|

«اسلام» و «فلسطین»، ارکان رابطه با ایران است

«صلاح زواوی» ملقب به «مقدم‌السفرا»، دومین دیپلمات فلسطینی است که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به تهران آمده و هنوز بعد از گذشت سه‌دهه به‌عنوان سفیر فلسطین در تهران مشغول فعالیت است. این مرد 75ساله، اواخر سال گذشته گفت‌وگویی با ایسنا انجام داد که با توجه به وجود برخی نکات تاریخی و کم‌مصاحبه‌بودن آقای سفیر، بخش‌هایی از آن در ادامه می‌آید.
رابطه ما با جمهوری اسلامی ایران بر دو رکن «اسلام» و «فلسطین» بنا شده است. کار من در این سرزمین در چارچوب این دو رکن انجام می‌شود و این مساله را بالاتر از سیاست و سمت خود به‌عنوان سفیر فلسطین می‌دانم. رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام راحل تحت این دورکن به مبارزات خود علیه رژیم شاهنشاهی ادامه دادند و بسیاری از یاران و فرزندانشان را در دفاع از این دو رکن از دست دادند و تبعید و زندانی شدند.
ایشان فتوای مشهور خود را در نجف اشرف در حمایت از انقلابیون فلسطین صادر کردند که مردم ایران و مسلمانان می‌توانند زکات، خمس و خیراتشان را به مبارزان فلسطینی بدهند. طبیعت ارتباط بین انقلاب اسلامی در ایران و انقلاب فلسطین را توضیح دادم و به آغاز این ارتباط تاریخی در روزهای مبارزه علیه شاه اشاره داشتم و اینکه چند نفر از رهبران بزرگ این انقلاب مبارک اسلامی در پادگان‌های نظامی‌مان آموزش دیدند و با ما در مبارزه علیه رژیم صهیونیستی شرکت کردند، ‌مثل شهید دکتر چمران (وزیر دفاع دولت انقلاب) که خدواند منان وی را به شهادت در دفاع از انقلاب اسلامی همان‌گونه که قبلا از انقلاب فلسطینی دفاع می‌کرد، مکرم فرمود.
مرحوم سید احمد خمینی و رهبرانی که در مسیر مبارزه و جهاد همراه ما بودند را از یاد نمی‌برم. تاسیس سفارت فلسطین اولین عهد ایرانی بود که نماد پایبندی به جهاد تا آزادسازی کامل فلسطین و پایتختی بیت‌المقدس است. وقتی انقلاب اسلامی ایران پیروز شد اولین شعارش «امروز ایران و فردا فلسطین» بود. امام (ره) می‌فرمود «استقلال ایران بدون آزادی فلسطین کامل نمی‌شود» همچنین ایشان اعلام کردند که «آخرین جمعه از ماه رمضان، روز جهانی قدس است» قدسی که اولین قبله‌گاه و سومین حرمین شریفین و محل معراج پیامبر (ص) است. رهبرمعظم‌انقلاب ایران حضرت سیدعلی خامنه‌ای نیز راه امام (ره) را ادامه دادند و بهای گزافی در دفاع از مساله فلسطین پرداخت کردند و همچنان ایستادگی کردند.
به امید اینکه آرزوی دیرینه‌ امام (ره) یعنی نمازگزاردن در مسجد‌الاقصی محقق شود. یادم نمی‌رود که برادر بزرگم مرحوم هانی‌الحسن که اولین سفیر فلسطین در ایران بود، راه مرا برای دریافت ماموریت در ایران باز کرد و به‌عنوان سفیر برای سفارت جدید، سفارتی که امام(ره) آن را از سفارت دشمن صهیونیستی به سفارت فلسطین تبدیل کرد، معرفی کرد. در اولین دیدار که شهید ابوعمار (یاسر عرفات) ضمن تبریک به انقلاب اسلامی ایران، این سفارت را در 30بهمن 57 دریافت کرد تعداد زیادی از مسوولان بلندپایه فلسطینی از جمله مرحوم شهید ابوجهاد، شهید سعد صائل (ابوالولید) او را همراهی کردند. هرگز لطفی که از سوی حضرت آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی، رییس مجمع‌تشخیص‌مصلحت‌نظام شامل حالم شد را از یاد نمی‌برم. من ایشان را در بیروت به مدت 9ساعت همراه با شهید ابوعمار ملاقات کردم. در آن جلسه شهیدان ابوجهاد و سعد صائل نیز حضور داشتند و این رابطه تا به امروز نیز ادامه یافته است.
