«فن کمر» وزیر به فوتبال
سجاد فیروزی . روزنامهنگار
جذاب است؛ فوتبال و همه حواشی آن. هم شهرت بههمراه میآورد هم نفرت. تا دلتان هم بخواهد محبوبیت آورده است. راه میانبری هم هست؛ برای همه آنهایی که میخواهند قدرتمندیشان را به اثبات برسانند و «منهستم» را به معنای تام به دیگران تفهیم کنند. شاید همین قدرت نهفته فوتبال است که بیشتر سیاستمداران خارجی و داخلی را علاقهمند به این حوزه کرده است؛ وگرنه چهکاری است که نخستوزیر، وزیر و نماینده مجلس یککشور بهدنبال حرفهای بروند که هرگز چشم دیدن آن را نداشتند. شاید همین قدرت نهفته فوتبال است که خیلی از وزرای ورزش دنیا را وسوسه کرده تا هرطور شده ناخنکی هم به این رشته بزنند؛ آنها که توانستهاند این کار را کردهاند و آنهایی هم که نه، بهزودی در برنامهشان میگنجانند! حکایت وزیر ورزش ایران هم در سهیمبودن از این جذابیت چندان حکایت متمایزی نیست؛ وزیر کشتیدوست ورزش ایران کمتر فرصتی بهدست آورده تا «فنکمر» به فوتبال بزند و حالا که توانسته، از هنرمندی در این حوزه دریغ نمیکند. برای کندوکاو اندر احوال فوتبالدوستی وزیر نیازی نیست زمان زیادی به عقب برویم و ذهنمان را درگیر کنیم. کافی است به بعد از جام جهانی رجوع کنیم که
«کیروش» پرتغالی را بعد از رسیدن به ایران «قهرمان» خواند و چندروز بعد حکم عدم تمدید قرارداد او را صادر کرد (ببخشید مشاوره داد!). وزیر ورزش بهصراحت به گزینههای بهتر از «کیروش» برای تیمملی ایران اشاره کرد و حتی علی کفاشیان را تهدید به اخراج کرد: «رییس اگر اشتباهی کند اخراجش میکنیم.» کفاشیان هم که صندلی ریاست فدراسیون فوتبال را بیش از هرچیزی در دنیا دوست دارد تصمیم گرفت اخراج نشود و کارلوس را به تعطیلات بفرستد. درست همان زمان بود که سخنگوی محترم وزارت ورزش از شادی زایدالوصف خود و شاید مجموعه وزارت در صفحه شخصیاش پرده برداشت و جمله معروف «از حالا بهجای قاتل بروسلی بگردید دنبال کارلوس!» را نوشت. وزیر ورزش «کیروش» را نمیخواست و وقتی دید مشاورههایش راه به جایی نمیبرد، مستقیما وارد عمل شد و بهزور هم که شده مشاورهاش را به اهالی فدراسیون قبولاند. هرچند او با ایجاد فضای «دخالت دولت در ورزش» و ملتهبشدن فضا کمی از موضع خود عقب رفت و در بیانیههای مختلف، مخالفت با «کیروش» را رد کرد. اما کیست که نداند وزیر ورزش تصمیمش برای عدمهمکاری با «کیروش» را جدیتر از هر زمان دیگری گرفته بود تا اینکه صحبتهای
رییسجمهور، روحانی برنامههای او را بههم ریخت. درواقع بعد از تمجید حسن روحانی از عملکرد تیمملی در جامجهانی بود که دوباره درهای تیمملی روی کارلوس «کیروش» باز شد و این مربی پرتغالی به ایران بازگشت. اما زدن «فن» به فوتبال فقط گریبان «کیروش» را نگرفته و حالا علی دایی، مربی تیم پرسپولیس و این باشگاه هم اسیر زاویه دید وزیر ورزش شدهاند. علیرضا رحیمی بهصراحت میگوید شخص وزیر از او خواسته دایی را برکنار کنند و این کار ردخور ندارد.
