تقویت بنیانهای فرهنگی – هنری تهران
سیدمحسن هاشمی
حجتالاسلام شهاب مرادی مدیرعامل سازمان فرهنگی- هنری شهر تهران در پی اعتراضهای فعالان عرصه هنر به تعطیلی آموزش موسیقی در فرهنگسراها، بهدلیل سازندهای اشاره کرده بود. او گفته بود که قصدشان کنارهگیری از رقابت با بخش خصوصی در آموزش موسیقی است. اگر این تصمیم و اقدام چنین باشد بیشک اتفاق مبارک و میمونی در عرصه هنر و فرهنگ سرزمینمان در حال وقوع است. سالهاست دولت و نهادیهایی از بخش عمومی (نظیر شهرداری، بنیادهای نیمهدولتی و...) با حضور بلامنازع در عرصههای اقتصاد، فرهنگ، تجارت و هنر عرصه را بر حضور سازمانیافته و قدرتمند بخش خصوصی تنگ کرده و گاه بستهاند. همه میدانیم موفقیت یک دولت (به مفهوم حاکمیت) بر مشق مشترک و تقسیم وظایف و صلاحیتها در سه عرصه خصوصی، عمومی و حکومتی است. دولتی که صرفا بر اقتدار حکومتی مستقر و مستظهر باشد دیری نمیپاید و پیشرفتی نخواهد داشت. بهار سال 1386 هنوز دکتر علی عسگری، ریاست سازمان فرهنگی - هنری شهرداری تهران را برعهده داشت. معاونت هنری سازمان نیز محمدمهدی عسگرپور بود. در آن دوران از سوی این معاونت پیشنهادی ارایه شد با این هدف که سازمان، چابک شود و در انجام ماموریتش توفیق بیشتری
یابد. پیشنهاد این بود که از میان خانههای فرهنگ و فرهنگسراهای موجود تعداد پنج فرهنگسرا در چهارگوشه شهر با امکانات شایسته توسط سازمان اداره شود و بهرهبرداری از بقیه خانههای فرهنگ و فرهنگسراها به سازمانها و انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری، به مدت سهسال، به طور رایگان واگذار شود. استدلال آن پیشنهاد این بود که این نهادها و انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری به دلیل تجربه، دانش و جایگاه در اجرای آموزش و برنامههای هنری باتوفیقترند و البته کمهزینهتر. از سوی دیگر، اینگونه سازمان فرهنگی - هنری نیز سبک و چالاک و امکان تامین و برگزاری برنامههای شاخص ملی و بین المللی برایش میسرتر میشود.
حالا با این بیان و استدلال زعیم سازمان فرهنگی - هنری شهرداری، برق امیدی در چشمانمان جرقه زده که میتوان امید داشت که این نهاد با هیچ فعالیت نهادهای فرهنگی و هنری (از جمله آموزشگاههای) بخش خصوصی رقابت نکند و صرفا با دراختیارنهادن فضاهای موجودش به بخش خصوصی و نهادهای ضابطهمند، بسترساز توسعه هنر و فرهنگ این شهر باشد. امید که آن پیشنهاد پیشبرنده در واگذاری بهرهبرداری خانههای فرهنگ و فرهنگسراها به انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری به کار افتد و سرآغاز توسعه و تقویت بنیانهای هویتی تهران باشد.
حالا با این بیان و استدلال زعیم سازمان فرهنگی - هنری شهرداری، برق امیدی در چشمانمان جرقه زده که میتوان امید داشت که این نهاد با هیچ فعالیت نهادهای فرهنگی و هنری (از جمله آموزشگاههای) بخش خصوصی رقابت نکند و صرفا با دراختیارنهادن فضاهای موجودش به بخش خصوصی و نهادهای ضابطهمند، بسترساز توسعه هنر و فرهنگ این شهر باشد. امید که آن پیشنهاد پیشبرنده در واگذاری بهرهبرداری خانههای فرهنگ و فرهنگسراها به انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری به کار افتد و سرآغاز توسعه و تقویت بنیانهای هویتی تهران باشد.
