|

از زنده‌یاد سیدقدمیار حسینی تجلیل شد

بزرگداشت «پیر تنبور» ایران در ارسباران

شرق: بزرگداشت پیر تنبور ایران بدون حضور او برگزار شد. علاقه‌مندان و پژوهشگران موسیقی در مراسم بزرگداشت سیدقدمیار حسینی گردهم آمدند تا دوماه بعد از درگذشت این پیشکسوت تبنور از جایگاه او در موسیقی سخن بگویند. عبدالرضا مجدی، محقق و نوازنده در بخشی از این مراسم که عصر چهارشنبه، 22 مرداد در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد، گفت: «او در معرفی ناحیه روستای بکتر و سیر تحول از روستاهای کوهپایه دالاخانی به روستای کنونی نقش موثری ایفا کرد. همچنین سبک موسیقایی بکتر در این روستا چندین نسل است که به‌صورت ممتد ادامه دارد و رپرتوار موسیقی این منطقه نسبت به ناحیه گوران و صحنه، استقلال نسبی دارد و قطعات نواخته شده توسط استاد گویای این تفاوت است. مرحوم سیدقدمیار حسینی کلام‌خوانی برجسته و دارای شیوه شخصی و صاحب ابتکار در اجرای موسیقی تنبور بوده است.»به گزارش ایلنا مجدی همچنین از وابسته‌کردن موسیقی سنتی به شیوه‌های کلاسیک و نتی ابراز نگرانی و تاکید کرد که ایجاد کلاس‌های سنتی موسیقی تنبور در نواحی مورد توجه و به شیوه سنتی و شفاهی الزامی است. در ادامه سیدبیگ محمد که از حضور سیدقدمیار حسینی بهره برده بود، به نواختن تنبور پرداخت. این هنرمند در هفتمین جشنواره موسیقی در کنار قدمیار حضور داشت و به‌خاطر نزدیکی و دوستی که با استاد داشته در این برنامه بزرگداشت حضور یافت. حسین ولی‌نژادبخشی، نوازنده دوتار نیز که به مناسبت آیین سپاس پیر تنبور ایران از شیروان به فرهنگسرای ارسباران آمده بود، در بخشی از این مراسم به اجرای تنبور پرداخت و آن را به سیدقدمیار حسینی تقدیم کرد. بهمن کاظمی، پژوهشگر موسیقی نیز گفت: «موسیقی قدمیار، ادب را در وجود آدمی نهادینه می‌کرد. من نیز در وادی موسیقی بزرگ شده و سختگیر بودم، اعتقادی به سن نداشتم و جشنواره برایم عرصه‌ای بود برای به‌نمایش‌گذاشتن پنجه‌های چابک و آکروبات‌بازی‌ها به جای پرده‌نشینی‌ها و در این میان عده‌ای نوازنده را می‌آوردند و قاطی این وادی می‌کردند اما روایت‌هایی که از قدمیار شنیدم نگاه را حتی به صحنه تغییر داد.»
سیدقدمیار حسینی، نوازنده پیشکسوت تنبور ششم تیرماه در سن ۱۲۰سالگی بر اثر کهولت سن درگذشت و در «بکتر سفلی» از توابع شهرستان صحنه به خاک سپرده شد. تنبور در خانواده او امری موروثی بوده و سینه‌به‌سینه به نسل‌های بعد منتقل شده است. او از 10سالگی تنبور را نزد پدرش فرا گرفت و بعدها شاگرد سیدنصرالدین خاموشی شد و به دلیل توانایی‌اش در نوازندگی از دست استادش یک تنبور به‌عنوان هدیه دریافت کرد. حسینی شاگردان بسیاری داشت که معروف‌ترین آنها علی‌اکبر مرادی است.
شرق: بزرگداشت پیر تنبور ایران بدون حضور او برگزار شد. علاقه‌مندان و پژوهشگران موسیقی در مراسم بزرگداشت سیدقدمیار حسینی گردهم آمدند تا دوماه بعد از درگذشت این پیشکسوت تبنور از جایگاه او در موسیقی سخن بگویند. عبدالرضا مجدی، محقق و نوازنده در بخشی از این مراسم که عصر چهارشنبه، 22 مرداد در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد، گفت: «او در معرفی ناحیه روستای بکتر و سیر تحول از روستاهای کوهپایه دالاخانی به روستای کنونی نقش موثری ایفا کرد. همچنین سبک موسیقایی بکتر در این روستا چندین نسل است که به‌صورت ممتد ادامه دارد و رپرتوار موسیقی این منطقه نسبت به ناحیه گوران و صحنه، استقلال نسبی دارد و قطعات نواخته شده توسط استاد گویای این تفاوت است. مرحوم سیدقدمیار حسینی کلام‌خوانی برجسته و دارای شیوه شخصی و صاحب ابتکار در اجرای موسیقی تنبور بوده است.»به گزارش ایلنا مجدی همچنین از وابسته‌کردن موسیقی سنتی به شیوه‌های کلاسیک و نتی ابراز نگرانی و تاکید کرد که ایجاد کلاس‌های سنتی موسیقی تنبور در نواحی مورد توجه و به شیوه سنتی و شفاهی الزامی است. در ادامه سیدبیگ محمد که از حضور سیدقدمیار حسینی بهره برده بود، به نواختن تنبور پرداخت. این هنرمند در هفتمین جشنواره موسیقی در کنار قدمیار حضور داشت و به‌خاطر نزدیکی و دوستی که با استاد داشته در این برنامه بزرگداشت حضور یافت. حسین ولی‌نژادبخشی، نوازنده دوتار نیز که به مناسبت آیین سپاس پیر تنبور ایران از شیروان به فرهنگسرای ارسباران آمده بود، در بخشی از این مراسم به اجرای تنبور پرداخت و آن را به سیدقدمیار حسینی تقدیم کرد. بهمن کاظمی، پژوهشگر موسیقی نیز گفت: «موسیقی قدمیار، ادب را در وجود آدمی نهادینه می‌کرد. من نیز در وادی موسیقی بزرگ شده و سختگیر بودم، اعتقادی به سن نداشتم و جشنواره برایم عرصه‌ای بود برای به‌نمایش‌گذاشتن پنجه‌های چابک و آکروبات‌بازی‌ها به جای پرده‌نشینی‌ها و در این میان عده‌ای نوازنده را می‌آوردند و قاطی این وادی می‌کردند اما روایت‌هایی که از قدمیار شنیدم نگاه را حتی به صحنه تغییر داد.»
سیدقدمیار حسینی، نوازنده پیشکسوت تنبور ششم تیرماه در سن ۱۲۰سالگی بر اثر کهولت سن درگذشت و در «بکتر سفلی» از توابع شهرستان صحنه به خاک سپرده شد. تنبور در خانواده او امری موروثی بوده و سینه‌به‌سینه به نسل‌های بعد منتقل شده است. او از 10سالگی تنبور را نزد پدرش فرا گرفت و بعدها شاگرد سیدنصرالدین خاموشی شد و به دلیل توانایی‌اش در نوازندگی از دست استادش یک تنبور به‌عنوان هدیه دریافت کرد. حسینی شاگردان بسیاری داشت که معروف‌ترین آنها علی‌اکبر مرادی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.