صرفهجویی وظیفه یا اجبار
هلیا آبادی
حالا دیگر همه میدانند که کمبود آب جدی است. حالا دیگر میزان هشدارهایی که قبلا کلامی بود به قطع آب رسیده است. هرروز هفته نوبت بخشی از مناطق است که آب جاری از لولههایشان قطع شود.
هر طرف بحث این است که چطور بحران آب را مدیریت کنند، لوموند و رسانههای دیگر کشورها هم به این بحث علاقه نشان دادهاند. نمایندگان مجلس هم به میدان آمدهاند البته کمی دیر ولی بحران آب تهران در جلسه مجمع نمایندگان تهران با مدیران آبفا بررسی شده و قرار است فراکسیون محیطزیست مجلسشورایاسلامی نیز این مساله را بررسی کند. حالا دیگر میدانیم که میزان مصرف آب شرب در تهران 250لیتر در روز است در حالیکه در کشورهای پرآب این میزان 150لیتر در روز است و ما تهرانیهایی که خبر را خواندهایم که سد لار و سد لتیان خشک شدهاند باید بیشتر نگران باشیم. میدانیم که مساله آب برای برق هم چالش ایجاد میکند. میدانیم که شرایط اوج مصرف و گرمای شدید امسال بهگونهای بود که امکان استفاده از ظرفیت بسیاری از نیروگاههای برقابی از جمله اصفهان و همدان ممکن نبود. با این حساب باید منتظر باشیم که شرایط بحران کمآبی و کاهش شدید منابع تولید آب در کنار گرمای طاقتفرسای تابستان اخیر وضعیت برقرسانی را در بسیاری از مناطق با چالش جدی مواجه کرده و موجب افزایش بیسابقه اوج مصرف انرژی برق و خاموشیهای مکرر شود. وضعیت بحران آب آنقدر جدی شده که هیات دولت علاوهبر جلسه، اقدامات دیگری هم انجام دادند و اسحاق جهانگیری و وزیر نیرو، رییس سازمان حفاظت محیطزیست و استاندار تهران از سدهای لتیان، لار و ماملو بازدید کردند؛ بازدید غمانگیزی که نشان داد میزان آب سدهای لتیان و لار هفت،هشتمتر پایینتر از سطح تونلهای آب است و با کمک پمپاژ باید آب بالا کشیده شود. اینکه چرا مسوولان کمی زودتر تدبیری نیندیشیدند که این وضعیت بحرانی پیش نیاید و مساله را با مردم در میان نگذاشتند خود بحثی جداگانه است. میشود گفت در حال حاضر تنها امید تهرانیها باید به بارش بارانهای پاییزی باشد و اینکه از نیمه مهرماه تدبیر وزارت نیرو به نتیجه برسد و ذخایر آبی سد ماملو به تصفیهخانه شماره هفت تهران برسد.
اما پیش از آن و با توجه به اینکه خشکسالی در سراسر کشور وجود دارد، فارغ از وظیفه دولت بهسراغ مردم رفتهایم. بهسراغ جامعهشناس، هنرمند و حتی متخصص امر تربیت و تعلیم کودکان تا بگویند که چگونه با این وضعیت باید روبهرو شویم. اینکه چگونه باید همه از جمله کودکان برای آغاز 30ساله خشکسالی در ایران آماده شوند و این مسیر را با تکیه بر تواناییها و داناییهای مرسوم طی کنند؛ نکتههایی که مردم سراسر دنیا آن را میدانند و عمل میکنند.
