مداخله نظامی و برنامهای گستردهتر
کییر گیلس . محقق مرکز مطالعات بحران دانشگاه اکسفورد
گروه جهان: نگرانیها درباره نقش روسیه در شرق اوکراین در کییف و غرب بالا گرفته است. اما سوال این است که ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه به دنبال رسیدن به چه چیزی است؟ روشن است که روسیه درباره حضور نیروها و تجهیزات نظامی خود در شرق اوکراین اعتماد به نفس زیادی داشته و کمتر محتاط بوده است. همزمان با دیدهشدن تانکهای روسی و گزارشها درباره دستگیری و حتی کشتهشدن چتربازان روسی توسط اوکراین «در حالی که در حال انجام وظیفه بودند»، بیانیههای رهبران جداییطلب نیز به میزان زیادی تغییر کرده است. رهبران جداییطلبان پس از ماهها درخواست کمک از روسیه، حالا میگویند که بدون کمک خارجی هم میتوانند ادامه دهند. همه اینها نشان میدهد برنامهریزان روسی احساس میکردند که وضعیت نظامی جداییطلبان با حمایت روسیه به اندازه کافی خوب بوده که به کمکهای مستقیمتر نیازی نیست. در زمان الحاق کریمه به روسیه در ماه مارس، ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه و دیگران استقرار نیروهای روسی در آنجا را انکار کردند اما پس از مدتی این موضوع تایید شد. انکار دخالت نظامی روسیه در بقیه اوکراین هم ممکن است بهزودی در راستای هدفی کنار گذاشته شود. در
برخی موارد، اخباری که بیرون میآید شبیه مداخله شوروی در افغانستان در دهه 80 است. اخبار روسیه کنونی، کاملا مانند زمان اتحاد جماهیر شوروی نیست اما روسهای معمولی این بار هم در رسانههای خود تصویر متفاوتی به نسبت آنچه در واقعیت اتفاق میافتد، میبینند. در حال حاضر، سازمانهای رفاهی ارتش مانند «کمیته مادران سربازان» برای سریعتر کردن روند بالابردن آگاهی عمومی در صحنه هستند. با این حال خشونت و تهدید علیه روزنامهنگارانی که زوایای سری خبر چتربازان را گزارش کردند، نشان میدهد روسیه همچنان میخواهد خبر حقیقی را لاپوشانی کند. در این میان گام بعدی روسیه در شرق اوکراین همچنان یک سوال بیجواب است. یکی از نگرانیها این است که مداخله مستقیم نیروهای روسی شرایط را برای مداخله بشردوستانه روسیه با استفاده از «نیروهای حافظ صلح» فراهم کند. بر اساس گزارشی که هفته گذشته منتشر شد؛ روسیه پنجهزار نیروی قوی حافظ صلح را بر پایه واحدهای نیروی هوایی تشکیل داد. با این حال ترجمه این نیروهای خط مقدم بهعنوان «حافظ صلح» میتواند گمراهکننده باشد. کلمه روسی«mirotvorcheskiy» به کلمه «صلح ساز» نزدیکتر است و از ایده غربیها که نیروهای حافظ
صلح را بهعنوان افرادی موثر پس از جنگ میدانند، دور است. روسیه حمله خود به گرجستان در سال 2008 را هم بهعنوان «عملیاتی برای به اجرا درآوردن صلح در گرجستان» مطرح کرد. هفته گذشته در مکالمهای تلفنی با یکی از ژنرالهای ارتش روسیه، در مورد بحران اوکراین بحث کردم. او در مورد تاکید ناگهانی روی نیروهای حافظ صلح توضیح داد. به گفته او روسیه به نیروهای حافظ صلح نیاز دارد چرا که این تنها راهی است که شما میتوانید نیروهای خود را در سراسر مرزهای کشور مستقر کنید در حالیکه همه از دیدن آنها رضایت داشته باشند. در حال حاضر این موضوع قطعا یکی از گزینههایی است که روسیه به آن فکر میکند.