حجتالاسلام شهاب مرادی مدیرعامل سازمان فرهنگی- هنری شهر تهران در پی اعتراضهای فعالان عرصه هنر به تعطیلی آموزش موسیقی در فرهنگسراها، بهدلیل سازندهای اشاره کرده بود. او گفته بود که قصدشان کنارهگیری از رقابت با بخش خصوصی در آموزش موسیقی است. اگر این تصمیم و اقدام چنین باشد بیشک اتفاق مبارک و میمونی در عرصه هنر و فرهنگ سرزمینمان در حال وقوع است. سالهاست دولت و نهادیهایی از بخش عمومی (نظیر شهرداری، بنیادهای نیمهدولتی و...) با حضور بلامنازع در عرصههای اقتصاد، فرهنگ، تجارت و هنر عرصه را بر حضور سازمانیافته و قدرتمند بخش خصوصی تنگ کرده و گاه بستهاند. همه میدانیم موفقیت یک دولت (به مفهوم حاکمیت) بر مشق مشترک و تقسیم وظایف و صلاحیتها در سه عرصه خصوصی، عمومی و حکومتی است. دولتی که صرفا بر اقتدار حکومتی مستقر و مستظهر باشد دیری نمیپاید و پیشرفتی نخواهد داشت. بهار سال 1386 هنوز دکتر علی عسگری، ریاست سازمان فرهنگی - هنری شهرداری تهران را برعهده داشت. معاونت هنری سازمان نیز محمدمهدی عسگرپور بود. در آن دوران از سوی این معاونت پیشنهادی ارایه شد با این هدف که سازمان، چابک شود و در انجام ماموریتش توفیق بیشتری
یابد. پیشنهاد این بود که از میان خانههای فرهنگ و فرهنگسراهای موجود تعداد پنج فرهنگسرا در چهارگوشه شهر با امکانات شایسته توسط سازمان اداره شود و بهرهبرداری از بقیه خانههای فرهنگ و فرهنگسراها به سازمانها و انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری، به مدت سهسال، به طور رایگان واگذار شود. استدلال آن پیشنهاد این بود که این نهادها و انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری به دلیل تجربه، دانش و جایگاه در اجرای آموزش و برنامههای هنری باتوفیقترند و البته کمهزینهتر. از سوی دیگر، اینگونه سازمان فرهنگی - هنری نیز سبک و چالاک و امکان تامین و برگزاری برنامههای شاخص ملی و بین المللی برایش میسرتر میشود.
حالا با این بیان و استدلال زعیم سازمان فرهنگی - هنری شهرداری، برق امیدی در چشمانمان جرقه زده که میتوان امید داشت که این نهاد با هیچ فعالیت نهادهای فرهنگی و هنری (از جمله آموزشگاههای) بخش خصوصی رقابت نکند و صرفا با دراختیارنهادن فضاهای موجودش به بخش خصوصی و نهادهای ضابطهمند، بسترساز توسعه هنر و فرهنگ این شهر باشد. امید که آن پیشنهاد پیشبرنده در واگذاری بهرهبرداری خانههای فرهنگ و فرهنگسراها به انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری به کار افتد و سرآغاز توسعه و تقویت بنیانهای هویتی تهران باشد.
حالا با این بیان و استدلال زعیم سازمان فرهنگی - هنری شهرداری، برق امیدی در چشمانمان جرقه زده که میتوان امید داشت که این نهاد با هیچ فعالیت نهادهای فرهنگی و هنری (از جمله آموزشگاههای) بخش خصوصی رقابت نکند و صرفا با دراختیارنهادن فضاهای موجودش به بخش خصوصی و نهادهای ضابطهمند، بسترساز توسعه هنر و فرهنگ این شهر باشد. امید که آن پیشنهاد پیشبرنده در واگذاری بهرهبرداری خانههای فرهنگ و فرهنگسراها به انجمنهای علمی، فرهنگی و هنری به کار افتد و سرآغاز توسعه و تقویت بنیانهای هویتی تهران باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.