم دینی ما که همهساله با شکوهی فراوان که همواره رو به فزونی است گرامی داشته میشود، حکایت دیگری دارد. این روز مجموعهای از کنشهای فردی و گروهی را تولید و نیز شماری از مناسبات را ایجاد کرده که شایسته است در نگاهی جامعهشناختی مطالعه شوند. در آستانه این روز باشکوه، مردم کوچه و خیابان و نیز مساجد و هیاتها، (گاه) بیتوجه به بعد تاریخی این روز، خود را برای برگزاری آیینهای ویژه این روز آماده میکنند.
چراغانیها، آذینبندیها، مدیحهخوانیها، گرد هم آمدنها، شادباش گفتنها، آشتیکردنها و وصلهای پس از هجر، دید و بازدیدها و... مجموعهای از کنشهایی است که مردم جامعه ما در آستانه این روز انجام میدهند. این اتفاقات تاریخی نیستند؛ اینها رویههایی فرهنگیاند که کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خاص خود را دارند و میتوانند به بهباشی وضعیت اخلاقی و اجتماعی ما کمک کنند. بیتردید این بعد از غدیر، موضوعی قابل مطالعه برای جامعهشناسان به شمار میآیند.
خوانشی دُرکیمی از غدیر: معروفترین دیدگاه درکیم، جامعهشناس کارکردگرای2 فرانسوی این است که آیینهای مذهبی از طریق تحمیل انضباط بر نفس و قدرت خویشتنداری، انسانها را برای زندگی اجتماعی آماده میسازد3 و بدینوسیله فرآیند «اجتماعیشدن»4 آنان کامل میشود. در این رویکرد، تشریفات مذهبی مردم را گرد هم میآورد و پیوندهای مشترکشان را دوباره تصدیق میکند و در نتیجه همبستگی اجتماعی را تحکیم میبخشد5.
کارکردگرایان معتقدند اجرای آیینهای مذهبی پسداشتههای (میراث) اجتماعی گروه را پایداری بخشیده و همواره زنده نگه میدارد. آیینهای دینی در حقیقت دامنه نفوذ معتقدات اخلاقی جمعی را تقویت کرده و شعور جمعی6 را چنان بیدار میکند که افراد را در برابر ارزشهای اخلاقی جامعه اطاعتپذیرتر میکند. گردهمآیی افراد گروه در آیینهای مذهبی همواره به وزنه بازدارندگی اجتماعی خواهد افزود و انضباط را افزایش خواهد داد.
اگر روز عید غدیر را اینگونه ببینیم، آنگاه به نگاهی متفاوت و تا اندازهای غیرتاریخی به غدیر دست خواهیم زد. از دیرباز در فرهنگ ملی و مذهبی ایرانیان، عید غدیر پاس داشته میشده و آیینهای شکوهمندی برگزار میشده است.
دیدوبازدید، عیدیدادن و ستاندن، دیدار با سادات، نظافت، برگزاری آیینهای ازدواج، برگزاری مجالس مذهبی، کنارگذاشتن کدورتها، ابراز شادمانی و... از جمله آیینهایی هستند که در این روز برگزار میشوند. در کنار آنها، این روز فرصتی شادمانه برای گردهمآمدن و انجام رفتار مشترک بهوجود میآورد.
کارکردهای فرهنگی و اجتماعی غدیر:این کوتهنوشته بنا ندارد که همه کارکردهای غدیر را بازگوید. ولی به اجمال میتواند به این موارد اشاره کند:
1. گردهمآوردن مردم در زمانی مشخص و حفظ شبکه ارتباطی و همکاری آنها، یکی از مهمترین کارکردهای مراسم آیینی غدیر به شمار میآید. این رخداد در نهایت به یکپارچهسازی جامعه و اعتباربخشی به نظم موجود و در نهایت، ثبات اجتماعی کمک میکند. بهویژه آنکه یکی از آداب معروف این روز برقراری پیوند اخوت است. این پیمان سبب میشود که افراد جامعه در یکی از عمیقترین و نیز موثرترین پیوندهای گروهی قرار گیرند و از دو فرد بیگانه به برادر تبدیل شوند.
2. حضور مردم در این آیین موجب فراهمآوردن زمینه تقویت و تایید دوباره پایبندی جامعه به یک رشته ارزشها و باورداشتهای خاص که ممکن است فراموش یا کمرنگ شده باشند، خواهد شد. البته غدیر، خود، از مجموعهای از ارزشهای متعالی دینی و اخلاقی برخاسته است، آنقدر که در ادبیات دینی، اکمال دین خوانده میشود و تکریم غدیر، خودبهخود، تکریم آن ارزشهاست؛ با این همه آیینهای عیدانه این روز به تقویت و تاکید دوباره بر ارزشهای اجتماعی میانجامد.
