دارنده «برنز» دوچرخهسواری بازیهای آسیایی:
حریفم قهرمان «توردوفرانس» بود
شرق: حسین عسگری، دارنده مدال برنز آسیایی دوچرخهسواری در جاده ایران است. این دوچرخهسوار با کسب این مدال، هر چند نتوانست به کیفیت رنکینگ ایران کمک شایانی بکند اما با توجه به حذف غیرمنتظره کشتیگیران آزادکار، توانست حالوهوای ورزش را همچنان مدالآور و پرتلاش نگه دارد. این دوچرخهسوار اما، معتقد است با کمی دقت و سرمایهگذاری به راحتی میتوانسته عنوان قهرمانی آسیا را هم از آن خود کند. او در گفتوگو با «شرق»، از تلاشهایی گفت که حریف اصلیاش طی سالهای گذشته انجام داده و کمبودهایی که خود این ورزشکار با آن دست به گریبان بوده است.
فاصله طلا و برنز 45 ثانیه بود. در مسابقاتی که نزدیک به 40کیلومتر دوچرخهسواری دارد، چطور برنز ما طلا نشد؟
ببینید من 45ثانیه با نفر اول فاصله داشتم که البته در این ماده تفاوت زمانی زیادی محسوب نمیشود اما طبیعتا من در مقابل کسی طلا را از دست دادم که سال گذشته قهرمان جهان در توردوفرانس شد. روی این چهره سرمایهگذاری میشود و باشگاههایی هستند در سطح دنیا که هدفشان، قهرمانکردن این دوچرخهسوار است. طبیعتا این حجم سرمایهگذاری، باعث طلا هم میشود. البته من ناراضی نیستم و فکر میکنم اگر تنها کمی شانس با من بود و تلاش خودم و حمایت مسوولان بیش از این بود، میتوانستم حتی مقابل این ورزشکار طلا بگیرم.
تمرینات شما از چه زمانی آغاز شد؟
من سهماه پیش از شروع مسابقات در اردو حاضر شدم و در این مدت انصافا مربیانم زحمت زیادی برای من کشیدند.
در مسابقات دوستانه چطور؟
یکی از مشکلات من همین بود که در مسابقات بسیار کمی شرکت کردم. البته همین روزهای آخر میخواستم در رقابتهای تکمرحلهای اروپا شرکت کنم که باز هم به دلیل کمبود زمان امکانپذیر نشد.
درباره رقابت خودت با حریفان صحبت کنیم. سطح مسابقات و تفاوتهای این مسابقات با رقابتهای دیگر چه بود؟
سطح رقابتها به دلیل اینکه به هر حال بازیهای آسیایی است بسیار بالا بود. حریفان من همه از قدرتمندترین دوچرخهسواران این قاره هستند. مسیر مسابقه هم شرایط جالبی داشت. مسیر در کنار دریا بود و باد شدیدی میوزید که یک مقدار دوچرخه و فرمان را اذیت میکرد اما باوجود همه این مشکلات موفق شدم با اختلاف زیاد نسبت به نفر چهارم، عنوان سوم آسیا را به دست آورم. البته این را هم بگویم که من با نفر دوم هم اختلاف کمی داشتم و حتی اگر تجربه کافی داشتم میتوانستم طلا را هم بگیرم.
فاصله طلا و برنز 45 ثانیه بود. در مسابقاتی که نزدیک به 40کیلومتر دوچرخهسواری دارد، چطور برنز ما طلا نشد؟
ببینید من 45ثانیه با نفر اول فاصله داشتم که البته در این ماده تفاوت زمانی زیادی محسوب نمیشود اما طبیعتا من در مقابل کسی طلا را از دست دادم که سال گذشته قهرمان جهان در توردوفرانس شد. روی این چهره سرمایهگذاری میشود و باشگاههایی هستند در سطح دنیا که هدفشان، قهرمانکردن این دوچرخهسوار است. طبیعتا این حجم سرمایهگذاری، باعث طلا هم میشود. البته من ناراضی نیستم و فکر میکنم اگر تنها کمی شانس با من بود و تلاش خودم و حمایت مسوولان بیش از این بود، میتوانستم حتی مقابل این ورزشکار طلا بگیرم.
تمرینات شما از چه زمانی آغاز شد؟
من سهماه پیش از شروع مسابقات در اردو حاضر شدم و در این مدت انصافا مربیانم زحمت زیادی برای من کشیدند.
در مسابقات دوستانه چطور؟
یکی از مشکلات من همین بود که در مسابقات بسیار کمی شرکت کردم. البته همین روزهای آخر میخواستم در رقابتهای تکمرحلهای اروپا شرکت کنم که باز هم به دلیل کمبود زمان امکانپذیر نشد.
درباره رقابت خودت با حریفان صحبت کنیم. سطح مسابقات و تفاوتهای این مسابقات با رقابتهای دیگر چه بود؟
سطح رقابتها به دلیل اینکه به هر حال بازیهای آسیایی است بسیار بالا بود. حریفان من همه از قدرتمندترین دوچرخهسواران این قاره هستند. مسیر مسابقه هم شرایط جالبی داشت. مسیر در کنار دریا بود و باد شدیدی میوزید که یک مقدار دوچرخه و فرمان را اذیت میکرد اما باوجود همه این مشکلات موفق شدم با اختلاف زیاد نسبت به نفر چهارم، عنوان سوم آسیا را به دست آورم. البته این را هم بگویم که من با نفر دوم هم اختلاف کمی داشتم و حتی اگر تجربه کافی داشتم میتوانستم طلا را هم بگیرم.
