لزوم حمایت از نظام سلامت کشور
راهکار ارتقای پزشکی
احمدرضا جودتی .لزوم حمایت از نظام سلامت کشور راهکار ارتقای پزشکی هرسال، روز پزشک مصادف با سالروز ولادت حکیم تاریخساز در عرصه جهانی فلسفه و علوم پزشکی «بوعلیسینا» بهانهای است تا مردم و مسوولان با نگاه ویژهای قدردان انسانهای فرهیخته و عالم و خدمتگزار عرصه سلامت باشند. اکتفای صرف به تبریک و نکوداشت جامعه پزشکان نمیتواند دستاندرکاران جامعه را از مسایل و مشکلات پیچیده فیمابین پزشکان و مردم و مسوولان غافل سازد، بنابراین توجه به مسایل ذیل در طول سالهای آتی میتواند در آینده، شکوفایی و رشد و ارتقای سلامت مردم را به ارمغان آورد. 1- ابتکار امیدوارکننده دولت امید و اعتدال در شروع طرح تحول سلامت با کاهش هزینههای پرداختی مردم در خدمات بستری و در اولویت قرارگرفتن این مساله برای دولت (باوجود مشکلات فراوان اقتصادی و تحریمهای ناجوانمردانه)، قابلتقدیر و احترام است، اما اگر در کنار این حمایت اقتصادی بیسابقه در 35سال گذشته تمامی دولتها، مدیریت علمی و هوشمندانهای اعمال نشود، نیاز فزاینده عرصه سلامت در آیندهای نهچندان دور، وضع را مجددا به روال سابق برمیگرداند. اجرای اهداف پیشبینیشده در قانون برنامه پنجساله توسعه چهارم و پنجم، نظیر اجرای اصولی طرح پزشک خانواده، سطحبندی خدمات و ارجاع، واقعیکردن تعرفهها و... میتواند کام مردم را با این طرح همچنان شیرین نگه دارد، در غیراینصورت باوجود هزینه نزدیک به چهارهزارو800میلیاردتومان، مردم و ارایهکننده خدمات سلامت، عملا بهرهای ماندگار و درازمدت از این طرح نخواهند داشت. 2- آموزش پزشکی کشور در چنددهه گذشته، از نظر کمیوکیفی، متناسب با نیازهای عرصههای سلامت نبوده و سیستمهای مدیریتی دچار رکود و بهشدت نیازمند بازنگری متناسب با نیازهای علمی و عملی جامعه و دنیاست. توانمندیهای پزشکان عمومی و دورنمای طرح پزشکخانواده و محور اصلی قراردادن این گروه از جامعه پزشکان با محوریت سلامت مردم و نه صرف درمان بیهدف و پرهیز از تولید انبوه و بیهدف نسل جوان، باعث هدررفت منابع انسانی خواهد بود که خسارت آن قابل قیمتگذاری نیست. 3- باوجود مشکلات سیاسی و اقتصادی موجود در چنددهه گذشته و نبود روابط سازمانیافته و منظم علمی با دنیا، جامعه پزشکی رشد فزایندهای در سایه تلاشهای خود و حمایتهای ملی داشته است. با این توسعه و گسترش روابط هدفمند مراکز علمی و دانشگاهی با دنیای درحال پیشرفت شگفتآور در عرصه پزشکی، میتواند ملت بزرگ ایران را در رسیدن به اهداف و رقابت در عرصههای جهانی فعالتر سازد. 4- مدیریتهای علمی، باثبات و به دور از سیاسیکاریها، پشتوانهای عظیم برای ارتقای جامعه پزشکی هستند. ناپایداریهای مدیریتی مخصوصا آنچه که در دهه گذشته سایه سنگین خود را بر دانشگاهها در عرصه سلامت کشور داشت، غیر از رکود، عقبماندگیهای علمی و عملی و جاماندن از غافله رشد و ترقی، ثمره دیگری نخواهد داشت. فوقتخصص جراحی قلب و عروق دانشیار دانشگاه علومپزشکی تبریز
هرسال، روز پزشک مصادف با سالروز ولادت حکیم تاریخساز در عرصه جهانی فلسفه و علوم پزشکی «بوعلیسینا» بهانهای است تا مردم و مسوولان با نگاه ویژهای قدردان انسانهای فرهیخته و عالم و خدمتگزار عرصه سلامت باشند. اکتفای صرف به تبریک و نکوداشت جامعه پزشکان نمیتواند دستاندرکاران جامعه را از مسایل و مشکلات پیچیده فیمابین پزشکان و مردم و مسوولان غافل سازد، بنابراین توجه به مسایل ذیل در طول سالهای آتی میتواند در آینده، شکوفایی و رشد و ارتقای سلامت مردم را به ارمغان آورد.
