«داعش» و ائتلاف جهانی
سیدحسین موسوی*
آمریکا در پی یک دوره سکوت و بیاعتنایی، مبارزه با «داعش» را در راس برنامههای نظامی خود قرار داده و رییسجمهور این کشور تصمیم گرفته است برای ریشهکنکردن نیروهای «داعش»، یک ائتلاف بینالمللی ایجاد کند. اوباما، طی مصاحبه تلویزیونی با شبکه
ان بیسی (روز یکشنبه 16شهریور) استراتژی خود را حول محور تضعیف و ریشهکنکردن «داعش» متمرکز کرد. این درحالی است که بحران سیاسی عراق با پیشرفت نظامی «داعش» تشدید شده و این کشور یکبار دیگر وارد گردونه خواستهای قومی و مذهبی شده است. از سوی دیگر بهلحاظ منطقهای تقریبا همه کشورهای عربی از گسترش نفوذ «داعش» در منطقه نگران شدهاند. کشورهای عربستانسعودی، اردن و اماراتمتحدهعربی، که از دیدگاه کارشناسان نظامی از اهداف بعدی نیروهای متحد «داعش» شناخته میشوند، به حرکت درآمدهاند و از شورای امنیت سازمان ملل تقاضای دخالت بینالمللی برای توقف نیروهای «داعش» کردهاند. بهاینترتیب آمریکا برای ایجاد ائتلاف بینالمللی با شرکت کشورهای غربی و منطقه دستبهکار شد و موضوع اعدام وحشیانه دو خبرنگار اسیر آمریکایی به دست نیروهای «داعش» بر خشم ملت و دولت آمریکا و بهطورکلی افکارعمومی جهان غرب افزود. با این حال واشنگتن برای تشکیل این ائتلاف بینالمللی با چند مشکل جدی روبهرو شد. اولین مشکل این بود که آیا آمریکا به آمادگی دولت سوریه برای همکاری با کشورهای غربی بهمنظور مبارزه با تروریسم پاسخ مثبت خواهد داد یا کشور سوریه را از منظومه ائتلاف منطقهای عضو ائتلاف جهانی خارج خواهد کرد؟ و مشکل دوم چگونگی تعامل ائتلاف بینالمللی با جمهوری اسلامی ایران بود. باراک اوباما، رییسجمهور آمریکا در این زمینه گفت که ایران به عضویت این ائتلاف دعوت نخواهد شد، اما ائتلاف بینالمللی علیه «داعش» به کمکهای ایران نیاز دارد. البته آشکار بوده و هست که جمهوری اسلامی ایران در هیچیک از ائتلافهای بینالمللی علیه «داعش» به رهبری آمریکا شرکت نمیکند اما در حوزه امنیت ملی خود، برای رفع یا کاهش تهدیدهای منطقهای، آماده همکاری است. این سیاست جمهوری اسلامی همچنین در جنگ آمریکا علیه رژیم صدام نیز اجرا شد. نکته جالبتوجه این است که این سومین ائتلاف بینالمللی از سال1990 است که موضوع آن نیز کشور عراق بوده است. از سوی دیگر تهدید «داعش» برخلاف تهدید «القاعده» یا دیگر تهدیدهای تروریستی بزرگترین تهدید امنیتی پس از سقوط رژیم صدام تلقی میشود زیرا «داعش» علاوه بر ماهیت تروریستیاش، از توانایی نسبتا بالایی در مدیریت جنگ کلاسیک و جنگهای پارتیزانی برخوردار است. به گفته برخی کارشناسان نظامی، نیروهای «داعش» این توانایی را از تجربه جنگ با ارتش نیرومند سوریه به دست آوردهاند. بههرحال شکل و شمایل این ائتلاف بینالمللی و نیز قلمرو عملیاتی آن هنوز آشکار نشده است. در این زمینه پرسشهای فراوانی بهویژه در مورد بند دوم یعنی قلمرو عملیاتی این ائتلاف وجود دارد. مثلا اگر عملیات هوایی فشرده علیه نیروهای «داعش» در شهرهای شمالی عراق صورت گیرد و نیروهای «داعش» ناگزیر از عقبنشینی به سوریه شوند، عکسالعمل ائتلاف بینالمللی چه خواهد بود؟ وضعیت نظامی منطقه چگونه خواهد بود؟ همچنین شهرهای شرقی سوریه در صورت کوچکردن «داعش» به این منطقه و نیز درگیریهای نظامی دیگر گروههای مسلح مخالف دولت دمشق با «داعش» چه تاثیری بر روند اوضاع سوریه برجا خواهد گذاشت؟ آیا ائتلاف بینالمللی در صورت وقوع این احتمال ناگزیر از ائتلاف با دولت سوریه خواهد شد و در این صورت رابطه کشورهای غربی و نیز کشورهای عرب خلیجفارس، نظیر عربستانسعودی و قطر، با نیروهای اپوزیسیون مسلح سوریه چه شکلی به خود خواهد گرفت؟