مفتخرم یکی از اولین بنیانگذاران جنبش فتح باشم. وقتی انقلاب فلسطین مبارزات مسلحانه خود را در تاریخ 1/1/1965 شروع کرد من یکی از کسانی بودم که در این انقلاب بودم. مسوولیت‌های زیادی برعهده داشتم، از جمله اینکه مسوول فلسطینی‌ها در سوریه و عضو دفتر بسیج مردمی جنبش الفتح در این کشور (سوریه) بودم و این باعث شد که بتوانم به فلسطینی‌هایی که در تمام دنیا هستند، سر بزنم و نسبت به اخبارشان آگاه شوم. سال 1968 نیز سفیر فلسطین در الجزایر، سال 1975 سفیر فلسطین در برزیل و در سال‌های بین 1977 تا 1979 سفیر فلسطین در کنیا بودم. از دیگر مسوولیت‌هایی که به من محول شد، اما شرایط باعث شد آن را به دست نیاورم، مسوولیت سفارتخانه‌های فلسطینی در هر یک از کشورهای چین، ژاپن، ترکیه، اوگاندا و یمن بود که متاسفانه شرایط اجازه نداد در این کشورها به‌عنوان سفیر مشغول به کار شوم. در بسیاری از کنفرانس‌های بین‌المللی از جمله در کنفرانس‌های سازمان وحدت آفریقا در آن زمان و کنفرانس سازمان ملل متحد نیز به‌عنوان رییس هیات فلسطینی حاضر بودم.
هفت سال پیش، بیش از 50 سفیر فلسطینی حکم بازنشستگی گرفتند و بنده یکی از آنها بودم. ولی رهبری فلسطین از من خواستند تا در سمت خود باقی بمانم. از برادرم محمود خالدی، سفیر فلسطین در سوریه نیز همین درخواست را داشتند. اما باید بگویم که ماندن در این سمت فراتر از سیاست است. من آن وظیفه مقدس‌تر را می‌بینم که همان همکاری با تمامی مخلصان برای اصلاح کردن روابط میان کشورهای عربی و ایران و از بین‌بردن تمامی دلایل دوری فیمابین برادران در جهان عرب و اسلام است؛ چراکه هر اسلحه‌ای باید تنها به سوی سر دشمن صهیونیستی ما نشانه گرفته شود و هر نبردی خارج از چارچوب آزادسازی فلسطین باشد حتما به زیان هدف مرکزی ماست. من توانستم در مناسبت‌های مختلف با امام (ره) دیدار کنم و به رهنمودهای ایشان گوش دهم. ایشان همواره مرا مشمول محبتشان می‌کردند. من در همه دیدارهای اعضای جنبش غیرمتعهد به ریاست وزیر خارجه کوبا و همچنین کمیته اسلامی که در سطح روسای‌جمهور به ریاست مرحوم احمد سیکو ثوری بود، شرکت داشتم؛ دیدارهایی که مرحوم ضیاءالرحمن، مرحوم شهید ابو عمار و نمایندگان سنگال و ترکیه هم در آن شرکت داشتند.
فراموش نمی‌کنم به اتفاق همه این روسای‌جمهور نمازی به امامت حضرت امام راحل اقامه کردیم و به سخنرانی راهگشای ارزشمندی که در اتاق تاریخی‌شان ایراد کردند، گوش دادیم. اتاقی که هنوز حاوی برخی از آثار جاودان ایشان است. درباره حضرت امام (ره) سخن بسیار است و به زمان زیادی نیاز دارد. هرگز محبت و لطف استثنایی شهید محمدعلی رجایی، رییس‌جمهور و شهید محمدجواد باهنر نخست‌وزیرش را فراموش نمی‌کنم. همواره محبت و لطف دکتر علی‌اکبر ولایتی، مشاور مقام‌معظم‌رهبری از روزی که وزیر امور خارجه بودند تا به امروز و همچنین لطف و محبت تمام وزرای خارجه از جمله دکتر خرازی، متکی و صالحی شامل حال من بوده است. امیدوارم این روابط در سایه سیدحسن روحانی، رییس‌جمهور جدید و وزیر خارجه او دکتر محمدجواد ظریف نیز ادامه یابد. همچنین برادر و دوست عزیزم آیت‌الله کروبی را فراموش نمی‌کنم که خدمات زیادی را به (مساله) فلسطین ارایه کرده بود. از همین‌جا یک درخواست از رهبر انقلاب دارم و آن، این است که مشکل ایشان را حل کنند.
