|

ادامه مسیر اردوغانیسم

«آغاز عصر جدید»؛ این شعار «رجب طیب اردوغان» است کسی که اکنون کرسی ریاست‌جمهوری ترکیه را در دست دارد؛ فردی که «احمد داووداوغلو» وزیر خارجه‌اش را بر صندلی نخست‌وزیری این کشور نشاند تا کار برای تغییر قانون‌اساسی هموارتر شود. اردوغان، بعد از آن نیز خواستار نوشدن ریاست حزب «عدالت و توسعه» در ترکیه شد، اما این دعوت اردوغان در واقع فریبی بیش برای حذف برخی از مبارزان قدیمی نبود، از این‌رو با این اقدام اردوغان تمام رقبایی که می‌توانستند در قبال نفوذ جریان او بایستند را کنار زد و صفحه تازه‌ای از معادله جدید سیاسی در ترکیه پدید آورد. اکنون نیز اوغلو، «مولود چاووش‌ اوغلو» را به عنوان وزیرخارجه انتخاب و «علی باباجان» را در سمت معاونت نخست‌وزیری ابقا کرد تا اردوغان بتواند راه «ترکیه جدید» را سریع‌تر از گذشته طی کند. تعیین و انتصاب داووداوغلو به عنوان رییس جدید حزب حاکم ترکیه و نخست‌وزیری این کشور درواقع به‌مثابه اصلاح شکل دولت جدید ترکیه به شمار نمی‌آید، حتی به‌مثابه تغییر در مرحله آتی دولت ترکیه هم به شمار نمی‌آید، بلکه عکس آن باید گفت تعیین چنین خلیفه‌ای برای اردوغان به‌مثابه تصمیم رییس‌جمهوری منتخب این کشور برای ادامه راه و مسیر اردوغانیسم در عرصه سیاست داخلی و حتی در عرصه سیاست خارجی ترکیه است، چرا که باید گفت اردوغان و داووداوغلو در واقع مسوول اداره سیاست خارجی ترکیه بودند و سیاست خارجی ترکیه بر دوبال این دوسیاستمدار اداره می‌شده است. تعیین داووداوغلو در حقیقت به این معنی است که ترکیه با مسوولیت‌های جدیدی که بین اردوغان و داووداوغلو تقسیم شده سعی دارد همان راه قدیمی خود یعنی ادامه مسیر پرپیچ‌وخم گذر در بین باتلاق‌های سابق را ادامه دهد. اما این به‌مثابه گامی در جهت شکستن محدودیت‌های سابق و تخطی از مسیر عثمانی در نظر گرفته‌شده برای ترکیه تلقی می‌شود. در حقیقت آغاز خلافت داووداوغلو پیروزی قطعی سیاست تکروی اردوغانیسم است؛ چرا که اوغلو در واقع مجری بی‌چون‌وچرای فرمان‌های اردوغان است و تمام خواسته‌ها و تمایلات او را بدون بحث اجرا می‌کند. اما باید گفت اردوغان و اوغلو تنها یک‌سال زمان دارند تا مسیر قطار سیاسی ترکیه را تغییر دهند. پیامدها و بازتاب سیاست‌های این‌دو در این یک‌سال یعنی تا زمان برگزاری انتخابات پارلمانی در بهار آینده، ‌نه‌تنها حزب حاکم عدالت و توسعه بلکه دولت جدید آنکارا را تحت تاثیر قرار خواهد داد و تا آن زمان نه اردوغان و نه اوغلو از گزند انتقادها و اتهامات به دور نخواهند بود.
منبع السفیر
«آغاز عصر جدید»؛ این شعار «رجب طیب اردوغان» است کسی که اکنون کرسی ریاست‌جمهوری ترکیه را در دست دارد؛ فردی که «احمد داووداوغلو» وزیر خارجه‌اش را بر صندلی نخست‌وزیری این کشور نشاند تا کار برای تغییر قانون‌اساسی هموارتر شود. اردوغان، بعد از آن نیز خواستار نوشدن ریاست حزب «عدالت و توسعه» در ترکیه شد، اما این دعوت اردوغان در واقع فریبی بیش برای حذف برخی از مبارزان قدیمی نبود، از این‌رو با این اقدام اردوغان تمام رقبایی که می‌توانستند در قبال نفوذ جریان او بایستند را کنار زد و صفحه تازه‌ای از معادله جدید سیاسی در ترکیه پدید آورد. اکنون نیز اوغلو، «مولود چاووش‌ اوغلو» را به عنوان وزیرخارجه انتخاب و «علی باباجان» را در سمت معاونت نخست‌وزیری ابقا کرد تا اردوغان بتواند راه «ترکیه جدید» را سریع‌تر از گذشته طی کند. تعیین و انتصاب داووداوغلو به عنوان رییس جدید حزب حاکم ترکیه و نخست‌وزیری این کشور درواقع به‌مثابه اصلاح شکل دولت جدید ترکیه به شمار نمی‌آید، حتی به‌مثابه تغییر در مرحله آتی دولت ترکیه هم به شمار نمی‌آید، بلکه عکس آن باید گفت تعیین چنین خلیفه‌ای برای اردوغان به‌مثابه تصمیم رییس‌جمهوری منتخب این کشور برای ادامه راه و مسیر اردوغانیسم در عرصه سیاست داخلی و حتی در عرصه سیاست خارجی ترکیه است، چرا که باید گفت اردوغان و داووداوغلو در واقع مسوول اداره سیاست خارجی ترکیه بودند و سیاست خارجی ترکیه بر دوبال این دوسیاستمدار اداره می‌شده است. تعیین داووداوغلو در حقیقت به این معنی است که ترکیه با مسوولیت‌های جدیدی که بین اردوغان و داووداوغلو تقسیم شده سعی دارد همان راه قدیمی خود یعنی ادامه مسیر پرپیچ‌وخم گذر در بین باتلاق‌های سابق را ادامه دهد. اما این به‌مثابه گامی در جهت شکستن محدودیت‌های سابق و تخطی از مسیر عثمانی در نظر گرفته‌شده برای ترکیه تلقی می‌شود. در حقیقت آغاز خلافت داووداوغلو پیروزی قطعی سیاست تکروی اردوغانیسم است؛ چرا که اوغلو در واقع مجری بی‌چون‌وچرای فرمان‌های اردوغان است و تمام خواسته‌ها و تمایلات او را بدون بحث اجرا می‌کند. اما باید گفت اردوغان و اوغلو تنها یک‌سال زمان دارند تا مسیر قطار سیاسی ترکیه را تغییر دهند. پیامدها و بازتاب سیاست‌های این‌دو در این یک‌سال یعنی تا زمان برگزاری انتخابات پارلمانی در بهار آینده، ‌نه‌تنها حزب حاکم عدالت و توسعه بلکه دولت جدید آنکارا را تحت تاثیر قرار خواهد داد و تا آن زمان نه اردوغان و نه اوغلو از گزند انتقادها و اتهامات به دور نخواهند بود.
منبع السفیر

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.