شرق: حسین عسگری، دارنده مدال برنز آسیایی دوچرخهسواری در جاده ایران است. این دوچرخهسوار با کسب این مدال، هر چند نتوانست به کیفیت رنکینگ ایران کمک شایانی بکند اما با توجه به حذف غیرمنتظره کشتیگیران آزادکار، توانست حالوهوای ورزش را همچنان مدالآور و پرتلاش نگه دارد. این دوچرخهسوار اما، معتقد است با کمی دقت و سرمایهگذاری به راحتی میتوانسته عنوان قهرمانی آسیا را هم از آن خود کند. او در گفتوگو با «شرق»، از تلاشهایی گفت که حریف اصلیاش طی سالهای گذشته انجام داده و کمبودهایی که خود این ورزشکار با آن دست به گریبان بوده است.
فاصله طلا و برنز 45 ثانیه بود. در مسابقاتی که نزدیک به 40کیلومتر دوچرخهسواری دارد، چطور برنز ما طلا نشد؟
ببینید من 45ثانیه با نفر اول فاصله داشتم که البته در این ماده تفاوت زمانی زیادی محسوب نمیشود اما طبیعتا من در مقابل کسی طلا را از دست دادم که سال گذشته قهرمان جهان در توردوفرانس شد. روی این چهره سرمایهگذاری میشود و باشگاههایی هستند در سطح دنیا که هدفشان، قهرمانکردن این دوچرخهسوار است. طبیعتا این حجم سرمایهگذاری، باعث طلا هم میشود. البته من ناراضی نیستم و فکر میکنم اگر تنها کمی شانس با من بود و تلاش خودم و حمایت مسوولان بیش از این بود، میتوانستم حتی مقابل این ورزشکار طلا بگیرم.
تمرینات شما از چه زمانی آغاز شد؟
من سهماه پیش از شروع مسابقات در اردو حاضر شدم و در این مدت انصافا مربیانم زحمت زیادی برای من کشیدند.
در مسابقات دوستانه چطور؟
یکی از مشکلات من همین بود که در مسابقات بسیار کمی شرکت کردم. البته همین روزهای آخر میخواستم در رقابتهای تکمرحلهای اروپا شرکت کنم که باز هم به دلیل کمبود زمان امکانپذیر نشد.
درباره رقابت خودت با حریفان صحبت کنیم. سطح مسابقات و تفاوتهای این مسابقات با رقابتهای دیگر چه بود؟
سطح رقابتها به دلیل اینکه به هر حال بازیهای آسیایی است بسیار بالا بود. حریفان من همه از قدرتمندترین دوچرخهسواران این قاره هستند. مسیر مسابقه هم شرایط جالبی داشت. مسیر در کنار دریا بود و باد شدیدی میوزید که یک مقدار دوچرخه و فرمان را اذیت میکرد اما باوجود همه این مشکلات موفق شدم با اختلاف زیاد نسبت به نفر چهارم، عنوان سوم آسیا را به دست آورم. البته این را هم بگویم که من با نفر دوم هم اختلاف کمی داشتم و حتی اگر تجربه کافی داشتم میتوانستم طلا را هم بگیرم.
فاصله طلا و برنز 45 ثانیه بود. در مسابقاتی که نزدیک به 40کیلومتر دوچرخهسواری دارد، چطور برنز ما طلا نشد؟
ببینید من 45ثانیه با نفر اول فاصله داشتم که البته در این ماده تفاوت زمانی زیادی محسوب نمیشود اما طبیعتا من در مقابل کسی طلا را از دست دادم که سال گذشته قهرمان جهان در توردوفرانس شد. روی این چهره سرمایهگذاری میشود و باشگاههایی هستند در سطح دنیا که هدفشان، قهرمانکردن این دوچرخهسوار است. طبیعتا این حجم سرمایهگذاری، باعث طلا هم میشود. البته من ناراضی نیستم و فکر میکنم اگر تنها کمی شانس با من بود و تلاش خودم و حمایت مسوولان بیش از این بود، میتوانستم حتی مقابل این ورزشکار طلا بگیرم.
تمرینات شما از چه زمانی آغاز شد؟
من سهماه پیش از شروع مسابقات در اردو حاضر شدم و در این مدت انصافا مربیانم زحمت زیادی برای من کشیدند.
در مسابقات دوستانه چطور؟
یکی از مشکلات من همین بود که در مسابقات بسیار کمی شرکت کردم. البته همین روزهای آخر میخواستم در رقابتهای تکمرحلهای اروپا شرکت کنم که باز هم به دلیل کمبود زمان امکانپذیر نشد.
درباره رقابت خودت با حریفان صحبت کنیم. سطح مسابقات و تفاوتهای این مسابقات با رقابتهای دیگر چه بود؟
سطح رقابتها به دلیل اینکه به هر حال بازیهای آسیایی است بسیار بالا بود. حریفان من همه از قدرتمندترین دوچرخهسواران این قاره هستند. مسیر مسابقه هم شرایط جالبی داشت. مسیر در کنار دریا بود و باد شدیدی میوزید که یک مقدار دوچرخه و فرمان را اذیت میکرد اما باوجود همه این مشکلات موفق شدم با اختلاف زیاد نسبت به نفر چهارم، عنوان سوم آسیا را به دست آورم. البته این را هم بگویم که من با نفر دوم هم اختلاف کمی داشتم و حتی اگر تجربه کافی داشتم میتوانستم طلا را هم بگیرم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.