|

باز هم آلودگی؛ باز هم تعطیلی

ادامه از صفحه اول

«دکتر مجید آزادی» معاون پژوهشی پژوهشکده هواشناسی: مقابله با آلودگی هوا دو راهکار کوتاه‌مدت و بلندمدت دارد، در کوتاه‌مدت بهترین و تنها کاری که می‌شود کرد همین تعطیل کردن شهر است، حتی با وجود آنکه تعطیلی ضرر بسیاری دارد اما چون کار دیگری نمی‌شود انجام داد، نباید در چنین وضعیتی در هوای آزاد فعالیت و تنفس کرد. در بلند‌مدت اما باید فکرهای اساسی‌تری کرد. در بلندمدت هم باید مسوولان نسبت به ارتقای استاندارد خودروها و سوخت و همچنین جابه‌جایی کارخانه‌ها اقدام کنند.
آلودگی هوای کلانشهرها اما عامل دیگری دارد که تاکنون کمتر به آن توجه شده و به نظر نمی‌رسد دیگر راه‌حلی داشته باشد. شهرها بزرگ شدند و جمعیت و ساخت و سازها هم به تبع آن بالا رفته، افزایش ساختمان‌های بلندمرتبه مانع از وزیدن بادی می‌شود که هنگام غروب و شب، در شهرها از سمت کوه به دشت می‌آید و در روز برعکس است. یعنی این ساختمان‌ها مانع از انجام طبیعی تهویه هوای شهرها شده‌اند.
«دکتر ناصر کرمی» اقلیم‌شناس: مساله هوای تهران این روزها از آلودگی عبور کرده و حالا باید از سمی بودن این هوا صحبت کنیم. بر اساس اعلام رسمی مسوولان شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در جلسه‌ای عمومی، میزان بنزن و گوگرد موجود در بنزین و گازوییل مصرفی در ایران دقیقا صد برابر بیشتر از حالت استاندارد آن است. در این شرایط تعطیلی هرچند راه‌حل کوتاه‌مدتی است اما بهتر از تنفس هوای سمی است.
به اعتقاد من مسوولان باید به جای این چیزی که به عنوان سوخت به مردم عرضه می‌کنند، اگر بنزین و گازوییل مطابق استانداردهای جهانی عرضه کنند بخشی از مشکل در میان‌مدت حل می‌شود. اما مشکل فقط به همین خلاصه نمی‌شود چرا که مساله و معضل فقط سوخت غیراستاندارد نیست، چرا که مردم ما به اجبار باید از خودروهای آلاینده و غیراستانداردی استفاده کنند که هیچ کس نمی‌تواند جلو تولید آنها را بگیرد چون پای سود هزاران میلیاردتومانی در میان است. اگر قوانین واردات خودرو تغییر کند، می‌شود امید داشت بخشی از مشکل هم به این شکل حل شود چرا که عامل 80‌درصد آلایندگی هوای تهران خودروها هستند.
«دکتر پرویز کردوانی» اقلیم‌شناس: برای حل مشکل آلودگی هوای کلانشهرها و به‌خصوص تهران هیچ کس هیچ کاری نمی‌تواند بکند. چون زمان حل مساله گذشته است. مسوولان در تهران علاقه و کار اصلی‌شان ساخت خیابان و اتوبان دوطبقه و بزرگ است و بخش بزرگی از شهر را به اتومبیل‌ها اختصاص داده‌اند. در حالی که در بسیاری از شهرهای جهان مانند لندن، اصلا اتوبان وجود ندارد، شهر باید در اختیار مردم باشد نه خودروها. همچنین مسوولان به اشتباه تصور می‌کنند راه‌حل مقابله با آلودگی توسعه فضاهای سبز و کاشت درخت است که این هم اشتباه است اینها فقط مصرف آب شهر را بالا می‌برد، مسوولان باید منابع آلودگی را از بین ببرند. تعطیل کردن غیر از اینکه مردم را از نان خوردن و کسب درآمد می‌اندازد، چه کمکی به این شهر می‌کند؟ استاندار تهران در تلویزیون می‌گفت ما برای مقابله با آلودگی 70 طرح داریم، من اما می‌گویم اگر 700 طرح هم داشته باشند هیچ مشکلی حل نمی‌شود تا منابع آلودگی را جمع نکنند.