1- ابتکار امیدوارکننده دولت امید و اعتدال در شروع طرح تحول سلامت با کاهش هزینههای پرداختی مردم در خدمات بستری و در اولویت قرارگرفتن این مساله برای دولت (باوجود مشکلات فراوان اقتصادی و تحریمهای ناجوانمردانه)، قابلتقدیر و احترام است، اما اگر در کنار این حمایت اقتصادی بیسابقه در 35سال گذشته تمامی دولتها، مدیریت علمی و هوشمندانهای اعمال نشود، نیاز فزاینده عرصه سلامت در آیندهای نهچندان دور، وضع را مجددا به روال سابق برمیگرداند. اجرای اهداف پیشبینیشده در قانون برنامه پنجساله توسعه چهارم و پنجم، نظیر اجرای اصولی طرح پزشک خانواده، سطحبندی خدمات و ارجاع، واقعیکردن تعرفهها و... میتواند کام مردم را با این طرح همچنان شیرین نگه دارد، در غیراینصورت باوجود هزینه نزدیک به چهارهزارو800میلیاردتومان، مردم و ارایهکننده خدمات سلامت، عملا بهرهای ماندگار و درازمدت از این طرح نخواهند داشت.
2- آموزش پزشکی کشور در چنددهه گذشته، از نظر کمیوکیفی، متناسب با نیازهای عرصههای سلامت نبوده و سیستمهای مدیریتی دچار رکود و بهشدت نیازمند بازنگری متناسب با نیازهای علمی و عملی جامعه و دنیاست. توانمندیهای پزشکان عمومی و دورنمای طرح پزشکخانواده و محور اصلی قراردادن این گروه از جامعه پزشکان با محوریت سلامت مردم و نه صرف درمان بیهدف و پرهیز از تولید انبوه و بیهدف نسل جوان، باعث هدررفت منابع انسانی خواهد بود که خسارت آن قابل قیمتگذاری نیست.
3- باوجود مشکلات سیاسی و اقتصادی موجود در چنددهه گذشته و نبود روابط سازمانیافته و منظم علمی با دنیا، جامعه پزشکی رشد فزایندهای در سایه تلاشهای خود و حمایتهای ملی داشته است. با این توسعه و گسترش روابط هدفمند مراکز علمی و دانشگاهی با دنیای درحال پیشرفت شگفتآور در عرصه پزشکی، میتواند ملت بزرگ ایران را در رسیدن به اهداف و رقابت در عرصههای جهانی فعالتر سازد.
4- مدیریتهای علمی، باثبات و به دور از سیاسیکاریها، پشتوانهای عظیم برای ارتقای جامعه پزشکی هستند. ناپایداریهای مدیریتی مخصوصا آنچه که در دهه گذشته سایه سنگین خود را بر دانشگاهها در عرصه سلامت کشور داشت، غیر از رکود، عقبماندگیهای علمی و عملی و جاماندن از غافله رشد و ترقی، ثمره دیگری نخواهد داشت.
1- ابتکار امیدوارکننده دولت امید و اعتدال در شروع طرح تحول سلامت با کاهش هزینههای پرداختی مردم در خدمات بستری و در اولویت قرارگرفتن این مساله برای دولت (باوجود مشکلات فراوان اقتصادی و تحریمهای ناجوانمردانه)، قابلتقدیر و احترام است، اما اگر در کنار این حمایت اقتصادی بیسابقه در 35سال گذشته تمامی دولتها، مدیریت علمی و هوشمندانهای اعمال نشود، نیاز فزاینده عرصه سلامت در آیندهای نهچندان دور، وضع را مجددا به روال سابق برمیگرداند. اجرای اهداف پیشبینیشده در قانون برنامه پنجساله توسعه چهارم و پنجم، نظیر اجرای اصولی طرح پزشک خانواده، سطحبندی خدمات و ارجاع، واقعیکردن تعرفهها و... میتواند کام مردم را با این طرح همچنان شیرین نگه دارد، در غیراینصورت باوجود هزینه نزدیک به چهارهزارو800میلیاردتومان، مردم و ارایهکننده خدمات سلامت، عملا بهرهای ماندگار و درازمدت از این طرح نخواهند داشت.
