واکاوی طرح اضطرابزدایی در ایران
پروفسور علی گرجی/ استاد دانشگاه مونستر آلمان
بسیاری از مردم اضطراب را با استرس مترادف میدانند؛ در حالی که این دو هم معنی نیستند. استرس یک تجربه روانی و جسمانی موقتی است و اضطراب حاصل استرسهای مداومی است که فرد در طول زندگی خود تجربه کرده است. اضطراب نگرانی بیش از حد، بیقراری و بهم ریختگی جسمانی و داشتن احساس ناخوشایند و مبهم از وقوع یک اتفاق است که بعضی از آن با عنوان دلشوره و دلواپسی یاد میکنند. اضطراب برای همه افراد و در همه سنین پیش میآید. از علایم اضطراب میتوان به تعرق، رنگ پریدگی، احساس خفگی، تپش قلب، بالا رفتن فشار خون، تکرر ادرار، سردرد، ناراحتیهای گوارشی، تهوع و اسهال اشاره کرد. داشتن مقداری اضطراب در پیشبرد اهداف و فعالیتهای روزمره میتواند کمککننده باشد، اما زمانی که اضطراب مزمن و شدید میشود از حد و میزان انگیزهدهی گذر میکند، بهگونهای که در مسوولیتهای شغلی، خانوادگی و اجتماعی اختلال ایجاد کرده و بهداشت روانی فرد را دچار مشکل میسازد.
شیوع بالای اضطرابهای مختلف از جمله اضطراب جدایی، اضطراب امتحان، اضطراب بلوغ و اختلالات اضطرابی چون اختلال اضطراب فراگیر یا منتشر، اختلال هراس، اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال اضطرابی پس از سانحه و اختلال وسواس در جامعه کنونی ما را بر آن داشت تا با طرح اضطرابزدایی گامی در جهت شناخت سریعتر و درمان آسانتر آن برداریم. در طرح اضطرابزدایی قصد و هدف ما آشنا ساختن تعدادی از افراد جامعه با علل و عوامل ایجاد اضطراب، تظاهرات جسمانی و روانی اضطراب و پیامدهای آن، مقابله موثر با موقعیتها و افکار تنشزا و راهکارهای درمانی است. بیاطلاعی از موارد فوق باعث اضطراب بیشتر در افراد میشود و کسب آگاهی و اطلاع از شرایط و مواردی که فرد با آنها مواجه خواهد شد سبب میشود که کمتر دچار نگرانی و دلواپسی شود. طولانی شدن اضطراب و تبدیل آن به اضطراب مزمن سبب کاهش شانس بهبودی بیمار در طول درمان میشود.
در این مجال با مطالبی درباره اضطرابهای دوران کودکی دانش افزایی خود را آغاز خواهیم کرد و با موضوعات اضطرابهای دوران مدرسه و هویتیابی نوجوانی و اختلالات اضطرابی دوران بزرگسالی و اضطرابهای متمرکز بر روابط شخصی و جایگاه شغلی و اضطراب مرگ در افراد کهنسال ادامه خواهیم داد. برای از بین بردن اضطرابهای خود در این ستون با ما همراه باشید.
بسیاری از مردم اضطراب را با استرس مترادف میدانند؛ در حالی که این دو هم معنی نیستند. استرس یک تجربه روانی و جسمانی موقتی است و اضطراب حاصل استرسهای مداومی است که فرد در طول زندگی خود تجربه کرده است. اضطراب نگرانی بیش از حد، بیقراری و بهم ریختگی جسمانی و داشتن احساس ناخوشایند و مبهم از وقوع یک اتفاق است که بعضی از آن با عنوان دلشوره و دلواپسی یاد میکنند. اضطراب برای همه افراد و در همه سنین پیش میآید. از علایم اضطراب میتوان به تعرق، رنگ پریدگی، احساس خفگی، تپش قلب، بالا رفتن فشار خون، تکرر ادرار، سردرد، ناراحتیهای گوارشی، تهوع و اسهال اشاره کرد. داشتن مقداری اضطراب در پیشبرد اهداف و فعالیتهای روزمره میتواند کمککننده باشد، اما زمانی که اضطراب مزمن و شدید میشود از حد و میزان انگیزهدهی گذر میکند، بهگونهای که در مسوولیتهای شغلی، خانوادگی و اجتماعی اختلال ایجاد کرده و بهداشت روانی فرد را دچار مشکل میسازد.
شیوع بالای اضطرابهای مختلف از جمله اضطراب جدایی، اضطراب امتحان، اضطراب بلوغ و اختلالات اضطرابی چون اختلال اضطراب فراگیر یا منتشر، اختلال هراس، اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال اضطرابی پس از سانحه و اختلال وسواس در جامعه کنونی ما را بر آن داشت تا با طرح اضطرابزدایی گامی در جهت شناخت سریعتر و درمان آسانتر آن برداریم. در طرح اضطرابزدایی قصد و هدف ما آشنا ساختن تعدادی از افراد جامعه با علل و عوامل ایجاد اضطراب، تظاهرات جسمانی و روانی اضطراب و پیامدهای آن، مقابله موثر با موقعیتها و افکار تنشزا و راهکارهای درمانی است. بیاطلاعی از موارد فوق باعث اضطراب بیشتر در افراد میشود و کسب آگاهی و اطلاع از شرایط و مواردی که فرد با آنها مواجه خواهد شد سبب میشود که کمتر دچار نگرانی و دلواپسی شود. طولانی شدن اضطراب و تبدیل آن به اضطراب مزمن سبب کاهش شانس بهبودی بیمار در طول درمان میشود.
در این مجال با مطالبی درباره اضطرابهای دوران کودکی دانش افزایی خود را آغاز خواهیم کرد و با موضوعات اضطرابهای دوران مدرسه و هویتیابی نوجوانی و اختلالات اضطرابی دوران بزرگسالی و اضطرابهای متمرکز بر روابط شخصی و جایگاه شغلی و اضطراب مرگ در افراد کهنسال ادامه خواهیم داد. برای از بین بردن اضطرابهای خود در این ستون با ما همراه باشید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.