اينهمه هشدار براي 4درصد؟
عليرضا نوذريپور . معاون مهندسي شرکت آبوفاضلاب استان تهران
70درصد از نياز تهران به آب از طريق بارندگی تامین میشود. موضوع کمآبی در تهران اگرچه موضوع تازهای نیست اما از زمانی این مشکل بحرانی شد که در دوسال گذشته ما در تهران با کاهش بارندگی بسیار شدیدی مواجه شدیم. میانگین میزان بارندگی در یک دوره 46ساله در تهران 347 میلیمتر بوده است. این در حالی است که در سال آبی جاری
- که تنها یکروز از آن باقیمانده است- میزان بارندگی صدمیلیمتر کاهش داشته و بارندگی تنها 243 میلیمتر بوده است. در سال گذشته هم میزان بارندگی تهران تنها 280 میلیمتر بود. یعنی ما در دوسال پیدرپی با کاهش قابلتوجهی بارندگی در تهران مواجه بودهایم. بستگی بالای تهران به آبهای سطحی و رودها هم زمینهساز تشدید بحران شد. همزمان با کاهش بارندگی، میزان دمای هوا هم در دوسال گذشته به شدت افزایش یافت و ما دو تابستان بسیار گرم را پشتسر گذاشتیم.
به عبارتی کاهش بارندگی با افزایش تقاضا همراه شد و به بحران آب در شکل کنونی دامن زد. در حال حاضر وضعیت آب سدهای تهران نگرانکننده است. ذخیره چهار سدی که به تهران آب میرسانند تنها 349میلیونمترمکعب است و از این میزان هم تنها 217میلیونمترمکعب آن بهعنوان ظرفیت مفید قابل استفاده است. از بین این چهار سد، وضعیت دو سد لار و لتیان از همه بحرانیتر است و این دو در مجموع تنها 46میلیونمترمکعب آب دارند. در تشریح وضعیت کنونی و ضرورت کاهش مصرف شاید توجه به یک آمار کافی باشد و آن اینکه، حجم مفید سدهای شرق تهران نسبت به سال 91 نزدیک به 80درصد کاهش داشته است. در این میان هشدارهای متعددی به مصرفکنندگان دادهایم و بارها بر ضرورت کاهش مصرف تاکید کردهایم. اما حاصل اینهمه، کاهش سه تا چهاردرصدی مصرف بوده است. در ایران سرانه مصرف آب بسیار بالاست. هر فرد بهطور میانگین 220 لیتر آب در شبانهروز مصرف میکند متوسط سرانه مصرف کشورهای پرآب جهان، زیر 150لیتر است. نکته قابلتوجه هم این است که ما اکنون باید با کاهش مصرف، از این شرایط سخت عبور کنیم. اما کاهش مصرف ما نباید کاهش مقطعی باشد. حل مشکل آب نیازمند تغییر الگوی مصرف است. در این میان تغییر قیمت آب و اصلاح آن میتواند نقش بسیار مهمی داشته باشد. کاهش مصرف برق بارها اعلام شد اما تنها زمانی لامپهای کممصرف در خانهها استفاده شد که قیمت برق افزایش یافت. احتمالا راهحل این مشکل هم افزایش قیمت آب است، چون حتی اگر امسال هم از بحران آبی عبور کنیم باز در سالهای آتی به محض آنکه میزان بارندگی از 350میلیمتر کمتر شود باید خود را آماده بحرانی جدید کنیم، پس چه بهتر که مصرف اصلاح شود.
- که تنها یکروز از آن باقیمانده است- میزان بارندگی صدمیلیمتر کاهش داشته و بارندگی تنها 243 میلیمتر بوده است. در سال گذشته هم میزان بارندگی تهران تنها 280 میلیمتر بود. یعنی ما در دوسال پیدرپی با کاهش قابلتوجهی بارندگی در تهران مواجه بودهایم. بستگی بالای تهران به آبهای سطحی و رودها هم زمینهساز تشدید بحران شد. همزمان با کاهش بارندگی، میزان دمای هوا هم در دوسال گذشته به شدت افزایش یافت و ما دو تابستان بسیار گرم را پشتسر گذاشتیم.