تهران مهاجرپذیرترین شهر کشور است و وقتی در این شهر راحت‌ترین و دم‌دست‌ترین کار مسافرکشی است و روزی هزار و 500 خودرو جدید هم در تهران پلاک می‌شود چه کاری می‌شود کرد. به همین دلیل هر روز تعداد ماشین‌ها در این شهر بیشتر می‌شود اما کسی نمی‌تواند مانع از ماشین خریدن مردم شود، پس باید مشکل را از سرچشمه حل کرد باید روستاها و شهرستان‌ها را درست کرد تا کسی به شهرهای بزرگ مهاجرت نکند، باید جلو افزایش بیشتر جمعیت تهران و کلانشهرها را گرفت تا شاید در آینده مشکل آلودگی حل شود.
«رشیدی» رییس شرکت کنترل کیفیت هوای تهران: در کوتاه‌مدت هیچ کاری نمی‌شود کرد. در بلندمدت هم راه‌حل ارتقای استاندارد سوخت و ماشین‌هاست. اینکه گفته می‌شود ساخت و سازها و بلندمرتبه‌سازی عامل آلودگی است حرف اشتباه و فرار به جلو است، چرا که مقیاس حرکت در اتمسفر بسیار زیادتر از سطح این ساختمان‌هاست. باید از افزایش آلاینده‌ها در منابع آن پیشگیری کرد.
«محمدحسن پیراسته» مدیرکل اسبق محیط زیست استان تهران: واقعیت این است که تنها هشت‌درصد آلودگی هوای تهران مربوط به منابع ساکن و کارخانجات است، تعطیل کردن کارخانه‌ها یک اشتباه بزرگ است.
این کارخانه‌ها با گاز کار می‌کنند و تعطیلی آنها یک اقدام انفعالی است. همچنین تعطیل کردن معادن شن و ماسه در زمستان هم کمترین میزان کمک را به این موضع می‌کند چرا که به دلیل رطوبت هوا غبار ناشی از آن به صفر می‌رسد. اینها راهکارهای رفع مسوولیتی است که مسوولان در پیش گرفته‌اند و بی‌دلیل به آن می‌پردازند. البته تعطیلی مدارس تا حدی می‌تواند کاهش تردد را سبب شود اما همه مشکل را حل نمی‌کند. به اعتقاد من مشکل اصلی آلودگی هوای تهران را باید در چرایی تعطیل شدن جلسات و نشست‌های کمیته مقابله با آلودگی هوای تهران دانست.
من چندین سال دبیر اجرایی کمیته آلودگی هوای تهران بودم، آنچه سال‌هاست معطل مانده برگزاری مستمر جلسات این کمیته است. علاوه بر این عدم اجرای طرح جامع کاهش آلودگی هوای تهران که در آن به تمامی مولفه‌ها پرداخته شده بود نیز از دیگر عوامل این مشکل است.
باید دید عامل به تعطیلی کشاندن نشست‌های کمیته اجرایی کاهش آلودگی هوا چه بود، اگر علت عدم برگزاری این نشست‌ها معلوم شود، مقصر آلودگی هوای تهران هم معلوم می‌شود. علاوه بر این اینکه کمیته اجرایی مقابله با آلودگی هوا را در قالب یک کارگروه در استانداری متمرکز کردند نیز یکی از اقدامات اشتباه دیگر بود، چرا که موضوع آلودگی یک مساله تخصصی محیط زیستی و پیچیده است. این کمیته پیش از این در اختیار محیط زیست بود اما به این تصمیم اشتباه تمکین کرد.