3. گردهمآمدنها و برپایی مجالس شادی برای غدیر به حمایتهای روانی و کاهش اضطراب، ترس و دلهره در میان اعضای جامعه شیعی خواهد انجامید. افراد جامعه با مشاهده عواطف مشترک همدیگر به وجود عینی و واقعی خود و نیز اهمیت نقش خود پی خواهند برد.
4. تعمیق توافقهای جمعی که حاصل شرکت در مجالس عمومی و گروهی است، در نهایت به کاهش کشمکشهای اجتماعی در بین اعضای جامعه خواهد انجامید.
5. آیینهای عید غدیر به تحکیم نظارت اجتماعی بر رفتار افراد گروه خواهد انجامید و در نهایت به تقویت دگر کنترلی منجر خواهد شد. 6. انتقال غیرمستقیم ارزشها و آداب و رسوم از نسلی به نسل دیگر در جریان برگزاری آیینها از دیگر کارکردهای آیینهای دینی غدیر است.
پینوشتها:
1- ANNA GREEN and KATEHLEEN TROUP, The houses of history, manchester university, Press, 1999, p.110-120.
2 - Functionalist
3- همیلتون، ملکم، جامعهشناسی دین، ترجمه محسن ثلاثی، ص139
4- Socialization
5- گیدنز، آنتونی ، جامعهشناسی، ترجمه منصور صبوری، ص 492
6 - Conscience collective
کارکردهای فرهنگی و اجتماعی غدیر:این کوتهنوشته بنا ندارد که همه کارکردهای غدیر را بازگوید. ولی به اجمال میتواند به این موارد اشاره کند:
1. گردهمآوردن مردم در زمانی مشخص و حفظ شبکه ارتباطی و همکاری آنها، یکی از مهمترین کارکردهای مراسم آیینی غدیر به شمار میآید. این رخداد در نهایت به یکپارچهسازی جامعه و اعتباربخشی به نظم موجود و در نهایت، ثبات اجتماعی کمک میکند. بهویژه آنکه یکی از آداب معروف این روز برقراری پیوند اخوت است. این پیمان سبب میشود که افراد جامعه در یکی از عمیقترین و نیز موثرترین پیوندهای گروهی قرار گیرند و از دو فرد بیگانه به برادر تبدیل شوند.
2. حضور مردم در این آیین موجب فراهمآوردن زمینه تقویت و تایید دوباره پایبندی جامعه به یک رشته ارزشها و باورداشتهای خاص که ممکن است فراموش یا کمرنگ شده باشند، خواهد شد. البته غدیر، خود، از مجموعهای از ارزشهای متعالی دینی و اخلاقی برخاسته است، آنقدر که در ادبیات دینی، اکمال دین خوانده میشود و تکریم غدیر، خودبهخود، تکریم آن ارزشهاست؛ با این همه آیینهای عیدانه این روز به تقویت و تاکید دوباره بر ارزشهای اجتماعی میانجامد.
3. گردهمآمدنها و برپایی مجالس شادی برای غدیر به حمایتهای روانی و کاهش اضطراب، ترس و دلهره در میان اعضای جامعه شیعی خواهد انجامید. افراد جامعه با مشاهده عواطف مشترک همدیگر به وجود عینی و واقعی خود و نیز اهمیت نقش خود پی خواهند برد.
4. تعمیق توافقهای جمعی که حاصل شرکت در مجالس عمومی و گروهی است، در نهایت به کاهش کشمکشهای اجتماعی در بین اعضای جامعه خواهد انجامید.
5. آیینهای عید غدیر به تحکیم نظارت اجتماعی بر رفتار افراد گروه خواهد انجامید و در نهایت به تقویت دگر کنترلی منجر خواهد شد. 6. انتقال غیرمستقیم ارزشها و آداب و رسوم از نسلی به نسل دیگر در جریان برگزاری آیینها از دیگر کارکردهای آیینهای دینی غدیر است.
پینوشتها:
1- ANNA GREEN and KATEHLEEN TROUP, The houses of history, manchester university, Press, 1999, p.110-120.
