شجریان حضور وزیر ارشاد را به فال نیک گرفت
ندیدی ماهتاب امشب چه زیباست
فرزانه ابراهیمزاده: بعد از چندسال درهای تالار بزرگ وزارت کشور بهسوی موسیقی باز شده و ترافیک منتهی به میدان فاطمی و خیابان شهید گمنام، عادیترین موضوعی است که این ساختمان به خود خواهد دید. همانطور که همایون شجریان در هدفون میخواند: «ندیدی ماهتاب امشب چه زیباست» بهسمت در ورودی تالار وزارت کشور میرفتیم و به آسمان نیمهماه مردادی نگاه میکردیم. ترافیک واقعی اما در لابی سالن بهسمت داخل است. همایون شجریان و تهمورس پورناظری چندماهی است با انتشار آلبوم نهفرشتهام نهشیطان موجی در میان جامعه فارسیزبانان به وجود آوردهاند. موجی که موافقان و مخالفان خودش را داشته و نشان از شنیدهشدن تازهترین تلاش هنرمندانی دارد که میخواهند از زیر سایه نام خانوادگیشان بیرون بیایند و خودشان را با نام خودشان معرفی کنند.
همانطور که در میان صندلیها بهدنبال شماره روی بلیت میگردم نگاهی به دکور میاندازم. برخلاف دو کنسرت قبلی همایون شجریان و پورناظریها صحنه اجرا ساده است. به نظر تعداد نوازندگان و حجم میکروفنها و آلات موسیقی باعث سادگی شده. اما با ورود همایون شجریان و تهمورس پورناظری و سایر اعضای گروه روی صحنه سادگی لباسشان نشان میدهد که این سادگی تعمدی است. به نظر آنچه در این کنسرت اهمیت داشته موسیقی و اجرا بوده است. نور سالن که کم میشود میهمان ویژه این اجرا هم وارد میشوند. مهمترین میهمان علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است که به همراه علی مرادخانی معاون هنری و سایر همراهانش در ردیف اول مینشیند، کمی آنسوتر از کیخسرو پورناظری و انوشیروان روحانی. تعدادی از روسای کل ارشاد اسلامی استانها که اینروزها در تهران هستند و بیشترشان روحانی، بعد از وزیر وارد میشوند. شعری از مولانا آغازگر این اجراست: «چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسهمندم/ گه از آن سوی کشندم گه از این سوی کشند» اگرچه این شعر در آلبوم نیست اما مقدمهای خوب برای نخستین تصنیف این اجرا یعنی نهفرشتهام نهشیطان با شعری از حسین منزوی است. شعری که آلبوم نامش را از آن گرفته است. همایون شجریان از همین اجرای نخست نشان میدهد که با جسارت و اطمینانخاطر زیادی روی صحنه آمده است. اجرای مسلط با وجود تغییراتی که تنظیم این اجرا داشته است و نارسابودن سیستمهای صوتی سالن نشان از اطمینان او از همکاریاش با تهمورس پورناظری دارد. انگار «چرا رفتی» شاهد این نکته بود که پسر شهریار موسیقی در آستانه 38سالگی حالا در حال تبدیلشدن به نامی است که از پدر جز نام، تنها تهصدا و چشمانش را به یادگار برده. اگرچه نوازندگان غیرایرانی که در تنظیم آلبوم گروه را همراهی کردند جایشان را به هنرمندان ایرانی دادند اما ترکیب انتخابشده، از پس اجرا و تنظیم تازه برمیآیند. با شنیدن صدای قطرات آب تصنیف «کولی» آغاز میشود. تصنیفی که با شعری از سیمین بهبهانی همراه شده است. با پایان این تصنیف، سهراب پورناظری به روی صحنه میآید تا با کمانچه «دلبهدل» را همراهی کند. تصنیفی که سالن را به وجد میآورد. بعد از اجرای دو تصنیف «شتک» و «در حصار شب» همایون از جمع میخواهد که صحبت کند. او که همچنان که خودش هم میگوید خیلی اهل صحبتکردن نیست حضور گروه بازیگران کلیپ «چرا رفتی» را در سالن اعلام میکند. سحر دولتشاهی، ستاره پسیانی، نوید محمدزاده در غیاب باران کوثری کارگردان آن کلیپ که در همان زمان اجرا داشت، به شنیدن این اجرا آمدهاند.
