فرزانه طاهری تاکید کرد
تعطیلی برگشت ناپذیر جایزه گلشیری
شرق: حتی نامه 115نفر از نویسندگان هم باعث نشد تا فرزانه طاهری و هیاتمدیره بنیاد هوشنگ گلشیری از تصمیم خود برای تعطیلکردن این جایزه مهم ادبی بازگردند. فرزانه طاهری در یادداشتی که روز شنبه برای روزنامه «شرق »ارسال کرده با سپاسگزاری از همه علاقهمندان به این جایزه اعلام کرده است که این تصمیم بهراحتی گرفته نشده و قابلبرگشت نیست.
به این ترتیب این یادداشت از تعطیلی این جایزه برای همیشه خبر میدهد. او در بخشی از این یادداشت که از طرف هیاتمدیره بنیاد گلشیری و به امضای خودش رسیده؛ آورده: «دوستان و علاقمندان جایزه گلشیری و داستاننویسان عزیزی که با نوشتههای خود و نیز امضای نامه جمعی، ما را به تداوم جایزه گلشیری فراخواندهاید، از همه شما بابت حسن نظرتان سپاسگزارم. شاید نیازی به تاکید بر این واقعیت نباشد که گرفتن این تصمیم برای من و ما دستاندرکاران جایزه ابدا ساده نبوده و حاصل ماهها اندیشیدن و ارزیابی و بحث بوده است. تردید نکنید که اگر راهی مییافتیم تا جایزه را در همان سطح کیفی مورد نظرمان ادامه بدهیم، مطمئنا چنین میکردیم. پس با احترام به همگی شما، امیدوارم موقعیت ما را درک کنید، به تصمیم ما احترام بگذارید و ما را در ادامه راهی که برگزیدهایم، یاری کنید.» روز اول مرداد، فرزانه طاهری با انتشار بیانیهای که در سایت بنیاد گلشیری نیز گذاشته شد، اعلام کرد جایزه گلشیری بعد از 14سال متوقف میشود. او در بخشی از این بیانیه آورده بود: «این بنیاد با توقف جایزه قصد دارد تا سایر فعالیتهای خود را ادامه دهد. تلاشهایمان را معطوف به غنیترکردن وبسایت بنیاد کنیم تا منابع مربوط به هوشنگ گلشیری را هرچه کاملتر در اختیار علاقهمندان این نسل و نسلهای آینده قرار دهیم. از دسترسپذیرکردن نوشتهها و مصاحبهها و مقالاتی که در جهان مجازی در دسترس نیستند گرفته تا جمعآوردن و عرضه تصاویر و فیلمها و صدای او و نیز آنچه در نقد و بررسی آثارش نوشتهاند و خواندنش را مفید میدانیم. قصد داریم آرشیو مربوط به گلشیری را کامل کنیم و در این راه به یاری همه آنها که یادگاری از گلشیری در اختیار دارند، نیاز خواهیم داشت. پس نیازهایمان را و فراخوانمان را در وبسایت اعلام خواهیم کرد. قصد داریم بخشی از وبسایت را نیز به نقد و نظر اختصاص دهیم و تلاش خواهیم کرد که این بخش، چیزی به فضای مجازی در حوزه داستاننویسی اضافه کند. امیدواریم این بخش به کمک اهل فن آنقدر گسترش و عمق بیابد تا بتوان بر آن نام نشریه ادبی گذاشت.»انتشار این خبر با شگفتی بسیاری از علاقهمندان و نویسندگان مواجه شد. توقف این جایزه که در 13دوره برگزاری با وجود افت و خیزهایی که برای حفظ داشت به جایگاه مهمی در سطح ادبیات مستقل ایران رسیده بود آن هم توسط برگزارکنندگانش، با واکنشهای زیادی از سوی اهالی ادبیات روبهرو شد. بعد از گذشت چندروز از انتشار این خبر، حدود 115نفر از نویسندگان در نامهای خواستار تجدید نظر از سوی هیاتمدیره بنیاد گلشیری شدند. در این نامه که امضای نویسندگانی چون فرخنده آقایی، احمد اخوت، رحیم اخوت، حامد اسماعیلیون، فتحالله بینیاز، مجتبی پورمحسن، یونس تراکمه، ناهید طباطبایی و... را داشت آمده بود: «جایزه گلشیری برای ما که در معرض قضاوت داوران آن بودهایم، همیشه نشانهای از توجه به کارمان و به ادبیات داستانی ایران بوده است و بهرغم شرایط بیرونیای که امکان تاثیرگذاری اجتماعی آن را کم میکرده است، ما آن را تاثیرگذار در کلیت داستاننویسی هرساله ایران میدانستیم و بهخصوص میدانیم که چقدر در انگیزهدادن به نسل جدید داستاننویسان ایران موثر بوده و هر نویسندهای در هر گوشهای از ایران آرزوی گرفتن آن را داشته است. از اینرو ما داستاننویسان امضاکننده این متن خواستاریم جایزه گلشیری با تداوم کارش کماکان نقش موثر خود را در بهبود و ارتقای ادبیات داستانی ایران ایفا کند.»