به عبارتی کاهش بارندگی با افزایش تقاضا همراه شد و به بحران آب در شکل کنونی دامن زد. در حال حاضر وضعیت آب سدهای تهران نگرانکننده است. ذخیره چهار سدی که به تهران آب میرسانند تنها 349میلیونمترمکعب است و از این میزان هم تنها 217میلیونمترمکعب آن بهعنوان ظرفیت مفید قابل استفاده است. از بین این چهار سد، وضعیت دو سد لار و لتیان از همه بحرانیتر است و این دو در مجموع تنها 46میلیونمترمکعب آب دارند. در تشریح وضعیت کنونی و ضرورت کاهش مصرف شاید توجه به یک آمار کافی باشد و آن اینکه، حجم مفید سدهای شرق تهران نسبت به سال 91 نزدیک به 80درصد کاهش داشته است. در این میان هشدارهای متعددی به مصرفکنندگان دادهایم و بارها بر ضرورت کاهش مصرف تاکید کردهایم. اما حاصل اینهمه، کاهش سه تا چهاردرصدی مصرف بوده است. در ایران سرانه مصرف آب بسیار بالاست. هر فرد بهطور میانگین 220 لیتر آب در شبانهروز مصرف میکند متوسط سرانه مصرف کشورهای پرآب جهان، زیر 150لیتر است. نکته قابلتوجه هم این است که ما اکنون باید با کاهش مصرف، از این شرایط سخت عبور کنیم. اما کاهش مصرف ما نباید کاهش مقطعی باشد. حل مشکل آب نیازمند تغییر الگوی مصرف است. در این میان تغییر قیمت آب و اصلاح آن میتواند نقش بسیار مهمی داشته باشد. کاهش مصرف برق بارها اعلام شد اما تنها زمانی لامپهای کممصرف در خانهها استفاده شد که قیمت برق افزایش یافت. احتمالا راهحل این مشکل هم افزایش قیمت آب است، چون حتی اگر امسال هم از بحران آبی عبور کنیم باز در سالهای آتی به محض آنکه میزان بارندگی از 350میلیمتر کمتر شود باید خود را آماده بحرانی جدید کنیم، پس چه بهتر که مصرف اصلاح شود.
70درصد از نياز تهران به آب از طريق بارندگی تامین میشود. موضوع کمآبی در تهران اگرچه موضوع تازهای نیست اما از زمانی این مشکل بحرانی شد که در دوسال گذشته ما در تهران با کاهش بارندگی بسیار شدیدی مواجه شدیم. میانگین میزان بارندگی در یک دوره 46ساله در تهران 347 میلیمتر بوده است. این در حالی است که در سال آبی جاری
- که تنها یکروز از آن باقیمانده است- میزان بارندگی صدمیلیمتر کاهش داشته و بارندگی تنها 243 میلیمتر بوده است. در سال گذشته هم میزان بارندگی تهران تنها 280 میلیمتر بود. یعنی ما در دوسال پیدرپی با کاهش قابلتوجهی بارندگی در تهران مواجه بودهایم. بستگی بالای تهران به آبهای سطحی و رودها هم زمینهساز تشدید بحران شد. همزمان با کاهش بارندگی، میزان دمای هوا هم در دوسال گذشته به شدت افزایش یافت و ما دو تابستان بسیار گرم را پشتسر گذاشتیم.