«دکتر مجید آزادی» معاون پژوهشی پژوهشکده هواشناسی: مقابله با آلودگی هوا دو راهکار کوتاه‌مدت و بلندمدت دارد، در کوتاه‌مدت بهترین و تنها کاری که می‌شود کرد همین تعطیل کردن شهر است، حتی با وجود آنکه تعطیلی ضرر بسیاری دارد اما چون کار دیگری نمی‌شود انجام داد، نباید در چنین وضعیتی در هوای آزاد فعالیت و تنفس کرد. در بلند‌مدت اما باید فکرهای اساسی‌تری کرد. در بلندمدت هم باید مسوولان نسبت به ارتقای استاندارد خودروها و سوخت و همچنین جابه‌جایی کارخانه‌ها اقدام کنند.
آلودگی هوای کلانشهرها اما عامل دیگری دارد که تاکنون کمتر به آن توجه شده و به نظر نمی‌رسد دیگر راه‌حلی داشته باشد. شهرها بزرگ شدند و جمعیت و ساخت و سازها هم به تبع آن بالا رفته، افزایش ساختمان‌های بلندمرتبه مانع از وزیدن بادی می‌شود که هنگام غروب و شب، در شهرها از سمت کوه به دشت می‌آید و در روز برعکس است. یعنی این ساختمان‌ها مانع از انجام طبیعی تهویه هوای شهرها شده‌اند.
«دکتر ناصر کرمی» اقلیم‌شناس: مساله هوای تهران این روزها از آلودگی عبور کرده و حالا باید از سمی بودن این هوا صحبت کنیم. بر اساس اعلام رسمی مسوولان شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در جلسه‌ای عمومی، میزان بنزن و گوگرد موجود در بنزین و گازوییل مصرفی در ایران دقیقا صد برابر بیشتر از حالت استاندارد آن است. در این شرایط تعطیلی هرچند راه‌حل کوتاه‌مدتی است اما بهتر از تنفس هوای سمی است.
به اعتقاد من مسوولان باید به جای این چیزی که به عنوان سوخت به مردم عرضه می‌کنند، اگر بنزین و گازوییل مطابق استانداردهای جهانی عرضه کنند بخشی از مشکل در میان‌مدت حل می‌شود. اما مشکل فقط به همین خلاصه نمی‌شود چرا که مساله و معضل فقط سوخت غیراستاندارد نیست، چرا که مردم ما به اجبار باید از خودروهای آلاینده و غیراستانداردی استفاده کنند که هیچ کس نمی‌تواند جلو تولید آنها را بگیرد چون پای سود هزاران میلیاردتومانی در میان است. اگر قوانین واردات خودرو تغییر کند، می‌شود امید داشت بخشی از مشکل هم به این شکل حل شود چرا که عامل 80‌درصد آلایندگی هوای تهران خودروها هستند.
«دکتر پرویز کردوانی» اقلیم‌شناس: برای حل مشکل آلودگی هوای کلانشهرها و به‌خصوص تهران هیچ کس هیچ کاری نمی‌تواند بکند. چون زمان حل مساله گذشته است. مسوولان در تهران علاقه و کار اصلی‌شان ساخت خیابان و اتوبان دوطبقه و بزرگ است و بخش بزرگی از شهر را به اتومبیل‌ها اختصاص داده‌اند. در حالی که در بسیاری از شهرهای جهان مانند لندن، اصلا اتوبان وجود ندارد، شهر باید در اختیار مردم باشد نه خودروها. همچنین مسوولان به اشتباه تصور می‌کنند راه‌حل مقابله با آلودگی توسعه فضاهای سبز و کاشت درخت است که این هم اشتباه است اینها فقط مصرف آب شهر را بالا می‌برد، مسوولان باید منابع آلودگی را از بین ببرند. تعطیل کردن غیر از اینکه مردم را از نان خوردن و کسب درآمد می‌اندازد، چه کمکی به این شهر می‌کند؟ استاندار تهران در تلویزیون می‌گفت ما برای مقابله با آلودگی 70 طرح داریم، من اما می‌گویم اگر 700 طرح هم داشته باشند هیچ مشکلی حل نمی‌شود تا منابع آلودگی را جمع نکنند.
