|

نگاه دانشجویان به «دانا»

سعید برآبادی

این‌روزها تک‌وتوک دانشجوی ترم تابستانی یا آنها که دنبال نمره می‌گردند مشتری‌های پای‌ثابت دانشگاه تهران هستند؛ از در شرقی، همان دری که مجاور است با خیابان پورسینا - خاطرات ثبت‌شده‌اش در موسیقی و سال‌های نه‌چندان‌دور- وارد دانشگاه می‌شوند تا هرکدام بروند سراغ دانشکده‌شان برای انجام امور چانه‌زنی نمره. در میان نگهبان‌ها هستند کسانی که هنوز خاطره حضور فرجی‌دانا را به‌خاطر دارند، وقتی که با 405‌اش داخل دانشگاه می‌شد و آنقدر ذهنش مشغول دنیای اعداد و کامپیوترها بود که سلام‌ها را یکی‌درمیان جواب می‌داد اما وقتی که به قول یکی از نگهبان‌ها حواسش جمع می‌شد، لبخندی می‌زد که دل همه را آرام می‌کرد. حالا اما فرجی‌دانا به یک نام مهم بدل شده نه به‌خاطر حضورش در وزارت علوم که این دانشگاه یکی از حوزه‌های تحت اداره آن است بلکه بیشتر به‌خاطر نزدیک‌شدن روز سه‌شنبه که روز استیضاح اوست در صحن علنی مجلس. بنابراین وقتی که پای حرف‌زدن از اتفاق سه‌شنبه به میان می‌آید کمتر کسی است که حاضر باشد حرف بزند و از فرجی‌دانا نگوید. در این میان بچه‌های سیاسی دانشگاه بیشتر از بقیه در جریان ماجرا هستند. مجید، یکی از آنهاست که حقوق می‌خواند و به‌علت فعالیت‌های دانشجویی در جریان کامل استیضاح است: «قانون خیلی ساده درباره این اتفاق نظر داده، اگر قرار باشد مجلس به‌خاطر یک عمل قانونی، وزیر را استیضاح کند، به این معنی است که نمایندگان مردم خواهان انجام عملی توسط وزیر هستند که قانونی نباشد یا لااقل اجرای همه قانون نباشد و این خواسته غیرقانونی است.» او توضیح می‌دهد که چطور می‌توان به‌خاطر انتصاب چندنفر در یک مجموعه مدیریتی، مدیر را استیضاح کرد و می‌گوید اگر اینطور است باید در دوره آقای احمدی‌نژاد تمام وزرا را مجلس استیضاح می‌کرد.
کامبیز، دانشجوی رشته تئاتر دانشگاه تهران اما نظر دیگری دارد، او می‌گوید که بازگشت دانشجویان ستاره‌دار به دانشگاه علت اصلی این استیضاح است: «به نظرم وزارت علوم در دوره جدید حقوق ازدست‌رفته بچه‌های دانشگاه را زنده کرد. اینها سال‌ها بود با مشکل ستاره‌دارشدن نمی‌توانستند از حقوق آموزشی خود بهره‌مند شوند و کسی هم به حرفشان گوش نمی‌داد. یادم هست که آقای دانشجو حتی دوبار در همین دانشگاه خودمان سخنرانی کردند و گفتند که ما دانشجوی ستاره‌دار نداریم. حالا چطور قرار است
وزیر علوم به‌خاطر دفاع از حقوق دانشجویان استیضاح شود؟» آنهایی که خاطره‌های دور از فرجی‌دانا به‌یاد دارند می‌گویند که او آدمی سیاسی نیست اگرچه وقتی لب به سخن گشوده، اصلاح‌طلب بوده است اما این مرام او در عمل به‌نفع فضای دانشگاه تمام شده و اشاره‌شان به روزگار دولت اصلاحات است که فعالیت‌های دانشجویان دانشگاه تهران، سرزندگی را به این ساختمان قدیمی آورده بود.
