|

لزوم حرکت‌های جمعی در هویت‌بخشی صنفی

عسل عباسیان: زمانی نه‌چندان‌دور و نه‌چندان‌نزدیک، شهریورهای تهران به کنسرت‌هایش معروف بود. از این هفته هم اتفاق خوبی افتاده است، خانه موسیقی با همکاری برخی چهره‌های جوان‌تر صنف خود نظیر همایون شجریان، علیرضا قربانی و برادران پورناظری توانسته «جشنواره موسیقی تهران» را از 12 تا 18 شهریور برگزار کند؛ جشنواره‌ای که هدفش تقویت منابع مالی این صنف و توجه به کپی‌رایت است. نتیجه آن هم منجر شده به هفته‌ای پرشکوه برای جشن پانزدهمین ‌سالگرد تاسیس خانه موسیقی. فعالیت صنفی یا امکان توجه به معضلات حرفه‌ای این‌روزها گسترش یافته و به همین سبب به‌سراغ سه چهره رفته‌ایم تا از آنها بپرسیم اتفاقاتی نظیر جشنواره‌ای که خانه موسیقی متولی آن است، آیا تاثیری در هویت‌بخشی به اصناف دارد؟

ابراهیم حقیقی . گرافیست
رفتاری نظیر رفتار خانه موسیقی، نتیجه یک نقیصه است که در سال‌های گذشته پیش آمد. اگر همه‌چیز عادی و طبیعی و درست حرکت می‌کرد، صنف و تداوم حیاتش نیاز به حرکت‌های به‌یک‌باره و خلق‌الساعه‌ای یا پرشور نداشت. چنین رفتاری ناگزیر از یک روند ناقص در سال‌های اخیر بوده. به‌نظرم باید رفتارهایی با آینده‌نگری بیشتر و بنیادین‌تر برای تحقق آرمان‌های صنفی در نظر داشت. البته بحث من فقط صنف اهالی موسیقی نیست، من ماجرا را به همه اصناف تعمیم می‌دهم. اتفاقی نظیر اتفاق خانه موسیقی، به گمان من به اصناف هویت نمی‌بخشد و تنها به عبور از بحران کمک می‌کند. اتفاقاتی از این دست، فقط یک مداوای موقت است. اهالی هر صنف باید به فکر این باشند که چطور می‌توانند برای تامین بودجه و هویت‌بخشی به صنف خود، راه مداوم‌تری را در پیش گیرند.

علیرضا داوودنژاد . کارگردان
باتوجه به اینکه بازار کالاهای فرهنگی در کشور به‌شدت صدمه خورده و چرخش سرمایه‌گذاری، تولید و توزیع محصولات فرهنگی از قاعده‌مندی و امنیت و اطلاع‌رسانی کافی برخوردار نیست و این به معضلات مختلفی در ارتباط هنرمندان با جامعه و هنرمندان با اصناف خود و حتی در زندگی خصوصی آنها انجامیده، هر نوع فعالیتی که باعث انسجام و قوام اصناف شود و آنها را در ارتباط نزدیک‌تری با مخاطبان قرار دهد و نهایتا بتواند به ترمیم و بازسازی بازار کالاهای فرهنگی بینجامد، حتما حرکت مثبتی است و به‌نظر می‌رسد این اقدام هم در جهت چنین گرایشی اتفاق می‌افتد.

محسن امیریوسفی . کارگردان
حرکتی که اهالی موسیقی متولی آن هستند، حرکت قابل‌تحسینی است و فکر می‌کنم یک مقدار شاید باید برای اهالی سینما هم آموزنده باشد چون می‌بینیم که در سینما اوضاع در مدت این یک‌سال تغییری نکرده ولی به‌طور کلی خوشحالم که هفت هنر موجود، به فکر احیای هویت صنفی خود هستند و خوشحالم که حال اهالی موسیقی اندکی بهتر شده چون برگزاری چنین جشنواره‌ای نشان می‌دهد حال آنها از اهالی سینما بهتر است. اینکه طی یک حرکت صنفی چند گروه متفاوت در کنار هم حرکتی جمعی می‌کنند، به‌نظرم باید الگویی برای سینمایی‌ها و سایر اصناف باشد. در این چندماهه هم در این صنف اتفاقات خیلی خوبی افتاده و همین همگروه‌شدن افراد با سلیقه‌های مختلف، تحت نام صنف، یکی از این نشانه‌های بهبود فضا در بین اهالی موسیقی است. و مطمئنا چنین حرکتی حال بهتری را به‌زودی برای آنها در پی دارد؛ حال خوبی که امیدوارم به سینما و هنرهای دیگر هم سرایت کند.
عسل عباسیان: زمانی نه‌چندان‌دور و نه‌چندان‌نزدیک، شهریورهای تهران به کنسرت‌هایش معروف بود. از این هفته هم اتفاق خوبی افتاده است، خانه موسیقی با همکاری برخی چهره‌های جوان‌تر صنف خود نظیر همایون شجریان، علیرضا قربانی و برادران پورناظری توانسته «جشنواره موسیقی تهران» را از 12 تا 18 شهریور برگزار کند؛ جشنواره‌ای که هدفش تقویت منابع مالی این صنف و توجه به کپی‌رایت است. نتیجه آن هم منجر شده به هفته‌ای پرشکوه برای جشن پانزدهمین ‌سالگرد تاسیس خانه موسیقی. فعالیت صنفی یا امکان توجه به معضلات حرفه‌ای این‌روزها گسترش یافته و به همین سبب به‌سراغ سه چهره رفته‌ایم تا از آنها بپرسیم اتفاقاتی نظیر جشنواره‌ای که خانه موسیقی متولی آن است، آیا تاثیری در هویت‌بخشی به اصناف دارد؟

