تازههای نشر قطره
اعترافات یک محتضر
جویس کرول اوتس از شناختهشدهترین نامهای ادبیات آمریکاست که هم جایزههای متعددی برده و هم با نامهای گوناگونی به نوشتن پرداخته است. کرول اوتس در گونههای مختلف ادبی به نویسندگی پرداخته و در ایران هم نویسندهای شناختهشده بهشمار میرود و پیش از این آثاری از او مثل «خوب شد شناختمت و داستانهای دیگر»، «دختر سیاه، دختر سفید»، «سیاهاب» و «اشتهای آمریکایی» به فارسی منتشر شده بودند. بهتازگی هم کتاب دیگری از کرول اوتس با عنوان «در اتاقم را به روی خودم قفل میکنم» با ترجمه مریم حسینزاده به فارسی به چاپ رسیده است. ابتدای داستان با تصویری از قایقی روی آب شروع میشود که مرد و زنی در آن نشستهاند و مرد پارو میزند و قایق به سمت پایین رودخانه در حرکت است. در بخشی از داستان میخوانیم: «اولین نگاهم به او پاک و معصومانه بود چون چطور ممکن بود بدانم که او همان مرد است! او قدم برمیداشت، سریع قدم برمیداشت، بیآنکه بداند به کجا میرود. چندکیلومتر و به کدام سمت. پاییز گرمی بود با موجی از درخشش زنبورها. آنجا بالای سر، ابرهای درهم متراکم سفید و خاکستری با وزش باد در آسمان به حرکت درمیآمدند، آسمان از تابش آفتاب داغ شده
بود، چنان روشن و پرنور که بیرنگ مینمود». «در اتاقم را به روی خودم قفل میکنم» را نشر قطره منتشر کرده اما از دیگر کتابهای تازه این نشر یکی هم کتاب «شب هنگام در شیلی» روبرتو بولانیو است که توسط فریده شبانفر ترجمه شده است. البته پیشتر ترجمه قابلتوجهی از این کتاب با نام «شبانههای شیلی» با ترجمه رباب محب در نشر بوتیمار با همکاری انتشارات نگاه منتشر شده بود. داستان این کتاب با روایت پیرمردی بیمار شروع میشود که در حال مرگ است؛ پیرمردی که اگرچه در حال احتضار است اما حرفهای زیادی برای گفتن دارد. در توضیحات کتاب درباره این داستان بولانیو آمده: «شبهنگام در شیلی روایتی است از مرور خاطرات اعترافگونه کشیش و شاعری شیلیایی در بستر مرگ. روبرتو بولانیو، نویسنده کتاب، در ذهن قهرمان شکستخورده داستانش، سفری اودیسهوار را در دنیای ادبیات جهان میآغازد و به بهانه روایت زندگی شاعری جوان، تاریخ ادبیات و شیلی را از آغاز تا دوران دیکتاتوری پینوشه میکاود».
«دریاهای کهکشانهای دیگر» با عنوان فرعی مجموعه داستان از نویسندگان جهان توسط محمدسعید نبوی به فارسی منتشر شده است. داستانهای کوتاه این کتاب منتخبی است از چند کتاب، ماهنامه ادبی و مجله که از چندزبان اروپایی و نویسندگان مختلف ترجمه شده است. طنز از جمله ویژگیهای تعدادی از داستانهای چاپ شده در این کتاب است. برخی از داستانهای این مجموعه عبارتند از: «اعصاب خردکن» از هانس رایمان، «آرکائوس» از میخاییل امینسکو، «انگشت» از رمدیوس اوراد، «عصر دیگران» از گری فورد، «شامپانزه» از آلبرتو موراویا، «دریاهای کهکشانهای دیگر» از استانیسلاف استراتیف، «گالش» از میشل زوشنکو، «خط مشی مالی من» از استفن لیلاک، «ملاقات» از دراگومیر آسنف، «پرندهها» از واسیل پوپوف و «سه دل پاس» از گدفرید بومانس. در ابتدای هر داستان چندخطی هم درباره نویسنده آن آمده است. در بخشی از داستان «شامپانزه» موراویا میخوانیم: «داشتم به پایین خیابان برگس گاردنز میرفتم که به موزه ختم میشود و در تمام راه باران میبارید، هر قطرهای که میچکید میشد دید که خطی سفید بر آسمان میکشید. زیرا خورشید از ورای درختان، از میان ابرهای درخشان پراکنده در هرطرف میتابید، اگر نمیدانستم ژانویه است و فکر میکردم ماه مارس است. هوا بس لطیف، علفهای سبز روینده بلند و ضخیم بود، باران بهشدت میبارید و خورشید چون طلا میدرخشید و علفهای پای درختان در یک زمان هم از باران و هم از آفتاب مینوشیدند. ناگهان احساس خوشحالی کردم و نیرویی شگرف در پاهایم حس کردم.»
