|

پیشنهاد ازدواج

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

او به‌سمت آنان گرایش پیدا می‌کرد. حتی در سال‌های خشکسالی عمرش، همیشه یک دوست‌دختر صمیمی داشت. شاید هم چندتا. در تبعیدگاه تقریبا شبیه یک فرد فاسق شده بود. با استفانیا پترووسکایا در جریان یک نشست بین پلیس و تبعیدی‌ها در روستای سولوی آشنا شد. او نجیب‌زاده‌ای اهل ادسا بود و 23سال داشت. بین آن‌دو رابطه‌ای جدی برقرار شد تا آنجا که استالین به او پیشنهاد ازدواج داد. پدرش یک کاتولیک‌مذهب بود و خانه‌ای بزرگ در میان شهر داشت. او در یک دبیرستان ممتاز درس خوانده و برای ادامه تحصیل به دانشگاه رفته بود. چنان‌که در گزارش‌های پلیس آمده است پترووسکایا بازداشت شد و برایش دوسال تبعید بریدند. وقتی به محل بازداشت او رسید دوران مجازات پترووسکایا به پایان رسیده بود. رابطه آن‌دو تا آن حد تنگاتنگ بود که بعد از اتمام حکم تبعید نیز تصمیم گرفت به خاطر او آنجا بماند. به انتظار اینکه جوزف هم آزاد شود. اندکی پس از بازگشت به قفقاز دوباره به او ملحق شد. او نیز تاب تحمل جدایی از آن رابطه را نداشت. مولوتف به یاد می‌آورد استالین به‌رغم ظاهر زشت و آن رفتاری که داشت «شیفته» زنان بود. جانیا علیلیوف دختر مادرزن آینده‌اش می‌گوید: «سوسو خیلی جذاب بود». مردی لاغر، قوی، فعال با موهای پرپشت. همه چشمان نورانی و عسلی‌رنگش را به یاد دارند. مانند ابهامی که در چهره‌اش بود یا آن خودخواهی‌اش. یا خشونت و احتیاط گربه‌مانندش، به نظر شگفت و عجیب‌وغریب می‌آمد. قطعا ناتوانی ظاهری او در توجه به خودش و انزوا و قیافه ظاهری و کثیفش زنان را کنجکاو می‌کرد تا به او توجه کنند. چه‌بسا عدم توجه کلی او به شخصیتش یا شخصیت آنان یک برگ‌برنده در دست او بود. مانند همه گرجستانی‌ها به دلدادگی شهرت داشت و فرصت را برای استفاده از آن از دست نمی‌داد. در رفتار شاعرانه‌اش، یک نوع سلحشوری سنتی و سرسختی کودکانه و حتی ستیزه‌جویانه هنگامی که مست می‌کرد به چشم می‌خورد.
در این ترانه‌ها و سرودها تحسین خودش را نسبت به دامن زنان و ستایش آنها یا روسری‌های حریری و گل‌هایی که به آنها هدیه می‌داد اشاره دارد. هربار تقریبا تیرش را درست به هدف می‌زد. اگر زنان از او انتظار یک قلچماق گرجستانی را داشتند، بی‌تردید سرشان به سنگ می‌خورد زیرا او صمیمانه‌تر و گرم‌تر از اینها بود: او از هرلحاظ کمبود داشت؛ خانواده، قیافه ظاهری و شخصیت. آنقدر به انگشتان پایش حساس بود که وقتی به‌خاطر پوستی که به آن چسبیده بود پزشکان کرملین خواستند معاینه‌اش کنند، بقیه هیکلش را زیر پتو پنهان کرد. صورتش را کرم می‌مالید تا نقاط آبله‌اش را پنهان کند.
ادامه دارد
او به‌سمت آنان گرایش پیدا می‌کرد. حتی در سال‌های خشکسالی عمرش، همیشه یک دوست‌دختر صمیمی داشت. شاید هم چندتا. در تبعیدگاه تقریبا شبیه یک فرد فاسق شده بود. با استفانیا پترووسکایا در جریان یک نشست بین پلیس و تبعیدی‌ها در روستای سولوی آشنا شد. او نجیب‌زاده‌ای اهل ادسا بود و 23سال داشت. بین آن‌دو رابطه‌ای جدی برقرار شد تا آنجا که استالین به او پیشنهاد ازدواج داد. پدرش یک کاتولیک‌مذهب بود و خانه‌ای بزرگ در میان شهر داشت. او در یک دبیرستان ممتاز درس خوانده و برای ادامه تحصیل به دانشگاه رفته بود. چنان‌که در گزارش‌های پلیس آمده است پترووسکایا بازداشت شد و برایش دوسال تبعید بریدند. وقتی به محل بازداشت او رسید دوران مجازات پترووسکایا به پایان رسیده بود. رابطه آن‌دو تا آن حد تنگاتنگ بود که بعد از اتمام حکم تبعید نیز تصمیم گرفت به خاطر او آنجا بماند. به انتظار اینکه جوزف هم آزاد شود. اندکی پس از بازگشت به قفقاز دوباره به او ملحق شد. او نیز تاب تحمل جدایی از آن رابطه را نداشت. مولوتف به یاد می‌آورد استالین به‌رغم ظاهر زشت و آن رفتاری که داشت «شیفته» زنان بود. جانیا علیلیوف دختر مادرزن آینده‌اش می‌گوید: «سوسو خیلی جذاب بود». مردی لاغر، قوی، فعال با موهای پرپشت. همه چشمان نورانی و عسلی‌رنگش را به یاد دارند. مانند ابهامی که در چهره‌اش بود یا آن خودخواهی‌اش. یا خشونت و احتیاط گربه‌مانندش، به نظر شگفت و عجیب‌وغریب می‌آمد. قطعا ناتوانی ظاهری او در توجه به خودش و انزوا و قیافه ظاهری و کثیفش زنان را کنجکاو می‌کرد تا به او توجه کنند. چه‌بسا عدم توجه کلی او به شخصیتش یا شخصیت آنان یک برگ‌برنده در دست او بود. مانند همه گرجستانی‌ها به دلدادگی شهرت داشت و فرصت را برای استفاده از آن از دست نمی‌داد. در رفتار شاعرانه‌اش، یک نوع سلحشوری سنتی و سرسختی کودکانه و حتی ستیزه‌جویانه هنگامی که مست می‌کرد به چشم می‌خورد.
در این ترانه‌ها و سرودها تحسین خودش را نسبت به دامن زنان و ستایش آنها یا روسری‌های حریری و گل‌هایی که به آنها هدیه می‌داد اشاره دارد. هربار تقریبا تیرش را درست به هدف می‌زد. اگر زنان از او انتظار یک قلچماق گرجستانی را داشتند، بی‌تردید سرشان به سنگ می‌خورد زیرا او صمیمانه‌تر و گرم‌تر از اینها بود: او از هرلحاظ کمبود داشت؛ خانواده، قیافه ظاهری و شخصیت. آنقدر به انگشتان پایش حساس بود که وقتی به‌خاطر پوستی که به آن چسبیده بود پزشکان کرملین خواستند معاینه‌اش کنند، بقیه هیکلش را زیر پتو پنهان کرد. صورتش را کرم می‌مالید تا نقاط آبله‌اش را پنهان کند.
ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.