«صلاح زواوی» ملقب به «مقدم‌السفرا»، دومین دیپلمات فلسطینی است که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به تهران آمده و هنوز بعد از گذشت سه‌دهه به‌عنوان سفیر فلسطین در تهران مشغول فعالیت است. این مرد 75ساله، اواخر سال گذشته گفت‌وگویی با ایسنا انجام داد که با توجه به وجود برخی نکات تاریخی و کم‌مصاحبه‌بودن آقای سفیر، بخش‌هایی از آن در ادامه می‌آید.
رابطه ما با جمهوری اسلامی ایران بر دو رکن «اسلام» و «فلسطین» بنا شده است. کار من در این سرزمین در چارچوب این دو رکن انجام می‌شود و این مساله را بالاتر از سیاست و سمت خود به‌عنوان سفیر فلسطین می‌دانم. رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام راحل تحت این دورکن به مبارزات خود علیه رژیم شاهنشاهی ادامه دادند و بسیاری از یاران و فرزندانشان را در دفاع از این دو رکن از دست دادند و تبعید و زندانی شدند.
ایشان فتوای مشهور خود را در نجف اشرف در حمایت از انقلابیون فلسطین صادر کردند که مردم ایران و مسلمانان می‌توانند زکات، خمس و خیراتشان را به مبارزان فلسطینی بدهند. طبیعت ارتباط بین انقلاب اسلامی در ایران و انقلاب فلسطین را توضیح دادم و به آغاز این ارتباط تاریخی در روزهای مبارزه علیه شاه اشاره داشتم و اینکه چند نفر از رهبران بزرگ این انقلاب مبارک اسلامی در پادگان‌های نظامی‌مان آموزش دیدند و با ما در مبارزه علیه رژیم صهیونیستی شرکت کردند، ‌مثل شهید دکتر چمران (وزیر دفاع دولت انقلاب) که خدواند منان وی را به شهادت در دفاع از انقلاب اسلامی همان‌گونه که قبلا از انقلاب فلسطینی دفاع می‌کرد، مکرم فرمود.
مرحوم سید احمد خمینی و رهبرانی که در مسیر مبارزه و جهاد همراه ما بودند را از یاد نمی‌برم. تاسیس سفارت فلسطین اولین عهد ایرانی بود که نماد پایبندی به جهاد تا آزادسازی کامل فلسطین و پایتختی بیت‌المقدس است. وقتی انقلاب اسلامی ایران پیروز شد اولین شعارش «امروز ایران و فردا فلسطین» بود. امام (ره) می‌فرمود «استقلال ایران بدون آزادی فلسطین کامل نمی‌شود» همچنین ایشان اعلام کردند که «آخرین جمعه از ماه رمضان، روز جهانی قدس است» قدسی که اولین قبله‌گاه و سومین حرمین شریفین و محل معراج پیامبر (ص) است. رهبرمعظم‌انقلاب ایران حضرت سیدعلی خامنه‌ای نیز راه امام (ره) را ادامه دادند و بهای گزافی در دفاع از مساله فلسطین پرداخت کردند و همچنان ایستادگی کردند.
به امید اینکه آرزوی دیرینه‌ امام (ره) یعنی نمازگزاردن در مسجد‌الاقصی محقق شود. یادم نمی‌رود که برادر بزرگم مرحوم هانی‌الحسن که اولین سفیر فلسطین در ایران بود، راه مرا برای دریافت ماموریت در ایران باز کرد و به‌عنوان سفیر برای سفارت جدید، سفارتی که امام(ره) آن را از سفارت دشمن صهیونیستی به سفارت فلسطین تبدیل کرد، معرفی کرد. در اولین دیدار که شهید ابوعمار (یاسر عرفات) ضمن تبریک به انقلاب اسلامی ایران، این سفارت را در 30بهمن 57 دریافت کرد تعداد زیادی از مسوولان بلندپایه فلسطینی از جمله مرحوم شهید ابوجهاد، شهید سعد صائل (ابوالولید) او را همراهی کردند. هرگز لطفی که از سوی حضرت آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی، رییس مجمع‌تشخیص‌مصلحت‌نظام شامل حالم شد را از یاد نمی‌برم. من ایشان را در بیروت به مدت 9ساعت همراه با شهید ابوعمار ملاقات کردم. در آن جلسه شهیدان ابوجهاد و سعد صائل نیز حضور داشتند و این رابطه تا به امروز نیز ادامه یافته است.