«زمان در گذر است» مجموعه داستانی کوتاه از برنار کمان است که توسط شبنم سنگاری به فارسی ترجمه شده است. این مجموعه در سال 2011 برنده جایزه ادبی گنکور در بخش داستان کوتاه شده بود. در بخشی از توضیح کتاب درباره این مجموعه آمده: «شخصیتهای این داستانها دیدگاههای کاملا متفاوتی از شیوه موجودیتشان در دنیا و ارتباطاتی که با دیگران دارند، ارایه میدهند. تعمق درباره اندیشههای متافیزیک و انتزاعی، وجه اشتراکی است که تمامی داستانها را بههم مرتبط میسازد. رویهمرفته در این رمان سه دیدگاه همسو نهفته است: چگونگی ارتباط مرگ و زندگی، هنگام مرگ چهچیز از زندگی باقی میماند؟ چه میراثی برای فرزندان باید بهجا گذاشت؟ این مجموعه، پرسشهایی را مطرح میکند: زن سالمند درباره رازهایش از خود میپرسد، مرد مسنی که همسرش را از دست داده درباره ثروتش، پسری درباره پدرش، نویسندهای درباره پیشنویسهایش، مردی درباره یک شبح». «دختری که با تبهکارها درافتاد» عنوان دیگری از کتابهای تازه نشر قطره است که این روزها منتشر شده است. نویسنده این کتاب استیگ لارسون است و احمد نیاززاده آن را به فارسی برگردانده است. بنا به توضیح کتاب، استیگ لارسون سردبیر مجله ضدنژادپرستی اکسپو و دبیر گرافیکی یکی از خبرگزاریهای سوئد بود و فردی صاحبنظر در زمینه سازمانهای ضددموکراتیک و نازیها و راستگرایی افراطی بهشمار میآمد. او در سال 2004 و کمی پس از تحویل دستنوشتههای سهگانه دختری با نشان اژدها و دختری که با آتش بازی کرد و دختری که با تبهکاران درافتاد از دنیا رفت. در قسمتی از بخش اول کتاب و با عنوان «میانپردهای در راهرو» میخوانیم: «حدود 600 زن طی جنگهای داخلی آمریکا جنگیدند. آنها به شکل مردان تغییر چهره میدادند. هالیوود در اینجا از بخش قابل ملاحظهای از پیشینه فرهنگی غافل شده، شاید هم پرداختن به این امر تاریخی از لحاظ ایدئولوژیکی کار چندان آسانی نبوده است. مورخان همواره برای پرداختن به زنانی که تمایزهای جنسیتی را رعایت نمیکنند به زحمت افتادهاند، در هیچجای دیگری این موضوع به وضوح نبردهای مسلحانه وجود نداشته است».