تهران مهاجرپذیرترین شهر کشور است و وقتی در این شهر راحت‌ترین و دم‌دست‌ترین کار مسافرکشی است و روزی هزار و 500 خودرو جدید هم در تهران پلاک می‌شود چه کاری می‌شود کرد. به همین دلیل هر روز تعداد ماشین‌ها در این شهر بیشتر می‌شود اما کسی نمی‌تواند مانع از ماشین خریدن مردم شود، پس باید مشکل را از سرچشمه حل کرد باید روستاها و شهرستان‌ها را درست کرد تا کسی به شهرهای بزرگ مهاجرت نکند، باید جلو افزایش بیشتر جمعیت تهران و کلانشهرها را گرفت تا شاید در آینده مشکل آلودگی حل شود.
«رشیدی» رییس شرکت کنترل کیفیت هوای تهران: در کوتاه‌مدت هیچ کاری نمی‌شود کرد. در بلندمدت هم راه‌حل ارتقای استاندارد سوخت و ماشین‌هاست. اینکه گفته می‌شود ساخت و سازها و بلندمرتبه‌سازی عامل آلودگی است حرف اشتباه و فرار به جلو است، چرا که مقیاس حرکت در اتمسفر بسیار زیادتر از سطح این ساختمان‌هاست. باید از افزایش آلاینده‌ها در منابع آن پیشگیری کرد.
«محمدحسن پیراسته» مدیرکل اسبق محیط زیست استان تهران: واقعیت این است که تنها هشت‌درصد آلودگی هوای تهران مربوط به منابع ساکن و کارخانجات است، تعطیل کردن کارخانه‌ها یک اشتباه بزرگ است.
این کارخانه‌ها با گاز کار می‌کنند و تعطیلی آنها یک اقدام انفعالی است. همچنین تعطیل کردن معادن شن و ماسه در زمستان هم کمترین میزان کمک را به این موضع می‌کند چرا که به دلیل رطوبت هوا غبار ناشی از آن به صفر می‌رسد. اینها راهکارهای رفع مسوولیتی است که مسوولان در پیش گرفته‌اند و بی‌دلیل به آن می‌پردازند. البته تعطیلی مدارس تا حدی می‌تواند کاهش تردد را سبب شود اما همه مشکل را حل نمی‌کند. به اعتقاد من مشکل اصلی آلودگی هوای تهران را باید در چرایی تعطیل شدن جلسات و نشست‌های کمیته مقابله با آلودگی هوای تهران دانست.
من چندین سال دبیر اجرایی کمیته آلودگی هوای تهران بودم، آنچه سال‌هاست معطل مانده برگزاری مستمر جلسات این کمیته است. علاوه بر این عدم اجرای طرح جامع کاهش آلودگی هوای تهران که در آن به تمامی مولفه‌ها پرداخته شده بود نیز از دیگر عوامل این مشکل است.
باید دید عامل به تعطیلی کشاندن نشست‌های کمیته اجرایی کاهش آلودگی هوا چه بود، اگر علت عدم برگزاری این نشست‌ها معلوم شود، مقصر آلودگی هوای تهران هم معلوم می‌شود. علاوه بر این اینکه کمیته اجرایی مقابله با آلودگی هوا را در قالب یک کارگروه در استانداری متمرکز کردند نیز یکی از اقدامات اشتباه دیگر بود، چرا که موضوع آلودگی یک مساله تخصصی محیط زیستی و پیچیده است. این کمیته پیش از این در اختیار محیط زیست بود اما به این تصمیم اشتباه تمکین کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.