هر طرف بحث این است که چطور بحران آب را مدیریت کنند، لوموند و رسانههای دیگر کشورها هم به این بحث علاقه نشان دادهاند. نمایندگان مجلس هم به میدان آمدهاند البته کمی دیر ولی بحران آب تهران در جلسه مجمع نمایندگان تهران با مدیران آبفا بررسی شده و قرار است فراکسیون محیطزیست مجلسشورایاسلامی نیز این مساله را بررسی کند. حالا دیگر میدانیم که میزان مصرف آب شرب در تهران 250لیتر در روز است در حالیکه در کشورهای پرآب این میزان 150لیتر در روز است و ما تهرانیهایی که خبر را خواندهایم که سد لار و سد لتیان خشک شدهاند باید بیشتر نگران باشیم. میدانیم که مساله آب برای برق هم چالش ایجاد میکند. میدانیم که شرایط اوج مصرف و گرمای شدید امسال بهگونهای بود که امکان استفاده از ظرفیت بسیاری از نیروگاههای برقابی از جمله اصفهان و همدان ممکن نبود. با این حساب باید منتظر باشیم که شرایط بحران کمآبی و کاهش شدید منابع تولید آب در کنار گرمای طاقتفرسای تابستان اخیر وضعیت برقرسانی را در بسیاری از مناطق با چالش جدی مواجه کرده و موجب افزایش بیسابقه اوج مصرف انرژی برق و خاموشیهای مکرر شود. وضعیت بحران آب آنقدر جدی شده که هیات دولت علاوهبر جلسه، اقدامات دیگری هم انجام دادند و اسحاق جهانگیری و وزیر نیرو، رییس سازمان حفاظت محیطزیست و استاندار تهران از سدهای لتیان، لار و ماملو بازدید کردند؛ بازدید غمانگیزی که نشان داد میزان آب سدهای لتیان و لار هفت،هشتمتر پایینتر از سطح تونلهای آب است و با کمک پمپاژ باید آب بالا کشیده شود. اینکه چرا مسوولان کمی زودتر تدبیری نیندیشیدند که این وضعیت بحرانی پیش نیاید و مساله را با مردم در میان نگذاشتند خود بحثی جداگانه است. میشود گفت در حال حاضر تنها امید تهرانیها باید به بارش بارانهای پاییزی باشد و اینکه از نیمه مهرماه تدبیر وزارت نیرو به نتیجه برسد و ذخایر آبی سد ماملو به تصفیهخانه شماره هفت تهران برسد.
اما پیش از آن و با توجه به اینکه خشکسالی در سراسر کشور وجود دارد، فارغ از وظیفه دولت بهسراغ مردم رفتهایم. بهسراغ جامعهشناس، هنرمند و حتی متخصص امر تربیت و تعلیم کودکان تا بگویند که چگونه با این وضعیت باید روبهرو شویم. اینکه چگونه باید همه از جمله کودکان برای آغاز 30ساله خشکسالی در ایران آماده شوند و این مسیر را با تکیه بر تواناییها و داناییهای مرسوم طی کنند؛ نکتههایی که مردم سراسر دنیا آن را میدانند و عمل میکنند.
حالا دیگر همه میدانند که کمبود آب جدی است. حالا دیگر میزان هشدارهایی که قبلا کلامی بود به قطع آب رسیده است. هرروز هفته نوبت بخشی از مناطق است که آب جاری از لولههایشان قطع شود.
هر طرف بحث این است که چطور بحران آب را مدیریت کنند، لوموند و رسانههای دیگر کشورها هم به این بحث علاقه نشان دادهاند. نمایندگان مجلس هم به میدان آمدهاند البته کمی دیر ولی بحران آب تهران در جلسه مجمع نمایندگان تهران با مدیران آبفا بررسی شده و قرار است فراکسیون محیطزیست مجلسشورایاسلامی نیز این مساله را بررسی کند. حالا دیگر میدانیم که میزان مصرف آب شرب در تهران 250لیتر در روز است در حالیکه در کشورهای پرآب این میزان 150لیتر در روز است و ما تهرانیهایی که خبر را خواندهایم که سد لار و سد لتیان خشک شدهاند باید بیشتر نگران باشیم. میدانیم که مساله آب برای برق هم چالش ایجاد میکند. میدانیم که شرایط اوج مصرف و گرمای شدید امسال بهگونهای بود که امکان استفاده از ظرفیت بسیاری از نیروگاههای برقابی از جمله اصفهان و همدان ممکن نبود. با این حساب باید منتظر باشیم که شرایط بحران کمآبی و کاهش شدید منابع تولید آب در کنار گرمای طاقتفرسای تابستان اخیر وضعیت برقرسانی را در بسیاری از مناطق با چالش جدی مواجه کرده و موجب افزایش بیسابقه اوج مصرف انرژی برق و خاموشیهای مکرر شود. وضعیت بحران آب آنقدر جدی شده که هیات دولت علاوهبر جلسه، اقدامات دیگری هم انجام دادند و اسحاق جهانگیری و وزیر نیرو، رییس سازمان حفاظت محیطزیست و استاندار تهران از سدهای لتیان، لار و ماملو بازدید کردند؛ بازدید غمانگیزی که نشان داد میزان آب سدهای لتیان و لار هفت،هشتمتر پایینتر از سطح تونلهای آب است و با کمک پمپاژ باید آب بالا کشیده شود. اینکه چرا مسوولان کمی زودتر تدبیری نیندیشیدند که این وضعیت بحرانی پیش نیاید و مساله را با مردم در میان نگذاشتند خود بحثی جداگانه است. میشود گفت در حال حاضر تنها امید تهرانیها باید به بارش بارانهای پاییزی باشد و اینکه از نیمه مهرماه تدبیر وزارت نیرو به نتیجه برسد و ذخایر آبی سد ماملو به تصفیهخانه شماره هفت تهران برسد.