«دریاهای کهکشانهای دیگر» با عنوان فرعی مجموعه داستان از نویسندگان جهان توسط محمدسعید نبوی به فارسی منتشر شده است. داستانهای کوتاه این کتاب منتخبی است از چند کتاب، ماهنامه ادبی و مجله که از چندزبان اروپایی و نویسندگان مختلف ترجمه شده است. طنز از جمله ویژگیهای تعدادی از داستانهای چاپ شده در این کتاب است. برخی از داستانهای این مجموعه عبارتند از: «اعصاب خردکن» از هانس رایمان، «آرکائوس» از میخاییل امینسکو، «انگشت» از رمدیوس اوراد، «عصر دیگران» از گری فورد، «شامپانزه» از آلبرتو موراویا، «دریاهای کهکشانهای دیگر» از استانیسلاف استراتیف، «گالش» از میشل زوشنکو، «خط مشی مالی من» از استفن لیلاک، «ملاقات» از دراگومیر آسنف، «پرندهها» از واسیل پوپوف و «سه دل پاس» از گدفرید بومانس. در ابتدای هر داستان چندخطی هم درباره نویسنده آن آمده است. در بخشی از داستان «شامپانزه» موراویا میخوانیم: «داشتم به پایین خیابان برگس گاردنز میرفتم که به موزه ختم میشود و در تمام راه باران میبارید، هر قطرهای که میچکید میشد دید که خطی سفید بر آسمان میکشید. زیرا خورشید از ورای درختان، از میان ابرهای درخشان پراکنده در هرطرف میتابید، اگر نمیدانستم ژانویه است و فکر میکردم ماه مارس است. هوا بس لطیف، علفهای سبز روینده بلند و ضخیم بود، باران بهشدت میبارید و خورشید چون طلا میدرخشید و علفهای پای درختان در یک زمان هم از باران و هم از آفتاب مینوشیدند. ناگهان احساس خوشحالی کردم و نیرویی شگرف در پاهایم حس کردم.»
«زمان در گذر است» مجموعه داستانی کوتاه از برنار کمان است که توسط شبنم سنگاری به فارسی ترجمه شده است. این مجموعه در سال 2011 برنده جایزه ادبی گنکور در بخش داستان کوتاه شده بود. در بخشی از توضیح کتاب درباره این مجموعه آمده: «شخصیتهای این داستانها دیدگاههای کاملا متفاوتی از شیوه موجودیتشان در دنیا و ارتباطاتی که با دیگران دارند، ارایه میدهند. تعمق درباره اندیشههای متافیزیک و انتزاعی، وجه اشتراکی است که تمامی داستانها را بههم مرتبط میسازد. رویهمرفته در این رمان سه دیدگاه همسو نهفته است: چگونگی ارتباط مرگ و زندگی، هنگام مرگ چهچیز از زندگی باقی میماند؟ چه میراثی برای فرزندان باید بهجا گذاشت؟ این مجموعه، پرسشهایی را مطرح میکند: زن سالمند درباره رازهایش از خود میپرسد، مرد مسنی که همسرش را از دست داده درباره ثروتش، پسری درباره پدرش، نویسندهای درباره پیشنویسهایش، مردی درباره یک شبح». «دختری که با تبهکارها درافتاد» عنوان دیگری از کتابهای تازه نشر قطره است که این روزها منتشر شده است. نویسنده این کتاب استیگ لارسون است و احمد نیاززاده آن را به فارسی برگردانده است. بنا به توضیح کتاب، استیگ لارسون سردبیر مجله ضدنژادپرستی اکسپو و دبیر گرافیکی یکی از خبرگزاریهای سوئد بود و فردی صاحبنظر در زمینه سازمانهای ضددموکراتیک و نازیها و راستگرایی افراطی بهشمار میآمد. او در سال 2004 و کمی پس از تحویل دستنوشتههای سهگانه دختری با نشان اژدها و دختری که با آتش بازی کرد و دختری که با تبهکاران درافتاد از دنیا رفت. در قسمتی از بخش اول کتاب و با عنوان «میانپردهای در راهرو» میخوانیم: «حدود 600 زن طی جنگهای داخلی آمریکا جنگیدند. آنها به شکل مردان تغییر چهره میدادند. هالیوود در اینجا از بخش قابل ملاحظهای از پیشینه فرهنگی غافل شده، شاید هم پرداختن به این امر تاریخی از لحاظ ایدئولوژیکی کار چندان آسانی نبوده است. مورخان همواره برای پرداختن به زنانی که تمایزهای جنسیتی را رعایت نمیکنند به زحمت افتادهاند، در هیچجای دیگری این موضوع به وضوح نبردهای مسلحانه وجود نداشته است».