همایون شجریان سپس با اعلام حضور آهنگساز قطعه بعدی از کیخسرو پورناظری اجازه خواست تا قطعه «مردان خدا» را که به قول او توسط خوانندگان بزرگی خوانده شده اجرا کند؛ او گفت: «افتخار میکنم که این قطعه را در حضور استاد کیخسرو پورناظری اجرا میکنم.» مردان خدا با تکنوازی تنبور سهراب پورناظری آغاز شد و بعد تصنیف، که با شعری از مولانا اجرا شد، هرچه به پایان اجرا نزدیکتر میشد به تعداد نوازندگان افزوده میشد. به نظر میرسید که تهمورس پورناظری با برهمزدن تنظیم آلبوم، قطعات را از اجراهای کمنوازنده به قطعات پرساز چیده است. مانند بیشتر کنسرتهای برادران پورناظری، قطعه تقریبا بیکلامی ساخته سهراب پورناظری در بخش بعدی اجرا شد. قطعهای که بیشتر، قدرت نوازندگان را به نمایش میگذارد. بعد از اجرای این قطعه، همایون شجریان بار دیگر اجازه خواست تا چندکلمه صحبت کند و میهمان دیگر این مراسم را معرفی کند. او با خوشآمدگفتن به وزیر ارشاد، حضور علی جنتی را به فال نیک گرفت و گفت: «امیدوارم حضور ایشان در این جمع به معنای این باشد که مسایل و مشکلات موسیقی بهخصوص در شهرستانها کمتر شود.» با گفتن این جمله، حضار هم وزیر و هم همایون را تشویق کردند. بخش پایانی اجرا برای دو قطعه «چونی بیمن» و «درون آیینه» تنظیم شده بود و درست در لحظه پایان درون آیینه با افزودهشدن ساز پیانو قطعه اصلی این اجرا یعنی «چرا رفتی» آغاز شد. قطعهای که این آلبوم را به مردم شناساند و همایون شجریان در غیاب شاعر نامدارش که دکترها از روند درمانش ابراز امیدواری کرده بودند، اجرا کرد. بعد از اجرای این قطعه بود که نوبت به قطعه «بیز» رسید. برخلاف شبها و کنسرتهای قبلی، مردم «هوایگریه» را از همایون خواستند. اما او قطعه «دلبهدل» را بار دیگر اجرا کرد. از در سالن وزارت کشور که خارج شدم شب روشن با نوای پشت سرم در هم میپیچید که: «ندیدی ماهتاب امشب چه زیباست...»
همانطور که در میان صندلیها بهدنبال شماره روی بلیت میگردم نگاهی به دکور میاندازم. برخلاف دو کنسرت قبلی همایون شجریان و پورناظریها صحنه اجرا ساده است. به نظر تعداد نوازندگان و حجم میکروفنها و آلات موسیقی باعث سادگی شده. اما با ورود همایون شجریان و تهمورس پورناظری و سایر اعضای گروه روی صحنه سادگی لباسشان نشان میدهد که این سادگی تعمدی است. به نظر آنچه در این کنسرت اهمیت داشته موسیقی و اجرا بوده است. نور سالن که کم میشود میهمان ویژه این اجرا هم وارد میشوند. مهمترین میهمان علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است که به همراه علی مرادخانی معاون هنری و سایر همراهانش در ردیف اول مینشیند، کمی آنسوتر از کیخسرو پورناظری و انوشیروان روحانی. تعدادی از روسای کل ارشاد اسلامی استانها که اینروزها در تهران هستند و بیشترشان روحانی، بعد از وزیر وارد میشوند. شعری از مولانا آغازگر این اجراست: «چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسهمندم/ گه از آن سوی کشندم گه از این سوی کشند» اگرچه این شعر در آلبوم نیست اما مقدمهای خوب برای نخستین تصنیف این اجرا یعنی نهفرشتهام نهشیطان با شعری از حسین منزوی است. شعری که آلبوم نامش را از آن گرفته است. همایون شجریان از همین