2 - Functionalist
3- همیلتون، ملکم، جامعهشناسی دین، ترجمه محسن ثلاثی، ص139
4- Socialization
5- گیدنز، آنتونی ، جامعهشناسی، ترجمه منصور صبوری، ص 492
6 - Conscience collective
تردیدی در این نیست که غدیر، دستکم برای بخش عظیمی از مسلمانان بزرگترین عید دینی به شمار میآید؛ روزی فرخنده که همواره در تقویم دینی ما از درخشندگی فراوانی برخوردار است و جامعه ما را سرشار از احساس شادمانی و سرور مقدس میکند. این به آن معنا نیست که جامعه دینی ما توانسته است به شایستگی از این داشته ارزشمند خود برای رسیدن به کمال اخلاقی و معنوی خود بهره بگیرد.
غدیر (صرفا) یک روز در تاریخ نیست: جامعهشناسان تاریخی معتقدند مهمترین فایده مطالعات اجتماعی رخدادهای تاریخی، کمک به فهم بهتر جهان امروز و بهبود آن است.1 همچنین تاریخپژوهان در اهمیت و کارکرد بررسیهای تاریخی میگویند ...
عید غدیر بهعنوان یک روز خاص در تقویم دینی ما که همهساله با شکوهی فراوان که همواره رو به فزونی است گرامی داشته میشود، حکایت دیگری دارد. این روز مجموعهای از کنشهای فردی و گروهی را تولید و نیز شماری از مناسبات را ایجاد کرده که شایسته است در نگاهی جامعهشناختی مطالعه شوند. در آستانه این روز باشکوه، مردم کوچه و خیابان و نیز مساجد و هیاتها، (گاه) بیتوجه به بعد تاریخی این روز، خود را برای برگزاری آیینهای ویژه این روز آماده میکنند.
چراغانیها، آذینبندیها، مدیحهخوانیها، گرد هم آمدنها، شادباش گفتنها، آشتیکردنها و وصلهای پس از هجر، دید و بازدیدها و... مجموعهای از کنشهایی است که مردم جامعه ما در آستانه این روز انجام میدهند. این اتفاقات تاریخی نیستند؛ اینها رویههایی فرهنگیاند که کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خاص خود را دارند و میتوانند به بهباشی وضعیت اخلاقی و اجتماعی ما کمک کنند. بیتردید این بعد از غدیر، موضوعی قابل مطالعه برای جامعهشناسان به شمار میآیند.
خوانشی دُرکیمی از غدیر: معروفترین دیدگاه درکیم، جامعهشناس کارکردگرای2 فرانسوی این است که آیینهای مذهبی از طریق تحمیل انضباط بر نفس و قدرت خویشتنداری، انسانها را برای زندگی اجتماعی آماده میسازد3 و بدینوسیله فرآیند «اجتماعیشدن»4 آنان کامل میشود. در این رویکرد، تشریفات مذهبی مردم را گرد هم میآورد و پیوندهای مشترکشان را دوباره تصدیق میکند و در نتیجه همبستگی اجتماعی را تحکیم میبخشد5.
کارکردگرایان معتقدند اجرای آیینهای مذهبی پسداشتههای (میراث) اجتماعی گروه را پایداری بخشیده و همواره زنده نگه میدارد. آیینهای دینی در حقیقت دامنه نفوذ معتقدات اخلاقی جمعی را تقویت کرده و شعور جمعی6 را چنان بیدار میکند که افراد را در برابر ارزشهای اخلاقی جامعه اطاعتپذیرتر میکند. گردهمآیی افراد گروه در آیینهای مذهبی همواره به وزنه بازدارندگی اجتماعی خواهد افزود و انضباط را افزایش خواهد داد.
اگر روز عید غدیر را اینگونه ببینیم، آنگاه به نگاهی متفاوت و تا اندازهای غیرتاریخی به غدیر دست خواهیم زد. از دیرباز در فرهنگ ملی و مذهبی ایرانیان، عید غدیر پاس داشته میشده و آیینهای شکوهمندی برگزار میشده است.
غدیر (صرفا) یک روز در تاریخ نیست: جامعهشناسان تاریخی معتقدند مهمترین فایده مطالعات اجتماعی رخدادهای تاریخی، کمک به فهم بهتر جهان امروز و بهبود آن است.1 همچنین تاریخپژوهان در اهمیت و کارکرد بررسیهای تاریخی میگویند ...