به عبارتی کاهش بارندگی با افزایش تقاضا همراه شد و به بحران آب در شکل کنونی دامن زد. در حال حاضر وضعیت آب سدهای تهران نگرانکننده است. ذخیره چهار سدی که به تهران آب میرسانند تنها 349میلیونمترمکعب است و از این میزان هم تنها 217میلیونمترمکعب آن بهعنوان ظرفیت مفید قابل استفاده است. از بین این چهار سد، وضعیت دو سد لار و لتیان از همه بحرانیتر است و این دو در مجموع تنها 46میلیونمترمکعب آب دارند. در تشریح وضعیت کنونی و ضرورت کاهش مصرف شاید توجه به یک آمار کافی باشد و آن اینکه، حجم مفید سدهای شرق تهران نسبت به سال 91 نزدیک به 80درصد کاهش داشته است. در این میان هشدارهای متعددی به مصرفکنندگان دادهایم و بارها بر ضرورت کاهش مصرف تاکید کردهایم. اما حاصل اینهمه، کاهش سه تا چهاردرصدی مصرف بوده است. در ایران سرانه مصرف آب بسیار بالاست. هر فرد بهطور میانگین 220 لیتر آب در شبانهروز مصرف میکند متوسط سرانه مصرف کشورهای پرآب جهان، زیر 150لیتر است. نکته قابلتوجه هم این است که ما اکنون باید با کاهش مصرف، از این شرایط سخت عبور کنیم. اما کاهش مصرف ما نباید کاهش مقطعی باشد. حل مشکل آب نیازمند تغییر الگوی مصرف است. در این میان تغییر قیمت آب و اصلاح آن میتواند نقش بسیار مهمی داشته باشد. کاهش مصرف برق بارها اعلام شد اما تنها زمانی لامپهای کممصرف در خانهها استفاده شد که قیمت برق افزایش یافت. احتمالا راهحل این مشکل هم افزایش قیمت آب است، چون حتی اگر امسال هم از بحران آبی عبور کنیم باز در سالهای آتی به محض آنکه میزان بارندگی از 350میلیمتر کمتر شود باید خود را آماده بحرانی جدید کنیم، پس چه بهتر که مصرف اصلاح شود.
- که تنها یکروز از آن باقیمانده است- میزان بارندگی صدمیلیمتر کاهش داشته و بارندگی تنها 243 میلیمتر بوده است. در سال گذشته هم میزان بارندگی تهران تنها 280 میلیمتر بود. یعنی ما در دوسال پیدرپی با کاهش قابلتوجهی بارندگی در تهران مواجه بودهایم. بستگی بالای تهران به آبهای سطحی و رودها هم زمینهساز تشدید بحران شد. همزمان با کاهش بارندگی، میزان دمای هوا هم در دوسال گذشته به شدت افزایش یافت و ما دو تابستان بسیار گرم را پشتسر گذاشتیم.
به عبارتی کاهش بارندگی با افزایش تقاضا همراه شد و به بحران آب در شکل کنونی دامن زد. در حال حاضر وضعیت آب سدهای تهران نگرانکننده است. ذخیره چهار سدی که به تهران آب میرسانند تنها 349میلیونمترمکعب است و از این میزان هم تنها 217میلیونمترمکعب آن بهعنوان ظرفیت مفید قابل استفاده است. از بین این چهار سد، وضعیت دو سد لار و لتیان از همه بحرانیتر است و این دو در مجموع تنها 46میلیونمترمکعب آب دارند. در تشریح وضعیت کنونی و ضرورت کاهش مصرف شاید توجه به یک آمار کافی باشد و آن اینکه، حجم مفید سدهای شرق تهران نسبت به سال 91 نزدیک به 80درصد کاهش داشته است. در این میان هشدارهای متعددی به مصرفکنندگان دادهایم و بارها بر ضرورت کاهش مصرف تاکید کردهایم. اما حاصل اینهمه، کاهش سه تا چهاردرصدی مصرف بوده است. در ایران سرانه مصرف آب بسیار بالاست. هر فرد بهطور میانگین 220 لیتر آب در شبانهروز مصرف میکند متوسط سرانه مصرف کشورهای پرآب جهان، زیر 150لیتر است. نکته قابلتوجه هم این است که ما اکنون باید با کاهش مصرف، از این شرایط سخت عبور کنیم. اما کاهش مصرف ما نباید کاهش مقطعی باشد. حل مشکل آب نیازمند تغییر الگوی مصرف است. در این میان تغییر قیمت آب و اصلاح آن میتواند نقش بسیار مهمی داشته باشد. کاهش مصرف برق بارها اعلام شد اما تنها زمانی لامپهای کممصرف در خانهها استفاده شد که قیمت برق افزایش یافت. احتمالا راهحل این مشکل هم افزایش قیمت آب است، چون حتی اگر امسال هم از بحران آبی عبور کنیم باز در سالهای آتی به محض آنکه میزان بارندگی از 350میلیمتر کمتر شود باید خود را آماده بحرانی جدید کنیم، پس چه بهتر که مصرف اصلاح شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.