منبع: بیبیسی
گروه جهان: نگرانیها درباره نقش روسیه در شرق اوکراین در کییف و غرب بالا گرفته است. اما سوال این است که ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه به دنبال رسیدن به چه چیزی است؟ روشن است که روسیه درباره حضور نیروها و تجهیزات نظامی خود در شرق اوکراین اعتماد به نفس زیادی داشته و کمتر محتاط بوده است. همزمان با دیدهشدن تانکهای روسی و گزارشها درباره دستگیری و حتی کشتهشدن چتربازان روسی توسط اوکراین «در حالی که در حال انجام وظیفه بودند»، بیانیههای رهبران جداییطلب نیز به میزان زیادی تغییر کرده است. رهبران جداییطلبان پس از ماهها درخواست کمک از روسیه، حالا میگویند که بدون کمک خارجی هم میتوانند ادامه دهند. همه اینها نشان میدهد برنامهریزان روسی احساس میکردند که وضعیت نظامی جداییطلبان با حمایت روسیه به اندازه کافی خوب بوده که به کمکهای مستقیمتر نیازی نیست. در زمان الحاق کریمه به روسیه در ماه مارس، ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه و دیگران استقرار نیروهای روسی در آنجا را انکار کردند اما پس از مدتی این موضوع تایید شد. انکار دخالت نظامی روسیه در بقیه اوکراین هم ممکن است بهزودی در راستای هدفی کنار گذاشته شود. در
برخی موارد، اخباری که بیرون میآید شبیه مداخله شوروی در افغانستان در دهه 80 است. اخبار روسیه کنونی، کاملا مانند زمان اتحاد جماهیر شوروی نیست اما روسهای معمولی این بار هم در رسانههای خود تصویر متفاوتی به نسبت آنچه در واقعیت اتفاق میافتد، میبینند. در حال حاضر، سازمانهای رفاهی ارتش مانند «کمیته مادران سربازان» برای سریعتر کردن روند بالابردن آگاهی عمومی در صحنه هستند. با این حال خشونت و تهدید علیه روزنامهنگارانی که زوایای سری خبر چتربازان را گزارش کردند، نشان میدهد روسیه همچنان میخواهد خبر حقیقی را لاپوشانی کند. در این میان گام بعدی روسیه در شرق اوکراین همچنان یک سوال بیجواب است. یکی از نگرانیها این است که مداخله مستقیم نیروهای روسی شرایط را برای مداخله بشردوستانه روسیه با استفاده از «نیروهای حافظ صلح» فراهم کند. بر اساس گزارشی که هفته گذشته منتشر شد؛ روسیه پنجهزار نیروی قوی حافظ صلح را بر پایه واحدهای نیروی هوایی تشکیل داد. با این حال ترجمه این نیروهای خط مقدم بهعنوان «حافظ صلح» میتواند گمراهکننده باشد. کلمه روسی«mirotvorcheskiy» به کلمه «صلح ساز» نزدیکتر است و از ایده غربیها که نیروهای حافظ
صلح را بهعنوان افرادی موثر پس از جنگ میدانند، دور است. روسیه حمله خود به گرجستان در سال 2008 را هم بهعنوان «عملیاتی برای به اجرا درآوردن صلح در گرجستان» مطرح کرد. هفته گذشته در مکالمهای تلفنی با یکی از ژنرالهای ارتش روسیه، در مورد بحران اوکراین بحث کردم. او در مورد تاکید ناگهانی روی نیروهای حافظ صلح توضیح داد. به گفته او روسیه به نیروهای حافظ صلح نیاز دارد چرا که این تنها راهی است که شما میتوانید نیروهای خود را در سراسر مرزهای کشور مستقر کنید در حالیکه همه از دیدن آنها رضایت داشته باشند. در حال حاضر این موضوع قطعا یکی از گزینههایی است که روسیه به آن فکر میکند.
منبع: بیبیسی
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.