برای 74سالگی محمود دولتآبادی
امیدوارم روزی اتفاق بیفتد
علی نصیریان
در آستانه 74سالگی نویسنده مطرح سرزمینمان محمود دولتآبادی، باید بگویم که شخصا آثار این نویسنده را بسیار دوست دارم. نویسنده بزرگی که آثار و زبان نوشتاریاش بر ادبیات ایران تاثیر بسیار داشته و خواهد داشت. من بهخصوص از خواندن رمان «جای خالی سلوچ»، لذت بسیار بردهام. دولتآبادی را البته پیش از این با گروه تئاتر هنر ملی میشناختم؛ گروهی که عباس جوانمرد، سرپرست آن بود و دولتآبادی در تئاترهایش بازی میکرد. بعدها در فیلم «گاو» همبازی شدیم و آشنایی بیشتری با او پیدا کردم. از همان روزگار همواره به ایشان ارادت داشتهام و از آثار و نوشتههای این نویسنده توانا لذت بردهام. همیشه علاقهمند بودم که برخی از آثار او نمایشی شود و از آنها فیلمی ساخته شود یا تئاتری روی صحنه بیاید. زیرا فکر میکنم بسیاری از نوشتههای دولتآبادی این امکان را دارند. اما متاسفانه تا امروز این اتفاق نیفتاده و جای بس تاسف است که برای تئاتر و فیلم به آثاری از این دست، جدی فکر نشده و به این امکان سرشار در ادبیات ما کمتر توجه شده. در آثار دولتآبادی شخصیتپردازی دقیق و بسیار خوبی وجود دارد که میتواند بهخوبی در تصویر و نمایش متجلی شود. تمام آثار
این نویسنده صاحبسبک با جامعه ما، زندگی ایرانی و زبان فارسی سروکار دارد و شخصیتهای عمیق و موضوعات و مضامین مطرح در جامعه را روایت میکند. و همه اینها برای ساخت آثار نمایشی درخور توجه و مورد نیاز هستند؛ امکانهایی که هنوز نادیده گرفته شده و تبدیل به آثار نمایشی نشدهاند. امیدوارم روزی اتفاق بیفتد.
در آستانه 74سالگی نویسنده مطرح سرزمینمان محمود دولتآبادی، باید بگویم که شخصا آثار این نویسنده را بسیار دوست دارم. نویسنده بزرگی که آثار و زبان نوشتاریاش بر ادبیات ایران تاثیر بسیار داشته و خواهد داشت. من بهخصوص از خواندن رمان «جای خالی سلوچ»، لذت بسیار بردهام. دولتآبادی را البته پیش از این با گروه تئاتر هنر ملی میشناختم؛ گروهی که عباس جوانمرد، سرپرست آن بود و دولتآبادی در تئاترهایش بازی میکرد. بعدها در فیلم «گاو» همبازی شدیم و آشنایی بیشتری با او پیدا کردم. از همان روزگار همواره به ایشان ارادت داشتهام و از آثار و نوشتههای این نویسنده توانا لذت بردهام. همیشه علاقهمند بودم که برخی از آثار او نمایشی شود و از آنها فیلمی ساخته شود یا تئاتری روی صحنه بیاید. زیرا فکر میکنم بسیاری از نوشتههای دولتآبادی این امکان را دارند. اما متاسفانه تا امروز این اتفاق نیفتاده و جای بس تاسف است که برای تئاتر و فیلم به آثاری از این دست، جدی فکر نشده و به این امکان سرشار در ادبیات ما کمتر توجه شده. در آثار دولتآبادی شخصیتپردازی دقیق و بسیار خوبی وجود دارد که میتواند بهخوبی در تصویر و نمایش متجلی شود. تمام آثار
این نویسنده صاحبسبک با جامعه ما، زندگی ایرانی و زبان فارسی سروکار دارد و شخصیتهای عمیق و موضوعات و مضامین مطرح در جامعه را روایت میکند. و همه اینها برای ساخت آثار نمایشی درخور توجه و مورد نیاز هستند؛ امکانهایی که هنوز نادیده گرفته شده و تبدیل به آثار نمایشی نشدهاند. امیدوارم روزی اتفاق بیفتد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.