اما پیش از آن و با توجه به اینکه خشکسالی در سراسر کشور وجود دارد، فارغ از وظیفه دولت بهسراغ مردم رفتهایم. بهسراغ جامعهشناس، هنرمند و حتی متخصص امر تربیت و تعلیم کودکان تا بگویند که چگونه با این وضعیت باید روبهرو شویم. اینکه چگونه باید همه از جمله کودکان برای آغاز 30ساله خشکسالی در ایران آماده شوند و این مسیر را با تکیه بر تواناییها و داناییهای مرسوم طی کنند؛ نکتههایی که مردم سراسر دنیا آن را میدانند و عمل میکنند.
هر طرف بحث این است که چطور بحران آب را مدیریت کنند، لوموند و رسانههای دیگر کشورها هم به این بحث علاقه نشان دادهاند. نمایندگان مجلس هم به میدان آمدهاند البته کمی دیر ولی بحران آب تهران در جلسه مجمع نمایندگان تهران با مدیران آبفا بررسی شده و قرار است فراکسیون محیطزیست مجلسشورایاسلامی نیز این مساله را بررسی کند. حالا دیگر میدانیم که میزان مصرف آب شرب در تهران 250لیتر در روز است در حالیکه در کشورهای پرآب این میزان 150لیتر در روز است و ما تهرانیهایی که خبر را خواندهایم که سد لار و سد لتیان خشک شدهاند باید بیشتر نگران باشیم. میدانیم که مساله آب برای برق هم چالش ایجاد میکند. میدانیم که شرایط اوج مصرف و گرمای شدید امسال بهگونهای بود که امکان استفاده از ظرفیت بسیاری از نیروگاههای برقابی از جمله اصفهان و همدان ممکن نبود. با این حساب باید منتظر باشیم که شرایط بحران کمآبی و کاهش شدید منابع تولید آب در کنار گرمای طاقتفرسای تابستان اخیر وضعیت برقرسانی را در بسیاری از مناطق با چالش جدی مواجه کرده و موجب افزایش بیسابقه اوج مصرف انرژی برق و خاموشیهای مکرر شود. وضعیت بحران آب آنقدر جدی شده که هیات دولت علاوهبر جلسه، اقدامات دیگری هم انجام دادند و اسحاق جهانگیری و وزیر نیرو، رییس سازمان حفاظت محیطزیست و استاندار تهران از سدهای لتیان، لار و ماملو بازدید کردند؛ بازدید غمانگیزی که نشان داد میزان آب سدهای لتیان و لار هفت،هشتمتر پایینتر از سطح تونلهای آب است و با کمک پمپاژ باید آب بالا کشیده شود. اینکه چرا مسوولان کمی زودتر تدبیری نیندیشیدند که این وضعیت بحرانی پیش نیاید و مساله را با مردم در میان نگذاشتند خود بحثی جداگانه است. میشود گفت در حال حاضر تنها امید تهرانیها باید به بارش بارانهای پاییزی باشد و اینکه از نیمه مهرماه تدبیر وزارت نیرو به نتیجه برسد و ذخایر آبی سد ماملو به تصفیهخانه شماره هفت تهران برسد.
اما پیش از آن و با توجه به اینکه خشکسالی در سراسر کشور وجود دارد، فارغ از وظیفه دولت بهسراغ مردم رفتهایم. بهسراغ جامعهشناس، هنرمند و حتی متخصص امر تربیت و تعلیم کودکان تا بگویند که چگونه با این وضعیت باید روبهرو شویم. اینکه چگونه باید همه از جمله کودکان برای آغاز 30ساله خشکسالی در ایران آماده شوند و این مسیر را با تکیه بر تواناییها و داناییهای مرسوم طی کنند؛ نکتههایی که مردم سراسر دنیا آن را میدانند و عمل میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.