|

جهش ورزش در «اینچئون»

سعید فائقی . معاون سابق سازمان تربیت‌بدنی

چندی قبل خاطرات یکی از فرماندهان جنگ را که در زندان «الرشید» اسیر بود، می‌خواندم. این اسرا در بدترین شرایط قبل از اسارت که هم مجروح بودند و هم تشنه به یاد روزهایی می‌افتند که با فرمانده ارشد جزایر مجنون کری قرمزوآبی داشتند. همزمان با خواندن کتاب زندان الرشید، بانک‌مرکزی جمهوری‌اسلامی‌ایران آماری منتشر کرده بود مبنی بر رشد 6/4درصدی اقتصاد کشور نسبت به بهار سال 92. پیش خود فکر می‌کردم این رشد اقتصادی در این شرایط چیزی شبیه به معجزه‌ است اما در جامعه ما چندان انعکاسی ندارد. تب جامعه، تب بازی‌های آسیایی است نه‌اینکه همه رسانه‌ها بلکه اغلب آنها به انعکاس نتایج ورزشکاران ما پرداخته‌اند.
ورزش چنان بااهمیت است که روزگار دفاع‌مقدس دلمشغولی فرماندهان در جزایر مجنون و همه جبهه‌ها پرداختن به آن بود. امروز هم که در سایه حکمت، عزت و معرفت، دولت اعتدال توانسته به اقتصاد سروسامان دهد، باز این ورزش است که سوژه اصلی رسانه‌های ما شده است. با اینکه در بازی‌های آسیایی کره نسبت به چین در رده‌بندی یک‌پله سقوط کردیم اما دلاوری ورزشکاران ما و ابرقهرمانان ما چنان نمود داشت که یک‌پله سقوط به چشم نیامد. ناداوری‌ها مقابل چشمان بینندگان بازی‌های آسیایی بر مظلومیت ما و ورزش ما صحه گذاشت به‌طوری که تماشاگران صحنه ناداوری؛ با هوکردن داوران بر حقانیت ما مهر تایید زدند. این مظلومیت، ادامه مظلومیت همیشه تاریخ ماست که شاهدیم دیپلمات‌های ما در «1+5» تلاش می‌کنند ثابت کنند ما ملتی صلح‌دوستیم و به‌دنبال دانش صلح‌آمیز هسته‌ای هستیم.
نمونه بارز آن تمکین مظلومانه ابرقهرمانان ما در مقابل ناداوران است. به حمد خدا در بازی‌های آسیایی اینچئون قهرمانان ما خوش درخشیدند علی‌الخصوص نیمه دیگر یعنی بانوان قهرمان ما که چندروز اول آبروداری کردند و در ادامه با درخشش خود بر تعداد مدال‌های خوشرنگ ما افزودند. قهرمانی آنان با توجه به شرایط نابرابر با حریفانشان قدر و منزلت بالاتری دارد. قزاقستان به‌مدد ورزش بوکس از ما پیش افتاد اگرچه بوکسورهای ما بسیار درخشان‌تر از گذشته ظاهر شدند ولی قبول داشته باشیم که آنها نیز مثل بانوان ما از شرایط نابرابر رنج می‌بردند. خداراشکر که سیمای جمهوری‌اسلامی این‌بار سنت‌شکنی و به پخش مسابقات بوکس اقدام کرد. اطمینان داشته باشیم در صورت ادامه روند پخش‌ مسابقات بوکس به‌صورت دوره‌ای از سیمای جمهوری‌اسلامی‌ایران نه‌تنها در بازی‌های آسیایی آتی مدال طلا را به ارمغان خواهیم آورد، بلکه در میادین جهانی هم خود را اثبات‌ خواهیم کرد. از عجایب این دوره بازی‌ها این بود که ما در فدراسیون‌هایی که در دوسال گذشته مشکلات مدیریتی داشتیم و فدراسیون‌هایمان در آستانه تعلیق بودند مثل فدراسیون تیروکمان و قایقرانی رشد بسیار خوبی داشتیم. ادامه در صفحه 6
به نظر می‌رسد از بحران‌های مدیریتی ورزشکاران ما بیشتر بهره مثبت برده‌ و خود روی پای خود ایستاده‌اند! البته این طنز در دل خود حرف‌ها دارد؟! امروز روزی نیست که ذایقه ملت بزرگ خود را که دیروز به قرب خدا رفته بود تلخ کنیم. تلخی را به روزهای آتی وامی‌گذاریم. امروز بر جامعه ما امید حاکم است. در سایه امید، ابرقهرمانان این مرزوبوم در میدان نابرابر با بودجه‌ای اندک از فلج قهرمان دو ساخته‌اند. ارج و قرب ارزش این 21 مدال طلا در دل قرن بیست‌ویکم بر تاریخ نشست و مطمئنا آیندگان از آن به‌عنوان جهشی بزرگ یاد خواهند کرد که ایرانی؛ ناممکن را ممکن می‌کند.
