خودروسازی امروز مانند دهه 60
میرخانی رشتی
- در 15 سال گذشته، سادهترین کاری که دولت در قبال خودروسازان انجام داده، توقف قیمتهای تولیدات آنها بوده است. در این 15سال، شاخص قیمتها از 100 به 800 رسیده و هشت برابر شده و 800 درصد رشد داشته است. اما شاخص قیمت خودرو در این سالها، از 100 به 145 رسیده است. در همه این سالها، دولت با ثابت نگهداشتن قیمتها، اجازه کسب سود را از خودروساز گرفته و با این تصمیم، خودروسازان را به راه کج، راهنمایی کرده است. با شرایط تحمیلی دولت و عدم کسب سود، خودروسازان امکان سرمایهگذاریهای جدید را نخواهند داشت و به دنبال آن نیز قطعه سازان هم سود نمیبرند و برای جبران این وضع، کیفیت تولیدات یا ثابت میماند یا تنزل پیدا میکند، زیرا امکان استفاده از طراحی و ماشینآلات جدید و ارتباط با دانش فنی روز دنیا را نخواهد داشت. فشار اصلی تثبیت قیمتها، روی قطعه سازان است که 80 درصد قطعات خودرو را ساخته و در کارخانههای خودروسازی مونتاژ میشود. در این شرایط، قطعه سازان، برای ادامه حیات خود چارهای ندارند که یا از مواد اولیه با کیفیت پایین استفاده کنند یا قطعهها را از چین تهیه کنند.
در سالجاری و با افزایش فشارها اعم از عدم ارایه تسهیلات مصوب به خودروسازان، عدم بهرهمندی از ارز ارزان و ناتوانی در گشایش ارزی، موجب شده که میزان تولید خودرو در کشور به نصف برسد. بخشی از قطعهسازان، با تعدیل نیرو، همچنان سعی دارند به فعالیتشان ادامه دهند، اما برخی نیز مجبور به تعطیلی شدهاند.
وضعیت امروز صنعت خودروسازی، مشابه سال 65 است که کل صنعت کشور دچار رکود شده بود. راه نجات صنعت خودروسازی، نقدینگی است که از سال گذشته به تناوب، قول پرداخت آن داده شده، اما هنوز خبری از آن نیست. امروز خودروسازان برای حفظ قدرت پیشین خود، 30برابر گذشته به نقدینگی نیاز دارند. اما تاکنون به آن توجهی نشده است. این در حالی است که مسوولان دولتی، این خطر را حس کردهاند؛ اما کاری برای نجات آن انجام نمیدهند. در شرایطی که این وضع ادامه پیدا کند و همچنان قول و وعدههای پرداخت پول و تسهیلات، تحقق پیدا نکند، میزان تولید کنونی، باز هم 50درصد کاهش خواهد داشت.
- در 15 سال گذشته، سادهترین کاری که دولت در قبال خودروسازان انجام داده، توقف قیمتهای تولیدات آنها بوده است. در این 15سال، شاخص قیمتها از 100 به 800 رسیده و هشت برابر شده و 800 درصد رشد داشته است. اما شاخص قیمت خودرو در این سالها، از 100 به 145 رسیده است. در همه این سالها، دولت با ثابت نگهداشتن قیمتها، اجازه کسب سود را از خودروساز گرفته و با این تصمیم، خودروسازان را به راه کج، راهنمایی کرده است. با شرایط تحمیلی دولت و عدم کسب سود، خودروسازان امکان سرمایهگذاریهای جدید را نخواهند داشت و به دنبال آن نیز قطعه سازان هم سود نمیبرند و برای جبران این وضع، کیفیت تولیدات یا ثابت میماند یا تنزل پیدا میکند، زیرا امکان استفاده از طراحی و ماشینآلات جدید و ارتباط با دانش فنی روز دنیا را نخواهد داشت. فشار اصلی تثبیت قیمتها، روی قطعه سازان است که 80 درصد قطعات خودرو را ساخته و در کارخانههای خودروسازی مونتاژ میشود. در این شرایط، قطعه سازان، برای ادامه حیات خود چارهای ندارند که یا از مواد اولیه با کیفیت پایین استفاده کنند یا قطعهها را از چین تهیه کنند.
در سالجاری و با افزایش فشارها اعم از عدم ارایه تسهیلات مصوب به خودروسازان، عدم بهرهمندی از ارز ارزان و ناتوانی در گشایش ارزی، موجب شده که میزان تولید خودرو در کشور به نصف برسد. بخشی از قطعهسازان، با تعدیل نیرو، همچنان سعی دارند به فعالیتشان ادامه دهند، اما برخی نیز مجبور به تعطیلی شدهاند.
وضعیت امروز صنعت خودروسازی، مشابه سال 65 است که کل صنعت کشور دچار رکود شده بود. راه نجات صنعت خودروسازی، نقدینگی است که از سال گذشته به تناوب، قول پرداخت آن داده شده، اما هنوز خبری از آن نیست. امروز خودروسازان برای حفظ قدرت پیشین خود، 30برابر گذشته به نقدینگی نیاز دارند. اما تاکنون به آن توجهی نشده است. این در حالی است که مسوولان دولتی، این خطر را حس کردهاند؛ اما کاری برای نجات آن انجام نمیدهند. در شرایطی که این وضع ادامه پیدا کند و همچنان قول و وعدههای پرداخت پول و تسهیلات، تحقق پیدا نکند، میزان تولید کنونی، باز هم 50درصد کاهش خواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.