آیا طرح این پرسش زودرس، یعنی احتمال ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه، به بهانه پیگرد «داعش»، با هدف تضعیف و در نهایت سرنگونی دولت سوریه نیست؟ آیا رویدادهای اخیر داخلی سوریه، بهویژه استقرار «جبهه النصره» و ارتش آزاد سوریه در شهر «قنیطره» بلندیهای اشغالی جولان بهمنظور حفظ امنیت خطوط تماس با اسراییل و سناریو ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه (در صورت اجراییشدن) را میتوان در چارچوب عملیات گستردهتر تفسیر کرد؟ بهخصوص با توجه به اینکه حجم نیروهای «داعش» به اندازهای نیست که ریشهکنکردن آن به چنین ائتلاف بزرگ بینالمللیای نیاز داشته باشد. اینها البته پرسشهایی است که بهزودی پاسخ خود را خواهد گرفت، اما پرسش مهمتر و پایانی این نوشته این است که چرا منطقه و جهان بهصورت ناگهانی به چنین درجهای از وحشت از یک نیروی تروریستی رسیده است؟ در پاسخ به این پرسش میتوان یادآور شد که خشونت بیحدومرز «داعش» در غارت و کشتار این زمینه را تقویت میکند که دستیابی این گروه تروریستی به سلاحهای کشتار جمعی این خطر را در پی دارد که برخی پایتختهای اروپایی یا منطقه در معرض خطر کشتار جمعی قرار گیرد، در نتیجه و باید قبل از انتقال «داعش» به منطقه خطرآفرین توان و همه جنبههای سازمانی و تشکیلاتی مجاری مالی و تسلیحاتی این گروه، مهار شود.
ان بیسی (روز یکشنبه 16شهریور) استراتژی خود را حول محور تضعیف و ریشهکنکردن «داعش» متمرکز کرد. این درحالی است که بحران سیاسی عراق با پیشرفت نظامی «داعش» تشدید شده و این کشور یکبار دیگر وارد گردونه خواستهای قومی و مذهبی شده است. از سوی دیگر بهلحاظ منطقهای تقریبا همه کشورهای عربی از گسترش نفوذ «داعش» در منطقه نگران شدهاند. کشورهای عربستانسعودی، اردن و اماراتمتحدهعربی، که از دیدگاه کارشناسان نظامی از اهداف بعدی نیروهای متحد «داعش» شناخته میشوند، به حرکت درآمدهاند و از شورای امنیت سازمان ملل تقاضای دخالت بینالمللی برای توقف نیروهای «داعش» کردهاند. بهاینترتیب آمریکا برای ایجاد ائتلاف بینالمللی با شرکت کشورهای غربی و منطقه دستبهکار شد و موضوع اعدام وحشیانه دو خبرنگار اسیر آمریکایی به دست نیروهای «داعش» بر خشم ملت و دولت آمریکا و بهطورکلی افکارعمومی جهان غرب افزود. با این حال واشنگتن برای تشکیل این ائتلاف بینالمللی با چند مشکل جدی روبهرو شد. اولین مشکل این بود که آیا آمریکا به آمادگی دولت سوریه برای همکاری با کشورهای غربی بهمنظور مبارزه با تروریسم پاسخ مثبت خواهد داد یا کشور سوریه را از منظومه ائتلاف منطقهای عضو ائتلاف جهانی خارج خواهد کرد؟ و مشکل دوم چگونگی تعامل ائتلاف بینالمللی با جمهوری اسلامی ایران بود. باراک اوباما، رییسجمهور آمریکا در این زمینه گفت که ایران به عضویت این ائتلاف دعوت نخواهد شد، اما ائتلاف بینالمللی علیه «داعش» به کمکهای ایران نیاز دارد. البته آشکار بوده و هست که جمهوری اسلامی ایران در هیچیک از ائتلافهای بینالمللی علیه «داعش» به رهبری آمریکا شرکت نمیکند اما در حوزه امنیت ملی خود، برای رفع یا کاهش تهدیدهای منطقهای، آماده همکاری است. این سیاست جمهوری اسلامی همچنین در جنگ آمریکا علیه رژیم صدام نیز اجرا شد. نکته جالبتوجه این است که این سومین ائتلاف بینالمللی از سال1990 است که موضوع آن نیز کشور عراق بوده است. از سوی دیگر تهدید «داعش» برخلاف تهدید «القاعده» یا دیگر تهدیدهای تروریستی بزرگترین تهدید امنیتی پس از سقوط رژیم صدام تلقی میشود زیرا «داعش» علاوه بر ماهیت تروریستیاش، از توانایی نسبتا بالایی در مدیریت جنگ کلاسیک و جنگهای پارتیزانی برخوردار است. به گفته برخی کارشناسان نظامی، نیروهای «داعش» این توانایی را از تجربه جنگ با ارتش نیرومند سوریه به دست آوردهاند. بههرحال شکل و شمایل این ائتلاف بینالمللی و نیز قلمرو عملیاتی آن هنوز آشکار نشده است. در این زمینه پرسشهای فراوانی بهویژه در مورد بند دوم یعنی قلمرو عملیاتی این ائتلاف وجود دارد. مثلا اگر عملیات هوایی فشرده علیه نیروهای «داعش» در شهرهای شمالی عراق صورت گیرد و نیروهای «داعش» ناگزیر از عقبنشینی به سوریه شوند، عکسالعمل ائتلاف بینالمللی چه خواهد بود؟ وضعیت نظامی منطقه چگونه خواهد بود؟ همچنین شهرهای شرقی سوریه در صورت کوچکردن «داعش» به این منطقه و نیز درگیریهای نظامی دیگر گروههای مسلح مخالف دولت دمشق با «داعش» چه تاثیری بر روند اوضاع سوریه برجا خواهد گذاشت؟ آیا ائتلاف بینالمللی در صورت وقوع این احتمال ناگزیر از ائتلاف با دولت سوریه خواهد شد و در این صورت رابطه کشورهای غربی و نیز کشورهای عرب خلیجفارس، نظیر عربستانسعودی و قطر، با نیروهای اپوزیسیون مسلح سوریه چه شکلی به خود خواهد گرفت؟
آیا طرح این پرسش زودرس، یعنی احتمال ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه، به بهانه پیگرد «داعش»، با هدف تضعیف و در نهایت سرنگونی دولت سوریه نیست؟ آیا رویدادهای اخیر داخلی سوریه، بهویژه استقرار «جبهه النصره» و ارتش آزاد سوریه در شهر «قنیطره» بلندیهای اشغالی جولان بهمنظور حفظ امنیت خطوط تماس با اسراییل و سناریو ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه (در صورت اجراییشدن) را میتوان در چارچوب عملیات گستردهتر تفسیر کرد؟ بهخصوص با توجه به اینکه حجم نیروهای «داعش» به اندازهای نیست که ریشهکنکردن آن به چنین ائتلاف بزرگ بینالمللیای نیاز داشته باشد. اینها البته پرسشهایی است که بهزودی پاسخ خود را خواهد گرفت، اما پرسش مهمتر و پایانی این نوشته این است که چرا منطقه و جهان بهصورت ناگهانی به چنین درجهای از وحشت از یک نیروی تروریستی رسیده است؟ در پاسخ به این پرسش میتوان یادآور شد که خشونت بیحدومرز «داعش» در غارت و کشتار این زمینه را تقویت میکند که دستیابی این گروه تروریستی به سلاحهای کشتار جمعی این خطر را در پی دارد که برخی پایتختهای اروپایی یا منطقه در معرض خطر کشتار جمعی قرار گیرد، در نتیجه و باید قبل از انتقال «داعش» به منطقه خطرآفرین توان و همه جنبههای سازمانی و تشکیلاتی مجاری مالی و تسلیحاتی این گروه، مهار شود.