چندی قبل خاطرات یکی از فرماندهان جنگ را که در زندان «الرشید» اسیر بود، می‌خواندم. این اسرا در بدترین شرایط قبل از اسارت که هم مجروح بودند و هم تشنه به یاد روزهایی می‌افتند که با فرمانده ارشد جزایر مجنون کری قرمزوآبی داشتند. همزمان با خواندن کتاب زندان الرشید، بانک‌مرکزی جمهوری‌اسلامی‌ایران آماری منتشر کرده بود مبنی بر رشد 6/4درصدی اقتصاد کشور نسبت به بهار سال 92. پیش خود فکر می‌کردم این رشد اقتصادی در این شرایط چیزی شبیه به معجزه‌ است اما در جامعه ما چندان انعکاسی ندارد. تب جامعه، تب بازی‌های آسیایی است نه‌اینکه همه رسانه‌ها بلکه اغلب آنها به انعکاس نتایج ورزشکاران ما پرداخته‌اند.
ورزش چنان بااهمیت است که روزگار دفاع‌مقدس دلمشغولی فرماندهان در جزایر مجنون و همه جبهه‌ها پرداختن به آن بود. امروز هم که در سایه حکمت، عزت و معرفت، دولت اعتدال توانسته به اقتصاد سروسامان دهد، باز این ورزش است که سوژه اصلی رسانه‌های ما شده است. با اینکه در بازی‌های آسیایی کره نسبت به چین در رده‌بندی یک‌پله سقوط کردیم اما دلاوری ورزشکاران ما و ابرقهرمانان ما چنان نمود داشت که یک‌پله سقوط به چشم نیامد. ناداوری‌ها مقابل چشمان بینندگان بازی‌های آسیایی بر مظلومیت ما و ورزش ما صحه گذاشت به‌طوری که تماشاگران صحنه ناداوری؛ با هوکردن داوران بر حقانیت ما مهر تایید زدند. این مظلومیت، ادامه مظلومیت همیشه تاریخ ماست که شاهدیم دیپلمات‌های ما در «1+5» تلاش می‌کنند ثابت کنند ما ملتی صلح‌دوستیم و به‌دنبال دانش صلح‌آمیز هسته‌ای هستیم.
نمونه بارز آن تمکین مظلومانه ابرقهرمانان ما در مقابل ناداوران است. به حمد خدا در بازی‌های آسیایی اینچئون قهرمانان ما خوش درخشیدند علی‌الخصوص نیمه دیگر یعنی بانوان قهرمان ما که چندروز اول آبروداری کردند و در ادامه با درخشش خود بر تعداد مدال‌های خوشرنگ ما افزودند. قهرمانی آنان با توجه به شرایط نابرابر با حریفانشان قدر و منزلت بالاتری دارد. قزاقستان به‌مدد ورزش بوکس از ما پیش افتاد اگرچه بوکسورهای ما بسیار درخشان‌تر از گذشته ظاهر شدند ولی قبول داشته باشیم که آنها نیز مثل بانوان ما از شرایط نابرابر رنج می‌بردند. خداراشکر که سیمای جمهوری‌اسلامی این‌بار سنت‌شکنی و به پخش مسابقات بوکس اقدام کرد. اطمینان داشته باشیم در صورت ادامه روند پخش‌ مسابقات بوکس به‌صورت دوره‌ای از سیمای جمهوری‌اسلامی‌ایران نه‌تنها در بازی‌های آسیایی آتی مدال طلا را به ارمغان خواهیم آورد، بلکه در میادین جهانی هم خود را اثبات‌ خواهیم کرد. از عجایب این دوره بازی‌ها این بود که ما در فدراسیون‌هایی که در دوسال گذشته مشکلات مدیریتی داشتیم و فدراسیون‌هایمان در آستانه تعلیق بودند مثل فدراسیون تیروکمان و قایقرانی رشد بسیار خوبی داشتیم. ادامه در صفحه 6
به نظر می‌رسد از بحران‌های مدیریتی ورزشکاران ما بیشتر بهره مثبت برده‌ و خود روی پای خود ایستاده‌اند! البته این طنز در دل خود حرف‌ها دارد؟! امروز روزی نیست که ذایقه ملت بزرگ خود را که دیروز به قرب خدا رفته بود تلخ کنیم. تلخی را به روزهای آتی وامی‌گذاریم. امروز بر جامعه ما امید حاکم است. در سایه امید، ابرقهرمانان این مرزوبوم در میدان نابرابر با بودجه‌ای اندک از فلج قهرمان دو ساخته‌اند. ارج و قرب ارزش این 21 مدال طلا در دل قرن بیست‌ویکم بر تاریخ نشست و مطمئنا آیندگان از آن به‌عنوان جهشی بزرگ یاد خواهند کرد که ایرانی؛ ناممکن را ممکن می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.