2- آموزش پزشکی کشور در چنددهه گذشته، از نظر کمیوکیفی، متناسب با نیازهای عرصههای سلامت نبوده و سیستمهای مدیریتی دچار رکود و بهشدت نیازمند بازنگری متناسب با نیازهای علمی و عملی جامعه و دنیاست. توانمندیهای پزشکان عمومی و دورنمای طرح پزشکخانواده و محور اصلی قراردادن این گروه از جامعه پزشکان با محوریت سلامت مردم و نه صرف درمان بیهدف و پرهیز از تولید انبوه و بیهدف نسل جوان، باعث هدررفت منابع انسانی خواهد بود که خسارت آن قابل قیمتگذاری نیست.
3- باوجود مشکلات سیاسی و اقتصادی موجود در چنددهه گذشته و نبود روابط سازمانیافته و منظم علمی با دنیا، جامعه پزشکی رشد فزایندهای در سایه تلاشهای خود و حمایتهای ملی داشته است. با این توسعه و گسترش روابط هدفمند مراکز علمی و دانشگاهی با دنیای درحال پیشرفت شگفتآور در عرصه پزشکی، میتواند ملت بزرگ ایران را در رسیدن به اهداف و رقابت در عرصههای جهانی فعالتر سازد.
4- مدیریتهای علمی، باثبات و به دور از سیاسیکاریها، پشتوانهای عظیم برای ارتقای جامعه پزشکی هستند. ناپایداریهای مدیریتی مخصوصا آنچه که در دهه گذشته سایه سنگین خود را بر دانشگاهها در عرصه سلامت کشور داشت، غیر از رکود، عقبماندگیهای علمی و عملی و جاماندن از غافله رشد و ترقی، ثمره دیگری نخواهد داشت.
هرسال، روز پزشک مصادف با سالروز ولادت حکیم تاریخساز در عرصه جهانی فلسفه و علوم پزشکی «بوعلیسینا» بهانهای است تا مردم و مسوولان با نگاه ویژهای قدردان انسانهای فرهیخته و عالم و خدمتگزار عرصه سلامت باشند. اکتفای صرف به تبریک و نکوداشت جامعه پزشکان نمیتواند دستاندرکاران جامعه را از مسایل و مشکلات پیچیده فیمابین پزشکان و مردم و مسوولان غافل سازد، بنابراین توجه به مسایل ذیل در طول سالهای آتی میتواند در آینده، شکوفایی و رشد و ارتقای سلامت مردم را به ارمغان آورد.
1- ابتکار امیدوارکننده دولت امید و اعتدال در شروع طرح تحول سلامت با کاهش هزینههای پرداختی مردم در خدمات بستری و در اولویت قرارگرفتن این مساله برای دولت (باوجود مشکلات فراوان اقتصادی و تحریمهای ناجوانمردانه)، قابلتقدیر و احترام است، اما اگر در کنار این حمایت اقتصادی بیسابقه در 35سال گذشته تمامی دولتها، مدیریت علمی و هوشمندانهای اعمال نشود، نیاز فزاینده عرصه سلامت در آیندهای نهچندان دور، وضع را مجددا به روال سابق برمیگرداند. اجرای اهداف پیشبینیشده در قانون برنامه پنجساله توسعه چهارم و پنجم، نظیر اجرای اصولی طرح پزشک خانواده، سطحبندی خدمات و ارجاع، واقعیکردن تعرفهها و... میتواند کام مردم را با این طرح همچنان شیرین نگه دارد، در غیراینصورت باوجود هزینه نزدیک به چهارهزارو800میلیاردتومان، مردم و ارایهکننده خدمات سلامت، عملا بهرهای ماندگار و درازمدت از این طرح نخواهند داشت.
2- آموزش پزشکی کشور در چنددهه گذشته، از نظر کمیوکیفی، متناسب با نیازهای عرصههای سلامت نبوده و سیستمهای مدیریتی دچار رکود و بهشدت نیازمند بازنگری متناسب با نیازهای علمی و عملی جامعه و دنیاست. توانمندیهای پزشکان عمومی و دورنمای طرح پزشکخانواده و محور اصلی قراردادن این گروه از جامعه پزشکان با محوریت سلامت مردم و نه صرف درمان بیهدف و پرهیز از تولید انبوه و بیهدف نسل جوان، باعث هدررفت منابع انسانی خواهد بود که خسارت آن قابل قیمتگذاری نیست.