اجرای نخست نشان میدهد که با جسارت و اطمینانخاطر زیادی روی صحنه آمده است. اجرای مسلط با وجود تغییراتی که تنظیم این اجرا داشته است و نارسابودن سیستمهای صوتی سالن نشان از اطمینان او از همکاریاش با تهمورس پورناظری دارد. انگار «چرا رفتی» شاهد این نکته بود که پسر شهریار موسیقی در آستانه 38سالگی حالا در حال تبدیلشدن به نامی است که از پدر جز نام، تنها تهصدا و چشمانش را به یادگار برده. اگرچه نوازندگان غیرایرانی که در تنظیم آلبوم گروه را همراهی کردند جایشان را به هنرمندان ایرانی دادند اما ترکیب انتخابشده، از پس اجرا و تنظیم تازه برمیآیند. با شنیدن صدای قطرات آب تصنیف «کولی» آغاز میشود. تصنیفی که با شعری از سیمین بهبهانی همراه شده است. با پایان این تصنیف، سهراب پورناظری به روی صحنه میآید تا با کمانچه «دلبهدل» را همراهی کند. تصنیفی که سالن را به وجد میآورد. بعد از اجرای دو تصنیف «شتک» و «در حصار شب» همایون از جمع میخواهد که صحبت کند. او که همچنان که خودش هم میگوید خیلی اهل صحبتکردن نیست حضور گروه بازیگران کلیپ «چرا رفتی» را در سالن اعلام میکند. سحر دولتشاهی، ستاره پسیانی، نوید محمدزاده در غیاب باران کوثری کارگردان آن کلیپ که در همان زمان اجرا داشت، به شنیدن این اجرا آمدهاند.
همایون شجریان سپس با اعلام حضور آهنگساز قطعه بعدی از کیخسرو پورناظری اجازه خواست تا قطعه «مردان خدا» را که به قول او توسط خوانندگان بزرگی خوانده شده اجرا کند؛ او گفت: «افتخار میکنم که این قطعه را در حضور استاد کیخسرو پورناظری اجرا میکنم.» مردان خدا با تکنوازی تنبور سهراب پورناظری آغاز شد و بعد تصنیف، که با شعری از مولانا اجرا شد، هرچه به پایان اجرا نزدیکتر میشد به تعداد نوازندگان افزوده میشد. به نظر میرسید که تهمورس پورناظری با برهمزدن تنظیم آلبوم، قطعات را از اجراهای کمنوازنده به قطعات پرساز چیده است. مانند بیشتر کنسرتهای برادران پورناظری، قطعه تقریبا بیکلامی ساخته سهراب پورناظری در بخش بعدی اجرا شد. قطعهای که بیشتر، قدرت نوازندگان را به نمایش میگذارد. بعد از اجرای این قطعه، همایون شجریان بار دیگر اجازه خواست تا چندکلمه صحبت کند و میهمان دیگر این مراسم را معرفی کند. او با خوشآمدگفتن به وزیر ارشاد، حضور علی جنتی را به فال نیک گرفت و گفت: «امیدوارم حضور ایشان در این جمع به معنای این باشد که مسایل و مشکلات موسیقی بهخصوص در شهرستانها کمتر شود.» با گفتن این جمله، حضار هم وزیر و هم همایون را تشویق کردند. بخش پایانی اجرا برای دو قطعه «چونی بیمن» و «درون آیینه» تنظیم شده بود و درست در لحظه پایان درون آیینه با افزودهشدن ساز پیانو قطعه اصلی این اجرا یعنی «چرا رفتی» آغاز شد. قطعهای که این آلبوم را به مردم شناساند و همایون شجریان در غیاب شاعر نامدارش که دکترها از روند درمانش ابراز امیدواری کرده بودند، اجرا کرد. بعد از اجرای این قطعه بود که نوبت به قطعه «بیز» رسید. برخلاف شبها و کنسرتهای قبلی، مردم «هوایگریه» را از همایون خواستند. اما او قطعه «دلبهدل» را بار دیگر اجرا کرد. از در سالن وزارت کشور که خارج شدم شب روشن با نوای پشت سرم در هم میپیچید که: «ندیدی ماهتاب امشب چه زیباست...»
