|

برداشتی آزاد از اجرای «پالت» برای «غزه» و «مسعودیه»

اینجا شهر من است

گیسو فغفوری

«کاش مسوولان به اینجور مکان‌های امن برای اجرای کنسرت اعتماد کنند و در این‌روزهایی که به مجازی زندگی‌کردن عادت کرده‌ایم و تنهایی فیلم می‌بینیم، موسیقی گوش می‌دهیم و... فرصت دهند تا درکنارهم این تجربه‌ها را داشته باشیم.» این را می‌توان برداشتی از سخنان «حبیب رضایی» در ابتدای کنسرت گروه «پالت» دانست که در عمارت مسعودیه، در زیر نورماه و پرواز خفاش‌ها اجرا شد. «حبیب رضایی» اما قبل از آغاز کنسرت، متنی را از طرف خانه موسیقی برای رعایت کپی‌رایت و دلایل برگزاری اولویت فستیوال موسیقی تهران خواند؛ متنی که شب‌های پیش هنرمندان دیگر می‌خواندند و به‌نظر رضایی «متن سنگین فارسی» بود که برخی کلماتش قدیمی و مال شبکه چهار بود و برای اینکه هیجان‌انگیز شود، از حاضران درخواست کرد هرجا که دستش را بالا می‌برد دست بزنند. شاید به خاطره‌ها پیوسته آن زمانی که روزنامه «شرق» تیتر صفحه یک خود را با گزارشی از «مرضیه رسولی» به «کنسرت شب‌های شهریور»، اختصاص داد. این شب‌ها هم به همت خانه موسیقی فستیوال تهران در عمارت مسعودیه برپاست، سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی میزبان کنسرت‌های پاپ است و دست‌برقضا «محمدرضا گلزار» نیز روی صحنه می‌رود و می‌خواند، درحالی‌که فضای باز کاخ نیاوران نمی‌تواند میزبان حسین علیزاده باشد، در فضای باز برج میلاد کنسرت چارتار قرار است هفته دیگر برگزار شود، تالاروحدت هم میزبان حسین علیزاده و گروهش خواهد شد. اما در همین شب‌های شهریور پالتی، مردمی که به تماشای اجرای آنها آمده بودند شبی متفاوت را پشت‌سر گذاشتند. جوانانی که روی صندلی‌های پلاستیکی در فضای پرگل نشسته بودند اکثر آثار را حفظ بودند و با دست‌زدن و خواندن همراهی می‌کردند. «امید نعمتی» یا به قول رسانه‌ها همان آقای بنفش می‌دانست که کجا باید توضیحات لازم را به آنان بدهد و مدام درحال تشکرکردن بود، از حمیدرضا نوربخش، از دوستان بازیگر فیلم «گربه و ماهی» ندا جبرییلی و بابک کریمی که می‌توان دل بست که به زودی اکران می‌شود. یا آهنگ «شباهنگام» که به گلنار شهباززاده، نوازنده جوان موسیقی تقدیم شد که به‌دلیل سرطان درگذشته است یا یادی از همراهان گروه، که دیگر نیستند. گروه پالتی‌ها انگار نمی‌خواستند تا بعد از انتشار آلبوم دومشان کنسرتی بدهند، اما به‌دلایلی چون «حمایت از نهاد صنفی خانه موسیقی» و اینکه قرار بود این اجراها برای همبستگی بین اهالی موسیقی باشد و از طرفی اجرا در عمارت مسعودیه «نتوانستند روی عهد خود پافشاری کنند» و اتفاقا یک شب خاطره‌انگیز را خلق کردند. گروه پالت آثارمختلفی اجرا کرد. گروه سعی کرده بود انتخاب‌های متفاوتی داشته باشد؛ مثلا اجرای آهنگ که معمولا به‌دلیل نبودن «فرزاد» یا نداشتن پیانو امکان‌پذیر نمی‌شد، در کنسرت مسعودیه امکان‌پذیر شد. یا از سوی دیگر به یاد عمارت مسعودیه آهنگی بی‌کلام به همین نام اجرا شد. در طول کنسرت، «امید نعمتی» تشکری از حاضران کرد با این جمله که ما هرچقدر هم پرانرژی ظاهر می‌شویم شما از ما انرژی‌تان بیشتر است. اجرای گروه پالت با توانایی ساز نوازندگانش و همکاری‌های دوبه‌دوی آنها همراه بود. صحنه آخر ابتکاری بود، آنجا اعضای پالت و مردم در قاب‌عکس «آرش عاشوری‌نیا» ماندگار شدند.