عید غدیر بهعنوان یک روز خاص در تقویم دینی ما که همهساله با شکوهی فراوان که همواره رو به فزونی است گرامی داشته میشود، حکایت دیگری دارد. این روز مجموعهای از کنشهای فردی و گروهی را تولید و نیز شماری از مناسبات را ایجاد کرده که شایسته است در نگاهی جامعهشناختی مطالعه شوند. در آستانه این روز باشکوه، مردم کوچه و خیابان و نیز مساجد و هیاتها، (گاه) بیتوجه به بعد تاریخی این روز، خود را برای برگزاری آیینهای ویژه این روز آماده میکنند.
چراغانیها، آذینبندیها، مدیحهخوانیها، گرد هم آمدنها، شادباش گفتنها، آشتیکردنها و وصلهای پس از هجر، دید و بازدیدها و... مجموعهای از کنشهایی است که مردم جامعه ما در آستانه این روز انجام میدهند. این اتفاقات تاریخی نیستند؛ اینها رویههایی فرهنگیاند که کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خاص خود را دارند و میتوانند به بهباشی وضعیت اخلاقی و اجتماعی ما کمک کنند. بیتردید این بعد از غدیر، موضوعی قابل مطالعه برای جامعهشناسان به شمار میآیند.
خوانشی دُرکیمی از غدیر: معروفترین دیدگاه درکیم، جامعهشناس کارکردگرای2 فرانسوی این است که آیینهای مذهبی از طریق تحمیل انضباط بر نفس و قدرت خویشتنداری، انسانها را برای زندگی اجتماعی آماده میسازد3 و بدینوسیله فرآیند «اجتماعیشدن»4 آنان کامل میشود. در این رویکرد، تشریفات مذهبی مردم را گرد هم میآورد و پیوندهای مشترکشان را دوباره تصدیق میکند و در نتیجه همبستگی اجتماعی را تحکیم میبخشد5.
کارکردگرایان معتقدند اجرای آیینهای مذهبی پسداشتههای (میراث) اجتماعی گروه را پایداری بخشیده و همواره زنده نگه میدارد. آیینهای دینی در حقیقت دامنه نفوذ معتقدات اخلاقی جمعی را تقویت کرده و شعور جمعی6 را چنان بیدار میکند که افراد را در برابر ارزشهای اخلاقی جامعه اطاعتپذیرتر میکند. گردهمآیی افراد گروه در آیینهای مذهبی همواره به وزنه بازدارندگی اجتماعی خواهد افزود و انضباط را افزایش خواهد داد.
اگر روز عید غدیر را اینگونه ببینیم، آنگاه به نگاهی متفاوت و تا اندازهای غیرتاریخی به غدیر دست خواهیم زد. از دیرباز در فرهنگ ملی و مذهبی ایرانیان، عید غدیر پاس داشته میشده و آیینهای شکوهمندی برگزار میشده است.
دیدوبازدید، عیدیدادن و ستاندن، دیدار با سادات، نظافت، برگزاری آیینهای ازدواج، برگزاری مجالس مذهبی، کنارگذاشتن کدورتها، ابراز شادمانی و... از جمله آیینهایی هستند که در این روز برگزار میشوند. در کنار آنها، این روز فرصتی شادمانه برای گردهمآمدن و انجام رفتار مشترک بهوجود میآورد.
کارکردهای فرهنگی و اجتماعی غدیر:این کوتهنوشته بنا ندارد که همه کارکردهای غدیر را بازگوید. ولی به اجمال میتواند به این موارد اشاره کند:
1. گردهمآوردن مردم در زمانی مشخص و حفظ شبکه ارتباطی و همکاری آنها، یکی از مهمترین کارکردهای مراسم آیینی غدیر به شمار میآید. این رخداد در نهایت به یکپارچهسازی جامعه و اعتباربخشی به نظم موجود و در نهایت، ثبات اجتماعی کمک میکند. بهویژه آنکه یکی از آداب معروف این روز برقراری پیوند اخوت است. این پیمان سبب میشود که افراد جامعه در یکی از عمیقترین و نیز موثرترین پیوندهای گروهی قرار گیرند و از دو فرد بیگانه به برادر تبدیل شوند.
2. حضور مردم در این آیین موجب فراهمآوردن زمینه تقویت و تایید دوباره پایبندی جامعه به یک رشته ارزشها و باورداشتهای خاص که ممکن است فراموش یا کمرنگ شده باشند، خواهد شد. البته غدیر، خود، از مجموعهای از ارزشهای متعالی دینی و اخلاقی برخاسته است، آنقدر که در ادبیات دینی، اکمال دین خوانده میشود و تکریم غدیر، خودبهخود، تکریم آن ارزشهاست؛ با این همه آیینهای عیدانه این روز به تقویت و تاکید دوباره بر ارزشهای اجتماعی میانجامد.
