«فرصت» استیضاح
رضا منصوری . معاون وزارت علوم دولت اصلاحات
این روزها سالگرد صدور فرمان مشروطه است که بیش از صدسال از صدور آن میگذرد. ای کاش پیشینیان ما قدری هم به فکر رشد فرهنگی کشور ما بودند: رشد در جهت درک روابط اجتماعی در دنیای مدرن! این روزها هرگاه از استیضاح وزیر علوم صحبت میشود یاد جدالهای تاریخی در هزارسال گذشته خودمان میافتم که چگونه مشاجرههای فرقهای میان مسلمانان به تسویهحسابهای شخصی در عالیترین سطح زندگی اجتماعی ما منجر میشد. تاریخ ما پر است از نبود تسامح، نبود مفهوم خرد جمعی. مشروطه و سپس انقلاب اسلامی قرار بوده است روح ما را تلطیف کند، تسامح را افزایش دهد، خودرایی را از عرف سیاسی ما خارج کند، درک ما را نسبت به انسان مدنی و قرائتهای متعدد عمیق کند و حرمت انسان و ادب را رواج دهد. اما حالا شاهد چه گفتارها و رفتارهایی هستیم. به این جمله توجه کنید: «برو به این مرتیکه بگو یا این چندنفر را عزل میکنی یا با اردنگی از وزارت بیرونت میکنم!»
میتوانید تصور کنید این جمله را رییس یک کمیسیون در مجلس شورای اسلامی بر زبان آورده باشد؟ آن هم در جمهوری اسلامی ایران که باور داریم در آن، انقلاب فرهنگی انجام شده است؟ ولی این واقعیتی است که با آن روبهرو هستیم. این همان تاخر فرهنگی است که عدهای از ما ایرانیان دچار آن هستند. این تاخر فرهنگی در کشورهای دیگر همجوار ما مانند عراق و افغانستان و سوریه و پاکستان به صورت فرقههای افراطی بروز کرده است: انسانهایی مسلمان که گویی از دوران مسلمانکشی فرقهای دوران سلجوقیان و بعد از آن به قرن21 پرتاب شدهاند حتی اگر در برکلی یا بوستون دکترا گرفته باشند! بله، هر استیضاحی سیاسی است اما این مورد در پایینترین سطح سیاسی ممکن مطرح میشود، کجا بودند این مدافعان استیضاح در سالهای گذشته که اکنون اینگونه برآشفته شدهاند؟ توصیه من به وزارت این است که به این قیلوقالها توجه نکند و حال که استیضاح، اعلام وصول شده است، از آن استقبال کند. وزیر میتواند از این «فرصت» نهایت استفاده را برده و نمونههای تخفیفکردن محیط علمی را در چندسال گذشته برملا کند و بگذارد آیندگان درباره ما قضاوت کنند. اصولگرایان مخلص هم بعید میدانم صداقت چنین روشی را درک نکنند و در هر صورت باید نشان دهند ایران اسلامی برایشان اهمیت دارد یا همبستگی قومی و سیاسی؟ در هر صورت احترام به قانون باید برای همه ما اصل باشد حتی اگر بدونشک خودمان را محق بدانیم. این به نفع کشور و آینده آن است!
میتوانید تصور کنید این جمله را رییس یک کمیسیون در مجلس شورای اسلامی بر زبان آورده باشد؟ آن هم در جمهوری اسلامی ایران که باور داریم در آن، انقلاب فرهنگی انجام شده است؟ ولی این واقعیتی است که با آن روبهرو هستیم. این همان تاخر فرهنگی است که عدهای از ما ایرانیان دچار آن هستند. این تاخر فرهنگی در کشورهای دیگر همجوار ما مانند عراق و افغانستان و سوریه و پاکستان به صورت فرقههای افراطی بروز کرده است: انسانهایی مسلمان که گویی از دوران مسلمانکشی فرقهای دوران سلجوقیان و بعد از آن به قرن21 پرتاب شدهاند حتی اگر در برکلی یا بوستون دکترا گرفته باشند! بله، هر استیضاحی سیاسی است اما این مورد در پایینترین سطح سیاسی ممکن مطرح میشود، کجا بودند این مدافعان استیضاح در سالهای گذشته که اکنون اینگونه برآشفته شدهاند؟ توصیه من به وزارت این است که به این قیلوقالها توجه نکند و حال که استیضاح، اعلام وصول شده است، از آن استقبال کند. وزیر میتواند از این «فرصت» نهایت استفاده را برده و نمونههای تخفیفکردن محیط علمی را در چندسال گذشته برملا کند و بگذارد آیندگان درباره ما قضاوت کنند. اصولگرایان مخلص هم بعید میدانم صداقت چنین روشی را درک نکنند و در هر صورت باید نشان دهند ایران اسلامی برایشان اهمیت دارد یا همبستگی قومی و سیاسی؟ در هر صورت احترام به قانون باید برای همه ما اصل باشد حتی اگر بدونشک خودمان را محق بدانیم. این به نفع کشور و آینده آن است!