جویس کرول اوتس از شناختهشدهترین نامهای ادبیات آمریکاست که هم جایزههای متعددی برده و هم با نامهای گوناگونی به نوشتن پرداخته است. کرول اوتس در گونههای مختلف ادبی به نویسندگی پرداخته و در ایران هم نویسندهای شناختهشده بهشمار میرود و پیش از این آثاری از او مثل «خوب شد شناختمت و داستانهای دیگر»، «دختر سیاه، دختر سفید»، «سیاهاب» و «اشتهای آمریکایی» به فارسی منتشر شده بودند. بهتازگی هم کتاب دیگری از کرول اوتس با عنوان «در اتاقم را به روی خودم قفل میکنم» با ترجمه مریم حسینزاده به فارسی به چاپ رسیده است. ابتدای داستان با تصویری از قایقی روی آب شروع میشود که مرد و زنی در آن نشستهاند و مرد پارو میزند و قایق به سمت پایین رودخانه در حرکت است. در بخشی از داستان میخوانیم: «اولین نگاهم به او پاک و معصومانه بود چون چطور ممکن بود بدانم که او همان مرد است! او قدم برمیداشت، سریع قدم برمیداشت، بیآنکه بداند به کجا میرود. چندکیلومتر و به کدام سمت. پاییز گرمی بود با موجی از درخشش زنبورها. آنجا بالای سر، ابرهای درهم متراکم سفید و خاکستری با وزش باد در آسمان به حرکت درمیآمدند، آسمان از تابش آفتاب داغ شده
بود، چنان روشن و پرنور که بیرنگ مینمود». «در اتاقم را به روی خودم قفل میکنم» را نشر قطره منتشر کرده اما از دیگر کتابهای تازه این نشر یکی هم کتاب «شب هنگام در شیلی» روبرتو بولانیو است که توسط فریده شبانفر ترجمه شده است. البته پیشتر ترجمه قابلتوجهی از این کتاب با نام «شبانههای شیلی» با ترجمه رباب محب در نشر بوتیمار با همکاری انتشارات نگاه منتشر شده بود. داستان این کتاب با روایت پیرمردی بیمار شروع میشود که در حال مرگ است؛ پیرمردی که اگرچه در حال احتضار است اما حرفهای زیادی برای گفتن دارد. در توضیحات کتاب درباره این داستان بولانیو آمده: «شبهنگام در شیلی روایتی است از مرور خاطرات اعترافگونه کشیش و شاعری شیلیایی در بستر مرگ. روبرتو بولانیو، نویسنده کتاب، در ذهن قهرمان شکستخورده داستانش، سفری اودیسهوار را در دنیای ادبیات جهان میآغازد و به بهانه روایت زندگی شاعری جوان، تاریخ ادبیات و شیلی را از آغاز تا دوران دیکتاتوری پینوشه میکاود».
«دریاهای کهکشانهای دیگر» با عنوان فرعی مجموعه داستان از نویسندگان جهان توسط محمدسعید نبوی به فارسی منتشر شده است. داستانهای کوتاه این کتاب منتخبی است از چند کتاب، ماهنامه ادبی و مجله که از چندزبان اروپایی و نویسندگان مختلف ترجمه شده است. طنز از جمله ویژگیهای تعدادی از داستانهای چاپ شده در این کتاب است. برخی از داستانهای این مجموعه عبارتند از: «اعصاب خردکن» از هانس رایمان، «آرکائوس» از میخاییل امینسکو، «انگشت» از رمدیوس اوراد، «عصر دیگران» از گری فورد، «شامپانزه» از آلبرتو موراویا، «دریاهای کهکشانهای دیگر» از استانیسلاف استراتیف، «گالش» از میشل زوشنکو، «خط مشی مالی من» از استفن لیلاک، «ملاقات» از دراگومیر آسنف، «پرندهها» از واسیل پوپوف و «سه دل پاس» از گدفرید بومانس. در ابتدای هر داستان چندخطی هم درباره نویسنده آن آمده است. در بخشی از داستان «شامپانزه» موراویا میخوانیم: «داشتم به پایین خیابان برگس گاردنز میرفتم که به موزه ختم میشود و در تمام راه باران میبارید، هر قطرهای که میچکید میشد دید که خطی سفید بر آسمان میکشید. زیرا خورشید از ورای درختان، از میان ابرهای درخشان پراکنده در هرطرف میتابید، اگر نمیدانستم ژانویه است و فکر میکردم ماه مارس است. هوا بس لطیف، علفهای سبز روینده بلند و ضخیم بود، باران بهشدت میبارید و خورشید چون طلا میدرخشید و علفهای پای درختان در یک زمان هم از باران و هم از آفتاب مینوشیدند. ناگهان احساس خوشحالی کردم و نیرویی شگرف در پاهایم حس کردم.»