او کد میدهد که دستش برای تقویت تیم پرسپولیس را بستهاند تا به دایی ضربه بزنند و این مربی را نه وادار به استعفا بلکه حتما اخراجش کنند. البته مطابق با انتظار افراد نزدیک به وزیر و البته در وقت مقتضی، خود وزیر هم این مورد را رد کرده و رحیمی را به «نگفتن واقعیت» محکوم میکنند. اما اینکه وزیر ورزش چرا باید اسیر فوتبال باشد و در ریزترین کارهای این رشته هم دخالت داشته باشد در نوع خود جالب است. وزیر به فوتبال «فن کمر» زده است؛ البته این فن کمر فوتبال را نشکسته ولی مصدومش کرده است. نشان به آن نشان که تیمملی دوماه بدون سرمربی بود و حالا هم پرسپولیس، یکی از تیمهای پرطرفدار کشور روی ریل حاشیه بهسرعت تمام میتازد. راستی جناب وزیر، نفر بعدی فوتبال که قرار است «فنکمر» بخورد کیست؟
او کد میدهد که دستش برای تقویت تیم پرسپولیس را بستهاند تا به دایی ضربه بزنند و این مربی را نه وادار به استعفا بلکه حتما اخراجش کنند. البته مطابق با انتظار افراد نزدیک به وزیر و البته در وقت مقتضی، خود وزیر هم این مورد را رد کرده و رحیمی را به «نگفتن واقعیت» محکوم میکنند. اما اینکه وزیر ورزش چرا باید اسیر فوتبال باشد و در ریزترین کارهای این رشته هم دخالت داشته باشد در نوع خود جالب است. وزیر به فوتبال «فن کمر» زده است؛ البته این فن کمر فوتبال را نشکسته ولی مصدومش کرده است. نشان به آن نشان که تیمملی دوماه بدون سرمربی بود و حالا هم پرسپولیس، یکی از تیمهای پرطرفدار کشور روی ریل حاشیه بهسرعت تمام میتازد. راستی جناب وزیر، نفر بعدی فوتبال که قرار است «فنکمر» بخورد کیست؟
جذاب است؛ فوتبال و همه حواشی آن. هم شهرت بههمراه میآورد هم نفرت. تا دلتان هم بخواهد محبوبیت آورده است. راه میانبری هم هست؛ برای همه آنهایی که میخواهند قدرتمندیشان را به اثبات برسانند و «منهستم» را به معنای تام به دیگران تفهیم کنند. شاید همین قدرت نهفته فوتبال است که بیشتر سیاستمداران خارجی و داخلی را علاقهمند به این حوزه کرده است؛ وگرنه چهکاری است که نخستوزیر، وزیر و نماینده مجلس یککشور بهدنبال حرفهای بروند که هرگز چشم دیدن آن را نداشتند. شاید همین قدرت نهفته فوتبال است که خیلی از وزرای ورزش دنیا را وسوسه کرده تا هرطور شده ناخنکی هم به این رشته بزنند؛ آنها که توانستهاند این کار را کردهاند و آنهایی هم که نه، بهزودی در برنامهشان میگنجانند! حکایت وزیر ورزش ایران هم در سهیمبودن از این جذابیت چندان حکایت متمایزی نیست؛ وزیر کشتیدوست ورزش ایران کمتر فرصتی بهدست آورده تا «فنکمر» به فوتبال بزند و حالا که توانسته، از هنرمندی در این حوزه دریغ نمیکند. برای کندوکاو اندر احوال فوتبالدوستی وزیر نیازی نیست زمان زیادی به عقب برویم و ذهنمان را درگیر کنیم. کافی است به بعد از جام جهانی رجوع کنیم که