این روزها سالگرد صدور فرمان مشروطه است که بیش از صدسال از صدور آن میگذرد. ای کاش پیشینیان ما قدری هم به فکر رشد فرهنگی کشور ما بودند: رشد در جهت درک روابط اجتماعی در دنیای مدرن! این روزها هرگاه از استیضاح وزیر علوم صحبت میشود یاد جدالهای تاریخی در هزارسال گذشته خودمان میافتم که چگونه مشاجرههای فرقهای میان مسلمانان به تسویهحسابهای شخصی در عالیترین سطح زندگی اجتماعی ما منجر میشد. تاریخ ما پر است از نبود تسامح، نبود مفهوم خرد جمعی. مشروطه و سپس انقلاب اسلامی قرار بوده است روح ما را تلطیف کند، تسامح را افزایش دهد، خودرایی را از عرف سیاسی ما خارج کند، درک ما را نسبت به انسان مدنی و قرائتهای متعدد عمیق کند و حرمت انسان و ادب را رواج دهد. اما حالا شاهد چه گفتارها و رفتارهایی هستیم. به این جمله توجه کنید: «برو به این مرتیکه بگو یا این چندنفر را عزل میکنی یا با اردنگی از وزارت بیرونت میکنم!»
میتوانید تصور کنید این جمله را رییس یک کمیسیون در مجلس شورای اسلامی بر زبان آورده باشد؟ آن هم در جمهوری اسلامی ایران که باور داریم در آن، انقلاب فرهنگی انجام شده است؟ ولی این واقعیتی است که با آن روبهرو هستیم. این همان تاخر فرهنگی است که عدهای از ما ایرانیان دچار آن هستند. این تاخر فرهنگی در کشورهای دیگر همجوار ما مانند عراق و افغانستان و سوریه و پاکستان به صورت فرقههای افراطی بروز کرده است: انسانهایی مسلمان که گویی از دوران مسلمانکشی فرقهای دوران سلجوقیان و بعد از آن به قرن21 پرتاب شدهاند حتی اگر در برکلی یا بوستون دکترا گرفته باشند! بله، هر استیضاحی سیاسی است اما این مورد در پایینترین سطح سیاسی ممکن مطرح میشود، کجا بودند این مدافعان استیضاح در سالهای گذشته که اکنون اینگونه برآشفته شدهاند؟ توصیه من به وزارت این است که به این قیلوقالها توجه نکند و حال که استیضاح، اعلام وصول شده است، از آن استقبال کند. وزیر میتواند از این «فرصت» نهایت استفاده را برده و نمونههای تخفیفکردن محیط علمی را در چندسال گذشته برملا کند و بگذارد آیندگان درباره ما قضاوت کنند. اصولگرایان مخلص هم بعید میدانم صداقت چنین روشی را درک نکنند و در هر صورت باید نشان دهند ایران اسلامی برایشان اهمیت دارد یا همبستگی قومی و سیاسی؟ در هر صورت احترام به قانون باید برای همه ما اصل باشد حتی اگر بدونشک خودمان را محق بدانیم. این به نفع کشور و آینده آن است!
میتوانید تصور کنید این جمله را رییس یک کمیسیون در مجلس شورای اسلامی بر زبان آورده باشد؟ آن هم در جمهوری اسلامی ایران که باور داریم در آن، انقلاب فرهنگی انجام شده است؟ ولی این واقعیتی است که با آن روبهرو هستیم. این همان تاخر فرهنگی است که عدهای از ما ایرانیان دچار آن هستند. این تاخر فرهنگی در کشورهای دیگر همجوار ما مانند عراق و افغانستان و سوریه و پاکستان به صورت فرقههای افراطی بروز کرده است: انسانهایی مسلمان که گویی از دوران مسلمانکشی فرقهای دوران سلجوقیان و بعد از آن به قرن21 پرتاب شدهاند حتی اگر در برکلی یا بوستون دکترا گرفته باشند! بله، هر استیضاحی سیاسی است اما این مورد در پایینترین سطح سیاسی ممکن مطرح میشود، کجا بودند این مدافعان استیضاح در سالهای گذشته که اکنون اینگونه برآشفته شدهاند؟ توصیه من به وزارت این است که به این قیلوقالها توجه نکند و حال که استیضاح، اعلام وصول شده است، از آن استقبال کند. وزیر میتواند از این «فرصت» نهایت استفاده را برده و نمونههای تخفیفکردن محیط علمی را در چندسال گذشته برملا کند و بگذارد آیندگان درباره ما قضاوت کنند. اصولگرایان مخلص هم بعید میدانم صداقت چنین روشی را درک نکنند و در هر صورت باید نشان دهند ایران اسلامی برایشان اهمیت دارد یا همبستگی قومی و سیاسی؟ در هر صورت احترام به قانون باید برای همه ما اصل باشد حتی اگر بدونشک خودمان را محق بدانیم. این به نفع کشور و آینده آن است!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.