«زمان در گذر است» مجموعه داستانی کوتاه از برنار کمان است که توسط شبنم سنگاری به فارسی ترجمه شده است. این مجموعه در سال 2011 برنده جایزه ادبی گنکور در بخش داستان کوتاه شده بود. در بخشی از توضیح کتاب درباره این مجموعه آمده: «شخصیتهای این داستانها دیدگاههای کاملا متفاوتی از شیوه موجودیتشان در دنیا و ارتباطاتی که با دیگران دارند، ارایه میدهند. تعمق درباره اندیشههای متافیزیک و انتزاعی، وجه اشتراکی است که تمامی داستانها را بههم مرتبط میسازد. رویهمرفته در این رمان سه دیدگاه همسو نهفته است: چگونگی ارتباط مرگ و زندگی، هنگام مرگ چهچیز از زندگی باقی میماند؟ چه میراثی برای فرزندان باید بهجا گذاشت؟ این مجموعه، پرسشهایی را مطرح میکند: زن سالمند درباره رازهایش از خود میپرسد، مرد مسنی که همسرش را از دست داده درباره ثروتش، پسری درباره پدرش، نویسندهای درباره پیشنویسهایش، مردی درباره یک شبح». «دختری که با تبهکارها درافتاد» عنوان دیگری از کتابهای تازه نشر قطره است که این روزها منتشر شده است. نویسنده این کتاب استیگ لارسون است و احمد نیاززاده آن را به فارسی برگردانده است. بنا به توضیح کتاب، استیگ لارسون سردبیر مجله ضدنژادپرستی اکسپو و دبیر گرافیکی یکی از خبرگزاریهای سوئد بود و فردی صاحبنظر در زمینه سازمانهای ضددموکراتیک و نازیها و راستگرایی افراطی بهشمار میآمد. او در سال 2004 و کمی پس از تحویل دستنوشتههای سهگانه دختری با نشان اژدها و دختری که با آتش بازی کرد و دختری که با تبهکاران درافتاد از دنیا رفت. در قسمتی از بخش اول کتاب و با عنوان «میانپردهای در راهرو» میخوانیم: «حدود 600 زن طی جنگهای داخلی آمریکا جنگیدند. آنها به شکل مردان تغییر چهره میدادند. هالیوود در اینجا از بخش قابل ملاحظهای از پیشینه فرهنگی غافل شده، شاید هم پرداختن به این امر تاریخی از لحاظ ایدئولوژیکی کار چندان آسانی نبوده است. مورخان همواره برای پرداختن به زنانی که تمایزهای جنسیتی را رعایت نمیکنند به زحمت افتادهاند، در هیچجای دیگری این موضوع به وضوح نبردهای مسلحانه وجود نداشته است».