3. گردهمآمدنها و برپایی مجالس شادی برای غدیر به حمایتهای روانی و کاهش اضطراب، ترس و دلهره در میان اعضای جامعه شیعی خواهد انجامید. افراد جامعه با مشاهده عواطف مشترک همدیگر به وجود عینی و واقعی خود و نیز اهمیت نقش خود پی خواهند برد.
4. تعمیق توافقهای جمعی که حاصل شرکت در مجالس عمومی و گروهی است، در نهایت به کاهش کشمکشهای اجتماعی در بین اعضای جامعه خواهد انجامید.
5. آیینهای عید غدیر به تحکیم نظارت اجتماعی بر رفتار افراد گروه خواهد انجامید و در نهایت به تقویت دگر کنترلی منجر خواهد شد. 6. انتقال غیرمستقیم ارزشها و آداب و رسوم از نسلی به نسل دیگر در جریان برگزاری آیینها از دیگر کارکردهای آیینهای دینی غدیر است.
پینوشتها:
1- ANNA GREEN and KATEHLEEN TROUP, The houses of history, manchester university, Press, 1999, p.110-120.
2 - Functionalist
3- همیلتون، ملکم، جامعهشناسی دین، ترجمه محسن ثلاثی، ص139
4- Socialization
5- گیدنز، آنتونی ، جامعهشناسی، ترجمه منصور صبوری، ص 492
6 - Conscience collective
کارکردهای فرهنگی و اجتماعی غدیر:این کوتهنوشته بنا ندارد که همه کارکردهای غدیر را بازگوید. ولی به اجمال میتواند به این موارد اشاره کند:
1. گردهمآوردن مردم در زمانی مشخص و حفظ شبکه ارتباطی و همکاری آنها، یکی از مهمترین کارکردهای مراسم آیینی غدیر به شمار میآید. این رخداد در نهایت به یکپارچهسازی جامعه و اعتباربخشی به نظم موجود و در نهایت، ثبات اجتماعی کمک میکند. بهویژه آنکه یکی از آداب معروف این روز برقراری پیوند اخوت است. این پیمان سبب میشود که افراد جامعه در یکی از عمیقترین و نیز موثرترین پیوندهای گروهی قرار گیرند و از دو فرد بیگانه به برادر تبدیل شوند.
2. حضور مردم در این آیین موجب فراهمآوردن زمینه تقویت و تایید دوباره پایبندی جامعه به یک رشته ارزشها و باورداشتهای خاص که ممکن است فراموش یا کمرنگ شده باشند، خواهد شد. البته غدیر، خود، از مجموعهای از ارزشهای متعالی دینی و اخلاقی برخاسته است، آنقدر که در ادبیات دینی، اکمال دین خوانده میشود و تکریم غدیر، خودبهخود، تکریم آن ارزشهاست؛ با این همه آیینهای عیدانه این روز به تقویت و تاکید دوباره بر ارزشهای اجتماعی میانجامد.
3. گردهمآمدنها و برپایی مجالس شادی برای غدیر به حمایتهای روانی و کاهش اضطراب، ترس و دلهره در میان اعضای جامعه شیعی خواهد انجامید. افراد جامعه با مشاهده عواطف مشترک همدیگر به وجود عینی و واقعی خود و نیز اهمیت نقش خود پی خواهند برد.
4. تعمیق توافقهای جمعی که حاصل شرکت در مجالس عمومی و گروهی است، در نهایت به کاهش کشمکشهای اجتماعی در بین اعضای جامعه خواهد انجامید.
5. آیینهای عید غدیر به تحکیم نظارت اجتماعی بر رفتار افراد گروه خواهد انجامید و در نهایت به تقویت دگر کنترلی منجر خواهد شد. 6. انتقال غیرمستقیم ارزشها و آداب و رسوم از نسلی به نسل دیگر در جریان برگزاری آیینها از دیگر کارکردهای آیینهای دینی غدیر است.
پینوشتها:
1- ANNA GREEN and KATEHLEEN TROUP, The houses of history, manchester university, Press, 1999, p.110-120.
2 - Functionalist
3- همیلتون، ملکم، جامعهشناسی دین، ترجمه محسن ثلاثی، ص139
4- Socialization
5- گیدنز، آنتونی ، جامعهشناسی، ترجمه منصور صبوری، ص 492
6 - Conscience collective
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.