|

نخستین ازدواج

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

آيا استالين قصد داشت احساس خوبي در خانواده ‌برانگيزد و خود را به صورت يک داماد آينده و فردي نمونه جلوه دهد؟ چگونه مي‌توان باور کرد که اين جوان لاابالي قدکوتاه با آن صورت معروف آبله‌رويي که داشت عاشق اکاتريناي زيبا شده باشد؟ اما استالين يک ابزار مخفي و مهم داشت: رومانتيک بود و گاه قصايدي مي‌سرود. براي او مي‌خواند: «وقتي ماه تابان در آسمان لاجورد پرسه مي‌زند/ و نورش را بر ما مي‌پاشد/ يا در افق لاجوردي به رقص درمي‌آيد/ وقتي ترانه‌خواني بلبل شروع شده و چهچهه‌اش را در هوا مي‌پراکند/ وقتي صداي ني از کوه‌هاي دور شنيده مي‌شود... آن زماني است که ابر‌هاي اندوه قلبم را در هم مي‌فشرد.»
در جولاي سال 1906 پس از بازگشت از استکهلم که در يک کنفرانس حزب کمونيسم شرکت کرده بود، استالين تصميم گرفت قدمي تازه بردارد. خواهر اکاترينا چيزي نمانده بود که او را نشناسد. در استکهلم، رفقا او را بردند تا يک دست لباس برايش بخرند. همراه با يک کلاه پوست و... شبيه يک مرد اروپايي واقعي شده بود. مي‌گويد: «اولين‌بار بود که او را در يک لباس شيک مي‌ديديم.» بعد از آن قصيده‌ها، جوزف توانسته بود تيرش را به هدف بزند. همان شب، سوسو (استالين) و کاتو (اکاترينا) توانستند احساسات متقابلشان را با خانواده‌هايشان در ميان بگذارند. روز بعد، استالين به رفقايش گفت: «من و کاتو امشب عروسي مي‌کنيم. شما هم به جشن دعوت هستيد. همين امشب در خانه ما.» سوسو مردي بود که نمي‌توانست صبر کند. دخترک او را مانند يک معبود مي‌پرستيد. کاملا مفتون افکار و شخصيت او شده بود. درعين حال مي‌دانست که او خلق نيرومندي دارد و بارها مساله اصلي‌اش بوده که اولويت‌هاي او را تعيين کرده است. اکاترينا صادق، خوشفکر و آزاده بود. در همان حال مي‌توانست به او کمک کرده يا براي سوسياليست‌هاي‌دموکرات پول جمع کند. يا براي مثال بعد از درگيري با قفقازي‌ها مجروحان را درمان کند. حتي با وجودي که استالين را به‌عنوان يک دزد مسلح و کاملا کافر مي‌شناخت درعين حال مي‌خواست واقعا با او ازدواج کند. در کليسا با يک دامن سفيد حاضر شد.
استالين نيز آماده بود تا براي او هر کاري لازم باشد انجام دهد. حتي اگر عبور از راهرو مياني کليسا باشد. اما کشيش‌ها عقد ازدواج آن دو را نمي‌پذيرفتند. زيرا او نامي مستعار و شناسنامه جعلي داشت: ديه‌گو کاشفيلي.
سرانجام دامادشان کشيشي را پيدا کرد. او از دوران مدرسه «گوري براي کشيشان» استالين را مي‌شناخت. چون مادرش مي‌خواست او کشيش شود اما به‌زودي استالين با ترک درس و مدرسه سر از دزدي مسلحانه درآورد. به‌هرحال آن کشيش پذيرفت که عقدشان کند.
به اين ترتيب، شب 15 جولاي 1906 بود که سوسو و کاتو در زير نور شمع‌هاي کليساي «قديس نينا» با حضور تعدادي از افراد خانواده و دوستان به صورت رسمي زن و شوهر شدند. استالين دوباره به همان خلق‌وخوي سابق خود بازگشته بود: ديگر آن لباس زيبايش را نپوشيده بود. در عوض لباس‌هايي پاره‌پوره به تن داشت. مراسم در فضايي ديني و در ميان خنده‌هاي حضار برگزار شد. به‌خصوص استالين که در کل آن جايگاه و مکان را مناسب حال خود نمي‌ديد.
وليمه عروسي در منزل خواهر کاتو يعني الکساندرا ملقب به «ساشيکو» صرف شد. آنجا سوسو دوباره با صداي نازکش شروع به خواندن شعري کرد. در آخر، درحالي که خودش را به کوچه علي‌چپ مي‌زد گفت: «پس اين پليس‌هاي کودن کجا هستند؟ همه افراد تحت‌نظر منطقه اينجا جمع شده‌اند. مي‌توانند يک‌باره بريزند و ما را مثل يک‌گله بز با خود ببرند!»