ابراهیم حقیقی . گرافیست
رفتاری نظیر رفتار خانه موسیقی، نتیجه یک نقیصه است که در سال‌های گذشته پیش آمد. اگر همه‌چیز عادی و طبیعی و درست حرکت می‌کرد، صنف و تداوم حیاتش نیاز به حرکت‌های به‌یک‌باره و خلق‌الساعه‌ای یا پرشور نداشت. چنین رفتاری ناگزیر از یک روند ناقص در سال‌های اخیر بوده. به‌نظرم باید رفتارهایی با آینده‌نگری بیشتر و بنیادین‌تر برای تحقق آرمان‌های صنفی در نظر داشت. البته بحث من فقط صنف اهالی موسیقی نیست، من ماجرا را به همه اصناف تعمیم می‌دهم. اتفاقی نظیر اتفاق خانه موسیقی، به گمان من به اصناف هویت نمی‌بخشد و تنها به عبور از بحران کمک می‌کند. اتفاقاتی از این دست، فقط یک مداوای موقت است. اهالی هر صنف باید به فکر این باشند که چطور می‌توانند برای تامین بودجه و هویت‌بخشی به صنف خود، راه مداوم‌تری را در پیش گیرند.

علیرضا داوودنژاد . کارگردان
باتوجه به اینکه بازار کالاهای فرهنگی در کشور به‌شدت صدمه خورده و چرخش سرمایه‌گذاری، تولید و توزیع محصولات فرهنگی از قاعده‌مندی و امنیت و اطلاع‌رسانی کافی برخوردار نیست و این به معضلات مختلفی در ارتباط هنرمندان با جامعه و هنرمندان با اصناف خود و حتی در زندگی خصوصی آنها انجامیده، هر نوع فعالیتی که باعث انسجام و قوام اصناف شود و آنها را در ارتباط نزدیک‌تری با مخاطبان قرار دهد و نهایتا بتواند به ترمیم و بازسازی بازار کالاهای فرهنگی بینجامد، حتما حرکت مثبتی است و به‌نظر می‌رسد این اقدام هم در جهت چنین گرایشی اتفاق می‌افتد.

محسن امیریوسفی . کارگردان
حرکتی که اهالی موسیقی متولی آن هستند، حرکت قابل‌تحسینی است و فکر می‌کنم یک مقدار شاید باید برای اهالی سینما هم آموزنده باشد چون می‌بینیم که در سینما اوضاع در مدت این یک‌سال تغییری نکرده ولی به‌طور کلی خوشحالم که هفت هنر موجود، به فکر احیای هویت صنفی خود هستند و خوشحالم که حال اهالی موسیقی اندکی بهتر شده چون برگزاری چنین جشنواره‌ای نشان می‌دهد حال آنها از اهالی سینما بهتر است. اینکه طی یک حرکت صنفی چند گروه متفاوت در کنار هم حرکتی جمعی می‌کنند، به‌نظرم باید الگویی برای سینمایی‌ها و سایر اصناف باشد. در این چندماهه هم در این صنف اتفاقات خیلی خوبی افتاده و همین همگروه‌شدن افراد با سلیقه‌های مختلف، تحت نام صنف، یکی از این نشانه‌های بهبود فضا در بین اهالی موسیقی است. و مطمئنا چنین حرکتی حال بهتری را به‌زودی برای آنها در پی دارد؛ حال خوبی که امیدوارم به سینما و هنرهای دیگر هم سرایت کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.