مفتخرم یکی از اولین بنیانگذاران جنبش فتح باشم. وقتی انقلاب فلسطین مبارزات مسلحانه خود را در تاریخ 1/1/1965 شروع کرد من یکی از کسانی بودم که در این انقلاب بودم. مسوولیت‌های زیادی برعهده داشتم، از جمله اینکه مسوول فلسطینی‌ها در سوریه و عضو دفتر بسیج مردمی جنبش الفتح در این کشور (سوریه) بودم و این باعث شد که بتوانم به فلسطینی‌هایی که در تمام دنیا هستند، سر بزنم و نسبت به اخبارشان آگاه شوم. سال 1968 نیز سفیر فلسطین در الجزایر، سال 1975 سفیر فلسطین در برزیل و در سال‌های بین 1977 تا 1979 سفیر فلسطین در کنیا بودم. از دیگر مسوولیت‌هایی که به من محول شد، اما شرایط باعث شد آن را به دست نیاورم، مسوولیت سفارتخانه‌های فلسطینی در هر یک از کشورهای چین، ژاپن، ترکیه، اوگاندا و یمن بود که متاسفانه شرایط اجازه نداد در این کشورها به‌عنوان سفیر مشغول به کار شوم. در بسیاری از کنفرانس‌های بین‌المللی از جمله در کنفرانس‌های سازمان وحدت آفریقا در آن زمان و کنفرانس سازمان ملل متحد نیز به‌عنوان رییس هیات فلسطینی حاضر بودم.
هفت سال پیش، بیش از 50 سفیر فلسطینی حکم بازنشستگی گرفتند و بنده یکی از آنها بودم. ولی رهبری فلسطین از من خواستند تا در سمت خود باقی بمانم. از برادرم محمود خالدی، سفیر فلسطین در سوریه نیز همین درخواست را داشتند. اما باید بگویم که ماندن در این سمت فراتر از سیاست است. من آن وظیفه مقدس‌تر را می‌بینم که همان همکاری با تمامی مخلصان برای اصلاح کردن روابط میان کشورهای عربی و ایران و از بین‌بردن تمامی دلایل دوری فیمابین برادران در جهان عرب و اسلام است؛ چراکه هر اسلحه‌ای باید تنها به سوی سر دشمن صهیونیستی ما نشانه گرفته شود و هر نبردی خارج از چارچوب آزادسازی فلسطین باشد حتما به زیان هدف مرکزی ماست. من توانستم در مناسبت‌های مختلف با امام (ره) دیدار کنم و به رهنمودهای ایشان گوش دهم. ایشان همواره مرا مشمول محبتشان می‌کردند. من در همه دیدارهای اعضای جنبش غیرمتعهد به ریاست وزیر خارجه کوبا و همچنین کمیته اسلامی که در سطح روسای‌جمهور به ریاست مرحوم احمد سیکو ثوری بود، شرکت داشتم؛ دیدارهایی که مرحوم ضیاءالرحمن، مرحوم شهید ابو عمار و نمایندگان سنگال و ترکیه هم در آن شرکت داشتند.
فراموش نمی‌کنم به اتفاق همه این روسای‌جمهور نمازی به امامت حضرت امام راحل اقامه کردیم و به سخنرانی راهگشای ارزشمندی که در اتاق تاریخی‌شان ایراد کردند، گوش دادیم. اتاقی که هنوز حاوی برخی از آثار جاودان ایشان است. درباره حضرت امام (ره) سخن بسیار است و به زمان زیادی نیاز دارد. هرگز محبت و لطف استثنایی شهید محمدعلی رجایی، رییس‌جمهور و شهید محمدجواد باهنر نخست‌وزیرش را فراموش نمی‌کنم. همواره محبت و لطف دکتر علی‌اکبر ولایتی، مشاور مقام‌معظم‌رهبری از روزی که وزیر امور خارجه بودند تا به امروز و همچنین لطف و محبت تمام وزرای خارجه از جمله دکتر خرازی، متکی و صالحی شامل حال من بوده است. امیدوارم این روابط در سایه سیدحسن روحانی، رییس‌جمهور جدید و وزیر خارجه او دکتر محمدجواد ظریف نیز ادامه یابد. همچنین برادر و دوست عزیزم آیت‌الله کروبی را فراموش نمی‌کنم که خدمات زیادی را به (مساله) فلسطین ارایه کرده بود. از همین‌جا یک درخواست از رهبر انقلاب دارم و آن، این است که مشکل ایشان را حل کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.