|

صف خانم‌ها در کرملین

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

لنین بسیار متاثر بود. درکنارش الکساندرا و نادیا ایستاده و هر دو گریه می‌کردند. کسی چه می‌داند کدام‌یک از آن سه‌نفر محزون‌تر بود. آنجلیکا بالابانف هم در این مراسم حضور داشت؛ کسی که ورود ایناسیا به محیط رهبران شوروی برایش قابل‌قبول نبود. نزدیک بود لنین را به‌خاطر شدت اندوهی که داشت نشناسد. می‌گوید: «نه‌فقط چهره‌اش، بلکه تمام پیکرش بیانگر یک اندوه بزرگ بود. تا آنجا که چیزی نمانده بود او را نشناسم. روشن بود که می‌خواهد با غم‌هایش تنها باشد. به نظر می‌رسید فروشکسته است. کلاهش تقریبا تمام صورتش را پوشانده بود. چشم‌هایش غرق در اشک بود و او به‌سختی آنها را مهار کرده بود.» الکساندرا کولونتای نیز چیزی جز این اندوه و غم ندیده بود. می‌گوید: «چشم‌هایش را بسته و راه می‌رفت. هرلحظه انتظار داشتیم که بیفتد.»
نادیا آشکارا می‌گریست. به رفیقش بسیار احترام می‌گذاشت. خود با دست خودش مرگ‌ومیر رفقایش را که بخشی از زندگی‌اش بود نوشت. لنین و نادیا، آندره را مانند فرزند خود دانسته و برایش قیم به‌حساب می‌آمدند. در تمام دوران استالین نیز خانواده آرماند احترام خودش را داشت. آنها مزرعه بزرگشان در پوشکینو را داشتند. همچنین آپارتمانشان را در خیابان «ماناج». این آپارتمان را لنین بعد از انقلاب به ایناسیا داد. بنیانگذار شوروی این زندگی را به او بخشید تا بعدها از آسیب جانشینش یعنی استالین در امان باشد: شخصیت ایناسیا، معشوقه محبوب بنیانگذار کمونیسم غیرقابل‌سرزنش است.
منشی‌های مخصوص
ماه می‌ سال1921 کاخ کرملین. ولادیمیر تب کرد. زنان لنین با مهارت تمام امور دولت جدید سوسیالیستی را مدیریت می‌کردند. بعد از خون‌دماغی که شد و یک‌سال‌ونیم او را فلج کرد، این کمک شدت پیدا کرد. لنین تقریبا از نیمه راست بدنش محروم شده بود. بعضی‌وقت‌ها حتی قادر به تکلم نبود. نوشتن و کار که دیگر هیچ. بعد از یک‌دوره کناره‌گیری کامل از هرکاری، پزشکان به او اجازه دادند تا فعالیت‌هایش را با شیوه املاکردن از سر بگیرد. اما این وسط فقط زنان بودند که به‌دلیل امانتداری و اطمینانی که به آنها داشت این کارها را انجام می‌دادند: همسرش نادیا، خواهرش ماریا، منشی او فوتیاوا. طبعا به محض رسیدن لنین به کرملین و کسب قدرت، یک گردان منشی برای خود گرفت. یکی از آنها لیدیا الکساندروونا منشی اصلی او بود. وی مسوولیت پذیرایی از میهمانان خارجی را برعهده داشت. نادیا علیوویا، همسر جوان استالین یکی دیگر از آنها بود. این مجموعه خیلی کارها را سامان می‌دادند و به لنین که در راس یک دولت ورشکسته و در آستانه جنگ داخلی قرار داشت، کمک می‌کردند.
قدرت لنین روزبه‌روز تحلیل می‌رفت. جانشینان دورسرش می‌چرخیدند. تروتسکی و زینووات به ریاست حزب طمع بسته بودند. استالین، ابتکارعمل‌های تندی داشت. او نیز همین فکرها را درسر می‌پخت البته با راهکارهای دیگری. احترام لنین را همیشه نگه می‌داشت. دیگر آن «پیرمرد» قادر به اداره امور نبود.