ادامه دارد
آيا استالين قصد داشت احساس خوبي در خانواده ‌برانگيزد و خود را به صورت يک داماد آينده و فردي نمونه جلوه دهد؟ چگونه مي‌توان باور کرد که اين جوان لاابالي قدکوتاه با آن صورت معروف آبله‌رويي که داشت عاشق اکاتريناي زيبا شده باشد؟ اما استالين يک ابزار مخفي و مهم داشت: رومانتيک بود و گاه قصايدي مي‌سرود. براي او مي‌خواند: «وقتي ماه تابان در آسمان لاجورد پرسه مي‌زند/ و نورش را بر ما مي‌پاشد/ يا در افق لاجوردي به رقص درمي‌آيد/ وقتي ترانه‌خواني بلبل شروع شده و چهچهه‌اش را در هوا مي‌پراکند/ وقتي صداي ني از کوه‌هاي دور شنيده مي‌شود... آن زماني است که ابر‌هاي اندوه قلبم را در هم مي‌فشرد.»
در جولاي سال 1906 پس از بازگشت از استکهلم که در يک کنفرانس حزب کمونيسم شرکت کرده بود، استالين تصميم گرفت قدمي تازه بردارد. خواهر اکاترينا چيزي نمانده بود که او را نشناسد. در استکهلم، رفقا او را بردند تا يک دست لباس برايش بخرند. همراه با يک کلاه پوست و... شبيه يک مرد اروپايي واقعي شده بود. مي‌گويد: «اولين‌بار بود که او را در يک لباس شيک مي‌ديديم.» بعد از آن قصيده‌ها، جوزف توانسته بود تيرش را به هدف بزند. همان شب، سوسو (استالين) و کاتو (اکاترينا) توانستند احساسات متقابلشان را با خانواده‌هايشان در ميان بگذارند. روز بعد، استالين به رفقايش گفت: «من و کاتو امشب عروسي مي‌کنيم. شما هم به جشن دعوت هستيد. همين امشب در خانه ما.» سوسو مردي بود که نمي‌توانست صبر کند. دخترک او را مانند يک معبود مي‌پرستيد. کاملا مفتون افکار و شخصيت او شده بود. درعين حال مي‌دانست که او خلق نيرومندي دارد و بارها مساله اصلي‌اش بوده که اولويت‌هاي او را تعيين کرده است. اکاترينا صادق، خوشفکر و آزاده بود. در همان حال مي‌توانست به او کمک کرده يا براي سوسياليست‌هاي‌دموکرات پول جمع کند. يا براي مثال بعد از درگيري با قفقازي‌ها مجروحان را درمان کند. حتي با وجودي که استالين را به‌عنوان يک دزد مسلح و کاملا کافر مي‌شناخت درعين حال مي‌خواست واقعا با او ازدواج کند. در کليسا با يک دامن سفيد حاضر شد.
استالين نيز آماده بود تا براي او هر کاري لازم باشد انجام دهد. حتي اگر عبور از راهرو مياني کليسا باشد. اما کشيش‌ها عقد ازدواج آن دو را نمي‌پذيرفتند. زيرا او نامي مستعار و شناسنامه جعلي داشت: ديه‌گو کاشفيلي.
سرانجام دامادشان کشيشي را پيدا کرد. او از دوران مدرسه «گوري براي کشيشان» استالين را مي‌شناخت. چون مادرش مي‌خواست او کشيش شود اما به‌زودي استالين با ترک درس و مدرسه سر از دزدي مسلحانه درآورد. به‌هرحال آن کشيش پذيرفت که عقدشان کند.
به اين ترتيب، شب 15 جولاي 1906 بود که سوسو و کاتو در زير نور شمع‌هاي کليساي «قديس نينا» با حضور تعدادي از افراد خانواده و دوستان به صورت رسمي زن و شوهر شدند. استالين دوباره به همان خلق‌وخوي سابق خود بازگشته بود: ديگر آن لباس زيبايش را نپوشيده بود. در عوض لباس‌هايي پاره‌پوره به تن داشت. مراسم در فضايي ديني و در ميان خنده‌هاي حضار برگزار شد. به‌خصوص استالين که در کل آن جايگاه و مکان را مناسب حال خود نمي‌ديد.
وليمه عروسي در منزل خواهر کاتو يعني الکساندرا ملقب به «ساشيکو» صرف شد. آنجا سوسو دوباره با صداي نازکش شروع به خواندن شعري کرد. در آخر، درحالي که خودش را به کوچه علي‌چپ مي‌زد گفت: «پس اين پليس‌هاي کودن کجا هستند؟ همه افراد تحت‌نظر منطقه اينجا جمع شده‌اند. مي‌توانند يک‌باره بريزند و ما را مثل يک‌گله بز با خود ببرند!»
ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.