بیرون از این فضا، وضع فرق می‌کند، تعداد آدم‌هایی که می‌دانند قرار است به همین زودی، شخص اول وزارت علوم به مجلس برود و استیضاح شود آنقدر کم هستند که به تعداد انگشت‌های دو دست هم نمی‌رسد. صاحب دکه روزنامه‌فروشی با وجود آنکه فرجی‌دانا روی جلد همه روزنامه‌هاست ماجرا را از 20:30 شنیده: «اگر آنطوری که تلویزیون گفت باشه، به نظرم باید این آقا از وزارت علوم بره بیرون اما بعید می‌دونم تلویزیون راست‌راستشو گفته باشه.» و بعد می‌خندد. آن‌طرف‌تر، چند دفتر تایپ و تکثیر است که آنها هم فقط کمی از ماجرا را می‌دانند. با این‌همه اسم فرجی‌دانا برایشان آشناست به‌خاطر روزگاری که دکتر معین یکی از کاندیداهای ریاست‌جمهوری بود: «آقای خوبی بودن، یادم می‌آید که یک‌بار در خیابان پورسینا هم به‌نفع آقای معین سخنرانی داشتند. خیلی علمی حرف می‌زدند و فکر می‌کنم به درد وزارت علوم می‌خورند، حتما باز دعوای سیاسی شده و یارکشی می‌کنند... .» درخت‌های اطراف دانشگاه عمری 50ساله دارند، خود دانشگاه هم چیزی در همین حدود عمر کرده و حالاحالاها هم قرار نیست تغییری در ساختمانش رخ دهد. با این‌همه این دانشگاه هم درست مثل
وزارت علوم، سال‌هاست که ملتهب است، سال‌هاست که دارد هرروز رییس تازه‌ای را استقبال می‌کند و اگر شنبه صبح، فرجی‌دانا هنوز وزیر علوم باشد، شاید ترم مهر 93 شروع یک دوره آرامش باشد. یک چیز اما مسلم است، با وجود همه علاقه‌مندی‌ها و استدلال‌های درست درباره ماندن وزیر علوم، به قول تاریخ بیهقی، قضا در کمین است و کار خویش می‌کند.
این‌روزها تک‌وتوک دانشجوی ترم تابستانی یا آنها که دنبال نمره می‌گردند مشتری‌های پای‌ثابت دانشگاه تهران هستند؛ از در شرقی، همان دری که مجاور است با خیابان پورسینا - خاطرات ثبت‌شده‌اش در موسیقی و سال‌های نه‌چندان‌دور- وارد دانشگاه می‌شوند تا هرکدام بروند سراغ دانشکده‌شان برای انجام امور چانه‌زنی نمره. در میان نگهبان‌ها هستند کسانی که هنوز خاطره حضور فرجی‌دانا را به‌خاطر دارند، وقتی که با 405‌اش داخل دانشگاه می‌شد و آنقدر ذهنش مشغول دنیای اعداد و کامپیوترها بود که سلام‌ها را یکی‌درمیان جواب می‌داد اما وقتی که به قول یکی از نگهبان‌ها حواسش جمع می‌شد، لبخندی می‌زد که دل همه را آرام می‌کرد. حالا اما فرجی‌دانا به یک نام مهم بدل شده نه به‌خاطر حضورش در وزارت علوم که این دانشگاه یکی از حوزه‌های تحت اداره آن است بلکه بیشتر به‌خاطر نزدیک‌شدن روز سه‌شنبه که روز استیضاح اوست در صحن علنی مجلس. بنابراین وقتی که پای حرف‌زدن از اتفاق سه‌شنبه به میان می‌آید کمتر کسی است که حاضر باشد حرف بزند و از فرجی‌دانا نگوید. در این میان بچه‌های سیاسی دانشگاه بیشتر از بقیه در جریان ماجرا هستند. مجید، یکی از آنهاست که حقوق می‌خواند و به‌علت فعالیت‌های دانشجویی در جریان کامل استیضاح است: «قانون خیلی ساده درباره این اتفاق نظر داده، اگر قرار باشد مجلس به‌خاطر یک عمل قانونی، وزیر را استیضاح کند، به این معنی است که نمایندگان مردم خواهان انجام عملی توسط وزیر هستند که قانونی نباشد یا لااقل اجرای همه قانون نباشد و این خواسته غیرقانونی است.» او توضیح می‌دهد که چطور می‌توان به‌خاطر انتصاب چندنفر در یک مجموعه مدیریتی، مدیر را استیضاح کرد و می‌گوید اگر اینطور است باید در دوره آقای احمدی‌نژاد تمام وزرا را مجلس استیضاح می‌کرد.