به این ترتیب این یادداشت از تعطیلی این جایزه برای همیشه خبر میدهد. او در بخشی از این یادداشت که از طرف هیاتمدیره بنیاد گلشیری و به امضای خودش رسیده؛ آورده: «دوستان و علاقمندان جایزه گلشیری و داستاننویسان عزیزی که با نوشتههای خود و نیز امضای نامه جمعی، ما را به تداوم جایزه گلشیری فراخواندهاید، از همه شما بابت حسن نظرتان سپاسگزارم. شاید نیازی به تاکید بر این واقعیت نباشد که گرفتن این تصمیم برای من و ما دستاندرکاران جایزه ابدا ساده نبوده و حاصل ماهها اندیشیدن و ارزیابی و بحث بوده است. تردید نکنید که اگر راهی مییافتیم تا جایزه را در همان سطح کیفی مورد نظرمان ادامه بدهیم، مطمئنا چنین میکردیم. پس با احترام به همگی شما، امیدوارم موقعیت ما را درک کنید، به تصمیم ما احترام بگذارید و ما را در ادامه راهی که برگزیدهایم، یاری کنید.» روز اول مرداد، فرزانه طاهری با انتشار بیانیهای که در سایت بنیاد گلشیری نیز گذاشته شد، اعلام کرد جایزه گلشیری بعد از 14سال متوقف میشود. او در بخشی از این بیانیه آورده بود: «این بنیاد با توقف جایزه قصد دارد تا سایر فعالیتهای خود را ادامه دهد. تلاشهایمان را معطوف به غنیترکردن وبسایت بنیاد کنیم تا منابع مربوط به هوشنگ گلشیری را هرچه کاملتر در اختیار علاقهمندان این نسل و نسلهای آینده قرار دهیم. از دسترسپذیرکردن نوشتهها و مصاحبهها و مقالاتی که در جهان مجازی در دسترس نیستند گرفته تا جمعآوردن و عرضه تصاویر و فیلمها و صدای او و نیز آنچه در نقد و بررسی آثارش نوشتهاند و خواندنش را مفید میدانیم. قصد داریم آرشیو مربوط به گلشیری را کامل کنیم و در این راه به یاری همه آنها که یادگاری از گلشیری در اختیار دارند، نیاز خواهیم داشت. پس نیازهایمان را و فراخوانمان را در وبسایت اعلام خواهیم کرد. قصد داریم بخشی از وبسایت را نیز به نقد و نظر اختصاص دهیم و تلاش خواهیم کرد که این بخش، چیزی به فضای مجازی در حوزه داستاننویسی اضافه کند. امیدواریم این بخش به کمک اهل فن آنقدر گسترش و عمق بیابد تا بتوان بر آن نام نشریه ادبی گذاشت.»انتشار این خبر با شگفتی بسیاری از علاقهمندان و نویسندگان مواجه شد. توقف این جایزه که در 13دوره برگزاری با وجود افت و خیزهایی که برای حفظ داشت به جایگاه مهمی در سطح ادبیات مستقل ایران رسیده بود آن هم توسط برگزارکنندگانش، با واکنشهای زیادی از سوی اهالی ادبیات روبهرو شد. بعد از گذشت چندروز از انتشار این خبر، حدود 115نفر از نویسندگان در نامهای خواستار تجدید نظر از سوی هیاتمدیره بنیاد گلشیری شدند. در این نامه که امضای نویسندگانی چون فرخنده آقایی، احمد اخوت، رحیم اخوت، حامد اسماعیلیون، فتحالله بینیاز، مجتبی پورمحسن، یونس تراکمه، ناهید طباطبایی و... را داشت آمده بود: «جایزه گلشیری برای ما که در معرض قضاوت داوران آن بودهایم، همیشه نشانهای از توجه به کارمان و به ادبیات داستانی ایران بوده است و بهرغم شرایط بیرونیای که امکان تاثیرگذاری اجتماعی آن را کم میکرده است، ما آن را تاثیرگذار در کلیت داستاننویسی هرساله ایران میدانستیم و بهخصوص میدانیم که چقدر در انگیزهدادن به نسل جدید داستاننویسان ایران موثر بوده و هر نویسندهای در هر گوشهای از ایران آرزوی گرفتن آن را داشته است. از اینرو ما داستاننویسان امضاکننده این متن خواستاریم جایزه گلشیری با تداوم کارش کماکان نقش موثر خود را در بهبود و ارتقای ادبیات داستانی ایران ایفا کند.»