«دریاهای کهکشانهای دیگر» با عنوان فرعی مجموعه داستان از نویسندگان جهان توسط محمدسعید نبوی به فارسی منتشر شده است. داستانهای کوتاه این کتاب منتخبی است از چند کتاب، ماهنامه ادبی و مجله که از چندزبان اروپایی و نویسندگان مختلف ترجمه شده است. طنز از جمله ویژگیهای تعدادی از داستانهای چاپ شده در این کتاب است. برخی از داستانهای این مجموعه عبارتند از: «اعصاب خردکن» از هانس رایمان، «آرکائوس» از میخاییل امینسکو، «انگشت» از رمدیوس اوراد، «عصر دیگران» از گری فورد، «شامپانزه» از آلبرتو موراویا، «دریاهای کهکشانهای دیگر» از استانیسلاف استراتیف، «گالش» از میشل زوشنکو، «خط مشی مالی من» از استفن لیلاک، «ملاقات» از دراگومیر آسنف، «پرندهها» از واسیل پوپوف و «سه دل پاس» از گدفرید بومانس. در ابتدای هر داستان چندخطی هم درباره نویسنده آن آمده است. در بخشی از داستان «شامپانزه» موراویا میخوانیم: «داشتم به پایین خیابان برگس گاردنز میرفتم که به موزه ختم میشود و در تمام راه باران میبارید، هر قطرهای که میچکید میشد دید که خطی سفید بر آسمان میکشید. زیرا خورشید از ورای درختان، از میان ابرهای درخشان پراکنده در هرطرف میتابید، اگر نمیدانستم ژانویه است و فکر میکردم ماه مارس است. هوا بس لطیف، علفهای سبز روینده بلند و ضخیم بود، باران بهشدت میبارید و خورشید چون طلا میدرخشید و علفهای پای درختان در یک زمان هم از باران و هم از آفتاب مینوشیدند. ناگهان احساس خوشحالی کردم و نیرویی شگرف در پاهایم حس کردم.»
«زمان در گذر است» مجموعه داستانی کوتاه از برنار کمان است که توسط شبنم سنگاری به فارسی ترجمه شده است. این مجموعه در سال 2011 برنده جایزه ادبی گنکور در بخش داستان کوتاه شده بود. در بخشی از توضیح کتاب درباره این مجموعه آمده: «شخصیتهای این داستانها دیدگاههای کاملا متفاوتی از شیوه موجودیتشان در دنیا و ارتباطاتی که با دیگران دارند، ارایه میدهند. تعمق درباره اندیشههای متافیزیک و انتزاعی، وجه اشتراکی است که تمامی داستانها را بههم مرتبط میسازد. رویهمرفته در این رمان سه دیدگاه همسو نهفته است: چگونگی ارتباط مرگ و زندگی، هنگام مرگ چهچیز از زندگی باقی میماند؟ چه میراثی برای فرزندان باید بهجا گذاشت؟ این مجموعه، پرسشهایی را مطرح میکند: زن سالمند درباره رازهایش از خود میپرسد، مرد مسنی که همسرش را از دست داده درباره ثروتش، پسری درباره پدرش، نویسندهای درباره پیشنویسهایش، مردی درباره یک شبح». «دختری که با تبهکارها درافتاد» عنوان دیگری از کتابهای تازه نشر قطره است که این روزها منتشر شده است. نویسنده این کتاب استیگ لارسون است و احمد نیاززاده آن را به فارسی برگردانده است. بنا به توضیح کتاب، استیگ لارسون سردبیر مجله ضدنژادپرستی اکسپو و دبیر گرافیکی یکی از خبرگزاریهای سوئد بود و فردی صاحبنظر در زمینه سازمانهای ضددموکراتیک و نازیها و راستگرایی افراطی بهشمار میآمد. او در سال 2004 و کمی پس از تحویل دستنوشتههای سهگانه دختری با نشان اژدها و دختری که با آتش بازی کرد و دختری که با تبهکاران درافتاد از دنیا رفت. در قسمتی از بخش اول کتاب و با عنوان «میانپردهای در راهرو» میخوانیم: «حدود 600 زن طی جنگهای داخلی آمریکا جنگیدند. آنها به شکل مردان تغییر چهره میدادند. هالیوود در اینجا از بخش قابل ملاحظهای از پیشینه فرهنگی غافل شده، شاید هم پرداختن به این امر تاریخی از لحاظ ایدئولوژیکی کار چندان آسانی نبوده است. مورخان همواره برای پرداختن به زنانی که تمایزهای جنسیتی را رعایت نمیکنند به زحمت افتادهاند، در هیچجای دیگری این موضوع به وضوح نبردهای مسلحانه وجود نداشته است».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.