کامبیز، دانشجوی رشته تئاتر دانشگاه تهران اما نظر دیگری دارد، او می‌گوید که بازگشت دانشجویان ستاره‌دار به دانشگاه علت اصلی این استیضاح است: «به نظرم وزارت علوم در دوره جدید حقوق ازدست‌رفته بچه‌های دانشگاه را زنده کرد. اینها سال‌ها بود با مشکل ستاره‌دارشدن نمی‌توانستند از حقوق آموزشی خود بهره‌مند شوند و کسی هم به حرفشان گوش نمی‌داد. یادم هست که آقای دانشجو حتی دوبار در همین دانشگاه خودمان سخنرانی کردند و گفتند که ما دانشجوی ستاره‌دار نداریم. حالا چطور قرار است
وزیر علوم به‌خاطر دفاع از حقوق دانشجویان استیضاح شود؟» آنهایی که خاطره‌های دور از فرجی‌دانا به‌یاد دارند می‌گویند که او آدمی سیاسی نیست اگرچه وقتی لب به سخن گشوده، اصلاح‌طلب بوده است اما این مرام او در عمل به‌نفع فضای دانشگاه تمام شده و اشاره‌شان به روزگار دولت اصلاحات است که فعالیت‌های دانشجویان دانشگاه تهران، سرزندگی را به این ساختمان قدیمی آورده بود.
بیرون از این فضا، وضع فرق می‌کند، تعداد آدم‌هایی که می‌دانند قرار است به همین زودی، شخص اول وزارت علوم به مجلس برود و استیضاح شود آنقدر کم هستند که به تعداد انگشت‌های دو دست هم نمی‌رسد. صاحب دکه روزنامه‌فروشی با وجود آنکه فرجی‌دانا روی جلد همه روزنامه‌هاست ماجرا را از 20:30 شنیده: «اگر آنطوری که تلویزیون گفت باشه، به نظرم باید این آقا از وزارت علوم بره بیرون اما بعید می‌دونم تلویزیون راست‌راستشو گفته باشه.» و بعد می‌خندد. آن‌طرف‌تر، چند دفتر تایپ و تکثیر است که آنها هم فقط کمی از ماجرا را می‌دانند. با این‌همه اسم فرجی‌دانا برایشان آشناست به‌خاطر روزگاری که دکتر معین یکی از کاندیداهای ریاست‌جمهوری بود: «آقای خوبی بودن، یادم می‌آید که یک‌بار در خیابان پورسینا هم به‌نفع آقای معین سخنرانی داشتند. خیلی علمی حرف می‌زدند و فکر می‌کنم به درد وزارت علوم می‌خورند، حتما باز دعوای سیاسی شده و یارکشی می‌کنند... .» درخت‌های اطراف دانشگاه عمری 50ساله دارند، خود دانشگاه هم چیزی در همین حدود عمر کرده و حالاحالاها هم قرار نیست تغییری در ساختمانش رخ دهد. با این‌همه این دانشگاه هم درست مثل
وزارت علوم، سال‌هاست که ملتهب است، سال‌هاست که دارد هرروز رییس تازه‌ای را استقبال می‌کند و اگر شنبه صبح، فرجی‌دانا هنوز وزیر علوم باشد، شاید ترم مهر 93 شروع یک دوره آرامش باشد. یک چیز اما مسلم است، با وجود همه علاقه‌مندی‌ها و استدلال‌های درست درباره ماندن وزیر علوم، به قول تاریخ بیهقی، قضا در کمین است و کار خویش می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.