شرق: حتی نامه 115نفر از نویسندگان هم باعث نشد تا فرزانه طاهری و هیاتمدیره بنیاد هوشنگ گلشیری از تصمیم خود برای تعطیلکردن این جایزه مهم ادبی بازگردند. فرزانه طاهری در یادداشتی که روز شنبه برای روزنامه «شرق »ارسال کرده با سپاسگزاری از همه علاقهمندان به این جایزه اعلام کرده است که این تصمیم بهراحتی گرفته نشده و قابلبرگشت نیست.
به این ترتیب این یادداشت از تعطیلی این جایزه برای همیشه خبر میدهد. او در بخشی از این یادداشت که از طرف هیاتمدیره بنیاد گلشیری و به امضای خودش رسیده؛ آورده: «دوستان و علاقمندان جایزه گلشیری و داستاننویسان عزیزی که با نوشتههای خود و نیز امضای نامه جمعی، ما را به تداوم جایزه گلشیری فراخواندهاید، از همه شما بابت حسن نظرتان سپاسگزارم. شاید نیازی به تاکید بر این واقعیت نباشد که گرفتن این تصمیم برای من و ما دستاندرکاران جایزه ابدا ساده نبوده و حاصل ماهها اندیشیدن و ارزیابی و بحث بوده است. تردید نکنید که اگر راهی مییافتیم تا جایزه را در همان سطح کیفی مورد نظرمان ادامه بدهیم، مطمئنا چنین میکردیم. پس با احترام به همگی شما، امیدوارم موقعیت ما را درک کنید، به تصمیم ما احترام بگذارید و ما را در ادامه راهی که برگزیدهایم، یاری کنید.» روز اول مرداد، فرزانه طاهری با انتشار بیانیهای که در سایت بنیاد گلشیری نیز گذاشته شد، اعلام کرد جایزه گلشیری بعد از 14سال متوقف میشود. او در بخشی از این بیانیه آورده بود: «این بنیاد با توقف جایزه قصد دارد تا سایر فعالیتهای خود را ادامه دهد. تلاشهایمان را معطوف به غنیترکردن وبسایت بنیاد کنیم تا منابع مربوط به هوشنگ گلشیری را هرچه کاملتر در اختیار علاقهمندان این نسل و نسلهای آینده قرار دهیم. از دسترسپذیرکردن نوشتهها و مصاحبهها و مقالاتی که در جهان مجازی در دسترس نیستند گرفته تا جمعآوردن و عرضه تصاویر و فیلمها و صدای او و نیز آنچه در نقد و بررسی آثارش نوشتهاند و خواندنش را مفید میدانیم. قصد داریم آرشیو مربوط به گلشیری را کامل کنیم و در این راه به یاری همه آنها که یادگاری از گلشیری در اختیار دارند، نیاز خواهیم داشت. پس نیازهایمان را و فراخوانمان را در وبسایت اعلام خواهیم کرد. قصد داریم بخشی از وبسایت را نیز به نقد و نظر اختصاص دهیم و تلاش خواهیم کرد که این بخش، چیزی به فضای مجازی در حوزه داستاننویسی اضافه کند. امیدواریم این بخش به کمک اهل فن آنقدر گسترش و عمق بیابد تا بتوان بر آن نام نشریه ادبی گذاشت.»انتشار این خبر با شگفتی بسیاری از علاقهمندان و نویسندگان مواجه شد. توقف این جایزه که در 13دوره برگزاری با وجود افت و خیزهایی که برای حفظ داشت به جایگاه مهمی در سطح ادبیات مستقل ایران رسیده بود آن هم توسط برگزارکنندگانش، با واکنشهای زیادی از سوی اهالی ادبیات روبهرو شد. بعد از گذشت چندروز از انتشار این خبر، حدود 115نفر از نویسندگان در نامهای خواستار تجدید نظر از سوی هیاتمدیره بنیاد گلشیری شدند. در این نامه که امضای نویسندگانی چون فرخنده آقایی، احمد اخوت، رحیم اخوت، حامد اسماعیلیون، فتحالله بینیاز، مجتبی پورمحسن، یونس تراکمه، ناهید طباطبایی و... را داشت آمده بود: «جایزه گلشیری برای ما که در معرض قضاوت داوران آن بودهایم، همیشه نشانهای از توجه به کارمان و به ادبیات داستانی ایران بوده است و بهرغم شرایط بیرونیای که امکان تاثیرگذاری اجتماعی آن را کم میکرده است، ما آن را تاثیرگذار در کلیت داستاننویسی هرساله ایران میدانستیم و بهخصوص میدانیم که چقدر در انگیزهدادن به نسل جدید داستاننویسان ایران موثر بوده و هر نویسندهای در هر گوشهای از ایران آرزوی گرفتن آن را داشته است. از اینرو ما داستاننویسان امضاکننده این متن خواستاریم جایزه گلشیری با تداوم کارش کماکان نقش موثر خود را در بهبود و ارتقای ادبیات داستانی ایران ایفا کند.»