فرزانه ابراهیمزاده: بعد از چندسال درهای تالار بزرگ وزارت کشور بهسوی موسیقی باز شده و ترافیک منتهی به میدان فاطمی و خیابان شهید گمنام، عادیترین موضوعی است که این ساختمان به خود خواهد دید. همانطور که همایون شجریان در هدفون میخواند: «ندیدی ماهتاب امشب چه زیباست» بهسمت در ورودی تالار وزارت کشور میرفتیم و به آسمان نیمهماه مردادی نگاه میکردیم. ترافیک واقعی اما در لابی سالن بهسمت داخل است. همایون شجریان و تهمورس پورناظری چندماهی است با انتشار آلبوم نهفرشتهام نهشیطان موجی در میان جامعه فارسیزبانان به وجود آوردهاند. موجی که موافقان و مخالفان خودش را داشته و نشان از شنیدهشدن تازهترین تلاش هنرمندانی دارد که میخواهند از زیر سایه نام خانوادگیشان بیرون بیایند و خودشان را با نام خودشان معرفی کنند.
همانطور که در میان صندلیها بهدنبال شماره روی بلیت میگردم نگاهی به دکور میاندازم. برخلاف دو کنسرت قبلی همایون شجریان و پورناظریها صحنه اجرا ساده است. به نظر تعداد نوازندگان و حجم میکروفنها و آلات موسیقی باعث سادگی شده. اما با ورود همایون شجریان و تهمورس پورناظری و سایر اعضای گروه روی صحنه سادگی لباسشان نشان میدهد که این سادگی تعمدی است. به نظر آنچه در این کنسرت اهمیت داشته موسیقی و اجرا بوده است. نور سالن که کم میشود میهمان ویژه این اجرا هم وارد میشوند. مهمترین میهمان علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است که به همراه علی مرادخانی معاون هنری و سایر همراهانش در ردیف اول مینشیند، کمی آنسوتر از کیخسرو پورناظری و انوشیروان روحانی. تعدادی از روسای کل ارشاد اسلامی استانها که اینروزها در تهران هستند و بیشترشان روحانی، بعد از وزیر وارد میشوند. شعری از مولانا آغازگر این اجراست: «چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسهمندم/ گه از آن سوی کشندم گه از این سوی کشند» اگرچه این شعر در آلبوم نیست اما مقدمهای خوب برای نخستین تصنیف این اجرا یعنی نهفرشتهام نهشیطان با شعری از حسین منزوی است. شعری که آلبوم نامش را از آن گرفته است. همایون شجریان از همین اجرای نخست نشان میدهد که با جسارت و اطمینانخاطر زیادی روی صحنه آمده است. اجرای مسلط با وجود تغییراتی که تنظیم این اجرا داشته است و نارسابودن سیستمهای صوتی سالن نشان از اطمینان او از همکاریاش با تهمورس پورناظری دارد. انگار «چرا رفتی» شاهد این نکته بود که پسر شهریار موسیقی در آستانه 38سالگی حالا در حال تبدیلشدن به نامی است که از پدر جز نام، تنها تهصدا و چشمانش را به یادگار برده. اگرچه نوازندگان غیرایرانی که در تنظیم آلبوم گروه را همراهی کردند جایشان را به هنرمندان ایرانی دادند اما ترکیب انتخابشده، از پس اجرا و تنظیم تازه برمیآیند. با شنیدن صدای قطرات آب تصنیف «کولی» آغاز میشود. تصنیفی که با شعری از سیمین بهبهانی همراه شده است. با پایان این تصنیف، سهراب پورناظری به روی صحنه میآید تا با کمانچه «دلبهدل» را همراهی کند. تصنیفی که سالن را به وجد میآورد. بعد از اجرای دو تصنیف «شتک» و «در حصار شب» همایون از جمع میخواهد که صحبت کند. او که همچنان که خودش هم میگوید خیلی اهل صحبتکردن نیست حضور گروه بازیگران کلیپ «چرا رفتی» را در سالن اعلام میکند. سحر دولتشاهی، ستاره پسیانی، نوید محمدزاده در غیاب باران کوثری کارگردان آن کلیپ که در همان زمان اجرا داشت، به شنیدن این اجرا آمدهاند.