«کیروش» پرتغالی را بعد از رسیدن به ایران «قهرمان» خواند و چندروز بعد حکم عدم تمدید قرارداد او را صادر کرد (ببخشید مشاوره داد!). وزیر ورزش بهصراحت به گزینههای بهتر از «کیروش» برای تیمملی ایران اشاره کرد و حتی علی کفاشیان را تهدید به اخراج کرد: «رییس اگر اشتباهی کند اخراجش میکنیم.» کفاشیان هم که صندلی ریاست فدراسیون فوتبال را بیش از هرچیزی در دنیا دوست دارد تصمیم گرفت اخراج نشود و کارلوس را به تعطیلات بفرستد. درست همان زمان بود که سخنگوی محترم وزارت ورزش از شادی زایدالوصف خود و شاید مجموعه وزارت در صفحه شخصیاش پرده برداشت و جمله معروف «از حالا بهجای قاتل بروسلی بگردید دنبال کارلوس!» را نوشت. وزیر ورزش «کیروش» را نمیخواست و وقتی دید مشاورههایش راه به جایی نمیبرد، مستقیما وارد عمل شد و بهزور هم که شده مشاورهاش را به اهالی فدراسیون قبولاند. هرچند او با ایجاد فضای «دخالت دولت در ورزش» و ملتهبشدن فضا کمی از موضع خود عقب رفت و در بیانیههای مختلف، مخالفت با «کیروش» را رد کرد. اما کیست که نداند وزیر ورزش تصمیمش برای عدمهمکاری با «کیروش» را جدیتر از هر زمان دیگری گرفته بود تا اینکه صحبتهای
رییسجمهور، روحانی برنامههای او را بههم ریخت. درواقع بعد از تمجید حسن روحانی از عملکرد تیمملی در جامجهانی بود که دوباره درهای تیمملی روی کارلوس «کیروش» باز شد و این مربی پرتغالی به ایران بازگشت. اما زدن «فن» به فوتبال فقط گریبان «کیروش» را نگرفته و حالا علی دایی، مربی تیم پرسپولیس و این باشگاه هم اسیر زاویه دید وزیر ورزش شدهاند. علیرضا رحیمی بهصراحت میگوید شخص وزیر از او خواسته دایی را برکنار کنند و این کار ردخور ندارد.
او کد میدهد که دستش برای تقویت تیم پرسپولیس را بستهاند تا به دایی ضربه بزنند و این مربی را نه وادار به استعفا بلکه حتما اخراجش کنند. البته مطابق با انتظار افراد نزدیک به وزیر و البته در وقت مقتضی، خود وزیر هم این مورد را رد کرده و رحیمی را به «نگفتن واقعیت» محکوم میکنند. اما اینکه وزیر ورزش چرا باید اسیر فوتبال باشد و در ریزترین کارهای این رشته هم دخالت داشته باشد در نوع خود جالب است. وزیر به فوتبال «فن کمر» زده است؛ البته این فن کمر فوتبال را نشکسته ولی مصدومش کرده است. نشان به آن نشان که تیمملی دوماه بدون سرمربی بود و حالا هم پرسپولیس، یکی از تیمهای پرطرفدار کشور روی ریل حاشیه بهسرعت تمام میتازد. راستی جناب وزیر، نفر بعدی فوتبال که قرار است «فنکمر» بخورد کیست؟
او کد میدهد که دستش برای تقویت تیم پرسپولیس را بستهاند تا به دایی ضربه بزنند و این مربی را نه وادار به استعفا بلکه حتما اخراجش کنند. البته مطابق با انتظار افراد نزدیک به وزیر و البته در وقت مقتضی، خود وزیر هم این مورد را رد کرده و رحیمی را به «نگفتن واقعیت» محکوم میکنند. اما اینکه وزیر ورزش چرا باید اسیر فوتبال باشد و در ریزترین کارهای این رشته هم دخالت داشته باشد در نوع خود جالب است. وزیر به فوتبال «فن کمر» زده است؛ البته این فن کمر فوتبال را نشکسته ولی مصدومش کرده است. نشان به آن نشان که تیمملی دوماه بدون سرمربی بود و حالا هم پرسپولیس، یکی از تیمهای پرطرفدار کشور روی ریل حاشیه بهسرعت تمام میتازد. راستی جناب وزیر، نفر بعدی فوتبال که قرار است «فنکمر» بخورد کیست؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.