آمریکا در پی یک دوره سکوت و بیاعتنایی، مبارزه با «داعش» را در راس برنامههای نظامی خود قرار داده و رییسجمهور این کشور تصمیم گرفته است برای ریشهکنکردن نیروهای «داعش»، یک ائتلاف بینالمللی ایجاد کند. اوباما، طی مصاحبه تلویزیونی با شبکه
ان بیسی (روز یکشنبه 16شهریور) استراتژی خود را حول محور تضعیف و ریشهکنکردن «داعش» متمرکز کرد. این درحالی است که بحران سیاسی عراق با پیشرفت نظامی «داعش» تشدید شده و این کشور یکبار دیگر وارد گردونه خواستهای قومی و مذهبی شده است. از سوی دیگر بهلحاظ منطقهای تقریبا همه کشورهای عربی از گسترش نفوذ «داعش» در منطقه نگران شدهاند. کشورهای عربستانسعودی، اردن و اماراتمتحدهعربی، که از دیدگاه کارشناسان نظامی از اهداف بعدی نیروهای متحد «داعش» شناخته میشوند، به حرکت درآمدهاند و از شورای امنیت سازمان ملل تقاضای دخالت بینالمللی برای توقف نیروهای «داعش» کردهاند. بهاینترتیب آمریکا برای ایجاد ائتلاف بینالمللی با شرکت کشورهای غربی و منطقه دستبهکار شد و موضوع اعدام وحشیانه دو خبرنگار اسیر آمریکایی به دست نیروهای «داعش» بر خشم ملت و دولت آمریکا و بهطورکلی افکارعمومی جهان غرب افزود. با این حال واشنگتن برای تشکیل این ائتلاف بینالمللی با چند مشکل جدی روبهرو شد. اولین مشکل این بود که آیا آمریکا به آمادگی دولت سوریه برای همکاری با کشورهای غربی بهمنظور مبارزه با تروریسم پاسخ مثبت خواهد داد یا کشور سوریه را از منظومه ائتلاف منطقهای عضو ائتلاف جهانی خارج خواهد کرد؟ و مشکل دوم چگونگی تعامل ائتلاف بینالمللی با جمهوری اسلامی ایران بود. باراک اوباما، رییسجمهور آمریکا در این زمینه گفت که ایران به عضویت این ائتلاف دعوت نخواهد شد، اما ائتلاف بینالمللی علیه «داعش» به کمکهای ایران نیاز دارد. البته آشکار بوده و هست که جمهوری اسلامی ایران در هیچیک از ائتلافهای بینالمللی علیه «داعش» به رهبری آمریکا شرکت نمیکند اما در حوزه امنیت ملی خود، برای رفع یا کاهش تهدیدهای منطقهای، آماده همکاری است. این سیاست جمهوری اسلامی همچنین در جنگ آمریکا علیه رژیم صدام نیز اجرا شد. نکته جالبتوجه این است که این سومین ائتلاف بینالمللی از سال1990 است که موضوع آن نیز کشور عراق بوده است. از سوی دیگر تهدید «داعش» برخلاف تهدید «القاعده» یا دیگر تهدیدهای تروریستی بزرگترین تهدید امنیتی پس از سقوط رژیم صدام تلقی میشود زیرا «داعش» علاوه بر ماهیت تروریستیاش، از توانایی نسبتا بالایی در مدیریت جنگ کلاسیک و جنگهای پارتیزانی برخوردار است. به گفته برخی کارشناسان نظامی، نیروهای «داعش» این توانایی را از تجربه جنگ با ارتش نیرومند سوریه به دست آوردهاند. بههرحال شکل و شمایل این ائتلاف بینالمللی و نیز قلمرو عملیاتی آن هنوز آشکار نشده است. در این زمینه پرسشهای فراوانی بهویژه در مورد بند دوم یعنی قلمرو عملیاتی این ائتلاف وجود دارد. مثلا اگر عملیات هوایی فشرده علیه نیروهای «داعش» در شهرهای شمالی عراق صورت گیرد و نیروهای «داعش» ناگزیر از عقبنشینی به سوریه شوند، عکسالعمل ائتلاف بینالمللی چه خواهد بود؟ وضعیت نظامی منطقه چگونه خواهد بود؟ همچنین شهرهای شرقی سوریه در صورت کوچکردن «داعش» به این منطقه و نیز درگیریهای نظامی دیگر گروههای مسلح مخالف دولت دمشق با «داعش» چه تاثیری بر روند اوضاع سوریه برجا خواهد گذاشت؟ آیا ائتلاف بینالمللی در صورت وقوع این احتمال ناگزیر از ائتلاف با دولت سوریه خواهد شد و در این صورت رابطه کشورهای غربی و نیز کشورهای عرب خلیجفارس، نظیر عربستانسعودی و قطر، با نیروهای اپوزیسیون مسلح سوریه چه شکلی به خود خواهد گرفت؟