همایون شجریان سپس با اعلام حضور آهنگساز قطعه بعدی از کیخسرو پورناظری اجازه خواست تا قطعه «مردان خدا» را که به قول او توسط خوانندگان بزرگی خوانده شده اجرا کند؛ او گفت: «افتخار میکنم که این قطعه را در حضور استاد کیخسرو پورناظری اجرا میکنم.» مردان خدا با تکنوازی تنبور سهراب پورناظری آغاز شد و بعد تصنیف، که با شعری از مولانا اجرا شد، هرچه به پایان اجرا نزدیکتر میشد به تعداد نوازندگان افزوده میشد. به نظر میرسید که تهمورس پورناظری با برهمزدن تنظیم آلبوم، قطعات را از اجراهای کمنوازنده به قطعات پرساز چیده است. مانند بیشتر کنسرتهای برادران پورناظری، قطعه تقریبا بیکلامی ساخته سهراب پورناظری در بخش بعدی اجرا شد. قطعهای که بیشتر، قدرت نوازندگان را به نمایش میگذارد. بعد از اجرای این قطعه، همایون شجریان بار دیگر اجازه خواست تا چندکلمه صحبت کند و میهمان دیگر این مراسم را معرفی کند. او با خوشآمدگفتن به وزیر ارشاد، حضور علی جنتی را به فال نیک گرفت و گفت: «امیدوارم حضور ایشان در این جمع به معنای این باشد که مسایل و مشکلات موسیقی بهخصوص در شهرستانها کمتر شود.» با گفتن این جمله، حضار هم وزیر و هم همایون را تشویق کردند. بخش پایانی اجرا برای دو قطعه «چونی بیمن» و «درون آیینه» تنظیم شده بود و درست در لحظه پایان درون آیینه با افزودهشدن ساز پیانو قطعه اصلی این اجرا یعنی «چرا رفتی» آغاز شد. قطعهای که این آلبوم را به مردم شناساند و همایون شجریان در غیاب شاعر نامدارش که دکترها از روند درمانش ابراز امیدواری کرده بودند، اجرا کرد. بعد از اجرای این قطعه بود که نوبت به قطعه «بیز» رسید. برخلاف شبها و کنسرتهای قبلی، مردم «هوایگریه» را از همایون خواستند. اما او قطعه «دلبهدل» را بار دیگر اجرا کرد. از در سالن وزارت کشور که خارج شدم شب روشن با نوای پشت سرم در هم میپیچید که: «ندیدی ماهتاب امشب چه زیباست...»
همانطور که در میان صندلیها بهدنبال شماره روی بلیت میگردم نگاهی به دکور میاندازم. برخلاف دو کنسرت قبلی همایون شجریان و پورناظریها صحنه اجرا ساده است. به نظر تعداد نوازندگان و حجم میکروفنها و آلات موسیقی باعث سادگی شده. اما با ورود همایون شجریان و تهمورس پورناظری و سایر اعضای گروه روی صحنه سادگی لباسشان نشان میدهد که این سادگی تعمدی است. به نظر آنچه در این کنسرت اهمیت داشته موسیقی و اجرا بوده است. نور سالن که کم میشود میهمان ویژه این اجرا هم وارد میشوند. مهمترین میهمان علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است که به همراه علی مرادخانی معاون هنری و سایر همراهانش در ردیف اول مینشیند، کمی آنسوتر از کیخسرو پورناظری و انوشیروان روحانی. تعدادی از روسای کل ارشاد اسلامی استانها که اینروزها در تهران هستند و بیشترشان روحانی، بعد از وزیر وارد میشوند. شعری از مولانا آغازگر این اجراست: «چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسهمندم/ گه از آن سوی کشندم گه از این سوی کشند» اگرچه این شعر در آلبوم نیست اما مقدمهای خوب برای نخستین تصنیف این اجرا یعنی نهفرشتهام نهشیطان با شعری از حسین منزوی است. شعری که آلبوم نامش را از آن گرفته است. همایون شجریان از همین اجرای نخست نشان میدهد که