ادامه دارد...
لنین بسیار متاثر بود. درکنارش الکساندرا و نادیا ایستاده و هر دو گریه می‌کردند. کسی چه می‌داند کدام‌یک از آن سه‌نفر محزون‌تر بود. آنجلیکا بالابانف هم در این مراسم حضور داشت؛ کسی که ورود ایناسیا به محیط رهبران شوروی برایش قابل‌قبول نبود. نزدیک بود لنین را به‌خاطر شدت اندوهی که داشت نشناسد. می‌گوید: «نه‌فقط چهره‌اش، بلکه تمام پیکرش بیانگر یک اندوه بزرگ بود. تا آنجا که چیزی نمانده بود او را نشناسم. روشن بود که می‌خواهد با غم‌هایش تنها باشد. به نظر می‌رسید فروشکسته است. کلاهش تقریبا تمام صورتش را پوشانده بود. چشم‌هایش غرق در اشک بود و او به‌سختی آنها را مهار کرده بود.» الکساندرا کولونتای نیز چیزی جز این اندوه و غم ندیده بود. می‌گوید: «چشم‌هایش را بسته و راه می‌رفت. هرلحظه انتظار داشتیم که بیفتد.»
نادیا آشکارا می‌گریست. به رفیقش بسیار احترام می‌گذاشت. خود با دست خودش مرگ‌ومیر رفقایش را که بخشی از زندگی‌اش بود نوشت. لنین و نادیا، آندره را مانند فرزند خود دانسته و برایش قیم به‌حساب می‌آمدند. در تمام دوران استالین نیز خانواده آرماند احترام خودش را داشت. آنها مزرعه بزرگشان در پوشکینو را داشتند. همچنین آپارتمانشان را در خیابان «ماناج». این آپارتمان را لنین بعد از انقلاب به ایناسیا داد. بنیانگذار شوروی این زندگی را به او بخشید تا بعدها از آسیب جانشینش یعنی استالین در امان باشد: شخصیت ایناسیا، معشوقه محبوب بنیانگذار کمونیسم غیرقابل‌سرزنش است.
منشی‌های مخصوص
ماه می‌ سال1921 کاخ کرملین. ولادیمیر تب کرد. زنان لنین با مهارت تمام امور دولت جدید سوسیالیستی را مدیریت می‌کردند. بعد از خون‌دماغی که شد و یک‌سال‌ونیم او را فلج کرد، این کمک شدت پیدا کرد. لنین تقریبا از نیمه راست بدنش محروم شده بود. بعضی‌وقت‌ها حتی قادر به تکلم نبود. نوشتن و کار که دیگر هیچ. بعد از یک‌دوره کناره‌گیری کامل از هرکاری، پزشکان به او اجازه دادند تا فعالیت‌هایش را با شیوه املاکردن از سر بگیرد. اما این وسط فقط زنان بودند که به‌دلیل امانتداری و اطمینانی که به آنها داشت این کارها را انجام می‌دادند: همسرش نادیا، خواهرش ماریا، منشی او فوتیاوا. طبعا به محض رسیدن لنین به کرملین و کسب قدرت، یک گردان منشی برای خود گرفت. یکی از آنها لیدیا الکساندروونا منشی اصلی او بود. وی مسوولیت پذیرایی از میهمانان خارجی را برعهده داشت. نادیا علیوویا، همسر جوان استالین یکی دیگر از آنها بود. این مجموعه خیلی کارها را سامان می‌دادند و به لنین که در راس یک دولت ورشکسته و در آستانه جنگ داخلی قرار داشت، کمک می‌کردند.
قدرت لنین روزبه‌روز تحلیل می‌رفت. جانشینان دورسرش می‌چرخیدند. تروتسکی و زینووات به ریاست حزب طمع بسته بودند. استالین، ابتکارعمل‌های تندی داشت. او نیز همین فکرها را درسر می‌پخت البته با راهکارهای دیگری. احترام لنین را همیشه نگه می‌داشت. دیگر آن «پیرمرد» قادر به اداره امور نبود.
ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.