آیا طرح این پرسش زودرس، یعنی احتمال ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه، به بهانه پیگرد «داعش»، با هدف تضعیف و در نهایت سرنگونی دولت سوریه نیست؟ آیا رویدادهای اخیر داخلی سوریه، بهویژه استقرار «جبهه النصره» و ارتش آزاد سوریه در شهر «قنیطره» بلندیهای اشغالی جولان بهمنظور حفظ امنیت خطوط تماس با اسراییل و سناریو ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه (در صورت اجراییشدن) را میتوان در چارچوب عملیات گستردهتر تفسیر کرد؟ بهخصوص با توجه به اینکه حجم نیروهای «داعش» به اندازهای نیست که ریشهکنکردن آن به چنین ائتلاف بزرگ بینالمللیای نیاز داشته باشد. اینها البته پرسشهایی است که بهزودی پاسخ خود را خواهد گرفت، اما پرسش مهمتر و پایانی این نوشته این است که چرا منطقه و جهان بهصورت ناگهانی به چنین درجهای از وحشت از یک نیروی تروریستی رسیده است؟ در پاسخ به این پرسش میتوان یادآور شد که خشونت بیحدومرز «داعش» در غارت و کشتار این زمینه را تقویت میکند که دستیابی این گروه تروریستی به سلاحهای کشتار جمعی این خطر را در پی دارد که برخی پایتختهای اروپایی یا منطقه در معرض خطر کشتار جمعی قرار گیرد، در نتیجه و باید قبل از انتقال «داعش» به منطقه خطرآفرین توان و همه جنبههای سازمانی و تشکیلاتی مجاری مالی و تسلیحاتی این گروه، مهار شود.
ان بیسی (روز یکشنبه 16شهریور) استراتژی خود را حول محور تضعیف و ریشهکنکردن «داعش» متمرکز کرد. این درحالی است که بحران سیاسی عراق با پیشرفت نظامی «داعش» تشدید شده و این کشور یکبار دیگر وارد گردونه خواستهای قومی و مذهبی شده است. از سوی دیگر بهلحاظ منطقهای تقریبا همه کشورهای عربی از گسترش نفوذ «داعش» در منطقه نگران شدهاند. کشورهای عربستانسعودی، اردن و اماراتمتحدهعربی، که از دیدگاه کارشناسان نظامی از اهداف بعدی نیروهای متحد «داعش» شناخته میشوند، به حرکت درآمدهاند و از شورای امنیت سازمان ملل تقاضای دخالت بینالمللی برای توقف نیروهای «داعش» کردهاند. بهاینترتیب آمریکا برای ایجاد ائتلاف بینالمللی با شرکت کشورهای غربی و منطقه دستبهکار شد و موضوع اعدام وحشیانه دو خبرنگار اسیر آمریکایی به دست نیروهای «داعش» بر خشم ملت و دولت آمریکا و بهطورکلی افکارعمومی جهان غرب افزود. با این حال واشنگتن برای تشکیل این ائتلاف بینالمللی با چند مشکل جدی روبهرو شد. اولین مشکل این بود که آیا آمریکا به آمادگی دولت سوریه برای همکاری با کشورهای غربی بهمنظور مبارزه با تروریسم پاسخ مثبت خواهد داد یا کشور سوریه را از منظومه ائتلاف منطقهای عضو ائتلاف جهانی خارج خواهد کرد؟ و مشکل دوم چگونگی تعامل ائتلاف بینالمللی با جمهوری اسلامی ایران بود. باراک اوباما، رییسجمهور آمریکا در این زمینه گفت که ایران به عضویت این ائتلاف دعوت نخواهد شد، اما ائتلاف بینالمللی علیه «داعش» به کمکهای ایران نیاز دارد. البته آشکار بوده و هست که جمهوری اسلامی ایران در هیچیک از ائتلافهای بینالمللی علیه «داعش» به رهبری آمریکا شرکت نمیکند اما در حوزه امنیت ملی خود، برای رفع یا کاهش تهدیدهای منطقهای، آماده همکاری است. این سیاست جمهوری اسلامی همچنین در جنگ آمریکا علیه رژیم صدام نیز اجرا شد. نکته جالبتوجه این است که این سومین ائتلاف بینالمللی از سال1990 است که موضوع آن نیز کشور عراق بوده است. از سوی دیگر تهدید «داعش» برخلاف تهدید «القاعده» یا دیگر تهدیدهای تروریستی بزرگترین تهدید امنیتی پس از سقوط رژیم صدام تلقی میشود زیرا «داعش» علاوه بر ماهیت تروریستیاش، از توانایی نسبتا بالایی در مدیریت جنگ کلاسیک و جنگهای پارتیزانی برخوردار است. به گفته برخی کارشناسان نظامی، نیروهای «داعش» این توانایی را از تجربه جنگ با ارتش نیرومند سوریه به دست آوردهاند. بههرحال شکل و شمایل این ائتلاف بینالمللی و نیز قلمرو عملیاتی آن هنوز آشکار نشده است. در این زمینه پرسشهای فراوانی بهویژه در مورد بند دوم یعنی قلمرو عملیاتی این ائتلاف وجود دارد. مثلا اگر عملیات هوایی فشرده علیه نیروهای «داعش» در شهرهای شمالی عراق صورت گیرد و نیروهای «داعش» ناگزیر از عقبنشینی به سوریه شوند، عکسالعمل ائتلاف بینالمللی چه خواهد بود؟ وضعیت نظامی منطقه چگونه خواهد بود؟ همچنین شهرهای شرقی سوریه در صورت کوچکردن «داعش» به این منطقه و نیز درگیریهای نظامی دیگر گروههای مسلح مخالف دولت دمشق با «داعش» چه تاثیری بر روند اوضاع سوریه برجا خواهد گذاشت؟ آیا ائتلاف بینالمللی در صورت وقوع این احتمال ناگزیر از ائتلاف با دولت سوریه خواهد شد و در این صورت رابطه کشورهای غربی و نیز کشورهای عرب خلیجفارس، نظیر عربستانسعودی و قطر، با نیروهای اپوزیسیون مسلح سوریه چه شکلی به خود خواهد گرفت؟
آیا طرح این پرسش زودرس، یعنی احتمال ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه، به بهانه پیگرد «داعش»، با هدف تضعیف و در نهایت سرنگونی دولت سوریه نیست؟ آیا رویدادهای اخیر داخلی سوریه، بهویژه استقرار «جبهه النصره» و ارتش آزاد سوریه در شهر «قنیطره» بلندیهای اشغالی جولان بهمنظور حفظ امنیت خطوط تماس با اسراییل و سناریو ورود نیروهای ائتلاف بینالمللی به خاک سوریه (در صورت اجراییشدن) را میتوان در چارچوب عملیات گستردهتر تفسیر کرد؟ بهخصوص با توجه به اینکه حجم نیروهای «داعش» به اندازهای نیست که ریشهکنکردن آن به چنین ائتلاف بزرگ بینالمللیای نیاز داشته باشد. اینها البته پرسشهایی است که بهزودی پاسخ خود را خواهد گرفت، اما پرسش مهمتر و پایانی این نوشته این است که چرا منطقه و جهان بهصورت ناگهانی به چنین درجهای از وحشت از یک نیروی تروریستی رسیده است؟ در پاسخ به این پرسش میتوان یادآور شد که خشونت بیحدومرز «داعش» در غارت و کشتار این زمینه را تقویت میکند که دستیابی این گروه تروریستی به سلاحهای کشتار جمعی این خطر را در پی دارد که برخی پایتختهای اروپایی یا منطقه در معرض خطر کشتار جمعی قرار گیرد، در نتیجه و باید قبل از انتقال «داعش» به منطقه خطرآفرین توان و همه جنبههای سازمانی و تشکیلاتی مجاری مالی و تسلیحاتی این گروه، مهار شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.