با جسارت و اطمینانخاطر زیادی روی صحنه آمده است. اجرای مسلط با وجود تغییراتی که تنظیم این اجرا داشته است و نارسابودن سیستمهای صوتی سالن نشان از اطمینان او از همکاریاش با تهمورس پورناظری دارد. انگار «چرا رفتی» شاهد این نکته بود که پسر شهریار موسیقی در آستانه 38سالگی حالا در حال تبدیلشدن به نامی است که از پدر جز نام، تنها تهصدا و چشمانش را به یادگار برده. اگرچه نوازندگان غیرایرانی که در تنظیم آلبوم گروه را همراهی کردند جایشان را به هنرمندان ایرانی دادند اما ترکیب انتخابشده، از پس اجرا و تنظیم تازه برمیآیند. با شنیدن صدای قطرات آب تصنیف «کولی» آغاز میشود. تصنیفی که با شعری از سیمین بهبهانی همراه شده است. با پایان این تصنیف، سهراب پورناظری به روی صحنه میآید تا با کمانچه «دلبهدل» را همراهی کند. تصنیفی که سالن را به وجد میآورد. بعد از اجرای دو تصنیف «شتک» و «در حصار شب» همایون از جمع میخواهد که صحبت کند. او که همچنان که خودش هم میگوید خیلی اهل صحبتکردن نیست حضور گروه بازیگران کلیپ «چرا رفتی» را در سالن اعلام میکند. سحر دولتشاهی، ستاره پسیانی، نوید محمدزاده در غیاب باران کوثری کارگردان آن کلیپ که در همان زمان اجرا داشت، به شنیدن این اجرا آمدهاند.
همایون شجریان سپس با اعلام حضور آهنگساز قطعه بعدی از کیخسرو پورناظری اجازه خواست تا قطعه «مردان خدا» را که به قول او توسط خوانندگان بزرگی خوانده شده اجرا کند؛ او گفت: «افتخار میکنم که این قطعه را در حضور استاد کیخسرو پورناظری اجرا میکنم.» مردان خدا با تکنوازی تنبور سهراب پورناظری آغاز شد و بعد تصنیف، که با شعری از مولانا اجرا شد، هرچه به پایان اجرا نزدیکتر میشد به تعداد نوازندگان افزوده میشد. به نظر میرسید که تهمورس پورناظری با برهمزدن تنظیم آلبوم، قطعات را از اجراهای کمنوازنده به قطعات پرساز چیده است. مانند بیشتر کنسرتهای برادران پورناظری، قطعه تقریبا بیکلامی ساخته سهراب پورناظری در بخش بعدی اجرا شد. قطعهای که بیشتر، قدرت نوازندگان را به نمایش میگذارد. بعد از اجرای این قطعه، همایون شجریان بار دیگر اجازه خواست تا چندکلمه صحبت کند و میهمان دیگر این مراسم را معرفی کند. او با خوشآمدگفتن به وزیر ارشاد، حضور علی جنتی را به فال نیک گرفت و گفت: «امیدوارم حضور ایشان در این جمع به معنای این باشد که مسایل و مشکلات موسیقی بهخصوص در شهرستانها کمتر شود.» با گفتن این جمله، حضار هم وزیر و هم همایون را تشویق کردند. بخش پایانی اجرا برای دو قطعه «چونی بیمن» و «درون آیینه» تنظیم شده بود و درست در لحظه پایان درون آیینه با افزودهشدن ساز پیانو قطعه اصلی این اجرا یعنی «چرا رفتی» آغاز شد. قطعهای که این آلبوم را به مردم شناساند و همایون شجریان در غیاب شاعر نامدارش که دکترها از روند درمانش ابراز امیدواری کرده بودند، اجرا کرد. بعد از اجرای این قطعه بود که نوبت به قطعه «بیز» رسید. برخلاف شبها و کنسرتهای قبلی، مردم «هوایگریه» را از همایون خواستند. اما او قطعه «دلبهدل» را بار دیگر اجرا کرد. از در سالن وزارت کشور که خارج شدم شب روشن با نوای پشت سرم در هم میپیچید که: «ندیدی ماهتاب امشب چه زیباست...»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.