3- باوجود مشکلات سیاسی و اقتصادی موجود در چنددهه گذشته و نبود روابط سازمانیافته و منظم علمی با دنیا، جامعه پزشکی رشد فزایندهای در سایه تلاشهای خود و حمایتهای ملی داشته است. با این توسعه و گسترش روابط هدفمند مراکز علمی و دانشگاهی با دنیای درحال پیشرفت شگفتآور در عرصه پزشکی، میتواند ملت بزرگ ایران را در رسیدن به اهداف و رقابت در عرصههای جهانی فعالتر سازد.
4- مدیریتهای علمی، باثبات و به دور از سیاسیکاریها، پشتوانهای عظیم برای ارتقای جامعه پزشکی هستند. ناپایداریهای مدیریتی مخصوصا آنچه که در دهه گذشته سایه سنگین خود را بر دانشگاهها در عرصه سلامت کشور داشت، غیر از رکود، عقبماندگیهای علمی و عملی و جاماندن از غافله رشد و ترقی، ثمره دیگری نخواهد داشت.
1- ابتکار امیدوارکننده دولت امید و اعتدال در شروع طرح تحول سلامت با کاهش هزینههای پرداختی مردم در خدمات بستری و در اولویت قرارگرفتن این مساله برای دولت (باوجود مشکلات فراوان اقتصادی و تحریمهای ناجوانمردانه)، قابلتقدیر و احترام است، اما اگر در کنار این حمایت اقتصادی بیسابقه در 35سال گذشته تمامی دولتها، مدیریت علمی و هوشمندانهای اعمال نشود، نیاز فزاینده عرصه سلامت در آیندهای نهچندان دور، وضع را مجددا به روال سابق برمیگرداند. اجرای اهداف پیشبینیشده در قانون برنامه پنجساله توسعه چهارم و پنجم، نظیر اجرای اصولی طرح پزشک خانواده، سطحبندی خدمات و ارجاع، واقعیکردن تعرفهها و... میتواند کام مردم را با این طرح همچنان شیرین نگه دارد، در غیراینصورت باوجود هزینه نزدیک به چهارهزارو800میلیاردتومان، مردم و ارایهکننده خدمات سلامت، عملا بهرهای ماندگار و درازمدت از این طرح نخواهند داشت.
2- آموزش پزشکی کشور در چنددهه گذشته، از نظر کمیوکیفی، متناسب با نیازهای عرصههای سلامت نبوده و سیستمهای مدیریتی دچار رکود و بهشدت نیازمند بازنگری متناسب با نیازهای علمی و عملی جامعه و دنیاست. توانمندیهای پزشکان عمومی و دورنمای طرح پزشکخانواده و محور اصلی قراردادن این گروه از جامعه پزشکان با محوریت سلامت مردم و نه صرف درمان بیهدف و پرهیز از تولید انبوه و بیهدف نسل جوان، باعث هدررفت منابع انسانی خواهد بود که خسارت آن قابل قیمتگذاری نیست.
3- باوجود مشکلات سیاسی و اقتصادی موجود در چنددهه گذشته و نبود روابط سازمانیافته و منظم علمی با دنیا، جامعه پزشکی رشد فزایندهای در سایه تلاشهای خود و حمایتهای ملی داشته است. با این توسعه و گسترش روابط هدفمند مراکز علمی و دانشگاهی با دنیای درحال پیشرفت شگفتآور در عرصه پزشکی، میتواند ملت بزرگ ایران را در رسیدن به اهداف و رقابت در عرصههای جهانی فعالتر سازد.
4- مدیریتهای علمی، باثبات و به دور از سیاسیکاریها، پشتوانهای عظیم برای ارتقای جامعه پزشکی هستند. ناپایداریهای مدیریتی مخصوصا آنچه که در دهه گذشته سایه سنگین خود را بر دانشگاهها در عرصه سلامت کشور داشت، غیر از رکود، عقبماندگیهای علمی و عملی و جاماندن از غافله رشد و ترقی، ثمره دیگری نخواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.