به این ترتیب این یادداشت از تعطیلی این جایزه برای همیشه خبر میدهد. او در بخشی از این یادداشت که از طرف هیاتمدیره بنیاد گلشیری و به امضای خودش رسیده؛ آورده: «دوستان و علاقمندان جایزه گلشیری و داستاننویسان عزیزی که با نوشتههای خود و نیز امضای نامه جمعی، ما را به تداوم جایزه گلشیری فراخواندهاید، از همه شما بابت حسن نظرتان سپاسگزارم. شاید نیازی به تاکید بر این واقعیت نباشد که گرفتن این تصمیم برای من و ما دستاندرکاران جایزه ابدا ساده نبوده و حاصل ماهها اندیشیدن و ارزیابی و بحث بوده است. تردید نکنید که اگر راهی مییافتیم تا جایزه را در همان سطح کیفی مورد نظرمان ادامه بدهیم، مطمئنا چنین میکردیم. پس با احترام به همگی شما، امیدوارم موقعیت ما را درک کنید، به تصمیم ما احترام بگذارید و ما را در ادامه راهی که برگزیدهایم، یاری کنید.» روز اول مرداد، فرزانه طاهری با انتشار بیانیهای که در سایت بنیاد گلشیری نیز گذاشته شد، اعلام کرد جایزه گلشیری بعد از 14سال متوقف میشود. او در بخشی از این بیانیه آورده بود: «این بنیاد با توقف جایزه قصد دارد تا سایر فعالیتهای خود را ادامه دهد. تلاشهایمان را معطوف به غنیترکردن وبسایت بنیاد کنیم تا منابع مربوط به هوشنگ گلشیری را هرچه کاملتر در اختیار علاقهمندان این نسل و نسلهای آینده قرار دهیم. از دسترسپذیرکردن نوشتهها و مصاحبهها و مقالاتی که در جهان مجازی در دسترس نیستند گرفته تا جمعآوردن و عرضه تصاویر و فیلمها و صدای او و نیز آنچه در نقد و بررسی آثارش نوشتهاند و خواندنش را مفید میدانیم. قصد داریم آرشیو مربوط به گلشیری را کامل کنیم و در این راه به یاری همه آنها که یادگاری از گلشیری در اختیار دارند، نیاز خواهیم داشت. پس نیازهایمان را و فراخوانمان را در وبسایت اعلام خواهیم کرد. قصد داریم بخشی از وبسایت را نیز به نقد و نظر اختصاص دهیم و تلاش خواهیم کرد که این بخش، چیزی به فضای مجازی در حوزه داستاننویسی اضافه کند. امیدواریم این بخش به کمک اهل فن آنقدر گسترش و عمق بیابد تا بتوان بر آن نام نشریه ادبی گذاشت.»انتشار این خبر با شگفتی بسیاری از علاقهمندان و نویسندگان مواجه شد. توقف این جایزه که در 13دوره برگزاری با وجود افت و خیزهایی که برای حفظ داشت به جایگاه مهمی در سطح ادبیات مستقل ایران رسیده بود آن هم توسط برگزارکنندگانش، با واکنشهای زیادی از سوی اهالی ادبیات روبهرو شد. بعد از گذشت چندروز از انتشار این خبر، حدود 115نفر از نویسندگان در نامهای خواستار تجدید نظر از سوی هیاتمدیره بنیاد گلشیری شدند. در این نامه که امضای نویسندگانی چون فرخنده آقایی، احمد اخوت، رحیم اخوت، حامد اسماعیلیون، فتحالله بینیاز، مجتبی پورمحسن، یونس تراکمه، ناهید طباطبایی و... را داشت آمده بود: «جایزه گلشیری برای ما که در معرض قضاوت داوران آن بودهایم، همیشه نشانهای از توجه به کارمان و به ادبیات داستانی ایران بوده است و بهرغم شرایط بیرونیای که امکان تاثیرگذاری اجتماعی آن را کم میکرده است، ما آن را تاثیرگذار در کلیت داستاننویسی هرساله ایران میدانستیم و بهخصوص میدانیم که چقدر در انگیزهدادن به نسل جدید داستاننویسان ایران موثر بوده و هر نویسندهای در هر گوشهای از ایران آرزوی گرفتن آن را داشته است. از اینرو ما داستاننویسان امضاکننده این متن خواستاریم جایزه گلشیری با تداوم کارش کماکان نقش موثر خود را در بهبود و ارتقای ادبیات داستانی ایران ایفا کند.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.