مهلت ناموثر
بهرام امیراحمدیان . کارشناس روسیه
تحولات بحران اوکراین نشان میدهد که جهان از عقلانیت دور شده است. برای نخستینبار پس از پایان جنگ سرد، آمریکا، روسیه را به حمله نظامی تهدید کرد. اکنون نوبت روسیه است که آمریکا را به حمله اتمی تهدید کند. طبیعی است که غرب و در راس آن آمریکا هم میتواند با سلاح هستهای روسیه را تهدید کند. تهدید به حمله اتمی سخیفترین ادبیات سیاسی بهکار برده شده در دهههای اخیر است. همه این ساختارشکنیها در آغاز با اشغال نظامی افغانستان از سوی نظامیان روس در دوره شوروی آغاز شد. از همان زمان تروریسم، مواد مخدر و افراطگرایی دینی منطقه را فراگرفت. موج دوم این نگونبختی جهان، در دوره جورج بوش باز هم از افغانستان بود. حمله نظامی و اشغال افغانستان از سوی آمریکا و متحدانش بعد از واقعه مشکوک 11سپتامبر و در پی آن سرنگونی صدام و اشغال نظامی عراق، موج کشتار بیگناهان و ویرانی عراق را بهدنبال داشت. بهار عربی شوربختی دیگری برای ملتهای منطقه بود، که خزانی زودرس بهدنبال داشت. چه بر سر جهان آمده است که اندیشمندان بزرگ، حسرت دوره جنگ سردی را میخورند که هنگام بودن در آن، آرزوی برهمخوردن آن نظم نامتعادل و تقسیمبندی ظالمانه جهان را داشتند؟
هنگامی که کوزوو با تمهیدات غربیها از بدنه کشور مادر (صربستان) جدا شد، روسها، آمریکا را تهدید کردند که تلافی خواهند کرد. در 8/8/2008 روسها در روز آغازین بازیهای المپیک پکن به اوستیایجنوبی و آبخازیا (در اقلیم حاکمیتی گرجستان) لشکرکشی و این دو منطقه را اشغال و سپس در آنها واحدهای سیاسی مستقلی ایجاد کردند و خود تنها به شناسایی آن رسمیت دادند. گرجستان، پایمال زدوبندهای غرب و روسیه شد. اروپای غربی تمایلی به قطع گاز از روسیه نداشت. چشم فروبست و دم نزد. غرب درگیر بحران اقتصادی و آمریکا درگیر انتخابات ریاستجمهوری بود. به این تجاوزات اهمیت داده نشد. روسیه پیروز میدان بود و این بدعت آغازگر نظمی در بینظمی جهان. در پی بحران اوکراین، روسیه بخشی از سرزمین حاکمیتی اوکراین را اشغال نظامی و شبهجزیره کریمه را به خاک خود ضمیمه کرده است. اکنون روسیه در نظر دارد این منطقه را با ایجاد دالانی زمینی به خاک خود متصل کند. غرب از مدتها پیش، روسیه را با تحریمهای گسترده و اکنون گستردهتر تهدید کرده است. مهلت یکهفتهای غرب به روسیه چاره کار نیست. زیرا «مسکو» هر طور میخواهد عمل میکند. همه کشورهایی که در رویارویی با کشورگشایی
روسیه سکوت کردهاند، به ناامنی و قلدرمآبی قدرتها در آینده مهر تایید میزنند. جامعه جهانی باید در برابر اشغال سرزمینها از سوی هر کشوری و در هر نقطهای اعتراض و اجماع جهانی باید با آن برخورد کند. زمان تغییر ساختار سازمانملل فرارسیده است؛ ساختاری که هم دوره آن سپری شده و هم ناکارآمدی آن به اثبات رسیده است.
تحولات بحران اوکراین نشان میدهد که جهان از عقلانیت دور شده است. برای نخستینبار پس از پایان جنگ سرد، آمریکا، روسیه را به حمله نظامی تهدید کرد. اکنون نوبت روسیه است که آمریکا را به حمله اتمی تهدید کند. طبیعی است که غرب و در راس آن آمریکا هم میتواند با سلاح هستهای روسیه را تهدید کند. تهدید به حمله اتمی سخیفترین ادبیات سیاسی بهکار برده شده در دهههای اخیر است. همه این ساختارشکنیها در آغاز با اشغال نظامی افغانستان از سوی نظامیان روس در دوره شوروی آغاز شد. از همان زمان تروریسم، مواد مخدر و افراطگرایی دینی منطقه را فراگرفت. موج دوم این نگونبختی جهان، در دوره جورج بوش باز هم از افغانستان بود. حمله نظامی و اشغال افغانستان از سوی آمریکا و متحدانش بعد از واقعه مشکوک 11سپتامبر و در پی آن سرنگونی صدام و اشغال نظامی عراق، موج کشتار بیگناهان و ویرانی عراق را بهدنبال داشت. بهار عربی شوربختی دیگری برای ملتهای منطقه بود، که خزانی زودرس بهدنبال داشت. چه بر سر جهان آمده است که اندیشمندان بزرگ، حسرت دوره جنگ سردی را میخورند که هنگام بودن در آن، آرزوی برهمخوردن آن نظم نامتعادل و تقسیمبندی ظالمانه جهان را داشتند؟
هنگامی که کوزوو با تمهیدات غربیها از بدنه کشور مادر (صربستان) جدا شد، روسها، آمریکا را تهدید کردند که تلافی خواهند کرد. در 8/8/2008 روسها در روز آغازین بازیهای المپیک پکن به اوستیایجنوبی و آبخازیا (در اقلیم حاکمیتی گرجستان) لشکرکشی و این دو منطقه را اشغال و سپس در آنها واحدهای سیاسی مستقلی ایجاد کردند و خود تنها به شناسایی آن رسمیت دادند. گرجستان، پایمال زدوبندهای غرب و روسیه شد. اروپای غربی تمایلی به قطع گاز از روسیه نداشت. چشم فروبست و دم نزد. غرب درگیر بحران اقتصادی و آمریکا درگیر انتخابات ریاستجمهوری بود. به این تجاوزات اهمیت داده نشد. روسیه پیروز میدان بود و این بدعت آغازگر نظمی در بینظمی جهان. در پی بحران اوکراین، روسیه بخشی از سرزمین حاکمیتی اوکراین را اشغال نظامی و شبهجزیره کریمه را به خاک خود ضمیمه کرده است. اکنون روسیه در نظر دارد این منطقه را با ایجاد دالانی زمینی به خاک خود متصل کند. غرب از مدتها پیش، روسیه را با تحریمهای گسترده و اکنون گستردهتر تهدید کرده است. مهلت یکهفتهای غرب به روسیه چاره کار نیست. زیرا «مسکو» هر طور میخواهد عمل میکند. همه کشورهایی که در رویارویی با کشورگشایی
روسیه سکوت کردهاند، به ناامنی و قلدرمآبی قدرتها در آینده مهر تایید میزنند. جامعه جهانی باید در برابر اشغال سرزمینها از سوی هر کشوری و در هر نقطهای اعتراض و اجماع جهانی باید با آن برخورد کند. زمان تغییر ساختار سازمانملل فرارسیده است؛ ساختاری که هم دوره آن سپری شده و هم ناکارآمدی آن به اثبات رسیده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.