«کاش مسوولان به اینجور مکان‌های امن برای اجرای کنسرت اعتماد کنند و در این‌روزهایی که به مجازی زندگی‌کردن عادت کرده‌ایم و تنهایی فیلم می‌بینیم، موسیقی گوش می‌دهیم و... فرصت دهند تا درکنارهم این تجربه‌ها را داشته باشیم.» این را می‌توان برداشتی از سخنان «حبیب رضایی» در ابتدای کنسرت گروه «پالت» دانست که در عمارت مسعودیه، در زیر نورماه و پرواز خفاش‌ها اجرا شد. «حبیب رضایی» اما قبل از آغاز کنسرت، متنی را از طرف خانه موسیقی برای رعایت کپی‌رایت و دلایل برگزاری اولویت فستیوال موسیقی تهران خواند؛ متنی که شب‌های پیش هنرمندان دیگر می‌خواندند و به‌نظر رضایی «متن سنگین فارسی» بود که برخی کلماتش قدیمی و مال شبکه چهار بود و برای اینکه هیجان‌انگیز شود، از حاضران درخواست کرد هرجا که دستش را بالا می‌برد دست بزنند. شاید به خاطره‌ها پیوسته آن زمانی که روزنامه «شرق» تیتر صفحه یک خود را با گزارشی از «مرضیه رسولی» به «کنسرت شب‌های شهریور»، اختصاص داد. این شب‌ها هم به همت خانه موسیقی فستیوال تهران در عمارت مسعودیه برپاست، سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی میزبان کنسرت‌های پاپ است و دست‌برقضا «محمدرضا گلزار» نیز روی صحنه می‌رود و می‌خواند، درحالی‌که فضای باز کاخ نیاوران نمی‌تواند میزبان حسین علیزاده باشد، در فضای باز برج میلاد کنسرت چارتار قرار است هفته دیگر برگزار شود، تالاروحدت هم میزبان حسین علیزاده و گروهش خواهد شد. اما در همین شب‌های شهریور پالتی، مردمی که به تماشای اجرای آنها آمده بودند شبی متفاوت را پشت‌سر گذاشتند. جوانانی که روی صندلی‌های پلاستیکی در فضای پرگل نشسته بودند اکثر آثار را حفظ بودند و با دست‌زدن و خواندن همراهی می‌کردند. «امید نعمتی» یا به قول رسانه‌ها همان آقای بنفش می‌دانست که کجا باید توضیحات لازم را به آنان بدهد و مدام درحال تشکرکردن بود، از حمیدرضا نوربخش، از دوستان بازیگر فیلم «گربه و ماهی» ندا جبرییلی و بابک کریمی که می‌توان دل بست که به زودی اکران می‌شود. یا آهنگ «شباهنگام» که به گلنار شهباززاده، نوازنده جوان موسیقی تقدیم شد که به‌دلیل سرطان درگذشته است یا یادی از همراهان گروه، که دیگر نیستند. گروه پالتی‌ها انگار نمی‌خواستند تا بعد از انتشار آلبوم دومشان کنسرتی بدهند، اما به‌دلایلی چون «حمایت از نهاد صنفی خانه موسیقی» و اینکه قرار بود این اجراها برای همبستگی بین اهالی موسیقی باشد و از طرفی اجرا در عمارت مسعودیه «نتوانستند روی عهد خود پافشاری کنند» و اتفاقا یک شب خاطره‌انگیز را خلق کردند. گروه پالت آثارمختلفی اجرا کرد. گروه سعی کرده بود انتخاب‌های متفاوتی داشته باشد؛ مثلا اجرای آهنگ که معمولا به‌دلیل نبودن «فرزاد» یا نداشتن پیانو امکان‌پذیر نمی‌شد، در کنسرت مسعودیه امکان‌پذیر شد. یا از سوی دیگر به یاد عمارت مسعودیه آهنگی بی‌کلام به همین نام اجرا شد. در طول کنسرت، «امید نعمتی» تشکری از حاضران کرد با این جمله که ما هرچقدر هم پرانرژی ظاهر می‌شویم شما از ما انرژی‌تان بیشتر است. اجرای گروه پالت با توانایی ساز نوازندگانش و همکاری‌های دوبه‌دوی آنها همراه بود. صحنه آخر ابتکاری بود، آنجا اعضای پالت و مردم در قاب‌عکس «آرش عاشوری‌نیا» ماندگار شدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.